Hand Reading (4): Na co zwracać uwagę na showdownie
Zanim przystąpisz do tej lekcji, powinieneś przeczytać:
Hand reading zaczynasz na preflopie, przydzielając swojemu przeciwnikowi średni zasięg, bazując na tym jaki typ gracza reprezentuje. Następnie na postflopie zwężasz ten zasięg, korzystając z zasady zwężającego się zasięgu. Obydwa procesy bazują na pewnych założeniach o tym, w jaki sposób twój przeciwnik rozgrywa wybrane zasięgi.
Na showdownie możesz zweryfikować te założenia, porównując rękę twojego przeciwnika z zasięgiem, którego się spodziewałeś. Jeżeli zauważysz odstępstwo od tego, czego się spodziewałeś, wówczas powinieneś rozważyć dostosowanie zasięgu.
W tej lekcji nauczysz się rozpoznawać odchylenia od średniego zasięgu oraz w jaki sposób można ten zasięg dostosować w razie potrzeby. Na showdownie jesteś również w stanie zdobyć cenne informacje na temat zasięgów postflop twojego przeciwnika, zwłaszcza na temat jego zasięgu dla value, zasięgu dla blefu oraz zasięgu sprawdzenia.
Preflop: Zwracaj uwagę na odchylenia od średnich zasięgów
Średni zasięg stanowi podstawę twojego hand readingu i bazuje na założeniach o tym, z którymi rękami twój przeciwnik open raisuje, 3-betuje, sprawdza i limpuje.
Twój przeciwnik może stosować odchylenia od średniego zasięgu na dwa sposoby:
- Rozgrywa rękę spoza średniego zasięgu.
- Nie rozgrywa wybranej ręki ze średniego zasięgu, albo rozgrywa ją inaczej, niż byś się tego spodziewał.
Twój przeciwnik rozgrywa rękę spoza średniego zasięgu
Jeżeli twój przeciwnik rozgrywa rękę spoza swojego średniego zasięgu, wówczas powinieneś poszerzyć jego średni zasięg o daną rękę oraz pozostałe lepsze ręce z tej samej kategorii. Zanim jednak na stałe dodasz wymienione ręce do jego zasięgu, powinieneś sprawdzić, czy nie ma miejsca jeden z następujących wyjątków:
- Przeciwnik rozgrywa pewną rękę zamiast innej ręki ze swojego średniego zasięgu.
- Przeciwnik nie dodal danej ręki do swojego zasięgu na stałe, ale rozegrał ją jedynie ze względu na pewną sytuację przy stole (dynamika gry).
Możesz sprawdzić, czy twój przeciwnik rozgrywa daną rękę zamiast innej ze średniego zasięgu, analizując bazę danych twojego programu trackującego. W tym celu będziesz potrzebował próbki przynajmniej 1000 rozdań na przeciwnika. Takie analizy warto wykonywać z dala od stolików.
Podczas gry możesz jednak sprawdzić, czy przeciwnik na showdownie pokazuje najgorsze ręce ze swojego średniego zasięgu. Jeżeli taka sytuacja ma miejsce, wówczas możesz wykluczyć pierwszy wyjątek.
Aby dowiedzieć się, czy przeciwnik rozegrał daną rękę jedynie ze względu na dynamikę gry, powinieneś zbadać stolik pod kątem nietypowych okoliczności. Najczęściej występujące to:
- Wielkości stacków zdecydowanie odbiegają od 100 BB.
- Rekreacyjny gracz jest na blindach.
- Szczególnie agresywni gracze mają pozycję na twojego przeciwnika.
Obejrzyj teraz następujący przykład:
Zidentyfikowałeś swojego przeciwnika jako TAGa i oceniasz, że rozgrywa następujący średni zasięg:
Jeżeli na showdownie widzisz rękę typu A7s, to nie mieści się ona w średnim zasięgu. Zanim na stałe dodasz ją do średniego zasięgu twojego przeciwnika, powinieneś sprawdzić, czy jego open raise nie zdarzył się w drodze wyjątku.
Włączasz swój program trackujący i dowiadujesz się, że przeciwnik open raisuje również pozostałe ręce ze średniego zasięgu. W dynamice gry również nie znajdujesz nietypowych zmian.
W związku z tym dodajesz przeciwnikowi A7s oraz lepsze asy suited (A7s+) do zasięgu open raisa z MP.
Jeżeli natomiast grasz przeciwko calling station albo maniakowi, powinieneś uwzględnić, że dobór rąk startowych u takiego gracza często bywa niezrozumiały i bardzo zmienny. Ze zdobytych informacji powinieneś zatem korzystać ostrożnie.
Przeciwnik nie rozgrywa wybranej ręki, albo rozgrywa ją inaczej, niż byś się tego spodziewał
Jeżeli przeciwnik nie rozgrywa wybranej ręki ze średniego zasięgu, wówczas albo całkowicie brakuje jej w jego średnim zasięgu, albo rozgrywa ją inaczej, aniżeli przewiduje średni zasięg.
Aby móc potwierdzić całkowity brak danej ręki w zasięgu przeciwnika, będziesz potrzebował programu trackującego oraz próbki przynajmniej 1000 rozdań na danego przeciwnika.
Podczas gry możesz zwracać uwagę, czy przeciwnik rozgrywa konkretną rękę zgodnie z tym, czego się spodziewasz. Najbardziej rozpowszechnione odchylenia u LAGów, TAGów oraz nitów można znaleźć w ich zasięgach sprawdzenia oraz zasięgach 3-beta.
Wymienione zasięgi wykluczają się wzajemnie, więc pojawienie się wybranej ręki w jednym zasięgu oznacza jej brak w drugim zasięgu. To samo dotyczy zasięgów limpów oraz open raisów w przypadku maniaków oraz graczy typu calling station.
W przypadku TAGów, LAGów oraz nitów powinieneś jednak zawsze zastanowić się, czy przyczyna odchylenia nie leży w dynamice gry.
Jeżeli na przykład open raisujesz z CO i LAG na BU, zamiast odpowiedzieć 3-betem, sprawdza cię z QQ, wówczas rozszerzasz jego zasięg sprawdzający o QQ i wyjmujesz tę rękę z jego zasięgu 3-beta.
Zanim na stałe zmienisz swoje wyobrażenie na temat średniego zasięgu przeciwnika, powinieneś zbadać dynamikę gry: jeżeli na blindach nie ma rekreacyjnego gracza, albo gracza, który bardzo chętnie zagrywa squeeze, wówczas powinieneś po prostu założyć, że twój przeciwnik standardowo sprawdza open raisy mając QQ na BU.
Typowe odchylenia
W przypadku TAGów, LAGów oraz nitów istnieją pewne odchylenia, które się często powtarzają:
- Twój przeciwnik 3-betuje w sposób bardziej lub mniej spolaryzowany, niż zakłada średni zasięg.
- Przeciwko kradzieży zasięg sprawdzenia z blindów twojego przeciwnika jest bardziej loose/tight.
- Zamiast ATo albo KJo twój przeciwnik open raisuje z EP/MP suited connectory i Axs.
- Ze względu na wielkość stacka <60 BB twój przeciwnik 3-betuje bardziej loose dla value.
- Ze względu na wielkość stacka >150 BB twój przeciwnik 3-betuje bardziej tight.
Postflop: zwracaj uwagę na skład zasięgu przeciwnika
Po dotarciu na showdown zobaczysz, w jaki sposób twój przeciwnik rozegrał swoją rękę na poszczególnych streetach i w związku z tym możesz zdobyć informacje na temat składu jego zasięgu sprawdzenia, zasięgu dla value oraz zasięgu dla blefu.
Przy okazji zweryfikujesz swoje dotychczasowe założenia oraz zdobędziesz nowe informacje dotyczące sytuacji, w których póki co nie masz pewności co do składu zasięgu przeciwnika.
Im wyższy limit oraz umiejętności twojego przeciwnika, tym ważniejsze jest sortowanie zdobytych informacji według sytuacji. Powinieneś w tym celu zapisywać sobie teksturę boardu, wielkości stacków oraz pozycje graczy, biorących udział w rozdaniu.
Zasięg dla value
Możesz sprawdzić i zmienić swoje założenia na temat zasięgu dla value twojego przeciwnika, sprawdzając jaka jest najgorsza ręka z którą twój przeciwnik betuje albo raisuje dla value i na ilu streetach tak gra.
Odwrotny przypadek również jest istotny: z którymi rękami przeciwnik nie betuje dla value, wbrew twoim założeniom?
$25 NL Hold'em (6 handed) 100BB Stacks
UTG: TAG
Preflop: Hero is Button with 
UTG raises to $0.75, 2 folds, Hero calls $0.75, 2 folds
Flop: ($1.87) 
(2 players)
UTG bets $1.50, Hero calls $1.50
Turn: ($4.87) 
(2 players)
UTG bets $4.00, Hero calls $4.00
River: ($12,87) 
(2 players)
UTG bets $11.00, Hero calls $11.00
Jeżeli na showdownie widzisz rękę typu AT albo A4s, wówczas jest to odstępstwo od twoich założeń na temat jego zasięgu dla value. Ten zawierałby ręce takie jak AA, AK, AQ, 88 oraz 33.
Możesz wyciągnąć z tego wniosek końcowy, że twój przeciwnik na turnie i riverze betuje zbyt thin dla value, jeżeli board jest suchy.
Jeżeli natomiast na riverze zagrywa check z ręką taką jak AQ albo AJ, wówczas będziesz wiedział, że w takich sytuacjach betuje dla value jedynie układy top pair top kicker albo lepsze. Korzystając z tych informacji będziesz w stanie w przyszłości zdobyć się na tight foldy z ręką taką jak AQ, jeżeli przeciwnik rzadko blefuje.
Zasięg dla blefu
Abyś mógł robić lepsze założenia na temat zasięgu dla blefu twojego przeciwnika, powinieneś zwracać szczególną uwagę z którymi rękami oraz na ilu streetach przeciwnik blefuje. Odwrotny przypadek również jest istotny: z którymi blefami przeciwnik się poddaje i kiedy?
Których rąk przeciwnik używa do blefów:
- Czy blefuje jedynie z drawami do strita i flusha?
- Czy blefuje również z over kartami i gutshotami?
- Czy blefuje ze słabymi gotowymi rękami?
- Czy blefuje z rękami pozbawionymi outów?
Obejrzyj teraz następujący przykład:
$25 NL Hold'em (6 handed) 100BB stacks
CO: TAG
Preflop: Hero is Button with 
2 folds, CO raises to $0.75, Hero calls $0.75, 2 folds
Flop: ($1.87) 
(2 players)
CO bets $1.50, Hero calls $1.50
Turn: ($4.87) (2 players)
CO bets $4.00, Hero calls $4.00
River: ($12.87) 
(2 players)
CO bets $11.00, Hero calls $11.00
Jeżeli przeciwnik pokazuje w tym spocie rękę typu KQo, wówczas prawdopodobnie blefowałby z bardzo dużą ilością rąk. Powód tego jest taki, że istnieje wiele lepszych rąk z większą ilością outów, z którymi mógłby blefować na trzech streetach. Zaliczają się do nich drawy do strita (JT), drawy do flusha (
) oraz gutshoty.
Jeżeli z tymi rękami również blefuje, co jest bardzo prawdopodobne, wówczas jego stosunek value betów do blefów będzie bardzo niski: ma dużo więcej blefów niż rąk dla value.
Jeżeli natomiast twój przeciwnik w podanym przykładzie na turnie zagra check z ręką o niskim showdown value i dużą ilością outów (
), wówczas jest prawdopodobne, że turn zazwyczaj rozgrywa szczerze i prawie nigdy nie zdecyduje się na blef.
Zasięg sprawdzenia
Jeżeli to ty jesteś agresorem, bardzo istotne jest abyś wiedział, z którymi rękami twój przeciwnik sprawdza oraz na ilu streetach będzie grał dalej. Mając tą wiedzę będziesz mógł zdecydować, czy w danej sytuacji bardziej dochodowym zagraniem będzie zakład dla value, czy blef.
$25 NL Hold'em (6 handed) 100BB stacks
BU: TAG
Preflop: Hero is Cutoff with
2 folds, Hero raises to $0.75, BU calls $0.75, 2 folds
Flop: ($1.87) (2 players)
Hero bets $1.50, BU calls $1.50
Turn: ($4.87) (2 players)
Hero bets $4.00, BU calls $4.00
River: ($12.87) (2 players)
Hero bets $11.00, BU calls $11.00
Jeżeli twój przeciwnik na riverze sprawdzi z ręką typu A9s albo TT, wówczas nie będzie to dla ciebie żadna niespodzianka. Nie spodziewałbyś się natomiast, że z T8s albo 77 mógłby sprawdzić na trzech streetach. Jeżeli tak zrobi, to możesz założyć, że sprawdza z wysoką częstotliwością, kiedy wiele drawów się nie kompletuje. W związku z tym w przyszłości powinieneś w takich sytuacjach rzadziej blefować, a częściej betować dla value.
Podsumowanie
Na showdownie możesz sprawdzić, czy twoje założenia na temat zasięgów przeciwnika są poprawne.
Kiedy tylko zobaczysz rękę spoza jego średniego zasięgu, powinieneś odpowiednio dopasować zasięg przeciwnika.
Na postflopie powinieneś zwracać uwagę na to, na ilu streetach i z jakimi rękami twój przeciwnik blefuje, a na ilu betuje dla value, albo sprawdza.
Zwracaj przy tym zawsze uwagę na wielkości stacków, pozycje uczestniczących graczy oraz na rozwój boardu.