Zasięgi i equity (1): Wprowadzenie do zasięgów
Jeśli znałbyś rękę przeciwnika, byłbyś w stanie podjąć najlepszą decyzję w każdej sytuacji. Niestety jest to niemożliwe, gdyż prawie nigdy nie będziesz mógł przypisać przeciwnikowi konkretnej ręki. Zamiast tego możesz, polegając na swojej wiedzy oraz obserwacjach i przypisać przeciwnikowi pewną liczbę możliwych rąk. Ten zbiór rąk nazywamy jego zasięgiem.
Zasięg jest więc zestawem rąk, które gracz może mieć w danej sytuacji. Zestawienie to może określać pewną liczbę rąk startowych, ale też może być złożone z rąk o konkretnej sile, takich jak dwie pary, sety czy flush drawy.
Jeśli twój przeciwnik ma seta na boardzie T84, jego zasięg to: TT, 88, 44.
Koncepcja zasięgów jest niezbędnym narzędziem do tego, aby odnosić sukcesy w grze w pokera. Pozwala ci na systematyczne zapisywanie założeń związanych z tym, jakie ręce może mieć przeciwnik, aby móc je potem analizować. Jest także nieocenionym instrumentem pomagającym ci na wybranie najlepszego z możliwych rozwiązania.
Z tej lekcji dowiesz się, jak określać zasięgi i jak je zapisywać, zgodnie z ogólnie przyjętymi konwencjami.
| Zasięg jest zbiorem rąk, które gracz może mieć w danej sytuacji! |
Określanie i zapisywanie zasięgów: jak to działa i czemu to służy?
Aby dokonać analizy rozdania, musisz zapisać i podsumować zasięg przeciwnika w taki sposób, aby móc potem ocenić go za pomocą programu pokerowego, takiego jak Equilab.
Są pewne generalnie przyjęte konwencje zapisywania zasięgów. Poznanie i stosowanie ich da ci następujące korzyści:
- Będziesz mógł łatwiej wymieniać informacje z innymi pokerzystami, na przykład kiedy analizujesz rozdania.
- Będziesz mógł szybciej określić prawdopodobieństwo tego, że twój przeciwnik ma konkretny typ ręki (taki jak flush drawy, sety czy top pary).
- Analizowanie zasięgów przy użyciu narzędzi takich jak Equilab stanie się prostsze; będziesz mógł pracować szybciej i w sposób bardziej precyzyjny.
Poniższa tabelka przedstawia przegląd różnych typów rąk oraz ich zapis:
| Zapisywanie zasięgów | |||
| Kategoria rąk |
Przykładowy zasięg | Zapis przykładowego zasięgu |
|
| Wszystkie pary | 22, 33, 44, ..., AA | 22+ | |
| Wybrane, następując po sobie pary | 44, 55, 66, 77 | 77-44 | |
| Wybrane, następując po sobie suited connectors | 65s, 76s, 87s, 98s, T9s, JTs, QJs, KQs, AKs |
65s+ | |
| Wybrane, następując po sobie ręce suited | 74s, 75s, 76s | 74s+ | |
| Wszystkie kombinacje rąk z asem | A2s, ..., AKs, A2o, ..., AKo |
A2+ | |
| Wszystkie kombinacje rąk suited z asem | A2s, ..., AKs | A2s+ | |
| Wszystkie kombinacje rąk off-suit z królem | K2o, K3o, ..., KQo, AKo | AKo, K2o+ | |
| Wybrane, następując po sobie suited one-gappers | 86s, 97s, T8s, J9s, QTs, KJs, AQs | AQs-86s | |
| Najlepsze x % najmocniejszych rąk startowych | 5% | 88+, AJs+, KQs, AKo | |
Są dwie zasady zapisywania zasięgów:
Sekwencje kart z pojedynczą bądź większą przerwą między niższą a wyższą kartą są ustawiane w taki sposób, że wyższa karta jest pierwsza. Przykładowo zasięg 96+ składa się z 96, 97 i 98.
Jednak w wypadku rąk z bezpośrednio następującymi po sobie kartami, bez przerwy, takimi jak 65+, obie karty rosną, aż osiągną AK tj. 65, 76, 87, ..., AK
Zasięgi mogą być podane w odniesieniu do siły ręki. W takiej sytuacji zasięg będzie się zmieniał, aby określać kombinacje rąk w połączeniu z boardem. Załóżmy, że uważasz, że przeciwnik może mieć flush drawa - wtedy jego zasięg nie wskazywałby tylko na rękę startową, ale też konkretny kolor.
Przykłady określania i zapisywania zasięgów
Przykłady pozwolą ci ćwiczyć wykrywanie zasięgu przeciwnika oraz zapisywanie go.
Przykład 1: board to a zasięg twojego przeciwnika składa się top par, OESD (open-ended straight drawów) i flush drawów z asem. Jak zbudujesz jego zasięg na podstawie tych informacji?
Najpierw zapisz kombinacje kart, które odpowiadają poszczególnym typom rąk:
Top para: AQ, KQ, Q9-Q3, QJ (Q2 i QT mogą być odrzucone, gdyż tworzyłyby dwie pary)
OESD: KJ, J9
Flush draw: As3s, As4s, As5s, As6s, As7s, As8s, As9s, AsTs, AsJs, AsKs
Jego kompletny zasięg to więc: AQ, KQ, Q3-Q9, QJ, As3s, As4s, As5s, As6s, As7s, As8s, As9s, AsTs, AsJs, AsKs, KJ, J9
Przykład 2: być może słyszałeś kiedyś, jak doświadczony gracz odpowiada na pytanie "Z jakim zasięgiem przeciwnik wykona call na tym flopie?" w następujacy sposób:
“Na flopie były ; Zabetowałem dużo, a on sprawdził. Był bardzo pasywny, więc będzie callował tutaj wszystkie sety, nie podbijając ich. Mogę jednak wykluczyć QQ, ponieważ pushowałby je pre-flop; podobnie w wypadku AA i KK. Nie spodziewam się też, że spasuje swoje dobre top pary. Jego zasięg powinien zawierać także najwyższe dwie pary. Jestem też przekonany, że sprawdziłby z open-ended straight drawem. Jeśli chodzi o TT i JJ, to nie jestem pewien, ale myślę, że z tymi rękoma też wykonałby co najmniej jednego calla na flopie."
Po przeczytaniu tej wypowiedzi powinieneś być w stanie przełożyć ją teraz na kompletny zasięg. Zgodnie z konwencjami, które już znasz, możesz zapisać zasięg callowania przeciwnika w następujący sposób:
Sety: 99, 44
Dobre top pary: AQ, KQ, QJ, QT
OESD: JT
Top dwie pary: Q9
Konkretne ręce: JJ, TT
Łącząc to w całość uzyskasz następujący kompletny zasięg: JJ-99, 44, AQ, KQ, Q9+, JT
Podsumowanie
|
![]() |

