Gra przed flopem - podstawy

Wideo do artykułu

Na początku każdego rozdania w no-limit Texas Hold'em otrzymujesz dwie karty startowe. Oceniasz ich siłę, biorąc pod uwagę również pozycję, przeciwników i ewentualnie historię dotychczasowych rozdań. Podejmujesz decyzję o tym, czy warto z tą ręką wejść do gry. Artykuł ten opowie o tym, które czynniki należy wziąć pod uwagę, a także o sposobie oceny siły danej ręki.

Różnica pomiędzy stołami typu full ring a short handed

Kiedy patrzysz na grę na stołach full ring i short handed, dostrzegasz sporą różnicę. Z powodu różnic we względnej sile rąk startowych, zmienia się także gra przed flopem. 

Na stołach typu full ring musisz zmagać się z 9 przeciwnikami, zaś na stołach short handed tylko z pięcioma. Dlatego też siła dobrej ręki na stole short handed zwiększa się w sposób znaczący, dzięki czemu stosunkowo częściej będziesz na prowadzeniu, posiadając wyższe equity.

Poza tym, przy stołach typu full ring znajdziesz przeważnie pasywnych graczy, którzy są bardziej tight. Krótkie stoły są o wiele bardziej dynamiczne, do czego większość graczy się dopasowuje. Musisz również założyć, że w grze short handed zostanie podbitych o wiele więcej słabszych, spekulacyjnych rąk.

Istnieje spora różnica między zagraniem za wszystko na stole full ring i short handed.  Podczas, gdy 3-bet na długim stole, wykonany przez regularnie grającego pokerzystę, oznacza najczęściej bardzo dobre karty, to wcale nie musi tak być na stołach krótkich.

W jaki sposób wchodzisz do gry ze swoją ręką?

Jeśli możesz jako pierwszy wejść w rozdanie, powinieneś podbić. Oczywiście, na stołach full ring gra się czasem również limp/call, co jest częste zwłaszcza z niskimi parami, które rozgrywasz z nadzieją na trafienie seta na flopie. Jest to jednak niezbyt dochodowe zagranie przeciwko myślącemu przeciwnikowi, ponieważ jest ono dla niego czytelne (z jakimi innymi rękoma zagrałbyś jeszcze limp/call?), poza tym, w większości sytuacji będziesz musiał grać bez pozycji, co bardzo utrudnia pozyskanie maksymalnego zysku.

Alternatywą dla tej strategii jest zasada, polegająca na wykonywaniu open raise z każdą ręką, z którą chciałbyś wejść w rozdanie. Główne zalety tego zagrania są oczywiste: zyskujesz inicjatywę, dzięki czemu będziesz w stanie pozyskać pulę już przed flopem lub na flopie poprzez zakład kontynuacyjny, niezależnie od tego, czy karty wspólne poprawiły twój układ.

Dzięki temu, twoja gra staje się nieczytelna dla przeciwników, co będzie skutkowało większą akcją z ich strony, gdy wejdziesz w rozdanie z najsilniejszymi kartami.

W grach SH jest to obowiązkowe. Tutaj zagranie open limp nie jest  w ogóle możliwe. W przeciwieństwie do gier FR, nie masz wystarczających implied odds, aby limpować lub sprawdzać z parą na ręce. Przyczyną tego jest częste podbijanie i przebijanie ze słabymi rekami, które nie mogą po flopie wygrać puli. Podbicie w grach SH nie oznacza automatycznie silnej ręki. Jeżeli na flop wchodzi wiele rąk spekulacyjnych, lepiej jest być agresorem już przed flopem i utrzymać inicjatywę po flopie.

Jak wygląda twoja sytuacja przed flopem?

Należy zacząć od odpowiedzi na pytanie, jaka jest relatywna siła twojej ręki przed flopem? By ją znaleźć, musisz zastanowić się nad kilkoma zasadniczymi aspektami.

Jakie dwie karty dostałeś? Czy są to najlepsze możliwe karty, jak np. asy, z którymi od razu chcesz ugrać jak najwięcej? Czy może twoja ręka jest średnio silna, lecz ma potencjał po flopie? Czy masz spekulacyjną rękę, która wprawdzie może ulepszyć się na flopie, lecz jeśli to nie nastąpi, to nie będziesz mógł z nią dojść do showdownu?

Twoja pozycja przy stole jest oczywiście decydującym czynnikiem. Obok absolutnej i stale wyznaczonej pozycji w każdym rozdaniu, rozstrzygająca jest także relatywna pozycja po flopie. Jeśli podbijasz np. z wczesnej pozycji, to musisz być świadom tego, że bardzo wielu graczy może po tobie reagować, wskutek czego, po flopie będziesz musiał grać bez pozycji. Jeśli zaś wykonasz np. 3-bet ze średniej pozycji wobec podbicia gracza z UTG, to bardzo często po flopie będziesz grał z pozycją.

Co wydarzyło się już przed tobą? Czy do gry wszedł ktoś poprzez limp? Czy musisz inaczej sklasyfikować swoją rękę, ponieważ po tej akcji straciła na wartości? Może właśnie teraz opłaca ci się pozostać w rozdaniu ze spekulacyjnymi rękoma, ponieważ zyskałeś wystarczająco korzystne implied odds?

Przeciwko jakiemu przeciwnikowi grasz? Czego można się po nim spodziewać, gdy podbijasz? Czy często spasuje, czy często sprawdza? Może cię przebić? Akcję przed tobą możesz zobaczyć, akcję za tobą musisz przewidzieć.

Czy wolisz rozgrywać swoją rękę w puli wieloosobowej, czy jeden na jednego? Ilu przeciwników powinno sprawdzić? Czy w ogóle posiadasz jakieś fold equity? Warto się zastanowić, czy twoje podbicie to raczej "kradzież blindów", tzn., że robisz to z nadzieją na uzyskanie wystarczającego fold equity, czy może chodzi ci o maksymalizację value i to jest powodem twojego podbicia. Powinieneś zastanowić się również nad możliwą grą po flopie, ponieważ implied odds są esencją no-limit Hold`em. Musisz również postarać się, by twoja niezbyt silna ręka przed flopem została po flopie odpowiednio spłacona, jeśli skompletujesz swój układ. Z drugiej strony, bądź świadom tego, że na każdym etapie gry możesz stracić cały swój stack.

Zwodzenie oznacza, że pozostajesz nieczytelny dla swoich przeciwników. Dlatego różne kategorie rąk powinieneś rozegrać w jednakowy sposób. Będziesz więc podbijał nie tylko z najsilniejszymi rękoma, lecz również ze średnio silnymi lub spekulacyjnymi. Oczywiście, w pewnych sytuacjach będziesz również blefował.

Poprzez podbicie, pokazujesz innym graczom przy stole, że masz grywalną rękę, z którą chcesz zarobić możliwie najwięcej. Oczywiście, nie zawsze będzie to poprawne.

Jest tak w przypadku silnych rąk, jak AA-QQ i AK. Z tymi rękoma będziesz bardzo często na prowadzeniu, zatem zależy ci na tym, by przeciwnik zainwestował swoje pieniądze ze słabszą ręką, już przed flopem. Podbijasz jednak również inne ręce, takie jak np. niskie pary i konektory w kolorze. Z punktu widzenia equity, nie będziesz z tymi rękoma na prowadzeniu.

Głównym celem rozgrywania tych rąk jest pozyskanie fold equity, co pozwoli na częste przejęcie puli, gdy karty wspólne nie skompletowały ci silnego układu. W tym przypadku można mówić o pewnej formie blefu. Jednak do gry wchodzisz tylko z tymi kartami, które na flopie mogą skompletować dobry układ, jak np. dobry draw z konektorami w kolorze lub gotowy set, powstały z niskiej pary. Jeśli ulepszysz się do takiej ręki, to po flopie będziesz w stanie zarobić dużo pieniędzy, ponieważ przeciwnicy nie będą oczekiwali tego, że masz właśnie takie karty.

Twoje cele przed flopem są następujące:

• Chcesz pozyskać value od przeciwników ze słabszymi kartami.
• Zależy ci na wytworzeniu fold equity. Powinieneś wykonywać wtedy zakład kontynuacyjny, ponieważ oprócz fold equity przed flopem, możesz też liczyć na pewne fold equity po flopie.
• Chcesz ze spekulacyjną ręką trafić dobrze na flopie i o ile jest to możliwe, walczyć o stack z przeciwnikiem.
• Przy tym wszystkim zależy ci na pozostaniu nieczytelnym dla innych graczy. Nie powinni oni być w stanie odgadnąć, jakie karty masz na ręce i jakie cele zamierzasz realizować.

Na stołach full ring będą to AA/KK. Z tymi rękoma powinieneś być gotów do każdorazowego wejścia za wszystko. W większości przypadków będziesz na prowadzeniu, więc zależy ci na tym, by gorsze ręce cię spłaciły.

Na stołach short handed zakres ten poszerzają rzecz jasna AK/QQ. Oczywiście, zawsze trzeba zwracać uwagę na przeciwnika i zastanawiać się, przeciwko komu grasz i jak będzie wyglądał zakres tego zawodnika. Jednakże, w bardzo rzadkich przypadkach można mówić o błędzie, gdy na krótkim stole, mając stacka normalnej wielkości, wejdziesz za wszystko przed flopem z AK/QQ.

Oprócz rąk premium decydującą rolę odgrywają również silne ręce. Należą do nich takie karty, jak np. AQ, KQ, JJ-99. Z punktu widzenia equity, karty te przedstawiają zazwyczaj bardzo dużą wartość. Jednakże ich rozgrywanie może przysporzyć ci po flopie pewnych problemów, ponieważ ich grywalność nie jest idealna.

Trudno jest z nimi pozyskać value po flopie, ponieważ często zostają zdominowane. Miło się oczywiście ogląda flopa A-high z np. AJ, lecz musisz zastanowić się nad tym, jakie gorsze ręce mogłyby cię spłacić. Z drugiej strony, potrzebujesz naprawdę solidnych przesłanek, aby ręce tego typu spasować.

Na stołach full ring, gdy masz takie ręce na wczesnej pozycji, to część ich zakresu możesz spasować bez większych oporów. Powinieneś zastanowić się nad tym również wtedy, gdy przed tobą jeden z graczy podbił. Poprzez 3-bet najczęściej izolujesz te właśnie ręce, przez które zostaniesz później zdominowany.

Na stołach short handed względna siła tych kart zostaje inaczej sklasyfikowana, ponieważ zamiast z 9 przeciwnikami, musisz zmagać się tylko z pięcioma. W tym przypadku zwykle będziesz na prowadzeniu i dlatego również te ręce zasadniczo powinno się podbijać. Jeśli jednak ktoś przed tobą wykonał agresywne zagranie, to zalecana jest ostrożność.

Mają dokładnie inne właściwości niż silne ręce. Ich equity przed flopem nie jest szczególnie duże, jednak cechuje je wybitna grywalność. Do zakresu tego należą takie ręce, jak niskie pary lub konektory w kolorze.

Flop rzadko będzie dla ciebie kłopotliwy, ponieważ jesteś w stanie znacznie lepiej zdefiniować swoją rękę. Jeśli skompletujesz silny układ, będziesz mógł pozyskać dużo value. Jeśli miniesz się z flopem, zawsze pozostanie ci możliwość wykonania zakładu kontynuacyjnego. Z tymi rękoma możesz zrezygnować z dalszej gry.

W pewnych sytuacjach możesz znacznie poszerzyć swój zakres, czyli uczynić go bardziej loose. Jeśli jesteś na pozycji button, wszyscy gracze przed tobą spasowali i wiesz, że obaj gracze na blindach są bardzo tight i że prawie nigdy nie bronią swoich obowiązkowych wkładów, teoretycznie będziesz w stanie kraść blindy z dowolnymi dwiema kartami. W tym przypadku na pierwszy plan wysuwa się fold equity, jakie możesz uzyskać przeciwko tym przeciwnikom, nie zaś equity twojej ręki.

Oczywiście będzie idealnie, jeśli twoja ręka będzie miała pewien potencjał na flopie i dlatego też łatwiej przyjdzie ci kradzież z K7s, niż z np. J4o.

Jeśli możesz wejść do gry jako pierwszy, co jest tożsame z tym, że wszyscy gracze przed tobą spasowali, to w większości przypadków będziesz mógł podejmować stosunkowo proste decyzje. Zwracasz uwagę na swoją pozycję i rękę, a następnie bez większych problemów zastanawiasz się nad tym, czy powinieneś podbić, czy spasować.

Jeśli jednak inny gracz przed tobą zdążył już wejść w do gry, ważne jest to, by zwrócić uwagę na to, jaki jest to rodzaj gracza i jakie zagranie wykonał. Kilku limperów przed tobą w oczywisty sposób zmniejsza twoje ewentualne fold equity. Mało prawdopodobne jest to, że wszyscy ci gracze spasują wobec twojego podbicia. Jeśli ktoś przed tobą podbije, musisz spróbować przypisać mu pewien zakres. Czy jesteś wobec niego na prowadzeniu? Czy ten zawodnik ze słabszą ręką sprawdzi twój 3-bet?

Twoje możliwe zagrania po podbiciu są oczywiste:

• Pasujesz, ponieważ twoja ręka przestaje być wystarczająco silna i nie możesz również oczekiwać zbyt wiele po flopie.
• Sprawdzasz, ponieważ zakładasz, że na razie nie jesteś na prowadzeniu, ale masz nadzieję na to, że flop to zmieni (musisz przy tym liczyć na bardzo dobre implied odds). Możesz też sprawdzić, ponieważ nie chcesz izolować lepszej od siebie ręki.
• Wykonujesz 3-bet, ponieważ zakładasz, że jesteś na prowadzeniu i chcesz zostać spłacony przez przeciwnika ze słabszą ręką.

Poza tym, trzeba oczywiście wziąć pod uwagę graczy, którzy będą reagować po tobie.

Bez większych problemów możesz oczywiście reagować na zagrania przeciwników przed tobą. Co się jednak stanie, jeśli gracze za tobą również włączą się do gry?

Bardzo ważna jest ochrona swojej silnej ręki przed flopem, by nie dać szansy żadnym spekulacyjnym rękom na nieoczekiwaną wygraną. W przeciwnym wypadku musiałbyś się zmagać w wieloosobowej puli z rękoma kompletującymi drawy.

Poniżej zostały przedstawione trzy główne scenariusze przebiegu wydarzeń, które odgrywają dla ciebie znaczacą rolę:

• Wszyscy pozostali gracze spasowali.
• Za tobą do gry wejdzie jeszcze limper/coldcaller.
• Za tobą znajduje się agresywny gracz, więc musisz spodziewać się, ze wykona on podbicie/przebicie.

Dlatego do swoich rozważań na temat ochrony silnych rąk lub rozgrywania rąk spekulacyjnych, musisz włączyć również akcję, która może wydarzyć się po twoim zagraniu.

Pytanie, które musisz sobie postawić, brzmi w następujący sposób: jakiego flopa chcesz trafić i jakie cele osiągnąć przeciwko odpowiednim przeciwnikom?

Oczywiście twoim głównym celem jest skompletowanie na sprzyjającym flopie najsilniejszego układu i stawianie zakładów w celu wygrania jak największej puli. Z drugiej strony wiesz, że dość często będziesz miał raczej średnio silną rękę, z którą nie zawsze dojdziesz do showdownu.

Ogólnie można wyróżnić tu trzy sytuacje.

Na flopie masz bardzo silną rękę i często jesteś na prowadzeniu. Stawiasz zakład, by wygrać pieniądze od graczy ze słabszymi rękami. Możesz to osiągnąć już przed flopem z silnymi rękoma, jak np. AA-QQ, ponieważ wystarczająco często na flopie będziesz miał over pair, która zostanie spłacona.

To samo możliwe jest również ze spekulacyjnymi rękoma. Możesz trafić seta z niskimi parami. Również w tym przypadku będziesz chciał pozyskać możliwie dużo value, zaś w idealnym przypadku cały stack swojego przeciwnika.

Często będziesz miał średnio silną rękę. Może być to najwyższa para bez dobrego kickera lub średnia para. Przysporzy ci ona problemów, gdy będziesz próbował właściwie ocenić sytuacje. Powinieneś więc zwracać uwagę na przeciwnika i zastanawiać się nad tym, czy zostaniesz spłacony przez gorszą rękę.

Musisz o tym pomyśleć już przed flopem. Wiedząc, że przeciwnik gra bardzo tight, możesz zrezygnować z 3-bet z AJ. Nie istnieją bowiem gorsze ręce (zdominowane), które mogłyby cię sprawdzić i na flopie A-high rzadko zostaniesz spłacony. Poza tym możesz doprowadzić do bardzo niekorzystnej sytuacji, w której ciężko ci będzie spasować wobec AQ, czy AK.

Możliwe jest również to, że karty wspólne będą dla ciebie niekorzystne. Spotkasz się z taką sytuacją dość częśto, zwłaszcza wtedy, kiedy wejdziesz do gry z niską parą (seta trafiasz raz na 7,5 sytuacji). Będziesz więc musiał blefować, tzn. próbować pozyskać wysokie fold equity poprzez zakład kontynuacyjny. Jeśli jednak przeciwnik jest bardzo loose i bardzo często sprawdza na flopie, to nie powinieneś korzystać z tej opcji w sposób automatyczny, lecz raczej często grać check/fold.

Jak już zostało wspomniane, odgrywa ono bardzo ważną rolę. Przeciwnik nie może wiedzieć, jakie masz karty. Dlatego powinieneś wykonywać open raise ze wszystkimi grywalnymi rękami, zaś w idealnej sytuacji również w tej samej wysokości.

Oprócz niewątpliwej zalety, jaką stanowi twoja nieczytelność, która skłania przeciwników do popełniania błędów, często zyskujesz inicjatywę i poprzez okazanie agresji przed flopem, będziesz w stanie przejąć pulę na flopie.

Trudno będzie oszacować, czy stawiasz zakład, by z silnymi kartami pozyskać value, czy raczej wykonujesz semiblefy, gdy trafiłeś dobrego drawa, a może wykonujesz czyste blefy. Nie byłoby to możliwe, gdybyś podbijał tylko mocne karty, zaś ze słabymi lub spekulacyjnymi grał przed flopem limp/call.

Podsumowanie

Twoim celem przed flopem powinna być ochrona silnych kart i agresywne rozegranie słabych i spekulacyjnych.

Wystarczająco często wygrasz pulę bez ulepszania się na flopie lub zostaniesz spłacony, gdy karty wspólne będą dla ciebie sprzyjające. Jeśli chodzi o stoły typu full ring, to powinieneś ostrożniej dozować te zagrania, ponieważ ze względu na dużą liczbę graczy, relatywna siła twojej ręki jest mniejsza i dlatego w mniejszym stopniu możesz liczyć na fold equity. O zastosowaniu tych strategii w praktyce opowiedzą kolejne artykuły.

LINKI
Spokrewnione artykuły: Gra przed flopem - kiedy podbijasz? Gra przed flopem - jak grać, jeżeli przed tobą było podbicie Forum: Porozmawiaj o zawartości artykułu na forum