Las Vegas here I come!

William Powel blikt vooruit naar zijn eerste WSOP ooit, hij zal vanuit Vegas met ons delen hoe het voelt om een Las Vegas-groentje te zijn.

Het is de droom van elke pokerspeler om naar Las Vegas te gaan en mee te doen aan de World Series of Poker, en bij mij is dat niet anders. Nu de winnaar van het Main Event gegarandeerd $10.000.000 krijgt, zijn er meer dan 70.000 spelers die koers zetten richting de woestijnstad, in de hoop op een bracelet en een geldbedrag dat hun leven totaal zal veranderen. Dit jaar zal ik me voor de eerste keer bij hen aansluiten.

Ik ben ondertussen al tien jaar gefascineerd door poker, ik lees erover, kijk het, schrijf erover, maar ik ben nog nooit naar het centrum van de pokerwereld geweest. Vanaf het moment dat ik Big Deal van Anthony Holden heb gelezen, wou ik gaan en ook die spanning voelen van het grootste en beste pokertoernooi ter wereld. Nu is het eindelijk zover en krijg ook ik die kans.

Voorlopig zal deelnemen aan het Main Event nog een droom bljiven, aangezien ik in Vegas zal zijn om te werken als toernooi-reporter. Er liggen zeven lange weken met lange dagen in het vooruitzicht, waarin je de vooruitgang van enkele van de 65 events steeds weer in kaart brengt. Ik heb in Europa al van heel wat toernooien verslag uitgebracht, maar de World Series is toch iets compleet anders. Tijdens mijn aanwezigheid in Vegas zal ik hier bij PokerStrategy.com met jullie mijn eerste indruk delen.

Geen goede stad voor geestverruimende drugs

De WSOP viert dit jaar dat het tien jaar plaatsvindt in het Rio, daarvoor werd het telkens in het Binion's georganiseerd. Ongeacht het feit dat een deel van de geschiedenis en romantiek van het legendarische toernooi wellicht verloren is gegaan sinds de verhuizing, "is Rio het hart van de WSOP geworden, terwijl Binion's Horseshoe altijd de ziel zal zijn", aldus Seth Palansky WSOP VP of Communications, “

Ik ben erg enthousiast over mijn reis van Londen naar de States, maar met al die verhalen die ik over Vegas heb gehoord, zit er toch ook wat ongerustheid bij. Ik verwacht dat mijn zintuigen van alle kanten aangevallen worden, om elke hoek zijn er vreemde bezienswaardigheden en geluiden die me weer stil laten staan. Het Rio heeft al een Frisbee-act en een act met honden aangekondigd, die samen zullen gaan met de bekende uitspraak "Shuffle up and deal." Zoals Hunter S. Thompson het stelde, "Nee, dit is geen goede stad voor geestverruimende drugs. De realiteit op zich is al vreemd genoeg."

Om te beginnen staat een wandeling langs de Strip bovenaan mijn lijstje met prioriteiten. Ik ben van plan om me helemaal over te geven aan de mensen daar, terwijl ik het nachtleven observeer en met ontzag kijk naar al die lui die duizenden dollars spenderen aan bottle service, terwijl ze aan tafels zitten die gevuld zijn met onwerkelijk glamoureuze dames. Misschien kom ik met wat hulp van gladde praatjes en connecties zelfs voorbij het fluwelen touw.

Misschien zit er ook wel een tripje in om in de woestijn te schieten met enkele coole wapens, zodat ik kan kijken of ik die obsessie die Amerikanen hebben met wapens, kan begrijpen. Wellicht zal ik ook de angst die ik heb om te sterven in een helicoptercrash moeten overwinnen voor de vlucht over de Grand Canyon.

En wat met de schunnige kant van Sin City? Enkele collega's hadden het al over een bezoekje aan een stripclub en wanneer ik meegesleurd word dan is het misschien wel gewoon mijn plicht om mee te gaan, uiteraard enkel en alleen omwille van research, dat begrijp je vast.

Zullen zeven weken in Vegas me breken?

Ik heb gemengde verhalen gehoord over het eten dat wordt aangeboden, maar het nieuws dat Hash House a Go Go nu 24 uur per dag open is, heeft ontzettend veel enthousiasme veroorzaakt onder mijn collega's. Ik kan me enkel afvragen welke verrukkelijkheden daar op mij liggen te wachten.

Ik mag dan wel niet deelnemen aan bracelet events, maar dat betekent echter niet dat ik geen poker zal spelen. Dat zou gewoon te gek voor woorden zijn. Er werden me al een aantal goede plaatsen geadviseerd waar ik kon spelen, dus ik zal zeker mijn kans wagen aan enkele cashtafels en misschien speel ik ook wel een toernooi of twee op een van de weinige dagen dat ik niet hoef te werken. Naar verluidt kunnen de games best fishy zijn, dus ik weet zeker dat ik er perfect zal bijpassen. 

Ik verwacht dat het een lange zware grind zal worden. Ik verwacht dat ik een avontuur zal beleven en vol littekens terug zal keren van de strijd, maar wel met heel wat mooie verhalen. Tijdens mijn verblijf in Vegas hoop ik jullie te kunnen vertellen hoe het is om voor de eerste keer aanwezig te zijn bij het grootste pokerevent ter wereld, hoe het is om de fantasieën tot werkelijkheid te zien komen en dromen uit elkaar te zien spatten bij het omdraaien van een kaart. Verder hoop ik jullie ook wat meer te kunnen vertellen over de vreemde en bekoorlijke bezienswaardigheden die de stad te bieden heeft.

Zullen zeven weken in Vegas me breken? Zal ik verliefd worden op de glitter en verleid worden door de 24-uur lifestyle, of zal ik helemaal gedesillusioneerd en gebroken eindigen, opgegeten en weer uitgespuwd door de fonkelende machine, zoals bij zovelen die me al voor zijn gegaan.

In een stad die vrouwe Fortuna aanbidt, hoop ik dat jullie me ook wat geluk toewensen.

William Powell is een freelance journalist en reporter van live toernooien voor pokertoernooien over de hele wereld. Hij is voornamelijk een live low stakes speler die geregeld zijn verhalen deelt met de online pokercommunity. Dit is zijn eerste keer in Las Vegas en hij zal verslag uitbrengen over wat andere Vegas-groentjes kunnen verwachten van de City of Sin.  Volg William Powell op Twitter