Game plan (1): Wprowadzenie

Game plan to wytyczne dla twojej gry w określonych sytuacjach przeciwko różnym przeciwnikom. Powinieneś planować swoje decyzje dla całego zasięgu, a nie tylko dla pojedynczej ręki w próżni.

Poker to rozbudowana gra z niezliczoną ilością różnych sytuacji. Tworzenie game planu dla każdego rozdania z góry jest niepraktyczne.

Z drugiej strony sztywna tabela rąk startowych jest zbyt ogólna i nieelastyczna, aby odnosić sukcesy na wyższych stawkach.

Najlepszym kompromisem dla obu wspomnianych kwestii będzie stworzenie game planów, które będą skupiały się na często powtarzających się sytuacjach w grze. Ten złoty środek oferuje wykonalną i jednocześnie bardziej skuteczną drogę planowania swojej strategii. Podstawowe kryteria, na których będą bazowały twoje decyzje to: twoja pozycja, pozycja przeciwnika oraz akcja na preflopie.

Typowe sytuacje, na które powinieneś mieć game plan to na przykład:

• Gra na MP3 przeciwko 3-betowi od SB.
• 3-betowanie z BTN przeciwko open raise'owi z UTG.
• Sprawdzanie z pozycji dużego blinda open raise'a od UTG.

Twoim celem jest bycie gotowym na tak wiele standardowych sytuacji, jak to tyko możliwe. Posiadanie game planu przygotowanego na często powtarzające się rozdania, pozwala ci bardzo precyzyjnie rozwijać zasięgi preflop i sprawia, że lepiej czujesz się w rozgrywaniu rąk po flopie. To będzie twoja droga do podejmowania mniej kłopotliwych i przede wszystkim bardziej opłacalnych decyzji.

W tej lekcji nauczysz się ogólnego podejścia do opracowania game planu dla konkretnej sytuacji. Zobaczysz, jak tworzyć rozsądne założenia na temat zasięgów przeciwników, jak budować własne zasięgi i jak dostosowywać się do różnych przeciwników.

Game plan tworzony jest zawsze dla twojego całego zasięgu, a nie dla pojedynczej ręki!

Opracowanie game planu odbywa się w czterech etapach:

1. Analizowanie typowego przeciwnika
2. Tworzenie swoich własnych zasięgów i ustalanie podstawowego game planu
3. Dopasowanie swojego podstawowego game planu do różnych typów przeciwników
4. Identyfikowanie słabości w swoim własnym game planie

W dalszej części artykuły przejdziemy przez powyższe fazy na konkretnym przykładzie.

Przykład: game plan dla strategii 3-betu z SB przeciwko open raise z CO

Aby stworzyć swój game plan dla tego standardowego rozdania, po prostu podążaj za wspomnianymi krokami. Twoje rozważania powinny zawierać twoje zasięgi na preflopie, a także podstawowe założenia dotyczące gry postflop.

Krok 1: analizowanie typowego przeciwnika

W pierwszym kroku starasz się uzyskać dobry przegląd sytuacji poprzez zebranie podstawowych informacji. Twoim celem jest dowiedzieć się, jak typowy przeciwnik zagra przeciwko tobie w tym konkretnym scenariuszu.

Jako punkt startowy wybierz standardowego przeciwnika

Standardowy przeciwnik to taki, którego będziesz spotykał przez większość rozdań na swoim limicie. Zazwyczaj będzie to TAG grający na kilku stołach. Na wyższych limitach standardowi przeciwnicy będą zazwyczaj bardziej agresywni niż na niższych.

Wybierz odpowiedni typ standardowego gracza ze swoich limitów i zacznij od bliższego przyjrzenia się jego grze. Twoje założenia powinny być tak dokładne, jak to tylko możliwe, więc oprogramowanie trackujące będzie bardzo pomocne.

W tym przypadku twoja baza danych powinna zawierać przynajmniej 4000 rozdań na twojego przeciwnika. Jeśli nie masz takiej ilości rozdań na danego rywala, możesz wykorzystać alias, aby połączyć statystyki kilku standardowych przeciwników ze swojej bazy danych. Upewnij się jednak, że łączysz przeciwników, którzy nie różnią się za bardzo od siebie.

Jeśli nie korzystasz z oprogramowania trackującego, możesz użyć typowej tabeli rąk startowych w celu oszacowania zasięgu przeciwnika. Możesz również wykorzystać własne zakresy, a także zdobyte doświadcznie jako podstawy dla swoich szacunków.

Stwórz profil gry na preflopie dla swojego standardowego przeciwnika

Profil preflop składa się z konkretnych zasięgów oraz anomalii w zachowaniu podczas gry twojego przeciwnika. O ile zasięgi preflop możesz łatwo ustalić w dokładny sposób z pomocą oprogramowania trackującego, to aby wyłapać anomalie w grze przeciwnika, należy przeanalizować konkretne rozdania.

Wróćmy do przykładu: tworzenie strategii 3-betu z pozycji small blinda przeciwko podbiciu od cut-offa. Aby stworzyć profil preflop wybranego standardowego przeciwnika, musisz na początku ustalić jego zasięg open raise'u z pozycji cut-off, a także zasięgi, z którymi gracz będzie kontynuował grę po 3-becie.

Odpowiednie zasięgi preflop dla standardowego przeciwnika
	Open raise: 22+, A2s+, K8s+, Q8s+, J8s+, T7s+, 96s+, 86s+, 75s+, 64s+, 54s, A9o+, KTo+, QTo+, JTo , T9o, 98o (#382)
	Call 3-bet: TT-77, AQs-ATs, KJs+, QJs, J9s+, T9s, 98s, 87s, AQo-AJo, KQo (#104)
	4-bet/call: JJ+, AK (#40)

Jeśli skonfrontujesz przeciwnika z 3-betem, będzie miał on następujące opcje: fold, call 3-beta, 4-bet/call oraz 4-bet/fold. Tworzenie profilu preflop twojego przeciwnika, rozpoczynamy od rozpisania precyzyjnych zasięgów i wykorzystania notatek uzyskanych z analizy konkretnych rąk.

W praktyce twój przeciwnik od czasu do czasu będzie odbiegał od swoich standardowych linii i nie będzie za każdym razem rozgrywał rąk w taki sam sposób. Jednak na potrzeby game planu ważnym jest, aby zdefiniować zasięgi bardzo szczegółowo. Jeśli napotkasz na problemy z przypisaniem pewnych rąk do odpowiednich kombinacji, możesz podzielić je na kilka kategorii.

Zbadanie zasięgów preflop dla anomalii i wyciągnięcie wniosków

Profil gry na preflopie przyniósł już sporo ważnych informacji, pozwalając ci wyciągnąć istotne wnioski.

Obserwacja: twój przeciwnik pasował na 3-bet 213 razy na 382 kombinacji rąk. Odpowiada to fold equity na poziomie 56%.

Wniosek: 3-bet nie zapewnia automatycznego profitu. Przy wysokości 3-betu 9 BB, potrzebujesz fold equity przynajmniej na poziomie 68%.

Obserwacja: twój przeciwnik blefował 25 razy na 65 kombinacji rąk w swoim zasięgu 4-betu. Odpowiada to 38%.

Wniosek: przeciwko wąskiemu zasięgowi blefu nie możesz zagrać all-in z 55 czy A2s jako blef. Dolna część twojego zasięgu dla value kończy się na JJ z EV 1,4 BB i AK z EV 5,86 BB.

Obliczenia: w puli jest 31 BB dead money, na co składa się 4-bet przeciwnika za 21BB, twój 3-bet za 9 BB oraz wpłata od dużego blinda.

EV_all-in (ręka) = fold equity * dead money + (1 - fold equity) * (equity * 201 - pozostały stack)

W liczbach przekłada się to na:

EV(ręka) = 0,38 * 31 BB + 0,62 * (equity * 201 BB - 91 BB)

EV(JJ) = 11,78 BB - 10,3 BB = 1,48 BB

EV(AK) = 11,78 BB - 5,92 BB = 5,86 BB

Obserwacja: zasięg 4-betu twojego przeciwnika to JJ+ oraz AK. Oznacza to, że jego zasięg callowania 3-betu jest ograniczony.

Wniosek: przeciwnik rzadko trzyma overpary na flopie i prawie nigdy nie ma układu top para/top kicker na flopach Kxx oraz Axx. Co za tym idzie, prawie zawsze masz najlepszą rękę trzymając układ top para/top kicker.

Obserwacja: przeciwko bardzo pasywnym graczom, którzy 3-betują dla value mniej niż 6%, twój przeciwnik nie będzie sprawdzał broadway'ów i suited connectorów wobec 3-betu.

Wniosek: jeśli grasz bardzo wąskim zasięgiem 3-betu na tego przeciwnika, profil preflop nad którym obecnie pracujesz, stanie się niepoprawny.

Przestudiuj ogólne tendencje swojego przeciwnika w grze postflop

Jeśli twój przeciwnik sprawdza twoje 3-bety, będziesz musiał podejmować bardzo ważne decyzje w grze na flopie. Oznacza to, że dobry game plan wykracza poza profil twojego przeciwnika na preflopie i zawiera również informacje dotyczące zachowania postflop. Niestety, twoje oprogramowanie trackujące nie jest w stanie dać ci gotowych rozwiązań. Będziesz musiał przeanalizować konkretne ręce w odniesieniu do różnych sytuacji i wykorzystać te przypadki, aby wyciągnąć wnioski. W naszym scenariuszu dostępne informacje i wnioski prezentują się następująco:

Obserwacja: jeśli twój przeciwnik ma showdown value, będzie starał się zobaczyć showdown. Zazwyczaj będzie sprawdzał 3 zakłady trzymając na boardzie . Zagra check, jeśli dasz mu taką możliwość.

Wniosek: jego zasięg sprawdzenia jest większy niż zasięg betowania, więc powinieneś przejąć inicjatywę i konsekwentnie betować dla value przeciwko jego zasięgowi z którym chce dojść do showdownu.

Obserwacja: twój przeciwnik często sprawdza zakłady kontynuacyjne. Widziałeś, że sprawdzał z tak słabymi rękoma jak: A-high z backdoorem do flush drawa, overkartą z gutshotem, czy dowolną parą.

Wniosek: zasięg sprawdzenia na flopie u twojego przeciwnika jest słaby z dwóch powodów. Jak już widzieliśmy, nie ma on mocnych overpair czy AK w swoim zasięgu. Dodatkowo wygląda na to, że często floatuje z marginalnymi rękoma gdy ma pozycję. Masz zatem niskie fold equity na flopie, w związku z czym powinieneś ograniczyć się do węższego zasięgu zakładów kontynuacyjnych z mniejszą ilością blefów.

Obserwacja: jeśli zaczekasz, przeciwnik zawsze będzie betował na niskich i mokrych boardach, takich jak .

Wniosek: twój przeciwnik interpretuje check na takim typie boardów, jako oznakę słabości i zakłada, że agresor z preflopa w ten sposób poddaje rękę. Gracz ten będzie miał prawdopodobnie wysoką częstotliwość blefów, co możesz eksploatować grając check dla indukcji blefu.

Krok 2: ustalanie podstawowego game planu

Twój podstawowy game plan jest fundamentem dla decyzji podejmowanych podczas gry przeciwko standardowym przeciwnikom, musisz więc zbudować konkretne zasięgi i zdefiniować linie dla typowych sytuacji postflop.

Stworzyłeś już profil gry swojego przeciwnika na preflopie, przeanalizowałeś tendencje w grze postflop i wyciągnąłeś pewne wnioski. Te spostrzeżenia pomogą ci teraz zdefiniować twój podstawowy game plan.

Słabe punkty w grze twojego przeciwnika jako punkt startowy

Możliwe słabe punkty to zasięgi i cechy gry twojego przeciwnika, które pozwalają ci dokonać precyzyjnych przewidywań dotyczących siły jego ręki oraz jego zachowania. Bazując na tych słabościach budujesz swój zasięg mając na celu stworzenie łatwych i profitowych dla siebie decyzji.

W tym celu powinieneś eksperymentować z różnymi zasięgami i oszacować skutki. Nie staraj się od razu znaleźć perfekcyjnego zasięgu, a raczej skup się na tym, aby współdziałał on z twoim stylem gry i abyś mógł w przyszłości na nim budować.

Zasięgi preflop dla twojego podstawowego game planu

Przykładowy zasięg 3-betu może wyglądać następująco:

Dlaczego wybraliśmy takie zasięgi? Jak widzisz wybrany zasięg 3-betu jest złożony z zasięgu dla value oraz z zasięgu dla blefu. Najważniejszy kierunek ataku przeciwko twojemu przeciwnikowi, to jego zasięg sprawdzania 3-betów, który jak wiemy, jest szeroki i ograniczony. Często sprawdza on słaby zasięg na flopie, więc powinieneś wybrać zasięg dla value dominujący zasięg sprawdzenia 3-betu przeciwnika.

Z poprzednich analiz wiesz również, że twój przeciwnik dostosowuje swoją grę przeciwko graczom, którzy są bardzo tight, poprzez częste pasowanie swoich rąk na preflopie. Jeśli chcesz być opłacony ze swoim zasięgiem dla value, musisz zawrzeć w swoim zasięgu również blefy.

Analizy wykazały również, że twój przeciwnik często interpretuje zagranie "check" jako słabość i atakuje pule na mokrych stołach z niskimi kartami. To pomoże ci w wyborze twojego zasięgu blefu, pozwalając ci wybrać ręce, które łączą się dobrze ze stołami, o których mowa.

Twój game plan dla twoich najważniejszych linii postflop

Jeśli chodzi o grę postflop to twój game plan powinien zawierać analizę najczęściej spotykanych linii. Po opracowaniu wszystkich linii, możesz spróbować ocenić reakcje przeciwnika. Pozwoli ci to na jeszcze dokładniejsze dostosowanie odpowiednich zasięgów.

Takie podejście jest szczególnie skuteczne jeśli przyjrzysz się bliżej konkretnym rękom i określisz pełny zasięg dla danej linii.

Przykład może wyglądać następująco:

Twój przeciwnik ma tendencje do sprawdzania z marginalnym showdown value, a także dużo floatuje na flopie. Twój zasięg powinien składać się z wielu rąk dla value i bardzo niewielu blefów. Mocne drawy będą dobrym dodatkiem do części zasięgu blefu. Jeśli przeciwnik przyłapie cię od czasu do czasu na rozgrywaniu ręki spekulacyjnej, to wprowadzi go to w błąd i zacznie przeceniać częstotliwość twoich blefów.

Twoja analiza i wyliczenia zasięgu "bet flop, bet turn, bet river" mogą zakończyć się w taki sposób:

$1/$2 No-Limit Hold'em Cash
100BB-Stacks

Preflop: Hero is SB
2 folds, CO raises to $5, BTN folds, Hero raises to $18, BB folds, CO calls $13

Flop: ($38) (2 Players)
Hero bets $20, CO calls $20

Turn: ($78) (2 Players)
Hero bets $44, CO calls $44

River: ($166) (2 Players)
Hero bets $138 (All-in)

Które ręce powinny być częścią twojego zasięgu "bet flop, bet turn, bet river" w tym przypadku? Odpowiedź na to pytanie wymaga od ciebie, abyś zastanowił się, jak twój przeciwnik rozegra swój zasięg sprawdzenia 3-betu na flopie, turnie i riverze.

Analiza zasięgu sprawdzania twojego 3-betu przez rywala - -
Zasięgi twojego przeciwnika i kombinacje rąk	Prawdopodobne zachowanie przeciwko "bet, bet, bet"
Górny zasięg: TT, AJs, KJs, QJs, JTs, J9s, 98s, AJ (#30)	(Flop - turn - river) 1. Call - call - call 2. Call - raise 3. Raise
Środkowy zasięg: 99, ATs, T9s (#12)	1. Call - fold 2. Fold 3. Call - call - fold 4. Call - call - call
Dolny zasięg: 88, 77, 87s  (#12)	1. Fold 2. Call - fold 3. Call - call - fold 4. Call - call - call
Drawy: AQs, KQs, AQo, KQo (#32)	1. Call - call - fold 2. Call - fold 3. Call - raise 4. Raise

Biorąc pod uwagę wszystkie czynniki, możesz przystąpić do zdefiniowania swojego zasięgu "bet flop, bet turn, bet river". Należy również wziąć pod uwagę fakt, że zawsze grasz street po streecie i nie wiesz co przyniesie turn lub river.

Twój zasięg na - -
Zasięg 3-betu preflop:	Value: JJ+, AJs+, AQo+ (#56) Blef: 55-22, 97s, 86s+, 75s+, 65s, 54s (#39)
Zasięg "Bet, bet, bet":	Value: 55, JJ+, AJs (#27) Blef: 9h7h, 8h7h, 8h6h, 7h6h, AhQh, AKs (#9)

Jak już wiemy twój przeciwnik rzadko pasuje na flopie. Jego zasięg sprawdzania jest raczej słaby w tym przypadku, a więc często będzie starał się blefować na turnie.

Board, na którym zasięg sprawdzenia przeciwnika będzie zawierał sporo słabych rąk, wygląda tak: - .

Oznacza to, że twój zasięg check/callowania turna powinien składać się głównie z rąk zbyt słabych, aby betować turn dla value, ale wystarczająco mocnych na zasięg betu przeciwnika. Wskazane jest także, aby część zakresu dla value grać również poprzez check/call, aby twoja gra była mniej przewidywalna.

Twój zasięg "bet flop, check/call turn" na tym boardzie wygląda tak:

Twój zasięg na -
Zasięg 3-betu preflop:	Value: JJ+, AJs+, AQo+ (#60) Blef: 55-22, 97s, 86s+, 75s+, 65s, 54s (#42)
Zasięg "Bet flop, check/call turn":	AA, 55-22, 86s, 76s, 65s (#33)

Twój przeciwnik wykazuje tendencje do atakowania wobec check od agresora preflop przy stole z niskimi kartami. Dlatego twój zasięg dla zagrania check na flopie powinien również zawierać ręce z twojego zasięgu 3-bet blefu, którym udało się złapać kontakt ze stołem. Oczywiście największą częścią twojego zasięgu "check" wciąż będą stanowiły ręce, z którymi zamierasz spasować.

W tym przykładzie na stole mało prawdopodobnym jest, aby board trafił w zasięg sprawdzenia 3-betu przeciwnika, a więc linia check/raise z dobrymi rękoma nie ma wiele sensu.

Twój zasięg na
Zasięg 3-betu preflop:	Value: JJ+, AJs+, AQo+ (#60) Blef: 55-22, 97s, 86s+, 75s+, 65s, 54s (#40)
Zasięg "Check/call flop"	55-33, 97s, 87s, 76s, 65s, 54s (#27)
Zasięg "Check/raise flop"	86s, 75s (#7)

Krok 3: dopasowanie swojego game planu do różnych typów przeciwników

Twój podstawowy game plan urósł już do pełnowartościowej i szczegółowej strategii przeciwko standardowemu przeciwnikowi. W praktyce jednak spotkasz się z różnymi rodzajami przeciwników.

Dlatego następny krok obejmuje analizę tego, jak różnice w grze twoich przeciwników będą miały wpływ na twój podstawowy game plan. Musisz porównać swoich rywali ze standardowym typem przeciwnika, aby dostrzec różnice i dowiedzieć się, jak wpływają one na twoje zasięgi.

W praktyce może to wyglądać tak:

Obserwacja: twój przeciwnik pasuje więcej niż 66% do 3-betu.

Wniosek: każdy 3-bet jest profitowy. Powinieneś 3-betować szeroki zasięg na ten typ przeciwnika. Powinieneś mieć jednak świadomość, że będziesz musiał odpuszczać wiele rąk po tym, jak zostaniesz sprawdzony. Twoim celem jest wygrana na preflopie, a nie wyrzucanie pieniędzy w błoto poprzez 3 barrele, blefując w mocny zasięg.

Przystosowany zasięg 3-betu: QQ+, AQs+, A9s-A2s, K9s-K7s, Q9s-Q8s, J9s-J7s, T8s-T7s, AQo+, A9o-A4o, KTo-K7o

19,46% to twój nowy zasięg 3-betu, czyli ponad 2 razy więcej od twojego zasięgu 3-betu w wysokości 8,4% dla podstawowego game planu.

Obserwacja: twój przeciwnik pasuje 41% czasu do 3-betów i walczy o każdą pulę po flopie.

Wniosek: wobec faktu, że zasięg twojego przeciwnika jest słabszy na flopie niż zwykle, możesz 3-betować więcej rąk dla value i pozbyć się blefów ze swojego zasięgu.

Przystosowany zasięg 3-betu: TT+, ATs+, KJs+, AJo+, KQo

Obserwacja: twój przeciwnik pasuje 59% czasu wobec zakładów kontynuacyjnych na flopie.

Wniosek: widząc, że twój przeciwnik zazwyczaj nie floatuje i poddaje większość marginalnych rąk, możesz blefować z większą ilością rąk na flopie.

Przystosowany game plan na postflop: grasz taką samą strategią 3-bet preflop, ale zmieniasz swoje podejście postflop. W porównaniu do podstawowego game planu będziesz częściej blefował zwiększając częstotliwość zakładów kontynuacyjnych na flopie, jednocześnie ograniczając częstość betowania na turnie.

Krok 4: identyfikowanie słabości w swoim własnym game planie

Twój game plan jest już gotowy, żeby wcielić go w życie! Powinieneś mieć jednak na uwadze, że game plan nigdy nie jest perfekcyjny. Należy być świadomym jego słabości, aby szybko zauważyć, kiedy jeden z twoich przeciwników zaczyna systematycznie go eksploatować.

Aby to zrobić, musisz postawić się na miejscu swoich przeciwników i rozłożyć swój plan na czynniki pierwsze szukając słabych punktów. Jak grałbyś przeciwko samemu sobie?

Oto, jak to powinno wyglądać w praktyce:

• Ciągłe 3-betowanie swoich mocnych rąk z małego blinda przed flopem oznacza, że twój zasięg sprawdzania będzie ograniczony w takim rozdaniu. Jeśli twój przeciwnik jest spostrzegawczy, będzie zdawał sobie sprawę, jakich rąk nie możesz mieć na flopie. Będzie cię w stanie odczytać na wielu boardach, co pozwoli mu na zastosowanie większej presji i zwiększenie swoich profitów.
• Twoja linia "bet flop, bet turn, bet river" składa się głównie z rąk dla value. Jeśli przeciwnik zauważy, że często przegrywa w takich rozdaniach, prawdopodobnie przestanie ci się wypłacać.
• Jeśli przeciwnik zauważy, że check/raise'owałeś kilka razy, jako agresor preflop, zacznie grać check behind z marginalnymi rękoma.

Wymienione punkty nie są aż tak krytyczne, na jakie wyglądają na pierwszy rzut oka. Nie są to fundamentalne błędy twojego game planu, a jeśli twój spostrzegawczy przeciwnik zacznie rozpoznawać twoje zasięgi, wystarczy, że dostosujesz swoją grę poprzez udoskonalenie własnej strategii.

Poprawianie swojego game planu

Uzbrojony w pierwszą wersję swojego game planu dla przedstawionego scenariusza, jesteś gotów, aby wcielić go w życie. Jest to jednak zaledwie punkt wyjścia i powinieneś nieustannie dążyć do udoskonalania go. Zawsze patrz krytycznym okiem na swój game plan:

• Jakie wyniki osiągam ze swoim zasięgiem 3-betu?
• Czy niskie pary powinny być częścią mojego zasięgu 3-betu, jeśli nie mam zasięgu 5-bet blef na preflopie?
• Na jakiej strukturze boardu osiągam najlepsze wyniki? Które kombinacje sprawiają najwięcej problemów?

Mając to na uwadze twój game plan staje się świetnym narzędziem, które pomoże przeprowadzać twoje session review w bardzo efektywny sposób. Zawsze, gdy zastanawiasz się nad ciężkim rozdaniem, możesz przywołać swój game plan i przeanalizować rękę w konkretnym kontekście strategicznym. Z czasem twoje umiejętności oceny zasięgu będą rosnąć.

Podsumowanie

W swoim game planie zawsze rozważasz cały zasięg, a nie pojedynczą rękę. Tworzysz konkretne decyzje dla każdej sytuacji i masz ogólny plan na grę na wszystkich streetach.

Cztery kroki do stworzenia swojego game planu: Analizowanie typowego przeciwnika: wykorzystaj rozważania o zasięgach i szczegółowe obserwacje, aby stworzyć profil preflop swojego przeciwnika. Przeanalizuj jego ogólne tendencje w grze postflop. Ustalanie podstawowego game planu: znajdź słabe punkty w grze swojego przeciwnika. Wykorzystaj je, aby zdefiniować swój zasięg preflop i stwórz odpowiednie linie na grę postflop. Dopasowanie swojego podstawowego game planu do różnych przeciwników: przeanalizuj wpływ różnych stylów gry na twój podstawowy game plan i dostosuj zasięgi do różnych przeciwników. Identyfikowanie słabości w swoim własnym game planie: zapytaj sam siebie, jak zagrałbyś przeciwko sobie. Spróbuj znaleźć słabe punkty w swoim game planie, abyś mógł reagować kiedy to konieczne.