Gra po flopie: tekstury flopa

Wideo: Kliknij tu

Flop jest decydującym momentem krytycznym podczas gry w Texas Hold`em. Wartość rąk startowych może się dramatycznie zmienić w powiązaniu z trzema kartami z flopa. Możliwe, że średnie ręce sprzed flopa staną się monsterami, gdy dealer wyłoży 3 karty wspólne.

Z drugiej strony, bardzo silna ręka startowa może stracić na wartości na flopie, stając się średnim, a nawet bezwartościowym układem. Ważną umiejętnością, którą powinien posiadać każdy gracz w pokera, jest zdolność do szybkiej analizy sytuacji na flopie oraz do dokładnej oceny swojej ręki oraz ręki przeciwnika. Tekstura flopa odgrywa główną rolę w procesie analizowania.

Rozróżniamy trzy główne kategorie tekstur flopa:

• Kolor
  Ile kart tego samego koloru (suited) jest na stole? Czy możliwy jest draw do koloru albo nawet gotowy kolor?

• Połączenie
  Ile połączonych albo blisko związanych kart jest na stole? Czy możliwy jest draw do strita albo nawet gotowy strit?

• Wysokie karty
  Ile wysokich kart, figur lub asów jest na stole? Wysokie karty są często rozgrywane. Im więcej takich na stole, tym większe prawdopodobieństwo, że ktoś coś trafił.

Najpierw powinieneś ocenić pierwsze dwa punkty, a więc jak się ma sprawa z kolorami kart na flopie oraz czy są jakieś połączenia między kartami na stole. Następnym ważnym aspektem jest liczba i ranga wysokich kart, jak również par na stole.

Do POBRANIA

Rozszerzone tabelki SHC do gry przed flopem (PDF)

Zarys matematyki pokera - oddsy i outy (PDF)

Wideo: Po flopie: struktura flopa
.
	Artykuł dostępny jest również w wersji wideo. Aby otworzyć filmik, wystarczy kliknąć na obrazek. Oczywiście, aby dokładnie zrozumieć przedstawioną strategię, powinieneś przeczytać cały artykuł. Twoje konto pokerowe będzie ci za to wdzięczne.

Flopy kolorowe

Pierwszy krok przy ocenianiu struktury flopa to określenie tego, ile kart w jednym kolorze znajduje się na stole oraz jak wysokie te karty są. Czy możliwe są drawy do koloru, a może nawet gotowe kolory? 

 W tym przypadku możemy mówić o trzech różnych układach na flopie:

• Rainbow flop - Wszystkie trzy karty na flopie są w różnych kolorach.

• 2-suited flop - Dwie karty na flopie są tego samego koloru.

• 3-suited flop - Wszystkie trzy karty na flopie są tego samego koloru.

W 40% rozdań karty wspólne są różnego koloru. Drawy do koloru nie są wtedy możliwe. W 4% sytuacji, na riverze otrzymasz kolor poprzez tak zwany backdoor draw (draw, który potrzebuje dwóch kart do skompletowania, a więc zarówno na turnie, jak i riverze).

Dwa typowe przypadki kolorowego flopa to flop z jedną wysoką kartą (2.2.) i flop składający się z samych śmieci (2.3.), co oznacza trzy karty od 8 w dół. Oczywiście, na stole może być więcej wysokich kart lub nawet para.

Jeśli na takim flopie trafisz stosunkowo słaby draw, jak np. over cards, średnią lub niską parę, masz relatywnie wysoką szansę na wygraną, bo nie ma drawów do koloru. Z odpowiednimi pot odds przy takich flopach możesz próbować dojść do showdownu.

Rainbow z jedną wysoką kartą oznacza, że flop składa się z 3 kart w różnych kolorach, a jedna z nich jest wysoką kartą. Ten stosunkowo popularny flop rzadko kiedy bywa pomocny, jako że nie daje drawów do koloru, a draw do strita rzadko kiedy jest możliwy.

Najwyższa para przy takim flopie to zazwyczaj mocna ręka, bo szansa na skompletowanie któregoś z drawów jest bardzo niewielka.

Jeżeli jest mało graczy, a ty masz średnią lub niską parę, to przeważnie jest to najlepsza ręka i powinieneś podbić. Jeśli trafisz na flopie seta, to twoja ręka jest bardzo silna i wtedy czasem powinieneś zastosować slowplay.

Jeśli jednak pula jest już duża lub w rozdaniu pozostali gracze typu calling station, to nigdy nie powinieneś stosować slowplay, ale zamiast tego od razu podbijać.

Biorąc pod uwagę, że przy kolorowym flopie z jedną wysoką kartą twoi przeciwnicy rzadko kiedy coś trafili, jest to często dobra okazja, żeby spróbować blefu.

Typowy przykład: Jesteś na big blindzie, a flop to kolorowe K75. Oprócz ciebie, w rozdaniu jest tylko small blind i limper. Small blind czeka, teraz twoja kolej. Możesz teraz zagrać semiblef, a nawet czysty blef. Jako że w puli są 3 małe zakłady, a ty musisz zainwestować 1 SB żeby ją wygrać, to wystarczy, że przeciwnicy spasują w 25% przypadków, aby uczynić twój blef opłacalnym.

Tego typu flop rzadko kiedy pomaga komuś, kto nie wszedł do rozdania za darmo, bo takie osoby zazwyczaj trzymają wysokie karty. Limper mógł jednak trafić seta, a niewykluczone, że gracz loose może mieć już co najmniej parę.

Bardzo silną ręką tutaj byłby oczywiście set lub dwie pary, jeśli jesteś na blindzie. Z dwiema parami powinieneś zawsze stawiać zakład lub zagrywać check/raise (przeczekać, a potem podbić zakład przeciwnika), gdyż takie ręce nie usprawiedliwiałyby stosowania slowplay. Jeżeli trafisz seta, wtedy też powinieneś przeważnie bezpośrednio na flopie postawić zakład i podbić, żeby wycisnąć ze swojej ręki maksimum korzyści.

Jeśli nikt nie ma tak silnej ręki, wtedy przeważnie najlepszą ręką jest over pair. Over pairs na flopie są silne, ale bardzo wrażliwe w kontekście kolejnych kart i dlatego powinieneś je zawsze chronić poprzez postawienie zakładu i podbijanie.

Blefowanie w tym przypadku jest zazwyczaj mniej skuteczne, bo przeciwnicy często sprawdzą twój zakład z jakimikolwiek dwoma kartami. Nie ma przecież żadnych wysokich scare cards.

Gdy z big blinda zobaczyłeś flopa za darmo, to często trafisz słabą najwyższą parę. Na przykład, mając T6 na kolorowym flopie 652. Grając z jednym lub dwoma przeciwnikami, zawsze powinieneś postawić zakład, bo istnieje duża szansa, że mimo wszystko masz najlepszą rękę.

Jeżeli w rozdaniu jest więcej przeciwników, lepiej zaczekać i zastanowić się, co zrobić, jeśli któryś z nich postawi zakład. W zależności od tego, jak przebiega rozdanie, można zagrać linią check/raise, aby zmusić przeciwników do spasowania. Jeśli na przykład wszyscy przeczekają do dealera, który jest agresywnym i często podbijającym graczem, powinieneś zagrać check/raise, aby wyrzucić kilku przeciwników z rozdania. Jeśli jednak ktoś na wcześniejszej pozycji zagrał check/raise, to twoja decyzja jest bardzo łatwa - pas, bo w takiej sytuacji rzadko kiedy będziesz miał lepszy układ.

Flopy w kolorze

W nieco więcej niż połowie przypadków (55%) na flopie będą 2 karty tego samego koloru. To oznacza, że możliwe są drawy do koloru, jeśli ktoś ma na ręce dwie karty w tym właśnie kolorze. Jeśli masz drawa do koloru, to przeważnie powinieneś grać do rivera.

Drawy do koloru to silne ręce, które w 35% wszystkich przypadków stają się do rivera bardzo silnymi gotowymi rękami.

Drawy do koloru są znacznie słabsze, jeśli na stole pojawi się para, gdyż istnieje ryzyko, że przeciwnicy mający dwie pary lub seta trafią fulla, który naturalnie pokona twój kolor. Pomimo to, możesz i tak rozgrywać swojego drawa do koloru, ale powinieneś być wtedy mniej agresywny.

Gotowe ręce, szczególnie najwyższa para, są nieco słabsze na flopach, na których znajdują się dwie karty w tym samym kolorze, niż na flopach kolorowych, bo istnieje możliwość, że przeciwnik trafił swojego drawa do koloru. Mimo tego, najwyższa para powinna normalnie być rozgrywana agresywnie od flopa poprzez postawienie zakładu i podbijanie - nawet jeżeli przeciwnik nie jest skłonny spasować swojego drawa. Ważne jest to, abyś zmusił go do zapłacenia za zobaczenie następnej karty tak długo, jak to ty masz najlepszą rękę.

Z powodu możliwego drawa do koloru, słabsze drawy powinieneś rozgrywać tylko wtedy, kiedy masz lepsze oddsy, niż gdybyś grał na flopie kolorowym. Często outy będące over kartami, dające gutshota czy małe pary mogą wprowadzać w błąd, jeśli dają też możliwość skompletowania koloru. Jest też możliwość, że trafisz swoją rękę na turnie, a mimo to przegrasz, bo ktoś trafi swojego redrawa na riverze. Dlatego powinieneś łatwiej pozbywać się słabych drawów i grać je tylko wtedy, kiedy masz bardzo dobre pot odds.

Gracz trzymający asa lub króla tego samego koloru, co dwie karty na stole, ma backdoor flush draw, który uda się mu skompletować w 4% przypadków. Backdoor flush draw sam w sobie nie jest tak silny, żeby go rozgrywać, pomimo tego, że może być nieco silniejszy, niż marginalne ręce.

Około 5% flopów jest w jednym kolorze, co oznacza, że wszystkie trzy karty są tego samego koloru. W tym przypadku możliwe jest, że ktoś ma kolor już na flopie.

Jeśli ci się poszczęści i trafisz kolor od razu na flopie, to zawsze powinieneś (z wyjątkiem nut flusha - najwyższego możliwego) stawiać zakłady i podbijać, żeby chronić swoją rękę przed drawem do możliwego wyższego koloru.

Z drugiej strony, jeśli masz nut flusha, to twoja ręka jest bardzo mocna i powinieneś ocenić, jaka gra będzie w tym przypadku najlepsza. Tutaj zalecane jest również agresywne zagranie, zarówno po to, aby wyciągnąć dużo od przeciwników, którzy mają niższy kolor lub seta, jak i dlatego, że czwarta karta w tym samym kolorze może całkowicie zabić akcję. Jeśli jednak podejrzewasz, że przeciwnicy mają słabe ręce, to slowplay z nut flushem jest czasami usprawiedliwiony.

Jeśli w ręku masz najwyższą lub drugą najwyższą kartę do koloru razem z kartą innego koloru, wtedy zazwyczaj powinieneś grać do rivera, a semiblef często okaże się zyskowny. Niższe drawy do koloru powinieneś jednak natychmiastowo pasować, kiedy widzisz jakąś akcję ze strony przeciwnika, z powodu dużego ryzyka przegrania dużej puli, mimo faktu polepszenia swojej ręki (np. jesteś w sytuacji drawing dead).

Jeśli nikt nie ma koloru, to każdy, kto trzyma seta albo strita, naturalnie będzie bardzo często w najlepszej sytuacji. Na jednokolorowym flopie warto rozgrywać najwyższą parę,  ale powinieneś być z nią bardziej konserwatywny. Słabsze ręce typu średniej czy niskiej pary i drawy do strita powinieneś za każdym razem pasować.

Połączone flopy

Drugim krokiem w ocenie flopa jest określenie, w jakim stopniu karty na stole są ze sobą połączone; jak im do siebie blisko, które drawy do strita są możliwe oraz czy ktoś może już mieć gotowego strita. Dwa główne typy tego rodzaju flopów to:

• 2-connected flop - ma dwie połączone karty, np. JT
• 3-connected flop - składa się z trzech połączonych kart, co sprawia, że możliwy jest już gotowy strit.

W około 40% przypadków na flopie pojawią się dwie połączone karty, co oznacza, że możliwe są drawy do strita. Zwiększa się także prawdopodobieństwo, że ktoś trafił dwie pary, ponieważ większość pokerzystów woli rozgrywać tzw. połączone ręce startowe (np. JT).

Po pierwsze, OESD na kolorowym flopie jest stosunkowo silną ręką. Strita uda się skompletować w 32% przypadków.

Kiedy twój draw do strita ma również over cards, jest bardzo silną ręką na flopie i powinieneś go rozgrywać agresywnie.

Typowym przykładem jest KQ na kolorowym stole JT2. Inną grywalną ręką byłby gutshot z dwoma over cards, jak np. AK na tym flopie.

3-connected flop stwarza graczowi możliwość skompletowania gotowego strita już na flopie. Dlatego też tego typu flop jest bardzo niebezpieczny dla wszystkich innych rąk.

Nut straight (najwyższy możliwy strit) nie jest tak silny, jak najsilniejszy kolor, bo na showdownie może przegrać z kolorem. Dodatkowo, im więcej kart związanych z danym stritem pojawi się na turnie lub riverze, tym większe prawdopodobieństwo, że gracz z nut stritem na flopie będzie musiał się zadowolić podziałem puli, a czasem nawet przegra z wyższym stritem. Dlatego też strit na flopie powinien zawsze być rozgrywany agresywnie.

Drawy do strita powinieneś rozgrywać tylko wtedy, gdy brakuje ci karty z górnego 'końca' strita, w żadnym razie z dolnego (często zwanego idiot end). W przeciwnym wypadku istnieje spore prawdopodobieństwo, że przeciwnik skompletuje wyższego strita.

Mając over pair i najwyższą parę, graj ostrożnie, bo istnieje niebezpieczeństwo, że ktoś trzyma dwie pary (większość graczy lubi grać z połączonymi kartami).

Over pair jest znacznie mocniejsza, jeżeli daje ci też drawa do strita, np. JJ na flopie 987. Czasem możesz nawet kontynuować grę, mając dwie over cards z gutshotem.

Stoły sparowane

W 17% przypadków na stole pojawi się para. Naturalnie trójka w takim układzie to bardzo silna ręka. Powinieneś jednak grać ostrożnie, mając trójkę ze słabym kickerem, bo przeciwnik może mieć lepszego kickera, być może nawet fulla.

Drawy do strita i do koloru tracą dużo na wartości z powodu dużego ryzyka pojawienia się u przeciwnika fulla i silniejszych redrawów.

Bardzo rzadko (raz na 425 rozdań) na stole pojawi się trójka, czyli trzy karty tej samej wartości. Gracz z karetą będzie miał wtedy oczywiście najsilniejszą rękę. Jednak w większości przypadków nikt nie ma karety. W takich sytuacjach silne są pary na ręce, a im wyższa para, tym lepiej. Jeśli nikt nie ma pary, wtedy najlepszą rękę ma ktoś, kto na ręce trzyma asa.

Szczególnie niebezpieczne są flopy z wysoką parą, bo najczęściej gra się z wysokimi kartami. Jeśli kilku graczy w rozdaniu dokłada do puli, to przeważnie co najmniej jeden z nich ma trójkę.

Jeślli w rozdaniu jest niewielu graczy, wtedy często najlepszą ręką będzie over pair, najwyższa para, a czasem nawet sam as, jako że sparowany stół dopuszcza tylko kombinacje składające się z 5 kart, a nie 9, jak to ma miejsce przy innych flopach.

Zazwyczaj powinieneś grać podobnie, jak w przypadku wysokiej pary. Jednak pamiętaj, że w przypadku solidnego gracza mało prawdopodobne jest, że trafił na takim stole trójkę. Na flopie typu T44 gracz tight rzadko kiedy będzie miał 4. Wtedy możesz spróbować agresywnie rozgrywać over pair lub najwyższą parę. Z drugiej strony, jeśli gracze loose lub blindy są w rozdaniu, to powinieneś założyć, że któryś z nich ma trójkę, gdyż te karty mogą się znajdować w ich zakresie.

Gdy na stole jest niska para, a do tej pory praktycznie nie było żadnej akcji, to taki flop stanowi dobrą okazję do blefu z pozycji big blind, np. wtedy, gdy na flopie pojawi się kolorowe J44. Jeśli trzech przeciwników zobaczy takiego flopa, a small blind nie jest w rozdaniu lub tylko sprawdził, to wtedy istnieje spora szansa na to, że nikt nie ma dobrej ręki i stawiając zakład, możesz spróbować reprezentować trójkę.

Tylko wysokie karty

Innym specyficznym flopem jest stół, na którym pojawiają się same wysokie karty, np. AKT czy QJ9. W takich sytuacjach, aby kontynuować grę,  potrzeba lepszej ręki, niż na pozostałych flopach.

Powodem tego jest fakt, że większość graczy zazwyczaj gra z wysokimi kartami, a co za tym idzie, trafiają swoje układy przy wysokich flopach częściej, niż przy niskich.

Aby wygrać showdown na flopie z wysokimi kartami, potrzeba co najmniej najwyższej pary z dobrym kickerem.

Słabe drawy typu średnia lub niska para powinieneś pasować, ponieważ istnieje ryzyko, że uda się polepszyć rękę, a mimo to wciąż możesz dużo przegrać. Ponieważ trzy wysokie karty będą ściśle ze sobą powiązane, jest duża szansa, że stoisz w obliczu strita.

Podsumowanie

Kolor, połączenie poszczególnych kart oraz ich ranga to trzy główne kryteria, którymi powinieneś się posługiwać przy ocenianiu struktury flopa. Co więcej, flop może zawierać wysoką lub niską parę.
Ile rąk startowych ma związek z flopem? Czy ten flop jest niebezpieczny dla mojej gotowej ręki? Jakie jest prawdopodobieństwo, że ten flop pomógł mojemu przeciwnikowi? Są to niektóre pytania, na które musisz być w stanie odpowiedzieć. To nie przychodzi naturalnie, ale większości trzeba się po prostu nauczyć: stara, dobra praktyka, forum, treningi, artykuły, ocenianie rąk.

LINKI
Spokrewnione artykuły: Postflop: Standardowe style gry przeciwko jednemu graczowi Semiblef i czysty blef Forum dyskusyjne: Zadaj pytanie profesjonalistom i dyskutuj o strategii z innymi graczami