Bijgewerkt op 13 mrt 26 door

Bankrollmanagement voor gevorderden

Inleiding

In dit artikel:

  • Wanneer je klaar bent voor shorthanded
  • Wanneer je klaar bent voor een nieuwe limiet
  • De zin en onzin van cashouts

Met het bereiken van de zilveren status heb je al enige ervaringen opgedaan, en zeker ook al de voortdurende afwisseling van up- en downswings leren kennen. Je belangrijkste hulpmiddel bij het doorlopen van de limieten is en blijft bankrollmanagement.

Dit artikel gaat nog een keer in de diepte, en bespreekt thema's als:

  • Wanneer ben je klaar voor shorthanded-tafels?
  • Wanneer ben je klaar voor de stap omhoog in de limieten?
  • Wat zijn de voors en tegens van cashouts?

Uitgangspunt is dat je het bankrollmanagement-artikel uit de beginnerssectie gelezen en begrepen hebt.

Naar het artikel: Bankrollmanagement

Wanneer ben je klaar voor shorthanded?

Sinds kort is het duidelijk de trend om shorthanded te spelen. Er is meer actie, er zijn meer fishes en niet in het minste is het voor goede spelers winstgevender. Bovendien neemt op de hogere limieten het aantal fullring-tafels meer en meer af.

Bij een voortijdige wissel van fullring naar shorthanded kun je je echter gemakkelijk een bloedneus bezorgen, want de eisen aan jou als pokerspeler worden net als de swings groter. Voordat je overstapt, moet je:

  • de artikelen in de brons- en zilversectie begrepen hebben;
  • een voldoende grote financiële buffer hebben;
  • je mentaal gereed voelen. Heb je last van scared money, dan moet je voortdurend gokken, in plaats van zeker van je zaak te zijn. Laat het dan links liggen en breidt eerst je pokerkennis uit.

Een goede inleiding in het spel aan shorthanded-tafels vind je in het volgende artikel:

Naar het artikel: Hoe speel ik shorthanded?

De overstap moet je op z'n vroegst op de limiet $0.50/$1.00 maken. Je hebt daarvoor een bankroll nodig van $500, liever nog wat meer.

De toegenomen actie en de vaker voorkomende marginale spots aan shorthandedtafels kunnen je flink op de zenuwen werken. Tilt treedt aan shorthanded tafels veel gemakkelijker op. Ben je daar gevoelig voor, en iedereen is op de ene of de andere manier er gevoelig voor, werp dan een blik op de artikelen en video's in de psychologie-sectie.

Naar de psychologie-artikelen

Wanneer ben je klaar voor de stap omhoog in de limieten?

Hoewel poker spelen veel plezier geeft, is het vergroten van je eigen bankroll op de lage limieten een noodzakelijk kwaad. Het echte geld moet nog komen en tot dan heet het, geduld en discipline tonen. Als op $0.25/$0.50 je vingers al steeds jeuken, dan zul je op $5/$10 ook niet ver komen.

Een limiet omhoog gaan is een bijzondere stap voor iedere pokerspeler. De inzetten stijgen, de winsten stijgen, de verliezen stijgen en het type spelers verandert. Daarom moet je er een gewoonte van maken, de stap omhoog in de limieten niet zomaar even tussendoor te doen, maar je heel bewust jezelf het volgende af te vragen:

  • Heb ik genoeg geld voor de limiet?
  • Voel ik me mentaal opgewassen tegen de limiet?
  • Ben ik speltechnisch klaar voor de limiet?
  • Wanneer ga ik een limiet omlaag? 
HEB IK GENOEG GELD VOOR DE LIMIET?

De algemene regels ken je wel:

  • Voor fullring heb je minstens 300 big bets nodig.
  • Voor shorthanded heb je minstens 500 big bets nodig.

Dat zijn echter alleen maar de algemene regels, die je nog aan je persoonlijke behoeften moet aanpassen. Van bijzondere betekenis is het stootkussen dat je wilt hebben, om bij een downswing niet meteen een limiet omlaag te moeten gaan.

Het speelt gewoon gemakkelijker en vrijer, wanneer je niet continu de degradatiegrens in zicht hebt. Wil je je netjes op een limiet settelen, en sta je opstartverliezen toe, dan heb je een groter stootkussen nodig.

De overstap naar een nieuwe limiet brengt altijd veranderingen met zich mee, en vaak ook aanpassingsproblemen, dus verliezen. Maak jezelf daarom niets wijs en houd met deze aanpassingsproblemen rekening.

Wees ook eerlijk op de volgende vraag, en gebruik hierbij ook je ervaring tot dusver: ben ik gedisciplineerd genoeg om een limiet omlaag te gaan, wanneer dat nodig is? Heb je eerder een stap omlaag in de limiet voor je uit geschoven of ben je nuchter gezien niet het type dat gemakkelijk met tegenslag om gaat, besluit dan tot een groter financieel stootkussen.

Je kunt dan een strikt bankrollmanagement hanteren, wanneer je werkelijk het type speler bent, dat met tegenslagen weet om te gaan, dat discipline heeft, en de stap terug in de limiet ook dan doet, wanneer het moet.

VOEL IK ME MENTAAL OPGEWASSEN TEGEN DE LIMIET?

Er zijn echt spelers die zich tot een bepaalde limiet omhoog gespeeld hebben, daar sinds jaar en dag solide winsten maken, maar geen hogere limiet zullen aanvallen, omdat ze zich daar ongemakkelijk voelen, met scared money spelen, zich niet opgewassen voelen tegen de tegenstanders, etc.

Dat zijn de extreme gevallen, maar ze duiden wel op een wezenlijk concept in poker: de comfortzone. De bankrollgrenzen voor de stap omhoog of omlaag in de limieten zijn maar kale cijfers. Er telt echter nog meer, het psychologische bankrollmanagement.

Speel op die limiet, waarop je je prettig voelt en waarop je in staat bent je A-spel te spelen. Deze limiet ligt dan in je comfortzone.

Zodra je begint om telkens op je saldo te kijken, natreurt over het geld dat je in de pot hebt gestopt, of geremd bent om de juiste move te maken, speel je niet meer binnen je comfortzone.

Spelen in je comfortzone betekent goed poker binnen de grenzen van je mogelijkheden afleveren, en dan laat het je koud of je wint of verliest. Het mag dan wel een afgezaagde kreet zijn, maar: winsten zijn slechts een bijverschijnsel van goed poker.

BEN IK SPELTECHNISCH KLAAR VOOR DE LIMIET?

Niets komt vanzelf, dat wist men al in grootmoeders tijd. Het is weliswaar relatief eenvoudig zich de pokerkennis voor de micro- en low limits toe te eigenen, maar op een gegeven moment is dat niet meer voldoende.

Juist de stap omhoog in de limieten draagt gevaar in zich, nochtans niet op iedere limiet. Bij het stijgen van de limieten zul je meer en meer spelers tegenkomen die net zo goed of zelfs beter dan jij zijn. Evenzo veranderen de algemene speelwijzen, je komt andere tafelsamenstellingen tegen, en je komt voor moeilijkere beslissingen te staan.

Het hoeven niet altijd grote verliezen te zijn, die er op wijzen dat je speltechnisch nog niet klaar bent voor een limiet. Kom je telkens in lastige spots, waarbij je aan het einde van je latijn bent, dan kan dat ook een teken zijn. Vind je ondanks goede tafelselectie onvoldoende fishes, dan is of je pokerroom veel minder goed voorzien, of je bent zelf de fish.

Juist PokerStrategy biedt voor Fixed Limit het omvangrijkste leermateriaal van dit moment aan. Het probleem: je moet er gebruik van maken. Zo nu en dan een artikel of een video, dan weer eens 's avonds een coaching, het is beter dan niets, maar ook niet veel meer dan dat. Houd je intensief met het studiemateriaal bezig, stel jezelf niet alleen bankroll- maar ook leerdoelen.

En voor je een limiet omhoog wilt gaan, helpt het als je eens een paar avonden het spel op de limiet die je voor ogen hebt bekijkt, en je vertrouwd raakt met de manier van spelen. Wanneer je eerlijk kunt aangeven waarom iemand op een bepaalde manier speelt op die limiet, dan ben je er klaar voor.

WANNEER GA IK EEN LIMIET OMLAAG?

Voor je een limiet omhoog gaat, moet je vooraf een duidelijke grens bepalen, wanneer je weer een limiet omlaag gaat. Aan de ene kant is dat al vastgelegd door je bankrollmanagement, aan de andere kant speelt ook het financiële stootkussen, dat je jezelf toestaat, mee.

Het is belangrijk om de grens, wanneer je weer een limiet omlaag gaat, duidelijk vast te leggen en je er ook echt aan te houden. Kies de grens zo, dat je op een lagere limiet goed verder kunt spelen. Het heeft geen zin, wanneer je de grens omlaag bij 300 big bets van de lagere limiet vastlegt, als je normaliter met een bankrollmanagement van 500 big bets speelt.

Het kan gebeuren dat je een limiet omlaag moet, en dan wil je verder kunnen spelen, zonder dat je op de lagere limiet een krap bemeten bankroll hebt. Want dan kan het gebeuren dat je direct nog een limiet omlaag moet, wanneer je niet in een upswing terecht komt, maar ook na de stap omlaag nog verliezen blijft maken.

Voors en tegens van cashouts

Cashouts zijn een belangrijk thema. Er zijn veel spelers die erg vroeg in hun pokercarrière liefst veel geld willen cashen. Maar financieel gezien zijn cashouts echt niet verstandig. Met het geld kun je misschien iets leuks doen, en eindelijk een tastbaar resultaat van je inspanningen terugzien, voor je pokercarrière is een cashout nog steeds een financiële stap terug.

WAT SPREEKT TEGEN EEN CASHOUT?

Nemen we aan, dat je alle theorie-artikelen gelezen en je eigen gemaakt hebt. Je hebt de limiet $0.50/$1.00 solide verslagen en een bankroll van $500 opgebouwd. Vervolgens ben je overgestapt naar de shorthanded-tafels. Je verslaat dat spel consistent en je bankroll groeit verder.

Je bezoekt regelmatig coachings, neemt deel aan strategiediscussies op het forum, post en beoordeelt handen op het voorbeeldhandenforum, kortom je doet alles wat je moet doen, wanneer je zo snel mogelijk zo goed mogelijk wil worden.

Je bankroll is inmiddels gegroeid tot $ 800 en je zou kunnen overstappen op de limiet $1/$2, welke je waarschijnlijk vanwege je grondige kennis van het pokerspel zal verslaan. Echter, dan wil je liever jezelf eerst iets leuks geven, een nieuwe monitor bijvoorbeeld.

Je casht $400, van je bankroll blijft $400 over. Daarmee kun je goed op de limiet $0.50/$1.00 spelen. Dat zou ook prima zijn, als je van plan bent je halve leven op deze limiet te blijven. Wil je jezelf echter omhoog werken naar de werkelijk winstgevende limieten vanaf $2/$4 of $5/$10, dan heeft deze cashout een hoop kostbare tijd gekost.

Neem eens aan, dat je gemiddelde winrate op 2 BB/100 handen ligt, en dat je 300 handen per uur speelt. Op $0.50/$1.00 maak je daarmee gemiddeld $6 winst per uur. Op $1/$2 zou het al $12 per uur zijn, op $2/$4 al $24 en op $3/$6 een zeer aangename $36.

Voor een beetje luxe tussendoor heb je de kans laten liggen om je uurloon te verdubbelen. Erger nog, je hebt de tijd die je nodig hebt om de hogere limieten te bereiken verder verlengd en nu moet je weer voor $6 per uur voortploeteren, om de bankroll voor de hogere limiet bij elkaar te spelen.

Om $400 te winnen, heb je nodig ...

  • … op $0.50/$1.00 gemiddeld 67 uur.
  • … op $1/$2 gemiddeld 33 uur.
  • … op $2/$4 gemiddeld 17 uur.
  • … op $3/$6 gemiddeld 11 uur.
  • … op $5/$10 gemiddeld 7 uur.

Hoe meer limieten je verwijderd bent van de nagestreefde lekker-geld-verdienen-limiet, hoe meer schade een cashout je berokkent. Hoe lager je speelt, hoe meer tijd het je kost. Als je niet pas wanneer je al oud en grijs bent de mid- en highstakes wilt bereiken, dan moet je zolang mogelijk je bankroll intact laten, wanneer je nog niet op de werkelijk winstgevende limieten bent beland.

Net als in de vrije economie geldt ook bij poker: tijd kost geld. Wanneer je als doel hebt $5/$10 te bereiken, dan moet je de limieten daaronder niet als limieten zien waarop je geld verdient, maar als limieten waarop je je bankroll opbouwt, waarmee je dan op $5/$10 geld verdient.

WAT SPREEKT VOOR EEN CASHOUT?

Er zijn natuurlijk ook veel argumenten vóór een cashout, ook als het voor je pokercarrière eerder nadelig is. Het kan psychologisch gezien voordelen hebben om jezelf te belonen of tijdens een downswing te motiveren.

De volgende factoren spreken vóór een cashout:

  • Ik heb een tussentijds doel bereikt, en wil mezelf met een cashout belonen. Ik begrijp dat het stijgen in de limieten hierdoor langzamer verloopt, maar dat neem ik op de koop toe. De beloning vind ik belangrijker.

  • Ik zit in een stevige downswing en heb al langere tijd geen geld meer gecasht. Een cashout is voor de eigen motivatie in dergelijke situaties vaak heel belangrijk. Je moet beseffen dat je met poker contant geld verdiend hebt.

  • Ik speel op een limiet, waarop de bedragen waarmee ik "werk" al een dermate hoge waarde voor mij hebben, dat het gecashte geld mijn economische situatie enorm zal verbeteren.

  • Ik heb een ongelofelijke upswing beleefd of een jackpot of iets dergelijks gewonnen, zodat ik over erg veel geld beschik. Ik heb nu de bankroll om op limieten te spelen, waarvoor ik speltechnisch nog niet klaar ben. Het geld zou daarom ongebruikt blijven slingeren, want ik speel nou eenmaal niet op limieten waarop ik de fish ben.

Conclusie

Het bankrollmanagement dat het beste bij jou past, wordt niet alleen bepaald door de grootte van je bankroll. Het is belangrijk dat je je voor iedere stap omhoog in de limieten afvraagt, of je niet alleen financieel, maar ook mentaal en speltechnisch klaar bent voor de nieuwe limiet. Er is niets vervelender, dan de fish aan tafel te zijn.

De noodzaak van een stap omlaag in de limieten, moet jou als enigszins ervaren speler al relatief bewust zijn. Je moet duidelijk inzien dat een stap omlaag geen nederlaag is, maar onderdeel van het grote spel. Stel duidelijke grenzen, wanneer je omlaag gaat en houd je daar aan. De grenzen moeten vooral zo bepaald zijn, dat ze niet het laagst mogelijke weerspiegelen, maar dat je bij een stap omlaag gemakkelijk verder kunt spelen.