Hoe speel je made hands op de flop?
Inleiding
In dit artikel:
- Hoe je de juiste line vindt
- Hoe je de sterkte van je hand kunt vaststellen
- De verschillende handcategorieën in detail
Een belangrijk moment in een hold'em-pokerspel is zonder twijfel de flop. Op dit moment moet je de sterkte van je hand zo goed mogelijk inschatten, om belangrijke beslissingen over je verdere manier van spelen te kunnen maken.
Je kunt op de flop een made hand, een draw of absoluut niets hebben. Het laatste geval schrappen we meteen, deze hand moet je gewoon folden, en niet mee verder spelen.
Met een made hand of een draw wil je echter wel in het spel blijven. Het is daarom belangrijk dat je hier vaststelt hoe sterk je hand is, en op welke manier je ermee verder moet spelen.
Als eerst zullen we de made hands bespreken. Het spelen van draws wordt in het volgende artikel besproken:
Hoe speel je draws op de flop?
Een made hand is een hand die een reële showdownvalue heeft. Het is dus een hand die sterk genoeg is om af en toe de showdown te winnen. In principe is ook K-hoog een made hand, omdat deze Q-hoog en alle zwakkere handen verslaat. Meestal worden dergelijke overcardhanden echter gewoon als draws gezien.
In dit artikel zullen we alleen de pairs en de sterke handen bespreken. Enkele van de pairhanden, zoals bijvoorbeeld bottompair of middlepair, zijn op de flop echter vaak draws. Deze handen hebben vooral wanneer je tegen weinig tegenstanders speelt een showdownvalue die je niet moet onderschatten, en dus zijn deze handen ook in het artikel opgenomen.
De sterkte van een made hand hangt van verschillende factoren af. Dit betekent dat het niet is aan te bevelen elke hand in elke situatie op dezelfde manier te spelen. Je moet altijd de verschillende factoren analyseren om de juiste manier van spelen te vinden voor de situatie waar je jezelf op dat moment in bevindt.
Welke line kies je?
Voordat je een beslissing maakt op de flop, moet je vaststellen hoe vaak je in de gegeven situatie de beste hand hebt. Daarna kies je met behulp van het onderstaande schema voor een line.
Het uitgangspunt voor je beslissingen op de flop is de vraag of je de beste hand hebt.
-
Zeker: Je hebt een erg sterke hand. Je bet dus, en raiset door tot de cap, om een grote pot op te bouwen.
-
Waarschijnlijk:
Je hebt een sterke hand. Je bet dus en je raiset om de hand te beschermen. Wordt er achter je geraiset, dan maak je in de meeste gevallen alleen maar een call om een bluf uit te lokken. Zijn er op de flop erg veel draws mogelijk en heb je de mogelijkheid je hand te beschermen, dan raise je nogmaals. -
Eventueel: Je hebt een middelsterke tot zwakke hand. Je kunt met deze hand nog voorliggen, maar bent waarschijnlijk al verslagen. Je maakt een bet om uit te vinden waar je staat, en tegelijkertijd om je hand te beschermen voor het geval je wel voorligt. Wordt er na je geraiset, dan speel je verder volgens de odds en outs.
-
Nee: Je hebt geen made hand. Je beoordeelt of je een speelbare draw hebt, en speelt verder volgens de odds en outs. Meer informatie hierover vind je hier: Hoe speel je draws op de flop?
Denk er bij het kiezen van je line aan dat er twee redenen zijn om geld te investeren:
-
Je bent favoriet: Je hebt dus bij de bovenste vraag ja kunnen antwoorden. Je kiest ervoor om te betten om de waarde van je hand te laten stijgen (of voor value, of voor protection).
-
Je tegenstanders zullen waarschijnlijk folden:
Je hebt bij de bovenste vraag voor nee gekozen, maar wanneer je een bet maakt zullen de tegenstanders waarschijnlijk folden. Dit is de reden dat je een bet maakt.
Hoe stel je de sterkte van je hand vast?
De sterkte van made hands hangt hoofdzakelijk van de volgende factoren af:
- Je hand (handranking)
- Het aantal tegenstanders
- De preflop-actie
- De floptextuur
- De kans dat je de beste hand hebt
- De outs van je hand (wanneer je vermoedelijk achter ligt)
- De outs van je tegenstander (wanneer je vermoedelijk voor ligt)
De gemakkelijkste manier om de sterkte van je hand te beoordelen is natuurlijk de pokerhandranking. Een flush is bijvoorbeeld per definitie sterker dan een straight of two pair.
Heb je bijvoorbeeld op de flop al een echte flush, dan zul je zeker voorliggen. Hoe hoger de flush hierbij is, hoe onwaarschijnlijker het is dat je verslagen zult worden. Met de nutflush op de flop kun je immers alleen nog maar door een full house of een hand die nog beter is verslagen worden. Dit is niet erg waarschijnlijk.
In basis moet je weten dat de relatieve sterke van je hand groeit als je minder tegenstanders hebt. Omgekeerd geldt dit natuurlijk ook.
Heb je bijvoorbeeld top-pair gehit, dan is dit tegen één tegenstander een sterke hand. Tegen zeven tegenstander is een top-pair echter een stuk zwakker. Dit komt omdat de kans natuurlijk groter is dat een tegenstander op de flop al een betere hand heeft gehit, bijvoorbeeld two pair, of dat een tegenstanders zich in de rest van de hand nog kan verbeteren.
Dit fenomeen speelt bij pairhanden natuurlijk een grotere rol, en is hier van meer invloed dan bijvoorbeeld bij een straight of een flush.
Ook de preflop-actie kan helpen om uit te vinden hoe sterk je hand is. Wordt er voor de flop veel geraiset, vooral uit vroege positie, dan duidt dit op hoge azen of hoge pocketpairs. Dit is echter maar in beperkte mate zo bij stealsituaties en extreme multiway-potten (bijvoorbeeld 7-handed op de flop), omdat de handranges in dergelijke gevallen te groot worden.
De sterkte van je hand hangt natuurlijk ook erg af van de flop. Op een rainbowflop loopt je top-pair een stuk minder gevaar van mogelijk flushdraws dan op een 2-suited of zelfs een 3-suited board.
Er zijn hier natuurlijk enkele bepalende criteria die je helpen om de flop te analyseren, en zo de sterkte van je hand in te schatten.
Hoe groot is de kans dat je de beste hand hebt?
Op verschillende flops is de kans dat je met dezelfde hand voorligt natuurlijk ook verschillend.
Hoeveel outs heb je?
Mocht je achter liggen dan is het aantal outs dat je hebt natuurlijk bepalend voor de sterkte van je hand.
Heb je bijvoorbeeld een top-pair met een two-card-flushdraw, dan is dit natuurlijk een groot voordeel. Zelfs wanneer iemand nu een betere hand heeft, heb je nog een groot aantal outs om je hand in de rondes tot en met de river te verbeteren tot de beste hand.
Ook een one-card-gutshot en zelfs een backdoor-flushdraw (two-card of A-hoog) kunnen een made hand erg versterken. Ditzelfde geldt voor de outs van een bottompair om zich tot two-pair of trips te verbeteren om zo eventuele straights of flushes alsnog te verslaan met een full house.
Hoeveel outs hebben je tegenstanders?
Hoe meer outs je tegenstanders hebben, hoe slechter dit natuurlijk voor je is. Zelfs wanneer je op de flop nog de beste hand hebt, hebben je tegenstanders veel mogelijkheden om hun hand nog te verbeteren, en je op de river alsnog te verslaan.
Om in te schatten hoeveel outs je tegenstander tegen je heeft, is vooral een analyse van de flop belangrijk. Is het board drawy (zijn er dus erg veel draws mogelijk), dan wordt je hand natuurlijk verzwakt.
| Drawy: |
        
|
| Drawless: |
       |
Heb je bijvoorbeeld op een drawy board een top-pair gehit, dan kan deze hand later nog verslagen worden en moet je dus zonder twijfel agressief spelen. Op deze manier verdedig je de hand tegen mogelijke draws van de tegenstander (protection). Bij het beschermen van je hand is het doel om je tegenstander te slechte odds voor zijn draw te geven.
Je bereikt hiermee:
-
dat je tegenstanders hun draws folden. Dit is goed voor jou, ze kunnen je dan niet outtdrawen;
-
dat je tegenstanders maximaal betalen. Goed voor jou, je ligt namelijk voor, en maakt direct winst. Het doel is hierbij om de tegenstander te slechte odds te geven. Hierdoor zal hij bij een nieuwe call effectief geld verliezen, en dit komt in jouw zak terecht;
-
dat je tegenstanders geen freecard krijgen. Bij de agressieve manier van spelen zul je in de meeste gevallen op de turn opnieuw betten, en zo een freecard voorkomen.
Nadat je de outs die de tegenstander tegen je heeft hebt bekeken kun je je eigen hand als robuust (weinig outs tegen je) of als te schaden (veel outs tegen je) bestempelen.
Hoe speel je handen uit de verschillende handcategorieën?
In dit hoofdstuk zullen we een uitgebreide blik werpen op de verschillende handcategorieën, je sterkte op de flop, en de hieraan verbonden manier van spelen.
Hieronder volgt een kleine samenvatting van de handcategorieën. Nadat je weet tot welke van de vier grote categorieën je hand behoort, kun je aflezen wat ongeveer de sterkte is en welke standaard manier van spelen hierbij hoort.
 |
Overzicht van de lines in de verschillende handcategorieën
|
Dit is natuurlijk alleen een richtlijn. In deze tabel kun je zien wat de algemene sterkte van je hand is. Het is echter altijd belangrijk de verschillende factoren, zoals het aantal tegenstanders, de floptextuur en de preflop-actie mee te nemen in je beslissing. Aan de hand hiervan kun je de manier van spelen eventueel aanpassen. Hoe je precies met de verschillende handen om moet gaan zullen we nu laten zien.
Hoe speel je straights en betere handen?
Deze handen zijn onder de meeste omstandigheden de absolute monster op de flop en moeten ook op deze manier gespeeld worden. Het doel is om zoveel mogelijk geld in de pot te krijgen. Je bet en raiset dus door tot de cap. Een uitzondering hierop zijn de straights op een 3-suited board.
Met een straight of beter maakt het in het begin niet uit hoeveel tegenstanders je hebt; hoe meer, hoe beter. De tegenstanders hebben in de meeste gevallen amper outs tegen je, of zijn zelfs drawing dead.
 |
|
||||
Hoe speel je met two pair of trips?
Met deze handen heb je bijna altijd de beste hand op de flop. Hierdoor is je doel hier om een grote pot op te bouwen. Je bet dus, en raiset door tot de cap. Is de pot op de flop al groot, dan is het belangrijk je hand te beschermen. Je wilt de tegenstanders voor hun slechtere handen en draws laten betalen en de grote pot mee naar huis nemen.
Zit je in een kleine pot op een droge flop en wordt er na je zwaar gebet, dan kun je eventueel kiezen voor een slowplay. Op droge flops waarop weinig tot geen draws mogelijk zijn hebben de tegenstanders in de meeste gevallen weinig outs tegen je. Op een drawy board kun je vanwege de flush- en straightdraws veel outs tegen je hebben.
Je hebt zelf met trips of een set, zeven onaangepaste outs op de turn en tien outs op de river. Met two pair heb je vier outs tegen een straight of flush.
Je hebt vaak de beste hand op de flop, maar moet ook op de volgende dingen letten:
-
Een set is beter dan trips. Hij is beter verborgen dan trips en verslaat deze altijd. Heeft iemand trips, dan heb jij een full house.
-
Er zijn verschillende soorten two pairs. Een toptwo is robuuster in een multiwaypot dan een bottom two. Bij de laatste zijn er namelijk aan de ene kant betere two pairs mogelijk, en aan de andere kant kan je hand snel aan waarde verliezen wanneer er een kaart paart die jij zelf niet gebruikt. Ieder top-pair wordt dan automatisch trips.
|
|
|
||||
Hoe speel je overpairs en top-pairs?
Met een top- of overpair heb je op de flop meestal de beste hand. Hierdoor moet je betten en raisen. Het doel is om je hand te beschermen. Wanneer het op basis van de actie waarschijnlijk is dat een ander een betere hand heeft, dan moet je opnieuw beoordelen of je nog vaak voorligt. Wanneer je hier niet van uit kunt gaan moet je kiezen voor een passievere manier van spelen.
In tegenstelling tot de vorige categorieën is het voor de tegenstander nu gemakkelijker om je te verslaan. Aan de hand van wat je vaststelt kan je pair in sterkte variëren van marginaal tot erg sterk.
Je pair verliest aan sterkte:
- Hoe meer tegenstanders in de hand zitten hoe meer sterkte hij verliest.
- Hoe meer draws er mogelijk zijn hoe meer sterkte hij verliest.
- Hoe lager je pair is hoe meer sterkte hij verliest.
- Hoe lager je kicker is bij je top-pair, hoe meer sterkte hij verliest.
Wanneer er op het board veel draws mogelijk zijn, en je veel tegenstanders hebt, dan wordt het waarschijnlijker dat je veel outs tegen je hebt, of dat je eventueel al verslagen bent. Wanneer een tegenstander een flush of een straight hit op de turn, dan heb je meestal geen outs meer. Het is hier belangrijk je hand te beschermen door middel van agressief spel.
Heb je een laag top- of overpair, dan kunnen er meer overcards op de turn en river komen die je hand eventueel waardeloos maken. Ook hiertegen moet je de hand beschermen.
Is je kicker laag en zijn andere top- en overpairs waarschijnlijk (bijvoorbeeld: je bet en je wordt geraiset), dan zijn er nu meer handen mogelijk die beter zijn, en kun je er niet meer vaak van uit gaan dat je voorligt.
|
|
||||
|
|
||||
Hoe speel je middlepairs?
Met deze handen kun je er vaak van uitgaan dat je voor ligt wanneer je minder dan drie tegenstanders hebt. Bij meer tegenstanders lig je zelden voor. Je doel moet hier zijn om je hand te beschermen wanneer je weinig tegenstanders tegenover je hebt zitten. Bij meer tegenstanders kun je er absoluut niet zeker van zijn welke waarde je hand nog heeft. Je wilt in een dergelijke situatie dus uitvinden waar je staat.
Wordt er naar je toe gecheckt, dan bet je wanneer niemand anders het initiatief heeft. Wanneer er sprake is van een raise na je, dan moet je er tegen meer dan twee tegenstanders van uit gaan dat je achterligt, en verder spelen volgens de odds en outs. Bij minder tegenstanders is de kans groot dat er tegenstanders bluffen, aangezien ze vaak de flop hebben gemist. In dit geval moet je callen.
Wanneer er een speler voor je bet, en je meer dan twee tegenstanders hebt, moet je ervan uitgaan dat je achterligt, en verder spelen volgens de odds en outs. Bij minder tegenstanders moet je raisen, om je hand te beschermen. De kans is hier veel groter dat een tegenstander bluft. Vaak hit hij de flop niet, en staat hij zelf maar tegenover één tot twee tegenstanders.
Lig je voor, dan kunnen de tegenstanders nog enkele outs hebben. Omdat je een middlepair hebt zijn overcards waarschijnlijk en gevaarlijk. Net als bij een top-pair is je hand gemakkelijk te verwonden op een drawy board.
Denk je dat je achterligt dan heb je, afgezien van de mogelijke straight- en flushdraws, outs voor two pair of trips. Dit zijn op zijn hoogst vijf outs. Hierdoor kun je op de flop in de meeste gevallen gemakkelijk drawen.
|
|
||||
Hoe speel je bottompairs?
Met een bottompair kun je er zelden van uit gaan dat je voor ligt wanneer je tegen meer dan één tegenstander speelt. Wanneer je tegen één tegenstander zit, dan is je doel om je hand te beschermen. Je maakt dus een bet wanneer de tegenstander checkt. Maakt je tegenstander een bet dan moet je callen, het zou namelijk kunnen dat hij aan het bluffen is. Wanneer de tegenstander op de turn opnieuw bet, dan zul je meestal moeten folden. Het spel op de turn is echter niet het onderwerp van dit artikel.
Tegen meerdere tegenstanders heb je geen werkelijk doel meer. Je checkt en je speelt verder volgens de odds en outs. Het aantal outs dat je hebt komt overeen met de outs bij een middlepair, hetzelfde geldt voor de outs van de tegenstander. Hier is de kans echter een stuk groter dat er overcards zijn. Omdat je er hier maar zelden van uit kunt gaan dat je voorligt, speelt het beschermen van je hand geen enkele rol.
|
|
||||
Samenvatting
In dit artikel zijn we dieper in gegaan op het thema "flopplay van made hands". Je kunt nu aan de hand van de factoren handranking, aantal tegenstanders, de floptextuur en de preflop-actie de sterkte van je hand bepalen. Aan de hand hiervan kun je de juiste line kiezen.
Aan de hand van het preciezer bekijken van de verschillende handcategorieën heb je geleerd waarom je de specifieke lines moet spelen. Ook heb je geleerd wanneer het beter is om hiervan af te wijken. Op basis van de sterkte van je hand kies je voor een mengsel van de doelen bescherming en potvergroting. Met monsters is je doel alleen de vergroting van de pot, terwijl je met een top-pair eerder op het beschermen van je hand uit bent. Met een bottompair kun je meestal geen van deze doelen nalopen, en zul je moeten folden.
In het artikel Hoe speel je draws op de flop?, dat een vervolg is op dit artikel, leer je hoe je met draws op de flop moet spelen.
| LINKS | ||||||||||
|
||||||||||
