De freeplay (3) - Top-pairs

» COLUMN

De freeplay (3) - Top-pairs

Door: Steinek

Nu is het tijd voor het derde en laatste deel van de column over de freeplay.

Uiteraard kan niet iedere voorkomende situatie worden afgedekt, maar wanneer je steeds nadenkt over de in deel 1 en 2 genoemde punten en oplettend de voorbeelden hier bekijkt, zou je wel wat meer zekerheid in je spel kunnen brengen.

Vandaag gaat het om de situaties waarin Hero een top-pair treft. Dit is een heel lastige situatie. Vaak is de eigen kicker niet bijzonder sterk en bevind je je op een smalle lijn tussen het weggeven van value, ontbrekende bescherming, het onnodig uitbetalen van sterkere handen en een te zwakke speelwijze.

De uitgangssituatie

Full Tilt poker $6.50 NL Texas Hold'em 15/30 blinds

stacks & stats
UTG 1500
UTG+1 1500
MP1 1500
MP2 1500
MP3 1500
CO 1500
BU 1500
SB 1500
Hero 1500

Preflop: Hero is BB with J 3
2 folds, MP1 calls 30, 1 folds, MP3 calls 30, 2 folds, SB calls 15, Hero checks

Flop: J T 7
SB checks, Hero ?

Er zijn vier spelers in de pot en je treft een TP met een slechte kicker. Het board is weliswaar rainbow, maar maakt met T en J een aantal straightdraws waarschijnlijk bij de tegenstanders. Verder is op te merken dat heel veel turns je hier niet zullen bevallen. Je wilt natuurlijk geen overcard of nog een verdere T, 9 of 8 zien: dat is wel 23 van de 47 kaarten.

• De directe bet:

Hier direct betten genereert multiway over het algemeen niet genoeg foldequity. Het is heel waarschijnlijk dat hier zo ongeveer iedere T, J en iedere gutshot zal callen. Je zult dus vaak nog met ca. twee extra tegenstanders op de turn komen, de pot is dan al duidelijk groter en je krijgt in jouw positie dan problemen om de hand in de goede richting te sturen. Speel je dan bijvoorbeeld check/call, dan zullen mogelijke aangekomen draws of betere made hands je valuebetten, terwijl slechtere handen of nog niet aangekomen draws eerder behind checken. Wanneer je echter zelf bet, ga je in tegen de stelregel dat je in de vroege fase met marginale handen niet te veel chips moet investeren. De bet is wel te spelen, maar brengt je heel vaak in een lastige situatie.

• Checken:

Juist wanneer je nog niet ruimschoots ervaring hebt met het spel na de flop, kun je eerder voor een check kiezen en op actie die groter is dan een kleine positiebet, gewoon opgeven. Liever een keer een hand folden die je marginaal +$EV zou hebben kunnen spelen dan eenmaal onnodig de halve stack met een dergelijke hand verliezen.
Een check/raise zou je hier compleet moeten vergeten. De tegenstanders op de laagste limieten callen gewoon veel te vaak en de weg naar de showdown is gewoon te ver om met een dergelijke hand op de flop al een grote pot op te bouwen.

Conclusie:

• Hoe meer spelers er in de hand zijn, des te sterker moet je hand zijn, daar het in een multiwaypot onwaarschijnlijker is dat ze allemaal folden. De weg naar de showdown is zo lang dat je vaak enige chips moet investeren om daar aan te komen.

• Hoe meer draws het board biedt, des te minder foldequity heb je tegen je tegenstanders. Natuurlijk zou je dan meer moeten beschermen en krijg je vaak chips met de op dat moment beste hand naar het midden, maar je moet steeds in je achterhoofd houden dat de beslissing pas bij de showdown valt, en er bijna altijd kaarten op de turn en de river kunnen komen die mogelijke draws completen. Dan is het bijna onmogelijk om de juiste mix van verliesminimalisering voor het geval dat je beat bent en valuemaximalisering voor het geval dat je nog voor ligt te vinden. Bij twijfel zou je dus op drawheavy boards meteen moeten opgeven.

• Hoe lager je top-pair is, des te vaker zal het op de turn geen top-pair meer zijn. Het klinkt triviaal, maar kan gemakkelijk worden vergeten. Zo is een top-pair met een T in meer dan 33% van de gevallen op de turn geen top-pair meer en in meer dan 55% van de keren op de river niet meer.

Preflop: Hero is BB with K Q
2 folds, MP1 calls 30, 2 folds, CO calls 30, 2 folds, Hero checks

Met deze behoorlijk sterke hand is het zeker een overweging waard om hier preflop te raisen. Toch moet je ervan uitgaan dat de eerste limper, die er tenslotte in erg vroege positie voor koos om chips te investeren, een raise ook nog zal callen. In dit geval gaat de CO dan meestal ook nog mee, en je hebt niets
gewonnen behalve het opbouwen van een grote pot, out of position. Dus is de check hier de standaardline.

Flop: Q 8 7
Hero ?

Nu ziet de situatie er al heel anders uit. Je hebt een top-pair met de op één na beste kicker. Verder is het enige top-pair waar je hier op achterligt de hand AQ, en deze zou zich meestal preflop al hebben laten zien met een raise. Daarom kun je ervan uitgaan dat je hier heel vaak voor ligt en ook nog tegen een aantal handen netjes value kunt winnen. Op deze limiet zullen de tegenstanders vaak nog met handen zoals 99, TT, QJ en QT een aantal chips investeren. Tegen een onbekende tegenstander moet dat hier voldoende zijn om broke te gaan. De vraag is hoe je het beste value krijgt en beschermt.

Een directe bet is hier in ieder geval een solide keuze. Maar aangezien er achter jou nog maar twee spelers aan de beurt komen en er hier vaak minstens één van hen iets heeft getroffen, is de check/raise hier ook een optie. Welk alternatief beter is hangt er van af van met hoeveel je de tegenstanders ziet betten of een raise ziet callen, en ook van of je ze hun draws eerder actief of passief ziet spelen.

Uiterlijk vanaf de turn zou je dan gewoon moeten doorbetten zolang er geen A verschijnt.

Conclusie:

• Heb je een sterk top-pair, waarbij er over het algemeen geen dominerende handen in de range van de tegenstander vallen, dan zou je bij een pot met hoogstens drie spelers, wanneer er geen regular bij is, bereid moeten zijn om broke te gaan. Natuurlijk komt het ondanks dat af en toe voor dat je hier AQ te zien krijgt, maar dan maak je gewoon een notitie voor jezelf en vink je dat af. Het is zeker niet de regel.

• Hoe bet-happy'er je de tegenstander inschat, des te vaker zul je met een check/raise veel chips winnen en zo tegelijkertijd beter kunnen beschermen.

• Hoe droger het board is, des te eerder kun je een keer checken. Een freecard treft de range van je tegenstander dan zelden dermate dat zijn hand je inhaalt. Integendeel: op een Q77 board kan bijvoorbeeld een J op de turn er toe leiden dat de tegenstander met JT veel chips achter je aan gooit. Op drawheavyboards zijn reads goud waard wanneer ze zeggen of de tegenstanders hun draws eerder behind checken of betten. In de eerste situatie zou je in ieder geval zelf moeten betten.

Preflop: Hero is BB with Q 5
3 folds, MP2 calls 30, 4 folds, Hero checks

Flop: Q 7 4
Hero ?

Nu zijn er slechts twee spelers in de pot en je hebt altijd nog een top-pair met een zwakke kicker getroffen. Bij slechts één tegenstander direct op te geven zoals in voorbeeld 1, zou in ieder geval in de categorie "te weak" vallen. Voor een check/raise is de hand echter ook niet geschikt, daar dan bijna alle slechtere folden en alle betere zullen callen. Dus win je theoretisch nauwelijks iets.

De vraag is dus of hier een check/call of een directe bet de betere line is.

Voor de check/call  spreekt dat je hier tegen verhoudingsgewijs weinig handen kunt valuebetten, en bluffinduce dus vaak meer value kan opleveren. Aan de andere kant is de hand ook niet zó sterk, en zal een freecard je slechts in weinig gevallen verder helpen. Dit spreekt eerder voor een bet. Word je dan geraiset, dan kun je over het algemeen gewoon opgeven. Callt je tegenstander slechts dan lig je meestal voor en kun je voorzichtig verder spelen. Een ander voordeel is dat je door een directe bet de potsize beter controleert. Vooral op een dergelijk dry board is een bet van iets meer dan de halve potsize voldoende, en hou je ook nog wat speelruimte over voor latere streets.

Wordt de bet gecalld, dan zou je op de turn nog een keer klein kunnen betten. Wanneer je tegenstander op een sterke hand zit, zal hij je meestal op de turn raisen en kun je daar opgeven. Heeft hij slechts een marginale hand, dan geeft hij óf nu op, óf hij callt nog een keer en kiest dan op de river voor de check-behind, waardoor je zelfs nog value krijgt. Had je daarentegen gecheckt en hij een beetje groot gebet, dan zou je geen idee hebben gehad of dit nu een value- of een blufbet was en liep je het gevaar nog twee valuebets van hem uit te betalen, omdat je angst hebt te worden weggebluft.

Conclusie:

• Tegen slechts één tegenstander is het te weak om de hand direct op te geven. De grote vraag is hier of check/call of een directe bet de betere line is.

• Hoe meer geneigd tot bluffen en hoe agressiever je tegenstander is, des te eerder zou je moeten check/callen, om blufs uit te lokken en om te vermijden dat je, in het geval van een raise, de betere hand zou moeten folden.

• Schat je de tegenstander in als een callingstation, dan zou je gewoon moeten betten. Vaak heeft hij hier een pocket zoals een 88 en betaalt hij je graag twee valuebets uit.

• Hoe drawheavy'er het board is, des te eerder zou je moeten betten om te beschermen. Op dry boards is daarentegen ook een freecard geen probleem voor jou, en is de kans groter dat je tegenstander helemaal niets heeft en zijn geluk zoekt bij het bluffen.

LINKS
Verwante artikelen: De freeplay (1) - Heads-up out of position De freeplay (2) - Draws in de vroege fase Discussieforum: Discussieer over de inhoud van de column