(Reverse) psychology in Texas Hold'em

» EXTRA MATERIAAL

Inleiding

Door: firsttsunami

Deze week wil ik jullie graag de betekenis van reverse psychology bijbrengen, vooral in samenhang met poker.

Wat is dat eigenlijk? Hoe gebruik je het? Wat heb ik er aan wanneer ik in een hand ben verwikkeld? De begrijpbaarheid, de voorwaarden, noodzakelijkheid en toepassing, zal ik via voorbeeldhanden uitleggen.

Tot nog toe is er hiervoor nog geen artikel, maar daar ik het thema met voorbeeldhanden verklaar, is het een mix uit columns en voorbeeldhanden. Ik ben heel geïnteresseerd in psychologie over het algemeen en hoop hiermee veel mensen te bereiken en enthousiast te kunnen maken.

Wat is eigenlijk 'reverse psychology'?

Het begrip klinkt voor velen zeker niet meteen begrijpelijk. Logisch: Wanneer gebruik je deze uitdrukking nou? In het Nederlands vertaald, betekent reverse psychology: omgekeerde psychologie

Psychologie vaktechnisch omschreven:

Psychologie (Grieks: 'ψυχολογία', 'psychologia'; letterlijk: 'zielkunde'; Engels: 'study of the mind') is de empirische wetenschap tot beschrijving, uitlegging en voorspelling van het beleven en gedrag van de ontwikkeling van de mens tijdens z'n leven, net als z'n interne en externe oorzaken en voorwaarden. (Bron: Wikipedia)

Wat psychologie is moet nu duidelijk zijn, maar hoe kan ik de psychologie omdraaien?

Met iedere handeling en daad sturen we signalen naar onze omgeving uit. Vooral natuurlijk naar andere mensen (bij online poker naar de mensen die achter de PC zitten).

Het doel van het omdraaien (bij poker) is, de tegenstander door bewust gedrag een signaal te zenden, wat gericht foute informatie geeft. Door foute informatie en interpretaties wil je de tegenstander tot fouten forceren.

Voorbeeld:

Laten we aannemen dat we nu in een casino zitten en live-poker spelen. Hier heeft mimiek en beweging natuurlijk een veel grotere betekenis, maar dat laten we even buiten beschouwing.

We hebben een hand die de flop heel goed heeft getroffen. We hebben bijvoorbeeld een set. Wanneer we nu reverse psychology gebruiken, dan kijken we slechts heel kort naar de flop en kijken we weer weg. Dit gedrag moet de tegenstander de informatie geven: 'Die is niet geïnteresseerd in deze flop en heeft niets getroffen'. Feitelijk is het natuurlijk juist het tegendeel.

Ons doel is heel duidelijk: We willen de tegenstander iets suggereren wat onjuist is, om hem tot fouten te dwingen. Zijn fouten zijn namelijk onze winst/ons geld.

Het grote voordeel is dat we bij de tegenstander, door ons gedrag, een image kunnen krijgen dat de tegenstander in toekomstige handen tot slechte plays verleidt. Bijvoorbeeld Zo suggereren we bijvoorbeeld , wanneer we heel nieuw aan tafel zijn, door in een hand een pure bluf door te zetten dat we niet nadenken en overagressief zijn. Nu spelen we weer tight, maar je image zal zich bij de tegenstander heel vertraagd aanpassen en je zult door één hand veel meer value uit made hands kunnen krijgen, doordat de tegenstander denkt dat hij opnieuw afgebluft wordt en dus heel light downcallt.

Het grote nadeel is echter, dat slimme tegenstanders die weten dat we deze methode gebruiken, de foute signalen juist goed kunnen interpreteren en ons dan mogelijk uitbuiten.

Hoe kunnen we deze (omgekeerde) psychologie bij het pokeren classificeren?

In hoofdstuk 8: 'Into the minds of your opponents - levels of thinking' uit het boek 'The poker mindset' van Taylor/Hilger, worden de verschillende levels onderscheiden en op de volgende manier gedefinieerd:

• 
  Level 0: What hand do you have

• Level 1: What hand might your opponent have

• Level 2: What does your opponent think you have

• Level 3: What does your opponent think that you think he has

De level en de tegenstander

Level 0 kunnen we de slechtste spelers toekennen. Om deze bij naam te noemen:

Callingstations, maniacs, diverse LAG's

Vooral de eerste beide tegenstandertypes spelen heel 'ik-gericht'. Ze spelen vaak stug hun hand door en denken helemaal niet na over hand van de tegenstander. Ze zien slechts hun eigen hand, in verbinding met de flop. Tegen deze tegenstandertypes is het psychologische aspect bij het pokeren niet zo belangrijk.

Bij level 1 begint het denken een beetje, maar alleen nadenken over de hand van de tegenstander maakt je natuurlijk nog geen goede handreader.

Vanaf level 2 wordt het interessant en wie zich, aan de hand van alle variabelen en vooral het gedrag, al een beeld over de hand van de tegenstander kan maken, is over het algemeen een speler die handreading bedrijft. Hoe goed is natuurlijk een andere vraag.

Erg interessant is echter level 3, daar de tegenstander hier in staat is om zijn eigen handsterkte aan het gedrag van de tegenstander te koppelen, daar hij lijkt te weten wat ik over zijn hand denk en er adequaat op zal reageren.

Je kunt dit: 'ik weet wat jij denkt dat ik denk dat jij denkt, enz.' natuurlijk onbeperkt voortzetten. Je kunt heel goed zeggen: Wie in denken een stap voor is, die heeft een duidelijke voordeel. Het 'leveldenken' gaat over het algemeen echter niet boven level 3.

BELANGRIJK:

Het leveldenken op hogere vlakken is slechts mogelijk wanneer beide tegenstanders van elkaar weten dat ze nadenkende spelers zijn. Dit te weten is niet standaard en wanneer de fluctuatie op de limiet groot is, weet je natuurlijk niet of dit criterium vervuld is. Je moet er echter toch van uitgaan dat tegenstanders die TAG's lijken te zijn, ook statistische gegevens via PokerTracker over ons hebben en daardoor weten dat ook wij een TAG zijn en potentieel (afhankelijk van de limiet natuurlijk) eerder nadenken dan gedachteloos spelen.

Hoe herken ik op welk vlak de tegenstander denkt?

Over level 0 hoef ik niet veel te zeggen. We kennen die tenslotte allemaal. We betten bijvoorbeeld drie keer op een A22 rainbow board en een callingstation laat ons op de river K-high zien. Hij zal helemaal niet over onze hand hebben nagedacht en heeft daarom 3-bets gecalld, ondanks dat het vanzelfsprekend is dat we na 3-bets een made hand moeten hebben. Op de andere vlakken zal ik bij de voorbeeldhanden ingaan.

Vooraf:

HEEL BELANGRIJK is de history. Wanneer de tegenstander ons in hand 2, de laatste handen vaak heeft zien bluffen, dan moeten we natuurlijk minder bluffen. Maar zelfs dat hangt er weer van af hoe slim de tegenstander is en wat hij over ons denkt.

Het is moeilijk om uit te vinden of een werkelijk oplettende tegenstander, die zich snel kan aanpassen, opnieuw loose downcallt of denkt: 'Die kan toch niet alwéér bluffen in een zo uitzichtloze spot? Hij heeft ditmaal toch wel een made hand!'. Het kan dus over het algemeen een voordeel zijn om de derde keer de bluf tóch door te trekken.

Juist omdat deze onzekerheid bestaat, kun je in dergelijke spots beter folden, behalve wanneer de tafeldynamiek (bijzonder in HU) het dicteert. Poker is natuurlijk strikt wiskundig opgebouwd, maar door de psychologische componenten van het spel bestaat er ook een heel smalle gradatie tussen 'zijn' en 'schijn'. Zijn het niet onder andere juist gelijkenissen met het ware leven die het spel zo spannend maken? (Nu echter genoeg gefilosofeer)

Hand 1

We spelen tegen een thinking PokerStrategy-TAG en hij weet ook wie wij zijn.

5.00/10.00 Fixed-Limit Hold'em (6 handed)

Preflop: Hero is BB with A, 5

3 folds, BU raises, SB folds, Hero calls.

Flop: (4.40 SB) T, T, 3 (2 players)

Hero checks, BU bets, Hero calls.

Turn: (3.20 BB) 7 (2 players)

Hero checks, BU bets, Hero calls.

River: (5.20 BB) 7 (2 players)

Hero checks, BU bets.

Final Pot: 6.20 BB

We zijn de BB en verdedigen met A5. We treffen een verhoudingsgewijs goede flop en check/callen natuurlijk alleen, daar we met onze baby-aas met showdownvalue wa/wb zijn. Nu kunnen we zelf nog geen exacte uitspraken over zijn range doen, daar hij tenslotte slechts contibet. De tegenstander zal ons, na onze check/call, vaak op K- of A-hoog zetten. Met iedere made hand zouden we eigenlijk voor value hebben gecheck/raiset.

Nu is het board op de river dubbel gepaard. De tegenstander zal ook hier vaak zijn gehele range opnieuw betten, in de hoop dat minstens K-hoog nu beter kan folden.

We kunnen dus altijd nog geen exacte uitspraak over zijn hand doen en dat moet de tegenstander ook weten. Na onze hernieuwde call op de turn, moet de tegenstander echter weten dat we bijna altijd A-hoog hebben en een goede river opnieuw zullen callen. Deze river is heel goed. Het board is double paired en normaal gezien check/callen we op deze spot.

Zoals we nu tot onze verbazing zien, doorlopen we de verschillende levels in de hand. Die worden bepaald door aanwezige informatie en noodzaak. Wanneer hij deze turn contibet, kun je niet spreken van third level thinking, daar ik zijn range slecht kan inperken wanneer ik als basis de BU-stealrange neem.

Interessant is hier de river. We checken natuurlijk opnieuw en de tegenstander bet. Na zijn bet is het op de river heel prettig om de tegenstander in een categorie te kunnen indelen.

Oftewel: Hoe slim is de tegenstander? Waarom is deze vraag zo belangrijk? Wanneer de tegenstander nu op level 2 zou denken en eigenlijk weet dat ik A-hoog op de river niet foldt, dan checkt hij met trash behind en valuebet hij zijn goede handen. Weet hij echter wat ik over zijn hand denk, die zich door mijn passieve gedrag definieert (heel vaak A-hoog) dan heeft het voor hem zeker zin om een derde keer te bluffen.

Kort gezegd: Wanneer hij weet dat ik hier bijna altijd A-hoog check/call, waarom zou hij dan met een slechtere hand de river betten? Daarom is zijn bluf vaak succesvol en folden we de betere hand.

Hij suggereert dat hij een hand heeft die A-hoog verslaat, maar in werkelijkheid heeft hij ook vaak genoeg een hand die we nog aan kunnen. Daar de tegenstander probeert om door reverse psychology de pot te kopen, kunnen we op deze plek niet folden en moeten we vaak callen omdat we vaak genoeg een bluf zullen onderscheppen of zullen splitten, daar de tegenstander denkt dat we soms nog Q- of K-high callen.

Laten we aannemen dat we nu de river callen en hij laat ons Q-hoog zien. We weten dan dat hij in staat is om third level thinking toe te passen.

Hand 2

10.00/20.00 Fixed-Limit Hold'em (6 handed)

Preflop: Hero is BU with T, 9

3 folds, Hero raises, SB 3-bets, BB folds, Hero calls.

Flop: (7.00 SB) A, 7, 8 (2 players)

SB bets, Hero calls.

Turn: (4.50 BB) K (2 players)

SB checks, Hero bets, SB calls.

River: (6.50 BB) 2 (2 players)

SB checks, Hero bets.

Final Pot: 7.50 BB

Hier zijn we op de button en spelen we tegen dezelfde tegenstander als in hand 1. We krijgen een 3-bet van de SB en zijn nu heads-up. We treffen op een rainbowflop een OESD. We kunnen meteen de flop raisen, maar kunnen niet beschermen, daar hij met veel handen zoals QJ, KJ en KQ, opnieuw zal callen en pocketpairs eventueel zelfs zal downcallen, omdat we de A vaak wa/wb spelen of pas op de turn raisen.

Dit is natuurlijk ook heel history-afhankelijk. Wanneer we onze azen op de flop tegen deze tegenstander vaak hebben geraiset, kunnen we ook draws op de flop raisen. In ieder geval callen we de flop slechts en op een potentiële scarecard op de turn checkt de tegenstander ineens.

Wat denken we dat de tegenstander heeft?

In deze situatie heeft hij vaak een pocketpair, zoals 33-66 of 99-QQ. Eventueel ook KQ of KJ en wil hij graag wa/wb verder spelen. Tot slot zou hij nog JTs of QJs kunnen hebben en gewoon niet graag worden geraiset, daar hij gelooft dat hij nog vaak genoeg tien outs heeft.

Wat denkt de tegenstander over onze hand?

Wij zouden, bezien vanuit de tegenstander, de call zelden als float zien, maar meestal als made hand of draw interpreteren, iets als 97s+, 98s+, A2+, JT, T9.

De tegenstander zal hier meestal check/callen of check/folden. Ons is relatief duidelijk dat we de tegenstander niet voor 1BB zullen laten folden en daarom is het plan om iedere river opnieuw te betten.

De vraag is nu hoe de tegenstander onze betrange op de river inschat. Met een lowpair zouden we behind checken. De range is dus vaak een A en minder vaak een gemiste draw. Daar de tegenstander moet weten dat we hem, na zijn c/c, op een zwak pair readen, suggereren we met de nieuwe riverbet dat we een hand hebben die beter is dan low- of midpair, wat echter natuurlijk een misleiding is.

Ik wens jullie veel plezier met dit thema en hoop dat ik jullie weer iets kon bijbrengen!