Blinddefense - Hoe je jouw blinds verdedigt
Introductie
In dit artikel
- De problemen bij blinddefense
- De soorten blinddefense
- De grootste leaks bij blinddefense
In dit artikel wordt met blinddefense een situatie bedoeld, waarin je in de small- of de big blind zit en precies één speler voor je raiset. Kenmerk van deze situatie is, dat een speler voor je heeft laten merken dat hij geïnteresseerd is in het dead money (de blinds, waaraan je voor een gedeelte hebt meebetaald). Hij heeft dus een hand waarmee hij bereid is te strijden. Daarbij folden alle andere spelers, waardoor er postflop een heads-up situatie ontstaat.
De situatie waarin je zelf in de blinds zit, een speler voor je limpt en daarmee je blind dus niet agressief aanvalt, wordt in dit artikel niet beschreven. Enkele voorgestelde concepten in dit artikel kunnen echter ook op die situatie toepasbaar zijn.
Ook verandert de dynamiek van de situatie sterk waneer er een coldcaller zit tussen de preflopraiser en jou. Het gevolg hiervan is, dat enkele concepten in deze situatie minder toepasbaar zijn en nieuwe concepten zoals de squeezeplay moeten worden toegepast.
Waarom zou ik mijn blind moeten verdedigen?
In elke vorm van poker bestaat de verplichte inzet. Of het nu gaat om een ante of een blind, het is juist deze verplichte inzet die je spel bepaalt. Zonder de verplichte inzet zou je gewoon kunnen wachten op echt sterke handen en deze dan vrij agressief kunnen spelen, in de hoop dat:
- een slechte speler je strategie niet kent en je uitbetaalt;
- een andere speler slechts de één-na-beste hand maakt.
De blinds zijn er juist om de spelers te motiveren in de pot mee te gaan en het dead money mee te nemen.
In No-Limit Hold’em is het spel om de blinds op het eerste gezicht vrij gemakkelijk onder de knie te krijgen. De blinds zijn, in vergelijking met de effectieve stack, vaak maar zo een klein deel dat het vooral op de micro- en smallstakes niet loont met een marginale hand deze kleine inzet te verdedigen en daarvoor je hele stack op het spel te zetten. Wanneer je echter bij de midstakes komt, zul je merken dat veel spelers de neiging hebben veel vaker de blinds aan te vallen. Daardoor word je een gemakkelijk slachtoffer voor deze spelers wanneer je de blinds niet met wat marginalere handen verdedigt. Je tegenstander zal je monsterhanden dan namelijk ook niet uitbetalen.
Dit artikel zal je nu laten zien waar je op moet letten bij de verdediging van je blinds en welke opties je tot je beschikking hebt om ook in de blinds zo veel mogelijk winst te behalen met sterke handen en het verlies met zwakkere handen te beperken.
Wat maakt het spel om de blinds zo bijzonder?
Ten eerste moet je de dynamiek bekijken die een speler in de small of de big blind wacht. Vier belangrijke punten maken het spel vanuit de blinds zo moeilijk:
Juist in No-Limit Hold’em is positie een van de belangrijkste factoren om je eigen hand postflop op de meest winstgevende manier te spelen. Daarom is het ook niet gek dat een goede speler er op let dat zijn range naar de button toe groter wordt. Juist in late positie worden marginale handen winstgevend en daarom ook speelbaar.
Speel je vanuit de blinds dan heb je alleen preflop de late positie. Postflop zul je altijd als eerste aan zet zijn en dus positienadeel ten opzichte van je tegenstander hebben. Juist dit feit maakt het spel om de blinds bijzonder moeilijk. Je hebt uit positie nauwelijks mogelijkheden voor potcontrol en dus wordt het moeilijk om er maximale waarde uit te halen met middelsterke handen.
Het volgende korte voorbeeld laat zien hoe moeilijk het in dit soort situaties voor je kan worden:
Voorbeeld 1:
Reads:
CO: $200, thinking TAG
Hero: $200
1/2 No-Limit Hold'em (5 handed )
Preflop: Hero is BB with 9

2 folds, CO raises to $7.00, SB folds, Hero calls $5.00.
Je callt preflop, om met je pocketpair tegen de openraise van je tegenstander voor setvalue te spelen.
Flop: ($15.00) Q


Hero checks, CO bets $10.00, Hero calls $10.00.
Jammer genoeg hit je die set niet. De continuationbet van je tegenstander maakt je echter niet duidelijk of hij de flop ook daadwerkelijk heeft gehit. Aangezien zijn range in deze situatie zeer groot is en hij normaal gesproken met 90% van zijn range hier een continuationbet zal maken, ga je ervan uit dat je hier op de flop nog de beste hand hebt en callt.
Turn: ($35.00) J
Hero checks, CO bets 25$, Hero folds.
Op de turn komt een overcard en je tegenstander vuurt een second barrel op je af. Je hebt nu totaal geen idee waar je staat en je weet niet of je deze tweede bet nog een keer moet callen of niet. Uit angst hier vaak de slechtere hand te hebben fold je hier.
Conclusie: Je bent zowel op de flop als op de turn in een verloren situatie omdat je geen enkele informatie hebt over de kracht van de hand van je tegenstander. Hierdoor weet je niet waar je aan toe bent. Je dilemma gaat echter nog verder. Wanneer je hier de standaardlijn volgt en je pocketpair check/raiset op de flop, dan verander je een hand met showdownvalue in een bluf. Je tegenstander zal je check/raise over het algemeen alleen callen met betere handen. Ook kan hij rebluffen en je dwingen de betere hand te folden tegen een nog hogere prijs.
Dit geldt ook voor het spel op de turn. Welke lijn je ook kiest, wanneer je agressie toont maak je van je hand een bluf. Of je nu check/raise of donk/fold speelt, het wordt er niet beter op. Je hand wordt een bluf. Check/call je alleen maar op de turn, dan vertel je de tegenstander dat je een hand hebt met showdownvalue die niet is opgewassen tegen grote tegenstand.
Je hebt al zeer bijzondere reads nodig om nu een herocall te maken na een third barrel op de river. Die zijn zeer zeldzaam en dus zul je vaak check/fold moeten spelen na een blank op de river.
Hoe je het ook wendt of keert: het positienadeel maakt het je zeer moeilijk om je hand postflop winstgevend te spelen.
Niet alleen je middelsterke postflophanden zullen echter voor problemen zorgen. Zelfs de echte monsters zijn zeer lastig te spelen. Het volgende voorbeeld verduidelijkt juist deze problematiek:
Voorbeeld 2:
Reads:
CO: thinking TAG, Stack: 200$
Hero: Stack: 200$
1/2 No-Limit Hold'em (5 handed)
Preflop: Hero is BB with 4

2 folds, CO raises to $7.00, SB folds, Hero calls $5.00.
Je callt preflop, om je pocketpair tegen de openraise van je tegenstander te spelen voor setvalue.
Flop: ($15.00) 3


Hero ???
Je hebt de hitbox bij je preflopcall aangezet en je hit je set. Nu rest alleen nog de vraag hoe je de meeste value uit de hand kunt halen. Moet je hier op de flop check/raise of donk/3-bet spelen? Of zou het beter zijn de flop eerst te check/callen om eventueel op de turn te donken? Zou je de turn na een check/call op de flop toch liever check/raisen?
Conclusie: In dit voorbeeld schieten er al na de flop, duizenden vragen door je hoofd en ook dan weet je nog niet hoe je de meeste value uit je hand kunt halen.
Speel je check/raise of donk/3-bet op de flop, dan moet je al zeer veel geluk hebben wil je tegenstander zich op zo’n board met een overpair stacken en het geld in het midden gooien. Heeft hij alleen maar twee overcards, wat op basis van zijn relatief grote openraiserange zeer waarschijnlijk het geval is, dan zal hij op een check/raise gemakkelijk folden, op een donkbet gedeeltelijk folden en in een enkel geval blufraisen.
Speel je de flop alleen maar check/call en hoop je dat de tegenstander zijn hand verbetert tot bijvoorbeeld een top-pair, dan begint hetzelfde spel opnieuw. Met een donkbet krijg je nauwelijks value uit een one-pair-hand. Hij zal deze bet alleen maar callen om deze op de river opnieuw te evalueren. Check/raise je, dan bestaat het gevaar van een check-behind van de tegenstander, waardoor je de mogelijkheid wordt ontnomen value uit je hand te halen. Lukt een check/raise, dan zal een goede speler bijna de complete range die jij verslaat folden en alleen nog met betere handen in de pot blijven.
Je ziet dus dat je zelfs met een monster uit positie maar moeilijk om stacks kunt spelen wanneer de tegenstander niet direct zelf een zeer sterke hand heeft, waarvan hij geen afstand kan doen.
Deze twee voorbeelden laten eigenlijk zeer goed zien hoe het positienadeel zich postflop voor je uitwerkt. Dit moet je dus al preflop in je beslissing meenemen! Bij beide handen moet het je duidelijk zijn geworden dat je mogelijke speelwijze zeer sterk afhangen van je totale blinddefenserange. Je hebt in je spel dus altijd een totaalplan nodig om werkelijk te kunnen analyseren hoe je met je middelsterke hand of monster moet spelen in bovenstaande voorbeelden.
Het juist inschatten van de range van de tegenstander is net zo belangrijk als het inzien van je positienadeel. De openraiseranges van verschillende tegenstanders kunnnen zeer sterk verschillen.
Hoe later de positie van je tegenstander, des te groter is zijn openraiserange. Veel midstakespelers kennen de basis van het positiespel en passen daarom per positie hun eigen range aan. Een buttonraise mag daarom zwakker worden ingeschat dan een raise vanuit UTG.
Wat hierboven gezegd is geldt niet voor alle spelers in gelijke mate. Je kunt er niet van uitgaan dat elke speler zijn range precies zo aanpast als je zelf zou doen. Dat gaat namelijk uit van een bepaalde vaardigheid van de speler. Die zal echter van speler tot speler verschillend zijn.
Deze gedachte is absoluut fout bij het nadenken over je speelwijze vanuit de blinds: "Hoe speel ik hand XY tegen een button-openraise/UTG-openraise?"
Denk liever: "Hoe speel ik hand XY tegen precies deze tegenstander en zijn button-openraiserange/UTG-openraiserange?"
Een goede houvast om een uitspraak te doen over de aanpassing van de range van je tegenstander met betrekking tot de positie, is de "Attempt to Steal"-waarde van PokerStrategy Elephant of PokerTracker.
Zit je zelf in de blinds, dan moet één ding je duidelijk zijn: Je verdedigt nooit "jouw" big blind of small blind! Het feit dat de chips nog vóór je liggen betekent niet dat ze nog van jou zijn! Je hebt ze in de pot gezet vóórdat je de hand hebt gezien. Kom dan ook niet in de verleiding om slechte handen te spelen omdat je 'jouw' chips terug wilt hebben. Het is dead money. Daarbij maakt het niet uit van wie het geld komt. Het ligt in de pot! Het feit dat het van jou afkomstig is mag je spel niet negatief beïnvloeden.
Ben je in de small blind of in de big blind? Het antwoord op deze vraag heeft grote invloed op je beslissing. Afhankelijk van je positie heb je de mogelijkheid de betronde af te sluiten of juist niet.
Ben je in de small blind, neem dan altijd het spel van de big blind in je beslissing mee. Let ook goed op wanneer hij ertoe neigt in dit soort defense-situaties veel te squeezen, gemakkelijk 3-bets te callen of 4-bets te maken!
Verander je callrange vanuit de small blind wanneer je weet dat er na jou nog een big blind komt die graag van zulke situaties gebruik maakt om een 3-bet te maken en zo een pot vaak preflop al op te pikken. Het feit dat een speler in de big blind graag squeezes maakt, kan van een normale call een fold maken.
Gebruik van de voorgestelde aspecten
Tot nu toe heeft dit artikel de omgevingsvariabelen alleen maar theoretisch behandeld. Directe resultaten die je aangeven hoe je het spel om de blinds moet spelen zijn nog niet gegeven. Het is belangrijk om aan te geven dat dit "voorspel" niet voor niks was. In theorie zou je nu achter de tafel kunnen gaan zitten, op basis van de voorgestelde parameters je eigen conclusies kunnen trekken voor blinddefense, en jezelf duidelijkheid kunnen verschaffen over de handranges in de mogelijke situaties. Het zou namelijk duidelijk moeten zijn dat er geen bepaalde algemene strategie voor is. Je zult een gezonde mix moeten vinden die perfect in je totale strategie past. Neem er daarom de tijd voor!
Genoeg daarover. Laten we verder gaan met het thema. Om te beginnen komt natuurlijk een bijzondere vraag op: welke opties zijn er voor blinddefense? Preflop kun je twee verschillende wegen inslaan, die in het artikel worden gecategoriseerd in de "passieve verdediging" en de "actieve verdediging".
De passieve verdediging beschrijft de situatie waarin je de preflopraiser alleen maar callt om zo goedkoop een flop te zien. Het voordeel van callen is het klein houden van de pot. Daardoor is er postflop out of position nog genoeg speelruimte om in een relatief kleine pot, middelsterke handen weg te leggen. Na de preflopcall heb je de beschikking over een groot aantal variaties om de hand voort te zetten. Een directe check naar de preflopraiser toe is dus geen must. Het positienadeel kun je in deze situatie zeer goed tot een voordeel maken, door een donkbet te maken op de juiste spots op de flop. Klik dus nooit te snel op de check-button zodra de eerste drie kaarten te zien zijn!
Het nadeel van de passieve verdediging ligt echter ook voor de hand. Je speelt de hand postflop out of position en zonder initiatief. Dat is veruit de slechtste uitgangspositie die men zich kan voorstellen, aangezien je vaak nauwelijks genoeg informatie hebt over de handrange van je tegenstander. Om vanuit dit uitgangspunt een +EV-situatie te maken zijn dus goede postflop- en handreadingskills nodig.
Bij een actieve verdediging beslis je om de openraise preflop meteen te 3-betten. Deze 3-bet heeft meerdere consequenties, die per situatie een voordeel of nadeel kunnen zijn.
- Je zorgt voor preflopfoldequity en kunt de pot meteen winnen.
- Je 3-bet-image verandert.
- Je definieert de range van je tegenstander iets beter.
- Je houdt postflop het initiatief.
- Je tegenstander is tot een beslissing gedwongen over zijn spel in positie tegen een 3-bet.
- Je speelt postflop een middelgrote tot grote pot, out of position.
Je ziet dus dat je door actieve tegenstand de pot preflop wel groter maakt, maar daardoor ook het initiatief krijgt en zo potten kunt winnen die je normaal niet zou winnen. Gewoon door het feit dat je de tegenstander voor de beslissing stelt of hij nu werkelijk om dat "beetje" dead money wil vechten of niet. Hiermee kun je de situatie in je voordeel draaien, daar je aantoont dat je bereid bent voor de pot te vechten.
Veelgemaakte fouten bij de blindverdediging
Het nu volgende hoofdstuk behandelt de vraag waarop je nu precies moet letten wanneer je besluit om je blind te verdedigen, en laat een aantal veelgemaakte fouten zien. Het is hierbij belangrijk dat je over de noodzakelijke basisprincipes beschikt en ze zelfstandig in je eigen spel integreert. Kun je de situatie goed inschatten, dan staat niets je meer in de weg voor een creatief en winstgevend blindspel.
Het eerste belangrijke aspect dat we behandelen is een veel voorkomende situatie. Je krijgt in de blind een klein tot middelmatig pocketpair (22-99) en staat nu voor de vraag hoe je daarmee de blind verdedigt. Je hebt waarschijnlijk al vaak gehoord dat je kleine en middelmatige pocketpairs zeer goed kunt callen voor setvalue. Er is een regel voor deze situatie die zegt: "Je kunt callen wanneer je reststack nog het tien- tot vijftienvoudige van het te callen bedrag is en je genoeg implied odds hebt om bij een hit genoeg te winnen en de totale situatie tot een +EV-situatie te maken."
De gedachte achter "het callen voor setvalue" is ongetwijfeld correct. Je moet alleen af van het idee dat je een bepaald veelvoud van het te callen bedrag nodig hebt. Deze gedachte heeft namelijk tot gevolg dat je niet meer de correcte implied odds hebt om te kunnen callen wanneer je ook maar een dollar minder hebt dan voorgeschreven. Een fold zou dan juist zijn. Poker is jammer genoeg niet zo eenvoudig dat je alleen maar naar de stacksizes hoeft te kijken en dan direct met een pocketpair kunt zeggen of je een +EV-call maakt of niet. Dat zou ook te mooi zijn.
Dit betekent dat veel spelers gewoon callen met hun pocketpairs zonder op de totale situatie te letten. De range en de tendensen van de tegenstanders zijn belangrijke criteria om te bepalen of een call zinvol is. Je kunt alleen de corrrecte odds berekenen wanneer de range van de tegenstander "sterk" genoeg is om de op één na beste handen te maken en hij ook nog eens slecht genoeg is om hiermee broke te gaan. Het is daarom vaak fout om met een klein of middelmatig pocketpair vanuit de SB, puur op setvalue te callen tegen een BU-openraise. De range van de tegenstander is vaak zo groot dat een set niet genoeg zal worden uitbetaald. Bovendien zul je na een continuationbet van je tegenstander, bij deze range regelmatig de beste hand folden. Hierbij speelt het ook een grote rol dat je postflop uit positie moet spelen en dus veel moeite zult hebben om maximale value uit de hand te halen.
Het is dan ook niet goed om met pocketpairs preflop te callen, om dan postflop bij een gemiste set maar eens te bekijken waar je staat. Het is geen schande om een klein of middelmatig pocketpair te folden, ook niet bij op het eerste gezicht goede implied odds.
Het volgende zou duidelijk moeten zijn: pocketpairs hebben, juist tegen grote preflop openraiseranges, goede equitywaardes. Dit betekent dat je ook gewoon kunt 3-betten en zo het initiatief naar je toe kunt trekken om de pot zonder showdown te winnen. Ook blijft de mogelijkheid bestaan dat je een set hit en een tegenstander in een gereraisete pot met bijvoorbeeld een top-pair, kunt stacken.
Een eenvoudige call met een pocketpair naar bepaalde setvalueregels hoeft dus niet altijd +EV te zijn. Zoek zulke spelsituaties in je Elephant- of PokerTrackerdatabase en ga gewoon eens verschillende handranges langs. De beste manier om deze leak te verwerken is, buiten de tafelselectie om, er zelf aan te werken en ervoor te zorgen dat het duidelijk wordt, dat zulke setvaluecalls preflop zeer sterk van de tegenstander en de situatie afhankelijk zijn.
Een verdere fout van veel spelers is dat ze bij een passieve blinddefense-situatie, hun hand bijna te open spelen. Veel spelers neigen ernaar om alleen pocketpairs vanuit de blind te callen en maken het voor tegenstanders vrij gemakkelijk om postflop winstgevend tegen hen te spelen. Let er goed op dat je, juist postflop en out of position, de gekozen lijn ook werkelijk compleet uitgebalanceerd hebt.
Het kan niet zo zijn dat je alleen met gehitte sets op de flop donk/3-bet speelt, of alleen met middelsterke handen op de flop en turn check/call speelt, om dan aan de river op een third barrel te folden. Je ranges moeten altijd uitgebalanceerd zijn met een paar semi-blufs en monsters erbij. In het bijzonder zou je hierop moeten letten met preflopcalls. Call niet alleen met pocketpairs! Neem handen zoals KQ, AQ, JT erbij om je totale range gelijkmatiger te maken en je "donk/3-bet flop"-moves of jouw "check/raise flop"- of "check/call, donk turn"-moves in totaliteit groter te maken. Hierdoor wordt de tegenstander gedwongen ook eens met top-pair-no-kicker jouw check/raise op de flop en een turnbet te callen, zonder te weten of hij nu tegen een set aanloopt of toch voorligt op een semi-bluf.
De volgende leak neemt nu afstand van de passieve blinddefense en komt vaak voor bij de actieve blinddefense. Je moet bij een preflop 3-bet bedenken tegen welke tegenstander je dit doet, hoe het met je tafelimage staat en welke geschiedenis je hebt met je tegenstander. Juist in de midstakes beginnen veel regulars erg gemakkelijk klein te 4-betten. Heb je tegen deze tegenstanders een te grote 3-betting range vanuit de blind, terwijl je alles behalve een monster foldt op een 4-bet, maak dan geen 3-bet! In zulke situaties ben je het perfecte slachtoffer voor een agressieve 4-better.
Heb je een tight image en speel je tegen een actieve regular, maak dan gewoon gebruik van dat image. Het is niet erg om op een kleine 4-bet waarmee je tegenstander niet commited is (dat is belangrijk om ook foldequity te hebben), een bluf-5-bet te maken en je hele stack voor 100BB in het midden te gooien. Juist met een normaal tight image zorg je met deze blufs voor veel foldequity en krijg je later ook iets meer value uit je monsters. Daar komt natuurlijk bij dat je in deze situatie niet van een bluf kunt spreken. Het is veel meer een semi-bluf, daar je met goed uitgekozen handen ook tegen de normale push-callranges nog een zeer goede equity hebt.
Ga je van een callrange van JJ+, AK uit, dan heb je bijvoorbeeld met 99 33% equity, met ATs 29% en met AQs 31%.
Begint je tegenstander zijn callrange in zulke situaties te vergroten, dan krijg je veel value uit AA, KK en verbetert je equity tegen semi-blufs.
Begrijp dat een call van een 4-bet tegen actieve 4-betters heel vaak een slechte beslissing is. Verder geldt dat je jezelf moet verdedigen en altijd op de situatie in moet spelen. Ook hier zijn natuurlijk vaste regels voor. De tegenstander, het image en de geschiedenis moeten gewoon kloppen om de situatie +EV te maken. Deze aanpassing kan een leak worden wanneer je te veel preflop begint te pushen.
Moet een continuationbet altijd dezelfde grootte hebben? Is contibetten bij bepaalde boards altijd noodzakelijk? Deze vragen vragen zijn gemakkelijk te beantwoorden: Ja en nee!
In dit deel gaat het erom hoe je continuationbet in een 3-bet pot er uit ziet nadat je de blind preflop agressief verdedigd hebt. Een belangrijk punt is dat een continuationbet kleiner moet zijn dan een normale geraisete pot, uiteraard gerelateerd aan de potsize. Maar waarom?
Je continuationbet zelf zegt meestal niets over je handsterkte. De reden van deze bet is de tegenstander voor een beslissing te zetten. Bovendien wil je met een goede hand de pot zó vergroten, dat je de mogelijkheid hebt om uiteindelijk op de river je hele stack naar het midden te schuiven. Speel je in een 3-bet pot, dan is het vaak niet moeilijk om via een eenvoudige bet flop, bet turn, bet river, alles in het midden te krijgen. Daarom heb je op de flop geen driekwart of complete potsized bet nodig. Met te grote continuationbets nodig je de tegenstander alleen maar uit om óf direct op de flop all-in te gaan, óf eenvoudig op de flop te callen, waardoor je op de turn met een niet-verbeterde hand voor een zeer moeilijke beslissing staat en je jezelf afvraagt of je nog een keer moet betten en dus committen, of je hand moet opgeven.
Een kenmerk voor deze leak is dus het te hoog contibetten op de flop, gevolgd door een check/fold op de turn. Daardoor verlies je enorme hoeveelheden geld.
Een continuationbet van ongeveer een halve tot tweederde pot is vaak meer dan genoeg om je doelen te bereiken.
Niet alleen de betsize is echter een grote leak bij een continuationbet, out of position in een ge-3-bet pot. De structuur van het board is net zo belangrijk. Het principe zal duidelijk zijn: wanneer de verhouding tussen je reststack en de pot afneemt, wordt je range voor een push ook lager. Heb je nog de mogelijkheid om all-in te gaan, dan is er zelfs nog wat foldequity, wat natuurlijk een zeer goede situatie is. Je hoeft dus bij een rainbow J-high flop met KK niet per se te contibetten. Vaak zal de tegenstander zelf proberen de vrij grote pot op te pikken en zich te committen zonder dat te beseffen.
Verder zul je moeten weten hoe de 3-bet callrange van je tegenstander er uitziet. In principe kun je hier bij een nadenkende TAG, vrij weinig azen en meerdere pocketpairs en speculatieve handen vermoeden. Daarom zijn ook droge A- of K-high boards een zeer goede gelegenheid voor een continuationbet met onverbeterde ongepaarde handen.
Toch moet je ook het aspect van potcontrol in het oog houden, wat ook in 3-bet pots van toepassing is. Heb je een middelsterke hand, die goede kansen heeft om een niet-bevochten showdown te winnen, neig er dan naar om af te zien van een continuationbet.
Durf ook, afhankelijk van de tegenstander, met J




Een aspect dat veel spelers vergeten bij het 3-betten van hun handen vanuit de blind is, dat ze met een 3-bet er toe neigen de range van de tegenstander te polariseren. Wat betekent dit "polariseren" nu precies? Hier een voorbeeld:
Een actieve TAG openraiset zijn button en jij bent in de BB met ATo. Wees je ervan bewust dat na je 3-bet, alle slechtere azen van de openrange van je tegenstander zullen folden en je meestal alleen nog tegen AQ+ zult spelen. Je speelt bij een hit op de flop vaak tegen een betere aas en kunt dus niet blij zijn met veel actie van je tegenstander.
Let er bij een 3-bet dus altijd op hoe daarmee de range van je tegenstander verandert.
Een zelfde dominatie-probleem heb je, wanneer je een preflop openraise alleen maar callt. Zwakke azen of koningen zijn daarom gewoon zeer slechte handen om ze in zulke situaties, out of position, te spelen. Je zult het niet leuk vinden om postflop al het geld in het midden te gooien. Daar komt bij dat het op basis van je positienadeel zeer moeilijk wordt de potgrootte te beheren. Samengevat betekent dit dat je absoluut moet vermijden dat je out of position, gedomineerde handen gaat spelen.
Het hiervoor gezegde gaat ook op voor je eigen 3-bet range vanuit de blind. Op basis van de problematiek met dominantie door de tegenstander van de eigen hand, kun je middelsterke highcardhanden niet 3-betten.
Aangezien je legitieme 3-bet-range hierdoor vrij klein lijkt en je daardoor vrij weinig actie zult krijgen wanneer je 3-bet, is er de mogelijkheid je eigen range te polariseren. Dit houdt in dat je alleen handen 3-bet die voorliggen op de range van je tegenstander, of postflop goed speelbaar zijn en niet zo makkelijk worden gedomineerd of gemakkelijk te folden zijn.
Daarmee worden handen bedoeld zoals 76s, T8s, 97s, etc... Met deze handen kun je postflop vrij goed spelen en weet je vaak op basis van de postflop-actie hoe de equity van de eigen hand er ongeveer uitziet tegen de hand van je tegenstander. Daarbij komt dat zulke handen niet zo moeilijk zijn weg te leggen bij tegenstand. Je zult namelijk vaak vrij zwakke handen gehit hebben. Hit je echter een perfecte flop en kan de tegenstander zelf niet afstand doen van zijn one-pair-hand, dan is dit een goede mogelijkheid om de stack van de tegenstander te bemachtigen.
Samenvatting
Dit artikel heeft je hopelijk laten zien waarop je bij het spel om de blinds moet letten. Bekijk de hier voorgestelde leaks nog eens goed, onderzoek of ze in je spel voorkomen en verbeter ze wanneer ze er zijn.
Een paar uur weg zijn van de tafel en je met deze dingen bezighouden, zullen je totale spel en je spelbegrip naar een nieuw niveau brengen en je daardoor veel extra dollars op je bankroll opleveren.
| LINKS | |||||||
|
|||||||
