Is protection op de microlimieten zinvol?

» EXTRA MATERIAAL

Inleiding

In de strategiesectie leren we dat we met made hands, zoals bijvoorbeeld TPTK, tegen draws (bijvoorbeeld een flushdraw) moeten beschermen. Vooral op de microlimieten komt het echter steeds weer voor dat we toch worden gecalld en op de turn of river de draw aankomt. Daarom vragen beginners zich vaak af of protection bij de typische tegenstanders op de micro-limits wel zinvol is. In deze column willen we deze vraag beantwoorden.

Voorbeeldhand

Ter illustratie nemen we de volgende voorbeeldhand:

No-Limit Hold'em $0.05/$0.10. Alle tegenstander hebben stacks van $10.

Preflop: Hero is SB with A, K
8 folds, Hero raises $0.40, BB calls $0.40

Flop: 4, 8, K ( $0.85 )
Hero ???

We hebben preflop een standaardsituatie. Alle tegenstander folden, we hebben AK en raisen. De BB callt onze raise en we komen heads-up naar de flop.

Op de flop evalueren we onze hand opnieuw. We treffen TPTK en denken nu duidelijk voor te liggen. Two pair-handen zijn relatief onwaarschijnlijk, omdat het board weinig connected is. Zo zijn ook straightdraws onwaarschijnlijk. De tegenstander kan hier maximaal een gutshot hebben. Toch is het board two-suited, zodat een flushdraw mogelijk is. Zoals in de strategiesectie beschreven kiezen we er hier voor om onze made hand te beschermen en betten we $0.60.

Doelen van protection

Maar waarom beschermen we? Welk doel streven na? Uiteindelijk willen we de tegenstander in een lose-lose-situatie brengen: los van of hij foldt of callt: hij moet daarbij verliezen. Bekijken we hiervoor de de volgende scenario’s:

• Villain heeft A 6 en foldt op onze bet

We hebben op dit moment de beste hand. Toch heeft Villain een equity van ruim 37% - en dus behoort hem puur wiskundig 37% van de pot toe, en ons de resterende 63%. Foldt Villain zijn hand, dan geeft hij zijn gedeelte aan de pot in feite op - we krijgen dus zijn 37% door onze protectionbet.

Het voorbeeld lijkt wat kunstmatig, daar Villain hier heel zelden zal folden (we bekijken zometeen wat er bij een call gebeurt). Toch is de concrete hand die Villain hier heeft niet al te relevant: Villain zou ook een connector zoals 65 kunnen hebben en daarmee een gutshotdraw hebben; ook hier heeft hij meer dan 23% equity. Zelfs met een hand als 72o heeft hij nog ruim 5% equity. Deze handen zal Villain heel waarschijnlijk folden en dan winnen we de gehele pot, in plaats van slechts het gedeelte dat ons wiskundig toekomt.

• Villain heeft A 6 en callt onze bet

Villain heeft op de flop negen outs. Hij moet bij een pot van 1.40 onze bet van 0.60 callen. Dat is 2.3:1. Hij heeft bij negen outs echter 4.2:1 nodig. Een call, puur volgens odds en outs, is dus wiskundig ‘fout’.
Wat betekent dat precies? In 4.2 van de 5.2 gevallen zal Villain de turnkaart missen en in 1 op de 5.2 gevallen zal hij zijn treffen. Hij verliest dus in 5.2 pogingen 4.2 * 0,60 = $2.52 en wint daarvoor éénmaal $1.40. Hieruit volgt een verlies van $1.12 in de 5.2 pogingen, ofwel $0.22 verlies per poging.
Een call kan ondanks dat zinvol zijn, want tot nog toe hebben we nog niet behandeld dat er na een op de turn nog bets kunnen volgen. Wanneer het Villain lukt om iedere keer dat hij zijn flush treft ook werkelijk $1.12 te winnen, dan is de call break-even. Zowel Villain als wij maken op de lange termijn noch winst noch verlies. Kan Villain gemiddeld minder value krijgen, dan maakt hij verlies en kan hij meer krijgen dan maken wij verlies.

We bekijken dezelfde situatie nu nog een keer met de hand 65. Villain callt hier, in de hoop zijn gutshot te treffen. We nemen (om het simpel te houden) aan dat Villain weet dat we geen flushdraw hebben. Hij heeft dus vier outs. Hij heeft dan ook 10.75:1 nodig, maar krijgt slechts 2.3:1. Wanneer hij een 7 op de turn treft moet hij dus over het algemeen 10.75 * 0.60 = $6.45 winst maken. Daar er al $1.40 in de pot ligt, ontbreekt hem nog $5.05. Hij moet dus over het algemeen een halve stack van ons krijgen opdat hij break-even is. Redt hij dat niet, dan maakt hij op de lange termijn door de call verlies en maken wij daardoor winst.

Typische fouten

De voorbeeldberekening laten ons twee fouten zien die veel beginners maken:

• Slowplay met TPTK-handen: In de voorbeeldhand hierboven niet betten is een grote fout. Zelfs wanneer het board ruiten zou zijn, zou ik bijna altijd betten. Handen als 56 of een middlepair hebben altijd nog vier of vjif outs. Wanneer we checken geven we de tegenstander oneindig grote pot-odds. De tegenstander zal ons slechts dan uitbetalen wanneer hij zijn out heeft getroffen en bijbehorend voor ligt.

• Uitbetaling van aangekomen draws: Veel spelers zien niet in wanneer ze verslagen zijn. Laten we aannemen dat Villain onze bet op de flop callt, op de turn komt een en hij bet potsize op ons in. Wat kan hij hier hebben? Of hij bluft, hij heeft een sterke hand (bijvoorbeeld set) waarmee hij nu angst voor de flush krijgt, of hij heeft de flush. Vooral tegenstanders op de microlimits zijn eerder passief, ofwel ze callen teveel, maar betten/raisen te weinig. Daarom is een bluf hier niet al te waarschijnlijk. Wanneer we de goede handen van de tegenstander nu altijd uitbetalen, geven we hem de juiste implied odds voor de call op de flop en maken we daardoor zijn beslissing correct.

• Massive overbets: Een ander fenomeen dat je steeds weer ziet, is dat beginners in situaties zoals de voorbeeldhand all-in gaan. Daarmee beschermen ze weliswaar ideaal tegen een draw en maken wanneer ze door een draw worden gecalld ook goed winst. Toch dwingen we onze tegenstander zo over het algemeen tot een echte beslissing, namelijk de fold. Hij zal hier zelden met een draw of een slechte hand callen. Wanneer we worden gecalld zien we meestal handen als two pair of beter en liggen we dan ook achter. We winnen met deze speelwijze weliswaar een aantal kleine potten, maar krijgen als favoriet geen value meer van slechtere handen, en wanneer we achterliggen verliezen we meteen een grote pot.