O grze w stylu loose i tight
Wprowadzenie
W tym artykule
- Tight is right
- Blefy mają sens tylko wtedy, gdy twój przeciwnik może spasować
- Slowplay jest nic nie warte
W pokerze różne drogi prowadzą do sukcesu. W zależności od twojego doświadczenia i wiedzy możesz wygrać na wiele sposobów.
Ogólnie wyróżnia się dwa różne style gry:
- gra loose
- gra tight
Ten artykuł wyjaśni znaczenie tych strategii oraz ukaże zalety gry tight.
DO POBRANIA
Rozszerzone tabelki SHC do gry przed flopem
Zarys matematyki pokera - oddsy i outy
Co właściwie oznaczają terminy 'loose' i 'tight'?
Gracz loose (luźny) przeważnie gra wiele rąk, nie zwracając uwagi na
ich wartość przed flopem. Dotyczy to również grania rąk, które mają
bardzo niską lub nawet ujemną wartość oczekiwaną.
Gracze loose mają tendencję do sprawdzania również ze słabszymi rękoma.
Przeciwieństwem luźnej gry jest gra tight (selektywna). Taki gracz
wchodzi do gry z niewielką liczbą rąk. W doborze rąk według odpowiednich
kryteriów pomaga mu na przykład starting hands chart (SHC). Nie rozgrywa
słabych i marginalnych rąk na flopie tak agresywnie, jak gracz loose.
Generalnie, jego gra jest ostrożniejsza.
Czym więc jest TAG i LAG?
TAG oznacza tight aggressive i jest idealnym stylem podstawowym.
TAG gra mało rąk startowych (patrz SHC) i rozgrywa je tylko wtedy, gdy
trafi flopa albo obiecującego drawa. Te ręce, z którymi postanowił
kontynuować, gra jednak bardzo agresywnie i chroni je, stawiając zakłady i podbijając, aby uzyskać z nich jak największą wartość.
LAG
oznacza loose aggressive.
Tego typu gracz rozgrywa znacznie więcej rąk
startowych i nie pozbywa się ich tak łatwo, nawet jeśli na flopie nie
trafił nic. W długim okresie jego gra charakteryzuje się ujemną
wartością oczekiwaną.
Gra
Im większa pula, im wyższe ante i blindy oraz im
więcej przeciwników w rozdaniu, tym luźniej możesz grać. Brzmi dziwnie,
wręcz paradoksalnie? Na pierwszy rzut oka być może tak.
Ale więcej
graczy, wyższe ante i blindy stwarzają automatycznie lepsze pot odds.
To z kolei sprawia, że spekulacyjne ręce, jak na przykład małe konektory w kolorze, mają dodatnią wartość oczekiwaną.
Podczas
gdy takie ręce nie
mają żadnej wartości w starciu z jednym przeciwnikiem, który cię
wyizolował, w starciu z wieloma graczami polepszą się, gdyż
dramatycznie rosną pot odds i o wiele mniej z tych rąk musi stać się
silnymi, aby uzyskać dodatnią wartość oczekiwaną. Twoja gra nie
może być dostosowana tylko do ogółu i do stołu, ale także do
przeciwników.
Blefy i semiblefy
Semiblef ma dodatnią wartość oczekiwaną
wynikającą z założenia, że w pewnych okolicznościach jesteś w stanie zmusić przeciwnika do
spasowania.
Przeciwko graczowi loose, który bardzo rzadko pasuje, zagranie semiblefa nie jest zbytnio opłacalne.
Bardziej opłacalne jest to przeciwko graczom tight, ponieważ częściej poddadzą swoją rękę.
To samo tyczy się blefu, jako że wartość oczekiwana blefu jest
całkowicie oparta na fold equity. Jeśli jesteś sprawdzany przez bardzo
luźnego gracza aż do rivera, to blef ma bardzo ujemną wartość
oczekiwaną.
Uzasadnione ręce
Twoje ręce startowe w grze, która jest dość luźna, nie muszą być
tak dobre, jak w grze tight, jako że przeciwnicy będą skłonni rozgrywać
gorsze ręce. Stąd dajemy tu niejako większy kredyt zaufania słabszym
rękom startowym.
Powinieneś na przykład spasować AQo widząc podbicie z wczesnej
pozycji od gracza tight na 10-osobowym stole, ale jeżeli jest to gracz
loose - możesz spróbować wejść do gry.
Lepsze pot odds w luźnych grach pomagają w szczególności niskim konektorom w kolorze sprawiając, że stają się one niezłymi rękami startowymi.
Jeśli trafisz z nimi kolor lub strita, to na jednym takim rozdaniu
możesz się całkiem nieźle wzbogacić, gdyż gry loose wiążą się często z
dużymi pulami.
Drawing hands
W grach loose powinieneś grać więcej drawów, niż w grze tight. Uzasadnione jest to następująco: gra loose prowadzi zazwyczaj do lepszych pot odds oraz lepszych implied pot odds (stanowi je wartość oczekiwana - jeśli uda ci się skompletować draw, będzie ona rosła wraz z liczbą przeciwników).
Slowplay
Powinieneś unikać gry slowplay zarówno grając tight, jak
i loose. Gracze loose często po prostu przeczekają i nie zyskasz tego,
co mógłbyś zyskać, stawiając zakład. Gracze tight z kolei częściej będą
pasować widząc twoją agresję, ale samo przeczekanie z twojej strony
również nie sprawi, że pula będzie większa.
Wnioski
Jak widać, dostosowanie twojej gry do sposobu gry
przeciwnika oraz do struktury rozgrywki (ante, blindy itd.) jest bardzo
ważne.
Wiele możliwości taktycznych w pokerze da się zastosować tylko w szczególnych sytuacjach (np. blefy i semiblefy).
Rozgrywka loose
- Powinieneś raczej unikać blefowania i semiblefów w grach loose
- Ręce
spekulacyjne, jak konektory w kolorze, zyskują na wartości w takich
rozgrywkach, bo jest większa szansa na to, że zostaniesz wynagrodzony.
Rozgrywka tight
- W grach tight możesz nieco poluzować i grać więcej blefów i semiblefów, bo gracze tight są bardziej skłonni do pasowania
- Ostrożnie dobieraj ręce startowe
- Konektory w kolorze tracą na wartości, jeśli w puli nie ma wielu
graczy, którzy chcą zobaczyć flopa i byliby skłonni ci zapłacić.
| LINKI | |||||
|
|||||

