Pokerowe błędy, które popełnialiśmy kiedyś - set mining
Solvery pokazały nam, że mogliśmy nieco przeceniać set mining, twierdzi Dara O'Kearney.
Jakiś czas temu pisałem o tym, jak solvery GTO pokazały nam błędy naszego myślenia na temat pokera. Zacząłem od zbytniego martwienia się dominacją, a dziś chcę poruszyć inny ważny temat - jak naprawdę przecenialiśmy set mining.
Things elite poker players used to believe (pre solvers)
1. Worried far more about domination than they should have
2. Overrated set mining
3. Blockers weren’t a thing in NLH (only PLO)
4. Backdoors didn’t matter much
5. Limping always terrible (especially from small blind) pic.twitter.com/KqYh8pBtva— Dara O'Kearney (@daraokearney) September 28, 2022
Set mining wciąż jest bardzo dobrą strategią, szczególnie przeciwko graczom, którzy nie lubią rozstawać się ze swoimi rękami. Seta bardzo trudno jest przy stole wyczuć i dlatego jest taki potężny. Dowiedzieliśmy się jednak, że solvery nie set mine'ują ani trochę tak często, jak ludzie jeszcze kilka lat temu.
Inne sposoby grania niskich par
Spójrzmy na kilka zakresów GTO, by mieć ogólne pojęcie o czym mówię. Tak wygląda zakres GTO na 40 BB dla Big Blinda przeciwko otwarciu z Buttona.
Stara szkoła mówiła o słynnej "zasadzie call 20", jako o implied oddsach potrzebnych do set mine'u, jako że seta na flopie trafia się stosunkowo rzadko. Open min raise'em na efektywnym stacku 40 BB spełnia te kryteria, ale spójrzcie tylko na wszystkie niskie pary w tym spocie. Każda to raise albo shove.
Solvery pokazały, że zarobimy średnio więcej, grając w takiej sytuacji agresywnie. Przeciwko szerokiemu zakresowi często będziemy tu z przodu lub mieli coinflipa. Dużo lepiej jest zagrać shove i zgarnąć pulę większość czasu, niż zagrać flat i check/fold na większości boardów.
To jest ten sam zakres dla Big Blinda, kiedy ma naprzeciw siebie open z wczesnej pozycji, 40 BB efektywne.
Teraz z niskim parami wyłącznie szukamy seta. Wszystko dlatego, że na wczesnej pozycji zakres otwarcia jest dużo mocniejszy, więc kiedy trafimy seta, jest dużo większa szansa, że zostaniemy opłaceni. Button większość czasu nie trafia, więc nawet kiedy trafimy seta, możemy na nim nie zarobić.
Nie ma więc wątpliwości, że wciąż jest miejsce na set mining, nie prostu nie powinna to być domyślna strategia, jak kiedyś.
Trudno się gra, gdy nie trafimy
Spójrzmy na przykład postflop, by przyjrzeć się temu bliżej. Jest to single raised pot, Button vs Big Blind. Flop spada K95 a Big Blind zaczekał.
Tak wygląda zakres Buttona, brązowy kolor to bety, a żółty checki.
Większość tej tabelki możecie zignorować, ale zwróćcie uwagę, jak niskie pary (88 i poniżej) radzą sobie w odniesieniu do przypadkowych rąk typu 5x. Większość under par na typ flopie czeka, podczas gdy wszystkie 54/T5/K5/A5 najczęściej betują. 88/77/66 są silniejsze niż najniższa para, ale solver preferuje betowanie z nimi. Dlaczego?
Powodem jest to, że kiedy niskie pary nie trafią flopa, są...nigdzie, mają tylko dwa outy, by się ulepszyć. Z kolei ręka, taka jak T5 czy 54, ma aż pięć kart, które mogą ją ulepszyć do dwóch par i lepiej. Mają większy potencjał na flopie niż niska para.
Wszystkie ręce, które omawiamy w tym przykładzie, są bottom naszego zakresu, ale solvery pokazały nam, że najniższa para z kickerem jest dużo bardziej grywalna niż niska para na ręce.
Set mining pozostaje bardzo dochodową strategią, szczególnie przeciwko rywalom, którzy lubią sprawdzać. Solvery pokazały nam jednak, że nie jest to jedyna droga, gdy trzymamy niską parę.
Nowa książka Dary O'Kearney'a Endgame Poker Strategy: The ICM Book już w sprzedaży.
