"C/c flop, c/r turn" vs. "c/r flop, bet turn" in HU & IP flop-spel uitbalanceren

» EXTRA MATERIAAL

Inleiding

Door: firsttsunami

In dit artikel wordt een hand besproken die het thema "c/c flop, c/r turn" vs. "c/r flop, bet turn" behandelt. Er wordt voornamelijk ingegaan op onbekende spelers, en zijdelings op speciale tegenstandertypes. In hand 2 wordt het uitbalanceren van de 3-bet in positie op de flop nader bekeken.

Hand 1

"c/c flop, c/r turn" vs. "c/r flop, bet turn" in een heads-up

Daar dit thema heel complex is, en het moeilijk is om tegen onbekende spelers de juiste line te vinden (daar we zijn tendensen niet kennen), zal ik een afweging maken van de voor- en nadelen van beide lines. Ik wil jullie daarmee graag aanzetten tot nadenken, en wil graag dat jullie zelf een afweging maken tussen pro's en contra's, en opschrijven en uitleggen, waarom welke line voor jullie de betere lijkt. Deze overwegingen zijn bij het poker elementair en onderbouwen over het algemeen onze beslissingen, wanneer we ons niet in een standaardsituatie bevinden.

Daar deze situaties relatief vaak voorkomen, wil ik jullie graag de noodzakelijke gedachten meegeven, opdat je weet waar je allemaal op moet letten, en dat je "alle" voor- en nadelen in de beslissing kunt meenemen.

Basis:

De beslissing over de twee mogelijke lines, doet zich eigenlijk alleen voor wanneer het board niet bijzonder drawheavy is. Op drawheavy boards, vooral waar flush- en straightdraws mogelijk zijn, moeten we de flop check/raisen en de turn leaden.

De redenen daarvoor zijn:

We worden sneller gedowncalld, daar de tegenstander ons eerder op een draw zal zetten.
Een freecard op de turn is duurder voor ons, omdat de tegenstander zelf meer outs tegen ons zou kunnen hebben, en omdat we met de line "c/r flop" het beste kunnen beschermen.

Omgekeerd betekent dit, dat het board rainbow moet zijn en niet te veel connected.

Nemen we de volgende voorbeeldhand, om nader in te gaan op de stand van zaken:

5.00/10.00 Fixed-Limit Hold'em (6 handed)

Preflop: Hero is CO with K, J
2 folds, Hero raises, BU 3-bets, 2 folds, Hero calls.

Flop: (7.40 SB) J, 5, 8 (2 players)
Hero checks, BU bets. Hero?

Welke voordelen heeft de line "c/r flop, bet turn" ten opzichte van "c/c, c/r turn"?

We nemen op de flop direct het initiatief over, kunnen de hand beter controleren en verzekeren ons ervan, dat op de turn en de river minstens 1BB in de pot terechtkomt. Wanneer we de turn checken, riskeren we een freecard van een marginale made hand (pocketpair), die anders gedowncalld zou hebben. We laten dus met de line "c/c, c/r turn" vaak value liggen.
We krijgen meer value wanneer de tegenstander denkt dat we op een marginale hand zitten en hij daarom probeert om ons op de turn via een "free SD-raise" uit de hand te pushen. Juist tegen de TAG’s vind ik dit argument goed. Daar in deze situaties normaal een "c/c, c/r turn" wordt aanbevolen, maakt de tegenstander eventueel een fout en leest ons verkeerd, waaruit volgt dat de kans op een verkeerde beslissing van zijn kant groter is.
Wanneer we met goede made hands in een ge-3-bette pot altijd "c/c, c/r" zouden spelen, zouden we onze blufs door deze line ook uitbalanceren. Wanneer we echter ook met made hands na een preflop-3-bet de flop check/raisen, worden onze blufraises op de flop gunstiger.
We lokken een "IP bluf-3-bet" van de tegenstander uit. Juist LAG's denken in dergelijke situaties te vaak dat we ze goedkoop uit de hand willen drukken en reageren met tegen-agressie.
We betalen op de turn maximaal 2BB om de showdown te zien. Wanneer we de turn check/raisen lopen we het gevaar een 3-bet te incasseren.

Wat zijn echter de voordelen van "c/c flop, c/r turn", in vergelijking met de bovenstaande line?

We lokken op de turn een bet uit van een hopeloze hand, die op onze turnbet zou hebben gefold.
Bij bepaalde kaarten (bijvoorbeeld de T) kunnen we het beste beschermen tegen handen zoals AQ of AK.
We dwingen de tegenstander in een moeilijke positie op de turn, en tegen agressievere en showdowngebonden tegenstanders krijgen we zo het meeste van pocketpairs (en soms ook van aas-hoog).
Wanneer de tegenstander heeft gezien dat we met sterke handen deze line spelen, kunnen we in toekomstige handen een c/r als bluf er tussendoor gooien. Dit is weliswaar duurder dan de flop c/r-bluf, maar geeft meer foldequity.
De tegenstander zou een pocketpair na een scarecard op de turn kunnen folden, maar checkt na een check van ons behind, en callt de river.

Wat zijn uitspraken waarbij voor- en nadelen zich verregaand opheffen?

Met de line "c/c, c/r" verliezen we value wanneer het board zich scary ontwikkelt. Oftewel: We kunnen na sommige turnkaarten (A of Q) niet meer raisen. Wanneer er bijvoorbeeld een Q komt en we worden geraiset, moeten we downcallen en verliezen we meer tegen de Q. Wanneer we de flop slechts check/callen en "c/c turn" bij een scarecard spelen, verliezen we daarentegen minder tegen betere handen.
Wanneer we het initiatief op de turn hebben, lokken we een semi-bluf uit, en krijgen we zo meer value. Dat is niet juist, daar hij een draw inderdaad zal betten op de turn, en we dan op de ene of de andere manier 2BB incasseren.

Hoe kan ik berekenen wat de betere line is?

Om dit te doen moeten we de 3-bet-range goed kennen. Laten we aannemen dat dat Villain de volgende 3-bet-range heeft:

ATo+, KJo+, 44+, A8s+, KTs+, QJs+

We zouden nu exact de regelmaat van de diverse handen moeten berekenen en moeten controleren in welke verhouding de acties b/f, cb en bet/call staan. Zo kun je een nauwkeurigere uitspraak doen over de juiste line. Maar het grote probleem is dat we op de flop al moeten beslissen welke line we kiezen, en de turnkaart het succes van de line enorm beïnvloedt.

Spelen tegen verschillende tegenstandertypes

Tegen agressieve LAG’s, die heel showdowngebonden zijn, is volgens mij "c/c, c/r turn" de betere line, omdat deze tegenstanders zelden een made hand kunnen folden en we van made hands met deze line het meest value krijgen.

Tegen maniacs zou ik daarentegen de flop check/raisen en de turn bet/3-betten.

Tegen TAG's is het wat lastiger, en daarom zou ik het leuk vinden om te horen welke line jullie (en om welke reden) tegen een TAG uitkiezen.

Hand 2

Balancing Flopplay IP

5.00/10.00 Fixed-Limit Hold'em (6 handed)

Preflop: Hero is CO with J, T
2 folds, Hero raises, 2 folds, BB calls.

Flop: (4.40 SB) J, 8, 7 (2 players)
BB checks, Hero bets, BB raises, Hero 3-bets, BB calls.

Turn: (5.20 BB) 7 (2 players)
BB checks, Hero bets, BB calls.

River: (7.20 BB) 2 (2 players)
BB checks, Hero bets, BB calls.

Final Pot: 9.20 BB

We openraisen JT vanuit de CO, volgens de chart, en krijgen van een (PokerStrategy.com-)TAG een call vanuit de BB. We treffen het board voorlopig goed, met een top-pair en een gutshot, en maken onze contibet. We worden gecheck/raiset en hebben nu twee mogelijkheden:

a) 3-bet flop, bet turn (bij flopcap calldown)
b) Call flop, raise goede turnkaarten

Zoals aan de hand al niet zo moeilijk te herkennen is, is het op deze plek beter om de flop meteen te 3-betten, in plaats van de flop te callen en de turn opnieuw te raisen. Hetzelfde geldt wanneer we bijvoorbeeld QJ zouden hebben. De hand zou zich tegen onbekende spelers op dezelfde manier laten spelen.

Maar de 3-bet op de flop heeft, vooral tegen een PS-TAG, nog een paar beduidende voordelen:

De 3-bet in positie wordt door veel PokerStrategy.com-TAG’s slecht uitgebalanceerd, daar we uit de artikelen hebben geleerd dat je met sterke made hands, zoals bijvoorbeeld top-pair, een check/raise op de flop moet callen, om op de turn bij een goede kaart opnieuw te raisen. Veel PokerStrategy.com-TAG’s spelen volgens mij niet vaak genoeg de 3-bet op de flop in positie met een relatief sterke made hand (top-pair is in een heads-up heel sterk). Zo worden ze gemakkelijk te readen, en kun je heel vaak uitgaan van een draw of een middelsterke made hand. Dit betekent natuurlijk ook, dat we na de 3-bet in positie veel vaker onterecht op een draw worden gezet, dan op top-pair met de J. Om zelf niet zo doorzichtig te spelen en slechte calldowns door elke gepaarde hand te forceren, is het daarom goed om ook met sterke made hands, de flop in positie te 3-betten.

Even afgezien van de balanceerproblemen van de PokerStrategy.com-TAG’s, wil ik jullie nu graag uitleggen waarom we op de flop 3-betten, en niet op de turn opnieuw raisen:

Daar tegenstanders over het algemeen de 3-bet in positie eerder zien als zwakte (draw of matige made hand), zullen we van een 7 of een 8 nog heel vaak 2BB krijgen op turn en de river (afhankelijk van de ontwikkeling van het board). Wanneer we de turn daarentegen opnieuw raisen, zal een 8 of een 7 bijna altijd folden.
Bij veel turnkaarten kunnen we helemaal niet meer raisen, en geven we value weg wanneer we daarom op de turn op een calldown over moeten gaan.
Wanneer zijn callrange in de BB niet te loose is, liggen we op grond van onze relatief zwakke kicker alleen voor op J9 en J6(s). Op J8, J7, QJ en KJ liggen we echter achter. Dit betekent dat we minder verliezen tegen een betere J. Een 3-bet op de turn zou lelijk zijn, maar we zouden toch downcallen.
We balanceren onze flopplay uit met marginale made hands en draws, waardoor de tegenstander ons niet meer zo gemakkelijk op een bepaalde hand kan zetten.
Dit geldt niet voor PokerStrategy.com-TAG’s, maar eerder voor LAG’s: Een aantal LAG’s zullen hier op de flop met de 7 of de 8 cappen, omdat ze ons spel als weak inschalen en denken nog voor te liggen. We kunnen ervan uitgaan, dat een showdowngebonden LAG zijn 7 of 8 niet op een turnraise zou folden. Ik wil daarmee slechts zeggen dat we na de flopcap, dezelfde value zouden hebben als wanneer we de flop zouden callen en de turn opnieuw zouden raisen.

Een stelregel die we daaruit kunnen halen:

Hoe sterker onze kicker is, des te meer value heeft "call flop, raise turn", maar hoe zwakker onze kicker is, des te eerder moeten we op de flop in positie 3-betten.

Ik hoop dat de handen jullie weer zijn bevallen.