Zeezout’s nachtgedachten….Rampen
Aardbeving in China, we hebben het allemaal gehoord en zeker met de olympische spelen voor de deur staat China volop in de belangstelling.
Even worden de mensenrechtensituaties vergeten en is de
grens open. Even is het ‘gewoon’ een land waar een natuurramp zich heeft
voorgedaan. Hulpacties komen op gang en gaan ook ons, pokerspelers, niet
voorbij. PokerStars organiseert een actie en die noem ik graag in mijn column.
Ik weet het: het lijkt een druppel op een gloeiende plaat, maar het te hulp
schieten –hoe klein ook- is zoveel meer
waard dan we vaak denken. Het gaat niet om die ene dollar, of misschien wel 100
dollar, maar het gaat om het geven!
Even niet aan de eigen bankroll denken, maar aan de nood bij
anderen.
Rampen kunnen ons allemaal overkomen. Grote rampen, kleine
rampen, natuurrampen, financiële rampen, pokerrampen… Voor de een is het een
ramp wanneer zijn hond dood gaat en voor een ander wanneer de wasmachine stuk
gaat. Dat een aardbeving of een tsunami een ramp is hoeft niet te worden
uitgelegd, maar soms kunnen heel kleine dingen ook een ramp zijn. Neem nou
poker.
Poker is een leuk spel en het kan je bankroll goed spekken
wanneer je het beheerst en alles lekker loopt. Maar het kan zich ook omturnen
tot een ramp. Bijvoorbeeld wanneer je gaat spelen met je laatste geld, dat
eigenlijk bedoeld was voor de warme hap. Net als bij elke andere hobby kun je
erdoor worden overheerst. Dat noemen ze verslaving en verslaving kan een
regelrechte ramp zijn. Het maakt levens kapot, laat huwelijken stranden en kan
mensen tot rare daden aanzetten. Verslaving kan werkelijk ‘duivels’ zijn! Politici mogen dat ook graag aangeven: ‘poker
leidt tot verslaving en moet worden ontmoedigd’.
Maar is dat zo? Is poker verslavend? Kan poker uitlopen op
een ramp? Maakt het gezinnen kapot, mensen kapot en brengt het mensen tot rare
daden? Of is dat wat al te kort door de bocht?
Natuurlijk kan poker verslavend zijn en kan het pokeren
leiden tot rampen als financiële problemen en relatieproblemen. Wanneer je elke
avond van zes tot drie zit te pokeren zal je vrouw dat waarschijnlijk niet in
dank afnemen en gaan tilten. En wanneer je al je geld blijft storten omdat je
gewoon niet kunt pokeren, ben je absoluut dom bezig en vraag je om
moeilijkheden. Maar dat heb je ook bij andere hobby’s en interesses.
In feite kan bijna alles verslavend zijn. Sex bijvoorbeeld.
Het aantal sexverslaafden in Nederland is heel wat groter dan pokerverslaafden.
Maar moet sex daarom worden verboden? Of mag het alleen nog onder toezicht van
de staat? Zouden ze wel willen! Of neem
muziek luisteren. Moeten we muziek maar verbieden omdat er mensen zijn die er
al hun geld aan spenderen? Bonbons uit de winkels bannen omdat er mensen zijn die
zich er aan dood eten? Geloof me: alles kan verslavend zijn!
Verslaving ligt in de mens, Verslaving wordt over het
algemeen niet veroorzaakt door het middel (m.u.v. middelen die lichamelijke
afhankelijkheid veroorzaken, zoals drugs, nicotine en medicijnen), maar door de
mens zelf. Verslaving is meestal een vlucht voor de realiteit. Duizenden zitten
elke dag verslaafd naar hun favoriete soap te kijken, te chatten, te
fotograferen, voetballen, bridgen, debatteren, pokeren…
Mensen zoeken bezigheden om leegte te vullen. Wanneer je
leven verder redelijk op orde is, zal de kans op verslaving een stuk kleiner
zijn dan wanneer je problemen hebt.
Het is de politiek die poker als verslavend middel neer wil
zetten. Maar daarmee gaat ze voorbij aan de positieve aspecten van poker:
discipline leren, je hersens gebruiken, leren rekenen, sociaal contact, plezier
en ontspanning etc. Poker is niet verslavend. Dat durf ik absoluut te beweren.
Poker is gewoon een leuk spel en nuttig ook nog. Verslaving is iets in jezelf,
iets wat je moet zien te overwinnen, desnoods met hulp van buiten.
En laten we wel wezen: de ramp die ‘hedendaagse Nederlandse
politiek’ heet, geeft heel wat meer problemen voor de financiën en het
leefplezier van de Nederlandse burger, dan poker…
Zeezout.
