Tegenstanders typen: Shorthanded stats - Aanbevelingen voor small stakes Hold'em
Inleiding
In dit artikel:
- De belangrijkste stats voor shorthanded
- Aanbevelingen voor het eigen spel
- Stats moet je interpreteren
Trackingprogramma’s als PokerTracker of de PokerStrategy Elephant leggen alle belangrijke waardes van de sessies vast. Zo heb je aan de ene kant een overzicht van je winsten en verliezen, en aan de andere kant de benodigde database om de eigen speelwijze empirisch te controleren. Het maakt het mogelijk om leaks te vinden doordat je de waardes met die van andere winnende spelers kunt vergelijken. Speel ik te loose? Te tight? Ben ik agressief genoeg? Of juist over-agressief? Dit artikel dient als oriëntatiehulp voor de verschillende statistieken. In het tweede deel wordt er nog op ingegaan hoe je stats aan de pokertafel gebruikt, ofwel welke rol de stats bij het inschatten van de tegenstander spelen.
| TWEE WAARSCHUWINGEN AAN HET BEGIN |
Er zijn geen optimale stats. Poker is een situatiegevoelig spel. Je krijgt niet steeds dezelfde tegenstanders. Deze variëren van site tot site, limit tot limit en zelfs van tijd tot tijd. Verschillende tegenstanders verlangen verschillende strategieën om hun zwaktes uit te buiten.
Bovendien speelt niet iedereen meteen goed. Wanneer ik weet dat ik niet bijzonder goed uit positie en zonder initiatief speel, is het voor mij misschien zinvoller om mijn big blind iets tighter te verdedigen. Wanneer ik echter heel goed met marginale situaties om kan gaan, en weet waar de zwaktes van mijn tegenstanders liggen, kan ik daar beduidend liberaler worden.
Een belangrijke grootte bij empirische gegevens is altijd de samplesize. Veel waardes, zoals de eigen VPIP of PFR, liggen in grote getale voor, omdat ik heel vaak de mogelijkheid heb om geld in de pot te investeren en deze kans ook vaak waarneem. Na 10k handen zijn deze waardes al behoorlijk betrouwbaar.
Daarentegen heb je bij meer speciale waardes, zoals bijvoorbeeld "folded to riverbet", een groter aantal nodig omdat je beduidend minder vaak met een riverbet geconfronteerd wordt.
Wanneer je stats beoordeelt moet je daarom altijd de samplesize in de gaten houden. Veel waardes hebben al relatief snel betekenis, maar andere hebben daarentegen lang nodig om zich te vormen. Het beste voorbeeld daarvoor is jammer genoeg de winrate. Daarover later echter meer.
| VPIP EN PFR |
VPIP is een afkorting voor Voluntary Put money Into the Pot. Het is een procentuele aanduiding hoe vaak ik bereid ben om preflop vrijwillig geld in de pot te investeren. Hier tellen alle calls en raises. Krijg je in de BB een free flop, dan telt dat niet mee, omdat je de blind niet vrijwillig hebt betaald.
De preflopraise (PFR) geeft aan hoe vaak ik preflop heb geraiset. Heb ik na honderd handen een PFR van 20, dan heb ik twintig maal geraiset, of wanneer het voor mij al een raise was, ge-3-bet. Wanneer ik preflop raise investeer ik vrijwillig geld in de pot, en daarom kan de PFR nooit hoger zijn dan de VPIP.
Voorbeeld: Een speler met 25/20 stats investeert op 100 handen gemiddeld 25 keer geld in de pot en raiset in totaal 20 keer. Het betekent dat de vijf keer waarin hij niet raiset zal limpen, coldcallen of zijn BB verdedigen.
Volgens de PokerStrategy-charts zijn VPIP 24 en PFR 18 goede richtwaardes. Dit geldt echter alleen wanneer je vooral 5- of 6-handed speelt. Speel je ook ultrashort, met vier of minder spelers aan tafel, dan krijg je hogere waardes. Je moet dan op 5-/6-handed filteren om een betere vergelijking te hebben. Dit geldt ook voor bijna alle andere waardes, zoals VPIP SB, folded SB/BB, WTS ... .
VPIP en PFR zijn ook afhankelijk van de tegenstanders. Aan een tafel met heel loose en passieve tegenstanders zal ik iets vaker kunnen overlimpen, terwijl ik aan een tafel met heel agressieve tegenstanders heel vaak "3-bet of fold" moet spelen.
Daalt de VPIP onder de 20, dan speel je echter te tight, en een VPIP boven de 28 is te loose. De PFR moet daarbij ongeveer in het midden liggen. 22/16 - 26/20 past allemaal nog in het kader. Je moet echter stats van 26/16 of 22/20 vermijden, daar je dan óf te vaak, óf te zelden callt.
Alleen als grove richtlijn zijn hier nog de waardes voor ultrashort vermeld. SH-beginners kunnen beter geen ultrashort spelen, daar je er nog vaker in marginale situaties komt. Bovendien zijn er steeds minder "optimale stats", naarmate je minder tegenstanders aan tafel hebt, daar je je steeds meer aanpast aan de overblijvende tegenstanders.
4-handed: VPIP 35 +-5 PFR 26 +-3
3-handed: VPIP 50 +-8 PFR 38 +-5
| VPIP FROM SB |
De VPIP SB hangt bijzonder sterk van de tegenstanders af. Zijn deze heel loose, en komt het vaak tot limped pots, dan krijg ik goede odds en kan ik veel handen completen. Zelfs tegen alleen een slecht spelende limper kun je veel marginale handen completen, vooral wanneer de big blind passief is. Zo kun je in heel loose games op een VPIP SB van tot wel 40 komen.
In agressieve games, waarbij het vaak tot geraisete potten komt, krijg je veel slechtere odds. Daar je postflop uit positie moet spelen, speel je dan ook slechts handen die sterk genoeg zijn voor een 3-bet. In dergelijke games tegen agressieve of decent tegenstanders, is een VPIP SB van ca. 30 te verwachten.
In gemiddelde small stakes spelen ligt de VPIP SB op ca. 33.
Afhankelijk van de blindstructuur verandert deze verhouding natuurlijk. Op 5/10 met blinds van $2 en $5 moet je iets tighter worden. Empirische referentiewaardes vinden is niet zo gewoon, daar op 5/10 de tegenstanders gemiddeld ook beter spelen dan op 2/4 en daarom de VPIP SB al automatisch zal dalen. Hij zal over het algemeen ca. 3% lager zijn dan op de limiet 0.5/1-2/4. Had je daar een VPIP van 33, dan zal hij op 5/10 zo rond de 30 liggen.
Op 3/6 met de structuur $1 en $3 moet je nog tighter worden. Je complete niet alleen tighter, maar openraiset ook minder vaak uit de SB. De VPIP SB ligt ca. 5-6% onder die van een normale blindstructuur.
| FOLDED SB TO STEAL |
Tegen een openraise van de CO of BU moet je de SB in 85% +-5% folden. Daarbij is een waarde tegen de 90 eerder te tight. Het komt echter ook aan op de omstandigheden. Wanneer ik weet dat mijn tegenstanders eerder tight raisen en niet veel van positie begrijpen, moet ik in de SB iets tighter verdedigen omdat hun raises vaker legitiem zijn.
Terwijl je wanneer een LAG openraiset, over het algemeen iets liberaler kunt worden. Ben je postflop erg ervaren, dan kun je de waarde naar de 80 drukken. Je moet echter bedenken dat het tegen een LAG meestal moeilijk is om postflop uit positie te moeten spelen, daar deze zijn positie weet te gebruiken. Ben je in deze situaties onzeker, dan kun je beter wat tighter 3-betten.
Bij de verdediging van de SB speel je bijna altijd "3-bet or fold". Op basis van de slechtst-mogelijke positie postflop wil je het initiatief hebben, en tegelijkertijd de big blind uit de pot dringen. Wanneer we alleen callen zal de big blind pot-odds van 5:1 krijgen, en positie op ons hebben. Hij zou daarmee veel handen +EV kunnen callen, was ons value kost. Bij veranderde blindstructuur verandert ook de "Folded SB To steal".
| FOLDED BB TO STEAL |
De big blind verdediging hangt van een rij factoren af. De belangrijkste zijn hoe je de range van de tegenstander inschat, hoe goed de tegenstander postflop speelt, en hoe goed je zelf postflop speelt.
Wanneer je postflop niet veel ervaring hebt, en marginale situaties liever uit de weg gaat, (vooral wanneer de tegenstanders eerder tight stealen) is het oké om met een waarde van 65% te starten. Je moet echter proberen om deze zo snel mogelijk naar 60 te drukken. Met meer ervaring in blindbattle kun je de folded BB rustig omlaagbrengen naar 55.
Tegen loose stealers is een folded BB van 50 de moeite waard. Erg goede spelers kunnen de big blind werkelijk heel liberaal verdedigen. Op de middenlimieten, waar de rake gering is en de tegenstanders heel agressief zijn, is een folded BB van 40 en misschien zelfs nog lager denkbaar. Dit is echter voor onervaren speler niet aan te bevelen: 55% is een goede richtwaarde.
Wanneer de hand multiway wordt, doordat er tussen de raiser en ons nog een coldcaller meedoet, zul je natuurlijk anders verdedigen. Voor pot-odds van 5:1 kun je veel multiway-handen spelen. Elke suited hand, behalve misschien suited trash als 72s, en veel offsuited connectors. Handen met reverse implied odds en slechte playability, zoals K6o, kun je beter folden.
Het verschil tussen VPIP en PFR komt voornamelijk van de BB-defense, daar we anders nauwelijks limpen, en heel vaak raise or fold spelen. Zou de opening tussen VPIP en PFR dus ongewoon groot of klein zijn, dan moet je kijken of misschien ook de "Folded BB To steal" te groot of te klein is, en de defendingstandaards aanpassen.
| ATTEMPT TO STEAL BLINDS |
Als een "Attempted To Steal" telt iedere openraise van de CO, BU of SB. Volgens de ervaring is de ATS ongeveer de BU-range van de stealers. Volgens ORC openraise je 37.7% van de BU. Zo heel hoog zal de ATS echter niet liggen. Volgens de PokerStrategy-charts zul je een ATS van ca. 35 krijgen. Wil je de stealrange wat looser maken, dan kun je de waarde ook tot 40 verhogen.
Poker is een gevecht om de blinds. Zonder blinds had het nauwelijks zin om te raisen. Pas door het dead money worden ook slechtere handen dan AA winstgevend. Hoe meer dead money er is, des te meer handen winstgevend worden.
Dit betekent aan de andere kant dat je bij veranderde blindstructuur op 3/6 en 5/10 tighter zou moeten stealen. Je moet dan vooral de marginale handen aan de onderkant van de range weten, vooral de troublehands zoals K7o en ook A2o van de button.
In de CO kun je op 3/6 ook JTo wegstrepen. Deze handen zijn al bij normale blindstructuur slechts marginaal winstgevend, en boeten nogal in wanneer de pot multiway wordt. Toch moet de ATS niet meer dan 3-4% onder die bij een normale blindstructuur liggen.
| WENT TO SHOWDOWN |
Marginale handen hebben potentieel meer value wanneer er minder spelers in de hand zijn. Daarom zul je shorthanded een hogere WTS hebben dan bij fullring. Een waarde van 33% is waarschijnlijk het zinvolle minimum en 42% is ongeveer de bovengrens, maar je moet er op letten dat je alleen in agressieve spelen boven de 40% komt. Een WTS van 33% is normaal gezien te laag, behalve wanneer je een bepaalde samenstelling van tegenstanders hebt, zoals bijvoorbeeld heel voorspelbare tegenstanders, die alleen met goede handen agressief zijn.
Een voor de small stakes aan te bevelen WTS is 35-38.
Op de agressievere middenlimieten is een WTS van 38+ beter.
| WON $ AT SHOWDOWN |
Voor een WTS van 35-38 is een WSD van 51-55 realistisch. Deze waarde is vooral afhankelijk van de WTS. Bij een hoge WTS gaat de WSD omlaag en bij een kleine gaat hij omhoog. Wanneer ik op de river veel tighte folds maak en ook anders liever fold dan te downcallen, zal mijn WSD stijgen.
Vaak krijgt je echter goede odds voor een calldown. Heb je dus een heel hoge WSD, dan fold je waarschijnlijk te vaak. Je moet daarbij ook de "Went To showdown" en de "Folded To Riverbet" meerekenen. Omgekeerd is dat natuurlijk ook het geval. Wanneer mijn WSD heel gering is maak ik misschien te veel loose calls.
De WSD wordt echter ook door de samplesize beïnvloed, net zoals de winrate. Een speler in een downswing heeft bijna altijd een lagere WSD en spelers in een upswing kunnen soms heel hoge WSD's genereren. Je moet je bij een kleine samplesize (20k handen) dus niet al te veel op de WSD verlaten.
| AGRESSIE-FACTOR |
De preflop-agressie wordt voornamelijk door de PFR weerspiegeld. Daarom is de PF AF meestal onbruikbaar, en deze kan beter worden uitgezet, omdat hij anders ter berekening van de totale agressie wordt meegebruikt. Daarvoor ga je in PokerTracker naar "General Info" naar het tab "More Detail..." en deactiveer je het vinkje bij "Include Pre-flop Numbers in Total Aggression Factor Calculation".
Daar de TAG-Style niet slechts uit tight, maar ook uit agressief spel bestaat, betekent dit dat onze AF's eerder hoog zijn. De AF's worden berekend uit (bets+raises)/calls. Daar we eerder tight zijn zullen we zelden callen, en daar we agressief zijn, veel betten/raisen.
De AF is op de flop het hoogste en valt tot aan de river terug. Op de river is de pot bijvoorbeeld al heel groot, en zullen we slechts heel zelden tight folden, en vaak crying callen.
Ook onze bets en raises vallen wat spaarzamer uit, daar we alleen nog maar valuebetten of bluffen. Het concept "bescherming" valt op de river weg. Goede AF's flop/turn/river zijn 2.8/2.3/1.8. Ook iets hogere AF's zoals 3.3/2.6/1.9 zijn op de small stakes goed, daar we vaak op flop en de turn goede folds kunnen maken (=> minder calls) en onze tegenstanders eerder passief zijn, zodat wij meestal het betten/raisen zullen overnemen.
Op hogere limieten worden de tegenstanders agressiever en is het vaak winstgevender om het initiatief op te geven om blufs te induceren. Dan kan de flop en de turn AF ook een beetje lager zijn. Het helpt daarbij dus ook om een blik op de WTS te werpen. Heb je een hogere WTS, dan is het oké wanneer de AF's een beetje kleiner zijn. Terwijl je bij een lage WTS eerder hoge AF's verwacht. Aan de andere kant kan echter ook juist een hoge AF een lage WTS veroorzaken, want wanneer je agressief speelt zul je meer handen zonder showdown beëindigen.
Op de river moet je het valuebetten niet vergeten. Vroeger werd wel eens gezegd dat een een "river AF" van 2 goed zou zijn, maar dat is nauwelijks realiseerbaar. Op de river ben je vaak gedwongen tot crying calls, en daardoor gaat de AF automatisch omlaag, zelfs wanneer je heel klein valuebet.
Een AF van 1.8 is heel goed. Is de river AF slechts ca. 1.6, dan valuebet je te weinig, of laat je veel winstgevende blufsituaties voorbijgaan. Op de small stakes zijn echter vaak de gemiste valuebets het probleem en niet zozeer de gemiste blufs. ;>
De "Total Postflop AF" moet in loose-passive games tussen 2.3 en 2.8 liggen en in agressieve LAG-games tussen 2.0 en 2.3.
De AF-stats zijn ondanks alles de stats waarmee je bijzonder voorzichtig zou moeten zijn. Verander niet je agressie opdat je stats er beter uitzien! Kijk liever in de het forum naar voorbeelden, en leer in welke spots agressie, en in welke passiviteit geschikt is.
| FOLDED TO RIVERBET |
40 En minder is goed. Wie veel meer dan 40 heeft, bij voldoende samplesize, foldt waarschijnlijk te vaak. De potten op de river zijn groot, en zelf passieve callingstations neigen ernaar om op de river eens te blufdonken. Daar ze vaak met heel marginale handen ver gaan, staan ze ook bovengemiddeld vaak met busted draws op de river.
Een TAG zou zijn gutshotdraw of zijn overcard al op de turn hebben gefold, maar een loose tegenstander staat daarmee onverbeterd op de river en ziet een bluf als laatste kans op de overwinning. Daar we goede pot-odds krijgen en niet heel vaak een bluf hoeven te onderscheppen om +EV te zijn, hoef je op de river niet vaak te folden.
Een preflop en postflop tighte stijl zorgt er al automatisch voor dat we op de river met bovengemiddeld goede handen staan. Je kunt het je dus slechts met heel goede reads permitteren om regelmatig tight te folden. In het andere geval moet je de tegenstander gewoon uitbetalen. Bovendien missen veel tegenstanders op de small stakes kleine valuebets, waardoor hun betrange op sterke made hands en blufs gepolariseerd wordt, en het helemaal niet zo moeilijk is om een bluf te onderscheppen.
Natuurlijk kun je het callen ook overdrijven en te veel hopeloze calls maken. Dit zie je dan in een te lage "Folded To Riverbet", een te hoge WTS en een lage WSD terug.
| WINRATE |
Laten we eerlijk zijn: daarom gaat het toch? Je vraagt je steeds weer af: Hoe goed ben ik werkelijk? De ontnuchtering: De winrate zal daarbij niet veel helpen.
Waarom? Omdat je, om precies te zijn, een heel grote samplesize nodig hebt. Een typische standaardafwijking bij 6-max voor een TAG is 1.7 BB/hand. Bij 300*300 = 90k handen ligt die standaardafwijking bij 300 * 1.7 BB = 510 BB.
Dit betekent dat een samplesize van 90k handen met een kans van 70% binnen de +-510 BB van de verwachtingswaarde zal liggen. In 30% zal de winrate zelfs daarbuiten liggen! En 510 BB op 90k handen komt overeen met 0.56 BB/100.
Je moet dus minstens 100k handen spelen om op 0.5 BB/100 nauwkeurig te zijn. Zelfs dan kun je niet volkomen zeker zijn. Wanneer je 95% zekerheid wilt hebben, bedraagt de afwijking zelfs 1 BB/100. Een juiste analyse en uitleg kun je vinden in het forum: 2 BB/100 of ben ik een winning player?
De uitweg: De winrate helpt je dus niet veel verder bij het bepalen van de speelsterkte. Wat helpt dan wel? De skills om de tegenstander met jezelf te kunnen vergelijken!
Wanneer ik zie dat mijn tegenstanders vaak kostbare fouten maken die ik zelf zal vermijden, zal ik ook +EV spelen. Hoe slechtere tegenstanders ik kan vinden, des te beter => goede tafelselectie.
Verder is het belangrijk om de eigen skills te verbeteren. Daarmee verbreed ik het gat tussen de skills van mezelf en de concurrentie, of houd ik deze voorprong in skills wanneer de tegenstanders beter worden (bijvoorbeeld bij het stijgen in de limieten). De beste methodes ter verbetering van de speelsterkte en voor het vinden van leaks zijn: handbeoordelingen, coachings, video's, uitwisseling met users etc.
Concrete waardes: Alles wat positief is, is goed. Het grootste deel van de pokerspelers bestaat uit verliezers. Als break-even-speler heb je het al voor elkaar om de rake te verslaan, die op de small stakes kan oplopen tot 3.5 BB/100. Een winrate > 1 BB/100 is goed en een winrate van > 2 BB/100 is heel goed.
Het komt natuurlijk heel erg op de speelsterkte van de tegenstander en de rake aan. Vooral bij softe games zijn ook winrates van > 3 BB/100 mogelijk, maar deze vind je (tegenwoordig) nauwelijks. Ik zou een speler met een winrate van 1.5 BB/100 als sterke speler inschatten. Maar zoals al gezegd: let op de samplesize!
Stats van de tegenstander
| BETROUWBAARHEID |
Een heel belangrijke punt bij de toepassing van tegenstanderstats is hoe betrouwbaar ze zijn. Vaak heb je van tegenstanders slechts een heel kleine samplesize van misschien 50 handen, en vraag je jezelf af in hoeverre je op bepaalde waardes kunt vertrouwen. In het forum staat daarvoor een onderzoek: Vanaf hoeveel handen worden stats betrouwbaar?
Voorbeeld: Na 100 handen wijkt de waargenomen VPIP voor 95%, minder dan 10 van de werkelijkheid af. Dus kun je bij iemand met VPIP 60 al zeggen dat hij een grote fish is (50
Waarschuwing: Wie graag zulke exotische waardes als "check/raise turn" of "won SD when raised turn" wil laten zien, moet bedenken dat die samplesize al behoorlijk moet zijn om betrouwbare waardes te verkrijgen.
Wanneer ik bijvoorbeeld bij mij in PokerTracker kijk, dan heb ik in de laatste 80k handen slechts 1.5k maal de turn geraiset. De situatie komt dus alle 50 handen een keer voor. En daarbij moet het ook nog tot een showdown komen, opdat de teller bij "won SD when raiset turn" verandert. Voor een samplesize van slechts 50 had je al meer dan 3k handen nodig!
Tip: Om snel tot een grotere database te komen kan een blik in het database-uitwisselingsforum lonen.
| INTERPRETATIE |
Iemand raiset uit de CO en ik wil graag weten welke handen ik vanuit de BU kan 3-betten. Daarbij is de range van de raiser beslissend. Stats geven ons echter geen zekere uitspraak over de range. Ten eerste kennen we slechts de PFR, die echter uit verschillende posities en situaties is samengesteld: Veel spelers raisen op de BU looser dan uit MP2; de één raiset tegen een limper tighter dan normaal en de ander looser.
Ten tweede zegt niemand welke handen geraiset worden. De PFR zegt slechts iets over de hoeveelheid raises, maar geeft geen duidelijkheid over met welke handen de tegenstander raiset: De ene tegenstander raiset misschien de top 20% uit de equilator en een ander de top 10% altijd en 10-30% slechts in de helft van de gevallen.
Een callingstation met 4 PFR hoeft niet per se de top 4% te raisen. Vaak raiset fish met een lage PFR gewoon wanneer ze er zin in hebben, relatief onafhankelijk van wat ze vasthouden.
Om van de stats op de range te komen is altijd nog een transformatieproces nodig, waarin de speciale inschattingen van de tegenstander worden opgenomen. Wanneer een tegenstander met een PFR van 18 en een ATS van 35 vanuit de BU openraiset, is het weliswaar aannemelijk dat hij naar ORC-range speelt, maar je kunt het niet zeker weten.
Het is slechts een schatting, waarin we de stats met behulp van logica, ervaring, geschiedenis etc. in een range transformeren. En wie bij poker het beste kan schatten, wint ook het meeste geld.
| STATS EN READS |
Wanneer ik weet wat een bepaalde actie van mijn tegenstander betekent, dan heb ik een read op hem. Stats zijn een deel van de reads, maar nog lang niet alle. Wanneer ik weet dat mijn tegenstander marginale handen als bottompair overspeelt, is dat nuttiger voor mij dan zijn AF. Te weten of een tegenstanders zijn draws op de flop for freecard capt, of een passieve fish met zijn sterke draws semi-bluft, met welke handen de tegenstander op ons indonkt, dit alles zijn reads. Dergelijke informatie kun je niet door stats winnen, maar alleen door observatie van de tegenstander.
| SAMENHANG VPIP, AF EN WTS |
De stats VPIP AF en WTS zijn niet onafhankelijk van elkaar. Een tegenstander met een hoge VPIP heeft gemiddeld zwakkere handen op de flop dan een tegenstander met een lage VPIP. Wanneer beide spelers postflop meteen loose of tight en meteen agressief of passief spelen, zou de speler met de hoge VPIP een lagere WTS hebben.
Zouden bijvoorbeeld een 90 VPIP fish en een 10 VPIP rock op de flop steeds fit or fold spelen, dan zou de fish een veel groter deel van zijn range check/folden dan de rock. De reden waardoor veel callingstations zo een hoge WTS hebben, is dat ze aan de ene kant postflop veel te loose zijn, en aan de andere kant te passief spelen.
=> Heeft een speler een hoge VPIP en een hoge WTS, dan speelt hij postflop extreem loose.
Een hoge AF leidt tot een lage WTS. Ten eerste win je door agressief spel meer potten zonder showdown en ten tweede is de AF te berekenen als (bets+raises)/calls. Wanneer ik dus nooit zou callen had ik een oneindig hoge AF.
=> Heeft een speler een hoge AF en een hoge WTS dan speelt hij postflop heel agressief.
De ervaring leert dat loose fish met een hoge VPIP preflop en een hoge WTS (postflop), vaak lage AF's hebben. Callingstations hebben ca. 0.6 AF. Tref je nu één van deze loose spelers, maar dan met 1.3 AF, dan is voorzichtigheid geboden, omdat hij postflop agressief is. Hij maakt af en toe semi-blufs, en in veel spots ook pure blufs. Je moet dus VPIP, AF en WTS in combinatie bekijken.
Voorbeelden: Welk spelerstype heeft zulke stats?
- (25/18/2.5/37) ....TAG
- (60/04/0.5/48) ....Callingstation
- (60/04/1.2/45) ....Callingstation, agressief met draws en in staat tot blufs
- (69/33/2.2/45) ....Maniac
- (35/25/2.4/44) ....LAG
- (35/10/1.1/41) ....Semi-loose weak-passive speler
Slot
Stats zijn een belangrijk hulpmiddel. Ze maken aan de ene kant de eigen inschatting van spelers mogelijk, en aan de andere kant het beter beoordelen van de tegenstander. De eigen waarneming en observatie zijn weliswaar ook belangrijk, maar deze zijn altijd subjectief.
Stats zijn daarentegen objectief. Ik kan mezelf weliswaar subjectief wijsmaken dat ik slechts af en toe eens een hand buiten de ORC zou spelen, maar wanneer mijn VPIP 33 is kan ik dat niet meer goedpraten.
In dit artikel worden referenties aanbevolen waarmee je het eigen spel kunt vergelijken. Ondanks de objectiviteit van de waardes is er nog genoeg speelruimte in de interpretatie, daar de dynamische componenten van pokeren een aanpassing aan de verschillende game-samenstellingen verlangt. Je moet daarom niet proberen om de eigen stats alleen maar te veranderen omdat ze er beter uitzien. Je kunt veel beter naar passende spots zoeken. Het beste vind je deze wanneer je speciale handen bespreekt in coachings, handbeoordelingen, video's of discussies.
| LINKS | ||||||||||
|
||||||||||
Bronze members en hoger
