Het plannen van een hand

Inleiding

In dit artikel:

• Waarom je een plan nodig hebt
  
• Hoe je een goed plan maakt
• Van gecontroleerde planning tot geplande controle
  
• Analyseer je lines
  

In dit artikel zul je de betekenis leren kennen van een plan voor het spelen van een hand. Hoe stel je een plan op en waarop moet je letten? Bovendien zul je leren welke verschillende vormen van planning er zijn en welk potentieel er nog verborgen ligt in je huidige aanpak van het spel.

Waarom heb je een plan nodig?

Dit lijkt op het eerste gezicht eenvoudige vraag, die echter zondermeer beantwoord moet worden om werkelijk de gehele samenhang op te pakken. Het grote voordeel van het steeds hebben van een plan ligt in de speltheoretische achtergrond van het geheel.

No-Limit Hold’em is analytisch gezien niets anders dan een spel waarin je als speler altijd voor een opeenvolging van verschillende beslissingen wordt gesteld, die je niet onafhankelijk van elkaar zou moeten nemen.

Voor de planning van een hand is het belangrijk dat jouw afzonderlijke beslissingen op elkaar zijn afgestemd. Is dat niet het geval, dan zal de tegenstander daar een voordeel uit kunnen halen. Over het algemeen zul je in onbekende situaties vaker een foute beslissing nemen.

Daarom zal het plannen van een hand je hier helpen om je gehele spelaanpak zelf te begrijpen en bovendien zelf de mogelijke leaks te dichten om een betere pokerspeler te worden.

In de volgende sectie zul je zien in hoeverre je verschillende benaderingen van de planning voor verschillende spelers in kun indelen. Je zult ook zien welke ontwikkeling iedere goede pokerspeler zal doorlopen wanneer hij zijn gehele spel probeert te verbeteren.

In het begin is iedere speler die met No-Limit Hold’em begint en zijn allereerste handen speelt volkomen onbekend met de verschillende spelconcepten. Hij is meestal bezig met het volgen van de regels terwijl hij naar de stapel bonte chips staart. Het komt slechts zelden voor dat een speler zich eerst bezighoudt met de theorie van het spel voordat hij zelf zijn eerste paar handen speelt.

Het kennisniveau van dit type speler is meestal erg laag en gaat niet verder dan de kennis dat een flush sterker is dan een straight, dat AA een van de beste standhanden is en dat de AK Anna Kournikova betekent en er goed uitziet maar zelden wint. Dit type speler heeft in principe niet veel begrip van het spel, struikelt letterlijk van de ene beslissing naar de andere en denkt heel zelden werkelijk na over wat hij nu in de volgende situatie, laat staan op de volgende street zou willen doen.

Deze speler is het begrip “line” volkomen onbekend. Grappig genoeg is hij over het algemeen met afstand de zwakste speler aan tafel en toch meteen de moeilijkste tegenstander, omdat je van hem altijd het onverwachte moet verwachten. Hij kan de nuts op de river behind checken, met bottompair/no kicker drie streets check/call spelen of op de river, wanneer er een blank komt, plotseling na twee streets check/call met een vijfvoudige potsizebet all-in gaan.

Voor deze speler ligt de spanning van het pokeren niet in het vinden van een betere strategie dan zijn tegenstander en deze daardoor op lange termijn geld afhandig te maken. Het gaat hem alleen om de spanning van het geluksspel. De bonte chips, de zenuwen bij een all-in, de mogelijkheid om aan tafel de “te ontstressen” om daarna in zijn normale leven terug te stappen.

Dit type speler is sterk vergelijkbaar met de argeloze. Hij heeft over het algemeen ook geen idee wat verwachtingswaarde, variantie, gepolariseerde handranges, deceptie, merging, domination en vergelijkbare pokerbegrippen betekenen.

Toch heeft hij een groot voordeel. Hij weet dat er spelers zijn die pokeren professioneel uitvoeren en er op de lange termijn geld mee verdienen. En omdat het feitelijk slechts een eenvoudig kaartenspel is, wil hij ook wat easy money hebben en zoekt daarom naar strategieën hoe hij dat kan doen. Ook al heeft hij eigenlijk nog helemaal geen idee wat pokeren inhoudt, is dit het type speler dat later eventueel een pro zou kunnen voortbrengen.

Hij zoekt naar charts die hem voorkauwen hoe hij moet spelen om te winnen. Hij zal deze beloftes ook vaker in de wijde wereld van het internet vinden en verschillende uitgangspunten uitproberen. Zijn probleem is echter meestal dat hij zich niet realiseert waarom hij bepaalde dingen doet en dat hij meestal de variantie onderschat en te veel resultaatgericht speelt.

Verliest hij een tijd lang geld, dan is dat voor hem het bewijs dat de tabel waarmee hij speelt niet kan functioneren en zoekt hij een nieuwe. Jammer genoeg begrijpt hij meestal niet dat je No-Limit Hold’em slechts in een zeer sterk beperkte mate volgens vaste statische richtlijnen kunt spelen om te winnen.

Dit type speler is zover dat hij zich realiseert dat poker geen eenvoudig spel is en over het algemeen ook niet de eenvoudige manier naar het grote geld is. Hij heeft al enige ervaring verzameld en is op verschillende manieren tot zijn standaardspel gekomen, waarin hij volgens eenvoudige regels zijn beslissingen kan maken. Qua planning hinkt hij met zijn besluitvorming echter meestal nog steeds van street tot street en ziet hij een hand slechts heel zelden als een geheel.

Vaak zijn belangrijke speltheoretische begrippen hem wel bekend. Hoe deze echter met elkaar in verbinding staan of hoe hij zelfstand kan nadenken over het spel wanneer hij niet aan de tafels zit, is hem vaak niet bekend. Hij denkt leertechnisch jammer genoeg nog al te vaak dat hem door pure spel-ervaring of passieve deelname aan internetforums of video-sites de kennis in de schoot geworpen wordt en hij zo vanzelf tot highstakes-speler uitgroeid, zonder daarbij zijn eigen grijze cellen te hoeven belasten.

Een ander grote nadeel van dit spelerstype is dat hij nog niet de volledige breedte van handreading heeft begrepen, waardoor hij zijn tegenstander slechts heel zelden een handrange kan geven en hij nog te vaak totaal niet nadenkt over de hand van de tegenstander of deze slechts op heel exacte handen inschat.

In de loopbaan van een pokerspeler komt vaak het punt waarop hij heeft begrepen dat poker een eenvoudig spel is dat je wiskundig kunt bekijken en waarin je daarom ook kunt proberen om aan de hand van Nash-evenwichten, uitgebalanceerde lines en uitgebalanceerde handranges, merged handranges en extra speltheoretische uitgangspunten, een optimale strategie te ontwikkelen, die tegen iedere tegenstander in iedere situatie winstgevend is.

Gelukkig weet deze speler dat het succes bij pokeren af te dwingen is wanneer je slechts genoeg tijd in de theoretische opleiding investeert en niet gelooft dat het geluk uit de hemel valt, maar meestal met de vlijtigen is. Heeft deze speler zich op het shortstackspel gespecialiseerd, dan is dit uitgangspunt en deze aanpak zelfs heel behulpzaam om een strategie voor de meeste situaties op te bouwen en daarmee dan de mid- en highstakes online te verslaan.

Deze speler weet heel goed dat een hand uit meerdere streets bestaat en dat het belangrijk is om een acceptabel “verhaal” te vertellen wanneer je een hand speelt. Hij weet dat zijn handranges met elkaar samenhangen en dat strategische uitgangspunten in een bepaalde richting ook meestal een uitwerking hebben op het spel met andere kaarten in vergelijkbare situaties of met dezelfde kaarten in andere situaties.

Het grootste probleem van dit type speler is echter dat hij nauwelijks metagame en algemene dynamiek van het spel in zijn besluitvorming meeneemt en het gevaar loopt om een perfect uitgebalanceerde strategie te vinden. Het is zijn hoogste doel om het psychologische aspect bij het pokeren te verwaarlozen en zich puur op een standaardspel in te stellen, dat probeert om een speltheoretisch optimale manier te vinden om op de lange termijn winst te maken.

Zoals de naam al doet vermoeden weet deze speler dat hij tegen verschillende soorten tegenstanders speelt en hij probeert daarom ook steeds hun fouten zo goed mogelijk te gebruiken of zijn tegenstanders in situaties te brengen waarin ze fouten maken. Hij heeft meestal begrepen dat werkelijk geen enkele situatie tweemaal hetzelfde voor zal komen en betrekt daarom steeds de metagame in zijn beslissingen.

Een speler exploiten houdt in dat je deze ook met alle beschikbare middelen in een slechte mindset brengt. Juist dat probeert de exploiter continu en hij denkt ook buiten de tafels vaak na over psychologische uitgangspunten om dat te bereiken.

Hij onderscheidt zich nauwelijks van de planner in zijn speltheoretische begrip, maar hij volgt de weg naar een maximale (“most exploitive”) strategie en niet de weg naar een optimale strategie. Dit is het grootste verschil tussen hem en al de eerder genoemde denktypes.

Bereik je deze aanpak en heb je ook nog eens genoeg ervaring, drive en tijd voor het spel over, dan staat je niets werkelijk serieus in de weg om één van de beste pokerspelers te worden. Je weet dat zowel de planner als de exploiter heel acceptabele wegen zullen vinden om zo lang mogelijk winst te maken met pokeren. Wat beiden echter compleet verwaarlozen is de dwangmatige fixatie op een van deze denktypes. Het zogenaamde “Thinking out of the box” is hier de sleutel tot het succes.

Hij maakt zijn speelwijze afhankelijk van zijn tegenstander en de metagame. Hij ziet iedere situatie voor zich en toch altijd het grote plaatje. Vaak wordt juist van dergelijke spelers gezegd dat ze slechter zijn dan de werkelijkheid, omdat ze, gezien vanuit het standpunt van een objectieve buitenstaander, handen op het eerste gezicht lijken te “misplayen”.

Zijn plus is echter dat hij altijd een reden heeft waarom hij die beslissing treft en hierbij altijd speltheoretische uitgangspunten, zoals ook de psychologische componenten, in het achterhoofd houdt voor de verdere hand en zelfs voor de verdere sessie. Hij weet wanneer hij zijn tegenstander kan manipuleren en houdt daarbij altijd ook een oog op zijn eigen spel, om zich niet te gemakkelijk te laten exploiteren.

Het concept van gecontroleerde planning en de geplande controle

Wanneer je de verschillende denktypes onderzocht hebt, zul je herkennen dat er een bepaalde lijn in hun ontwikkeling aanwezig is. Meestal staat in het begin een planning op de voorgrond, die ppogt om om als basis een statisch plan achter de hand te hebben. Of dat nu tabellen met starthanden zijn of met verschillende postfloplines, maakt in principe alleen in hun complexiteit een verschil. Het is meestal slechts belangrijk dat er al een plan aanwezig is en je er op kunt teruggrijpen.

Vooral voor de instap in het pokeren is dat ook een goede manier om de speler voor al te grote verliezen te beschermen en direct acceptabel poker te spelen. Op een bepaald moment in de ontwikkeling van een pokerspeler die het spel speelt en ook een speler is die het spel begrijpt en denkt, komt hij tot de conclusie dat deze gedwongen gecontroleerde planning op de lange termijn niet genoeg zal zijn om de allerhoogste stakes te verslaan. Hier is de weg van de geplande controle de veelbelovende aanzet.

Jezelf in gecontroleerde situaties brengen, die over het algemeen marginale EV-spot voor de gemiddelde speler zijn, is hiervan een heel belangrijke onderdeel. De wetenschap dat je ook in deze situaties in staat bent om de betere beslissingen te nemen, of tenminste uit gemaakte marginale fouten te leren, de controle over de gameflow hebben en niet het spel te spelen maar met de tegenstander te spelen, en je ook in te laten met high level thinking, zijn allemaal vaardigheden die dit type speler onderscheidt van de meerderheid van alle anderen.

Handplanning in de praktijk

Welke consequenties hebben je beslissingen in deze hand op latere streets?

0.50$/1.00$ No-Limit Hold'em (6 handed)

Stacks & Stats
Hero (BB) $100
Villain (CO) $100

Preflop: Hero is Big Blind with 4, 7
2 folds, CO calls $1, 2 folds, Hero checks

Flop: ($2.50) 4, 8, Q (2 players)
Hero ...

Voordat je hier een beslissing neemt kun je het beste de mogelijke lines al in je hoofd doorlopen, om in te schatten welke hier de meest veelbelovende is.

Met deze line win je op de flop geen informatie over de handsterkte van de tegenstander en maak je het je dus ook heel moeilijk om je actie aan de hand van de verschillende turnkaarten te plannen. Naast je geringe informatiewinst komt daar natuurlijk nog bij dat je tegenstander na een call van jouw kant je handrange al beter kan inschatten en zal weten dat je hier maar zelden een set slechts check/callt om dan op de turn nog een keer te checken.

Je bent daarom nu in een situatie waarin zelfs een middelmatig goede speler, alleen op grond van de grotere informatie over je handrange, de relatieve positie en het bet-initiatief, heel waarschijnlijk op de turn en river winst op je zal kunnen maken. Vaak kun je daarom een dergelijke line niet als standaardline kiezen. Dit zou anders heel snel tot een dure leak in je spel kunnen leiden.

Met deze line dwing je de tegenstander een acceptabele hand te hebben om je bets te kunnen callen. Bovendien representeer je een behoorlijk brede handrange, die zowel blufs als ook monsters kan bevatten. Speel je nu tegen een eerder weake tegenstander dan is dat zeker een heel goede line. Tegen totale callingstations zal het natuurlijk wat moeilijker worden om op de river met bottompair/no kicker vaak genoeg de beste hand te hebben.

Dit moet heel vaak een van je standaardlines zijn in een dergelijke situatie, omdat je zo heel marginale postflopsituaties waarin je OOP moet spelen vermijd. Omdat het hier alleen om een gelimpte pot gaat is het ook voor jou niet al te belangrijk om deze perse te winnen.

Met deze line op de flop dwing je de tegenstander een goede hand te hebben om je raise te callen. Heel vaak zul je hier juist tegen wat agressievere tegenstanders een fold krijgen, omdat ze slechts hebben geprobeerd om de pot op de flop te stelen.

Een groot nadeel van deze line is echter dat hij relatief goed makkelijk te exploiten is. Let je tegenstander namelijk op je handranges, dan zal hij vaststellen dat een dergelijke check/raise op de flop vaak eerder een (semi-)bluf is en minder vaak een absoluut monster.

Alleen door het bekijken van de verschillende opties zul je herkennen dat er veel meer mogelijkheden zijn om deze hand te spelen dan de normale check/fold flop standaardline. Zodra je reads hebt op je tegenstander is dat juist je grootste voordeel want dan kun je steeds de beste line uitzoeken om dergelijke tendensen van de tegenstander het beste te gebruiken.

Je zult weliswaar door "onbekendere" lines vaak in heel moeilijke postflopsituaties komen, maar het zal ook een heel goede manier zijn om je begrip van het spel en je postflopcapaciteiten te verbeteren. Op de lange termijn zal je winrate erdoor stijgen wanneer je ook in deze marginale situaties de juiste beslissingen kunt nemen en jezelf zo een postflop-edge over je tegenstander kunt geven. Het is zondermeer erg belangrijk dat je herkent dat verschillende lines tegen verschillende types tegenstander verschillend succesvol zijn.

Over het algemeen kun je echter niet verwachten dat er een “correcte” manier is voor deze hand en alle andere mogelijke handen, omdat je totale gameplan op de achtergrond je vaak aangeeft hoe je deze situatie het beste aanpakt. De benadering van deze hand in verschillende lines is echter meestal een heel goede manier om jezelf bewust te worden van verschillende eigen leaks en exploiteerbare plays.

Twee dingen kunnen je nu nog bij deze hand en de hier doorgevoerde discussie zijn opgevallen:

• 1) Je begint pas met je plan op de flop, en het lijkt zo alsof je preflop helemaal niet zou nadenken.

  Dit is erg vaak zelfs werkelijk zo, omadt je vaak bij een freeplay uit de big blind zult denken "Ha, daar kijk ik toch even een floppie. Misschien komt er wel een 774r". Maak hier nu niet de fout van de "planner", door te proberen om alle mogelijke flopsamenstellingen al af te gaan om direct te weten hoe je op de boardtextuur reageert.

• 2) Het plan met "re-evaluate turn" is toch nogal wazig, en vertelt je dan toch alleen maar hoe je de flop speelt?

  Het probleem hierbij is dat je opnieuw niet de fout van de "planner" mag maken en je ook hier al van tevoren complete lines voor speciale gevallen gaat uitdenken. De turn na je actie opnieuw evalueren is heel belangrijk voor je denken. Door je flop-actie heb je namelijk meestal nog maar een kleinere keuze aan turnmogelijkheden. Je betreffende acties moeten zowel bij de boardtextuur als bij je gameflow passen.

Bovendien is het heel belangrijk om niet een hand in zijn geheel op de automaat naar de showdown door te spelen, zonder na te denken over wat je nu kunt voorwenden en hoe je de tegenstander in deze situatie inschat. Heel vaak zul je anders namelijk geen poker meer spelen, maar knopjes aanklikken zonder te weten wat je eigenlijk precies doet.

Een ander voorbeeld van hoe het plannen van de eigen hand iets zegt over het overall gameplan is de eenvoudige preflopsituatie tegen een shortstack en de keuze voor de betsize of de vorige handrange-inschatting van de shorty, om zo direct een beslissing bij de hand te hebben.

Hierbij een kort voorbeeld.

0.50$/1.00$ No-Limit Hold'em (6 handed)

Stacks & Stats
Hero (Button) $100
Villain (BB) $17

Preflop: Hero is Button with A, 8
3 folds, Hero raises to $3.50, SB folds, BB raises to $17, Hero ...

Heb je nu niet gedacht over hoe de pushrange van de tegenstander er uitziet, dan sta je er hier met je hand een beetje verloren bij. Tegen sommige shortstacks die slechts heel tight restealen zul je hier namelijk een heel eenvoudige fold hebben. Heb je al voordat de shortstack pusht een antwoord klaar hoe je op zijn raise wilt reageren, dan laat dit voor jou een veel bredere speelruimte open.

Kom je tot het besluit dat je niet kunt callen, maar je denkt dat je tegenstander hier altijd zal raisen of folden, dan kun je nog eens nadenken over de betsize van je openraises.

Aan de hand van deze beide handvoorbeelden heb je nu al gezien hoe je een hand individueel tegenstander-afhankelijk kunt plannen. Maar een nauwkeurig concept hoe je de planning kunt aanpakken en wat je precies in de gaten moet houden is je waarschijnlijk nog niet geheel duidelijk geworden. Daarom nu het antwoord op de vraag:

Hoe plan je goed?

In grote lijnen kun je het plannen in meerdere blokken onderverdelen:

• Blok 1: De individuele street
• Blok 2: De individuele line
• Blok 3: Je individuele gameplan

Hier beperk je het plan slechts tot de actuele street, en zeg je dan bet/fold flop, bet/3-bet turn of iets dergelijks. Is de effectieve stack zo groot dat je committed bent, dan is dat ook direct het plan voor de complete hand. Want bet/call turn om dan op een 1/20 potsizebet de river te folden is meestal geen winstgevende aanzet.

Wat je hier echter vaak al kunt meerekenen, is de notitie aan jezelf dat je de volgende street zondermeer moet her-evalueren (zoals je ook bij het eerste voorbeeld zag). Zo geef je jezelf al de mindset dat je niet automatisch een of andere button indrukt, maar nog een keer kort over je mogelijkheden nadenkt, en eventueel op timingtells of gameflow ingaat. Vaak is juist bij een dergelijke situatie ook je onderbuikgevoel nodig, dat je op grond van je spel-ervaring helpt om de situatie heel snel in te schatten.

Bij je individuele line ga je nu de logische stap verder dat je al een plan opstelt over hoe je de volgende street wilt spelen.

Je gaat nu ook wat weg van het precieze spelen van je hand en begint nu ook je eigen verwachte handrange erin te betrekken. Na een "check/raise flop" kun je namelijk je turnactie, afhankelijk van de betreffende turnkaart, alleen goed plannen wanneer je ook weet welke handrange je representeert.

Juist bij een plan als "bet turn, check-behind blank river" is het voor jou heel vanzelfsprekend om te herkennen dat je hier werkelijk je gehele handrange speelt, en deze dus ook al vóór de river en de betreffende kaart kunt opsplitsen, om zo de maximale value te krijgen.

Hier combineer je in principe de conclusie van blok 2 en de individuele read op de tegenstander. Ofwel: je probeert je actie te plannen afhankelijk van de mogelijke boardkaarten en deze planning ook nog individueel vorm te geven. Je ben je er hier van bewust dat je, wanneer je je toprange op de turn valueraiset, je over het algemeen na een turncall op de river niet meer kunt aannemen dat je de 'nearly nuts' hebt.

Op basis van je reads op de tegenstander kun je nu echter inschatten of de poging tot balancing werkelijk op zijn plaats is, of dat je tegenstander toch slechts zijn eigen kaarten speelt en je daarom de situatie totaal ongebalanceerd kunt spelen. Het moet je tevens duidelijk zijn hoe je beslissingen moeten veranderen wanneer een tegenstander tilt en wanneer je op grond van tilt-inductie een high-variance-spel kunt spelen en wanneer niet.

Hier maak je vaak de stap om een hand niet als aparte gebeurtenis te zien, maar je al bewust te zijn dat er na deze hand ook nog verdere handen zullen volgen, die je nu op grond van je tafelimage en van de gameflow anders dan "standaard" kunt spelen.

Nu is het een heel goed moment om je aan de hand van een hand en een plan te laten zien hoe je dit alles in de praktijk kunt omzetten.

1.00$/2.00$ No-Limit Hold'em (6 handed)

Stacks & Stats
Hero (BB) $350
Villain (Button) $320

Preflop: Hero is Big Blind with K, Q
3 folds, Villain raises to $7, Hero ...

Op dit moment heb je de read opgepakt dat je tegenstander heel vaak 3-bets heeft gecalld en door solide spel is opgevallen. Je hebt zelf behoorlijk actief preflop ge-3-bet, wat de reden is dat je er hier eerder voor kiest om een lastige postflop OOP-spot deep uit de weg te gaan.

Je opties:

• a) 3-bet preflop, om postflop te proberen de eigen handsterkte correct in te schatten en het positienadeel zo klein mogelijk te laten zijn.
• b) Fold preflop, om over het algemeen iedere postflopbeslissing uit de weg te gaan.
• c) Call preflop, om dan, afhankelijk van de boardtextuur tegen een relatief solide spel van de tegenstander, de eigen hand óf te over-representeren om de tegenstander tot slechte folds te dwingen, óf te onder-representeren om OOP potcontrol uit te voeren.

Je beslist na rijkelijke overdenken tot een call, omdat je niet in een ge-3-bette pot OOP wilt zitten, maar de tegenstander ook niet een dergelijke eenvoudige stealmogelijkheid wilt geven want KQo heeft altijd nog een bepaalde handsterkte die je hier in je verdedigingsrange wilt hebben.

Flop: ($15) J, T, 3 (2 players)
Hero ...

Precies hier begint nu het meeste denk- en planwerk. Daar de tegenstander multitafelt en zijn normale solide game zal spelen, kun je zien dat dit een uitmuntende spot voor een exploit is. Hij zal zich hier namelijk heel vaak niet bewust zijn van wat je precies doet en de situatie gewoon als standaard afhandelen.

Je betrekt hier in je plan dus het volgende:

• Je tegenstander speelt solide ABC poker.
• Je tegenstander denkt er niet over na of hij hier in een "standaardspot" geëxploiteerd kan worden.
• Je tegenstander zal hier heel vaak pas na actie van jou realiseren dat hij deepstack speelt en dus kortstondig je handrange proberen in te schatten.

Je plan: Je check/callt de flop (je verwacht hier sowieso bijna 100% van hem een standaard continuationbet) om dan op de turn en river op de lange termijn heel +EV te spelen. Villain zal hier namelijk over het algemeen iedere blank op de turn behind checken en je op een marginale made hand zetten.

Scarecards als 9, Q, K en A zal hij echter heel vaak second barrellen, wat voor jou betekent dat je bij een Q en een K heel goed nog een keer kunt callen en je straights heel goed kunt check/raisen.

Daar je tegenstander echter heel vaak de turn behind zal checken staat je hier ook nog een perfecte OOP-float tot je beschikking. Want mocht hij zijn Ax of zijn zwakke T behind checken dan kun je met een riverbet heel vaak de pot onverbeterd oppakken.

Je kunt NL Hold’em niet als statisch spel omschrijven. Wanneer dat zo was dan zou je door excessief continuationbetten en light preflop 3-betten geld verdienen, zonder dat iemand zich zou verweren. Pas dus altijd op voor zich veranderende tendensen, en probeer om ook naderhand nog eens een hand en het plan te overdenken. Soms realisieer je je dat je hier een heel groot potentieel tot verbetering hebt.

Een van de grootste vooruitgangen zul je bereiken wanneer je je capaciteiten om te plannen op de analyse van je gespeelde handen toepast. Je begint namelijk zelf in alle rust over je gespeelde handen na te denken en ook alle mogelijke opties na te lopen. Je zult herkennen dat door de planning de marginale -EV situaties zullen overgaan tot zeer goede +EV situaties.

Hierbij natuurlijk nog een een goede voorbeeldhand die een dergelijke na-analyse wat zou moeten verduidelijken.

1.00$/2.00$ No-Limit Hold'em (6 handed)

Stacks & Stats
Hero (Button) $400
Villain (BB) $620

Preflop: Hero is Button with K, T
3 folds, Hero raises to $7, SB folds, Villain calls $5.

Flop: ($15) Q, 6, 5 (2 players)
Villain checks, Hero bets $11, Villain raises to $36, Hero ...

Tijdens het spel had je de read op je tegenstander dat deze heel vaak de flop als bluf check/raiset. Toch heeft je tegenstander er hier niet op gerekend dat je ook probeert om zijn check/raise-handrange in te schatten. Hij moet hier heel vaak air of nuts hebben.

Omdat de valuehanden alleen 55, 66, 56, AQ en KQ omvatten en je de read hebt dat je tegenstander heel vaak check/raiset, kun je ervan uitgaan dat hij hier vaak air zal hebben. Je hebt daarom gekozen voor een float en de check/raise gecalld.

Turn: ($87) J
Villain bets $60, Hero ...

De turnkaart is heel goed voor je actuele hand, omdat je nu een paar extra outs hebt gekregen. Naast je positie heb je door deze kaart nu heel goede implied odds gekregen wanneer je tegenstander toch tegen alle verwachting in net een valuehand mocht hebben.

Eigenlijk had je gepland om de pot op dit moment op te pakken nadat je tegenstander zijn bluf opgeeft, maar op basis van de hoge implied odds zie je hier niets dat tegen een call zou moeten spreken.

River: ($207) K
Villain bets $170, Hero ...

Deze riverkaart met de bet van de tegenstander is heel interessant. Door de betsize van de tegenstander kun je ervan uitgaan een pure blufcatcher te hebben. Villain zal slechts heel zelden een hand als AQ voor value zo hoog betten. Dan heeft hij een set, een goed two pair of een bluf. Daar je denkt dat Villain op deze river eerder zal bluffen om je van zwakke Qx handen af te krijgen kies je voor een call.

In de analyse achteraf ga je nog een keer de complete hand door en onderzoek je de kwaliteit van je line tegen de tegenstander. Goed bekeken kun je zien dat je line niet echt perfect was. Je rivercall is alleen goed wanneer je tegenstander ook vaak genoeg na zijn check/raise op de flop verder bluft en niet opgeeft. Call je de river dan betekent dit dat je tegenstander na de turn vaak genoeg verder zal proberen te bluffen.

Je float op de flop is dus niet zo goed, omdat je deze slechts met de intentie maakt om op de river een blufcatcher te hebben. Tegen een tegenstander die de turn te vaak second barrelt is een float daarom niet beter dan een kleine bluf-3-bet op de flop. De float dwingt je om tegen de heel brede range van de tegenstander op de river te verbeteren, waar daarentegen de bluf-3-bet op de flop direct tegen blufs van de tegenstander werkt. Blufs zullen voor een groot deel folden.

In de toekomst zul je daarom in een dergelijke situatie nog maar één consequente line tegen je agressieve tegenstander met een vergelijkbare hand spelen. Bluft de tegenstander de turn vaak nog een keer, dan zul je direct de flop 3-betten. Geeft de tegenstander te vaak op, dan wordt een float speelbaar, maar dan moet je niet de river niet ook nog eens als blufcatcher callen.

Samenvatting

Dit artikel heeft je laten zien hoe je de hand en je gehele strategie kunt plannen. Je hebt gezien dat een gestructureerd plannen van je hand altijd de mogelijkheid voor creatieve speelwijzes openlaat. Je past je aan je tegenstander aan en verhoogt je winrate. Het gestructureerd plannen van een hand geeft je heel veel mogelijkheden om in je analyse achteraf eigen leaks te vinden en attent te worden op situaties die veel van de normale regulars nog niet hebben herkend.

LINKS
Discussieforum: Discussieer over de inhoud van dit artikel in het forum