Skandynawski float

Wprowadzenie

W tym artykule

• Dlaczego float jest istotną bronią w grze po flopie
  
• Kiedy należy stosować float w turniejach
  
• Jak działa float na różnych streetach
  

Jeśli jesteś doświadczonym graczem cashowym, to wiesz już na pewno, czym jest float. Generalnie zagranie to polega na sprawdzeniu zakładu na flopie (lub czasami na turnie), nie mając rewelacyjnej ręki, ale z zamiarem kradzieży puli na turnie lub riverze. Często jest to lepsza opcja niż przebicie, ponieważ przy floacie możesz reprezentować szerszy zakres rąk.

Float

Tutaj mamy wyjątkowo prosty przykład z gry NL100:

Standardowy przeciwnik TAG ze statystykami 22/18 i współczynnikiem c-betu na poziomie 80% otwiera z cut offa za 3 $, a ty masz na buttonie i sprawdzasz. Blindy pasują.

Flop spada i przeciwnik stawia zakład kontynuacyjny w wysokości 5 $. Ty sprawdzasz.

Na turnie ląduje dziesiątka pik i przeciwnik gra check. Ty stawiasz 11 $ i wygrywasz pulę.

To, co zrobiłeś na flopie, określamy jako float. Nie miałeś za dużo showdown value i miałeś tylko 6 outów, aby się ulepszyć (i możliwy backdoor draw do koloru). Niemniej jednak uznałeś, że przeciwnik ma szeroki zakres podbicia otwierającego na CO, często contibetuje i na suchym flopie prawie zawsze postawi zakład. Najczęściej na takim flopie nie ma on zupełnie nic, ponieważ otwiera także z rękoma typu A2o, T8s lub Q9o.

Mimo tego, przebicie na flopie nie ma sensu, ponieważ nawet przeciwnik o średniej zdolności czytania rąk nie uwierzy nam tu za bardzo, zwłaszcza że nikt zazwyczaj nie przebija z fullem lub trójką na takim flopie. Przeciwnik będzie oczekiwał, że z każdą gotową ręką na flopie zagrasz call. Zatem float stanowi jedyną możliwość, aby reprezentować takie ręce. Gdy przeciwnik zagra check na turnie (co będzie miało miejsce dość często, jako że nie ma on pozycji i musi zakładać, że coś trafiłeś), możesz postawić zakład i spodziewać się, że zazwyczaj zgarniesz pulę.

Jednakże to tylko jedna strona medalu. W grach gotówkowych cały czas walczysz z tymi samymi graczami i szybko zorientują się oni w twojej skłonności do floatowania. Dostosują się w ten sposób, że będą zagrywali second barrel albo check/raisowali na turnie, zatem ty będziesz musiał ponownie dopasować się, stosując podwójne floaty i grając check behind na turnie. Podobnie do wielu innych rzeczy w grach gotówkowych, jest to niekończąca się wojna polegająca na adaptacji do ciągle zmieniających się warunków.

W MTT wygląda to zupełnie inaczej. Po pierwsze: z uwagi na dużą pulę graczy rzadko spotkasz się z tymi samymi przeciwnikami. Po drugie: regularni gracze nie zwracają tak dużej uwagi na twoją grę, jako że większość turniejów odbywa się przy stołach full ring. Oznacza to, że regularsi grają równolegle na wielu stołach i dlatego nie mają czasu, aby obserwować swoich przeciwników tak uważnie jak w grach gotówkowych.

Ale co najważniejsze: rozmiary stacków w turniejach nie zostawiają dużego pola do manewru na kreatywne zagrania. Ponieważ na flopie zazwyczaj twój stack jest od 4 do 7 razy większy niż pula, zatem twoi przeciwnicy nie mogą check/raisować na turnie lub dwukrotnie barrelować z nadzieją na to, że nie masz dobrej ręki. Jedyne, co mogą zrobić, to postawić c-bet i spasować. Jeśli pomyślisz o zdecydowanej większości rąk w turnieju, które nie doszły do showdownu, to z pewnością przyznasz, że najczęstszym powodem takiego obrotu sprawy był check/fold na turnie po postawieniu zakładu kontynuacyjnego na flopie.

W turniejach ludzie znacznie przeszacowują swoje cenne życie turniejowe. Nie chcą oni wejść za wszystko bez silnej ręki. Duże blefy są rzadkością wśród regularnych graczy. Mówią oni o ICM i ochronie żetonów, mimo że ICM przed stołem finałowym prawie nie ma znaczenia. Wielu regów tego nie rozumie. Grają oni po prostu fit or fold po swoim zakładzie kontynuacyjnym. To jest dokładnie moment, w którym do akcji wkracza nasz float.

Sam pomyśl. Czy zazwyczaj c-betujesz niezależnie od tego czy trafiłeś, czy też nie? Zakładam, że większość z was odpowiedziała twierdząco. Nawet najbardziej niedoświadczeni gracze słyszeli co nieco o zaletach zakładu kontynuacyjnego  i stosują go z przyzwyczajenia. Ale czy zagrywasz także często second barrel? Jak często blefujesz na turnie? Jeśli grasz na 15 stołach, to czy poddajesz się często na turnie, jeśli nie masz dobrej ręki a twój zakład kontynuacyjny się nie powiódł? Zwłaszcza na małych stackach, gdy zostało ci już tylko od 1 do 4 zakładów wielkości puli (pot-sized bets) na turnie i nie masz pozycji?

Jak by nie patrzeć, jeśli zagrasz shove na turnie albo postawisz zakład, który wiąże cię z pulą, to robisz to nie posiadając dalszych informacji o ręce twojego przeciwnika, poza tym, że sprawdził cię przed flopem i na flopie. Twój przeciwnik pokazał do tej pory dość znaczną siłę. Czy naprawdę chcesz spróbować go wyblefować, ryzykując przy tym znaczną część albo nawet całego stacka? Zakładam, że większość z was powie nie. I nie ma w tym nic złego. Tak naprawdę w wielu przypadkach najlepszą linią, jaką możesz obrać, jest przebicie przed flopem, zakład na flopie i check/fold na turnie, jeśli nie trafiłeś.

Ten artykuł traktuje o drugiej stronie tego problemu. Większość graczy, takich jak ja i ty, odpowiada „tak“ na pytanie dotyczące zakładu kontynuacyjnego oraz „nie“ na pytanie o second barrel – solidni, dobrzy, wygrywający gracze odpowiadają w ten sposób. Ludzie, którzy mieszkają w wypasionych chatach w Las Vegas i wygrywają rocznie sześciocyfrowe kwoty w internetowych turniejach, grają w bardzo łatwy do eksploatowania sposób. Contibetują, a następnie grają check/fold na turnie.

Można ich eksploatować bez końca, floatując ich zakłady kontynuacyjne i kradnąc pulę na turnie. To jak ukraść dziecku lizaka. Nazywam to „skandynawskim floatem“, ponieważ z jakiegoś powodu Skandynawowie znacznie częściej wykorzystują to zagranie niż inni gracze.

Tutaj znajdziecie kilka prawdziwych przykładów z niedawno rozegranych przeze mnie turniejów.

PokerStars $55 Freezeout. Blindy i ante: 200/400/25.

Stacki: 12k efektywny stack

Preflop: Hero is Button with
Hijack raises 950, CO folds, Hero calls, 2 folds

Flop: (2675)  (2 Players)
Hijack bets 1675, Hero calls

Turn: (6025)   (2 Players)
Hijack checks, Hero bets 3025, Hijack folds

Analiza:

Sądzę, że najczęściej będę tutaj 3-betował, ale miałem dobrze rozpracowanego przeciwnika i oba blindy grały nitowato, więc uznałem, że jest to dobra sytuacja na flat call. Wiedziałem również, że oponent jest bardzo aktywny przed flopem, ale już nie tak bardzo po flopie. Byłem z przodu przeciwko jego zakresowi i na flopach Kxx lub Qxx mógłbym się spokojnie stackować, a w przypadku gdybym nie trafił, to często miałbym szansę, aby zgarnąć pulę za pomocą floatu.

Na flopie zagrywam standardowy float: mam 6 bezpośrednich outów i 13 dodatkowych outów, aby trafić dobrego drawa (dziesięć pików i trzy walety). Większość kart, która nie polepsza mojej ręki, nie pomaga także mojemu przeciwnikowi. Jeśli on również nic nie trafił, to najprawdopodobniej zagra check przy blanku na turnie, dzięki czemu będę mógł wygrać pulę, stawiając zakład. I dokładnie tak się stało.

Full Tilt Poker $109 freezeout. Blindy i ante: 100/200/25.

Stacki: 7k efektywny stack

Preflop: Hero is Button with
MP2 raises 500, 2 folds, Hero calls, 2 folds

Flop: (1525) (2 Players)
MP2 bets 950, Hero calls

Turn:(3425) (2 Players)
MP2 checks, Hero bets 2025, MP2 folds

Analiza:

Przed flopem trzeba dokonać wyboru między 3-betem a flat callem. Dość często 3-betowałem i obawiałem się, że mój przeciwnik, który jest doświadczonym profesjonalistą, mógłby zagrać 4-bet/shove. Dlatego gram jedynie flat call. Na flopie ponownie sprawdzam z 8-high. Nie ma zbyt wielu kart na turnie, które pomagają mojemu przeciwnikowi, jeśli nie trafił flopa. Dlatego oczekuję wielu check/foldów na turnie.

Sprawdzając przy tym flopie, reprezentuję dużą siłę, ponieważ przeciwnik nie spodziewa się po mnie wielu floatów. Dlatego wydaje mi się, że nie będzie on zbyt często blefował. Mógłbym mieć set piątek, dwójek lub AJ, AT. Ponadto mam jeszcze trochę equity, ponieważ trzymam dobre backdoor drawy. Na turnie trafiam gutshota, co jest zupełnie nieistotne. Jeśli wszystko pójdzie zgodnie z planem i przeciwnik zagra check, to moim jedynym celem jest zabetować i wygrać pulę.

To jest naprawdę ekstremalny przykład.

Microgaming 25€ Rebuy. Jesteśmy w fazie bubble do finałowego stolika, a w grze pozostało 11 zawodników. Blindy i ante: 1500/3000/300

Stacki: 210k (Średni stack wynosi jedynie 85k).

Preflop: Hero is Button with
Hero raises 6500, SB folds, BB raises 23500, Hero calls

Flop: (50300) (2 Players)
BB bets 31200, Hero calls

Turn: (112700) (2 Players)
BB checks, Hero bets 53700, BB folds

Analiza:

Jesteśmy dwójką zdecydowanych chipleaderów w turnieju. Przed flopem nie jest to dobra sytuacja na call, ponieważ przebicie mojego przeciwnika jest bardzo duże. Grałem jednak wcześniej z tym przeciwnikiem i wiedziałem, że wybiera taką wysokość zakładu dla rąk typu AQ lub AK, natomiast z wysokimi parami stosuje mniejsze przebicia. Byłem niemal pewien, że jego 3-bet nie jest blefem, ponieważ nie wydawał się zdolny do tego, a ponadto byłem również niemal pewien, że nie ma on wysokiej pary.

Na podstawie flopa byłbym więc w stanie łatwo określić, czy coś trafił, czy nie. Dlatego pomyślałem, że poprzez float mógłbym zgarnąć dużą pulę, ponieważ będzie on musiał się poddać na wielu turnach, jeśli nic nie trafi. Ponadto, jako że miał on tak wiele do stracenia z uwagi na swój ogromny stack, byłem przekonany, że nie będzie próbował jakichkolwiek blefów na wielu streetach przeciwko jedynemu oponentowi, który mógłby mu zaszkodzić - szczególnie jeśli jest nim taki szalony Fin, jak ja.

Flop nie jest idealny do zagrania float, ponieważ tak drawowaty stół mógł jakoś pomóc przeciwnikowi, jednak w tym przypadku byłem pewien, że nic nie trafił. Gdyby miał over pair, to na turnie z pewnością postawiłby zakład. A gdyby nic nie trafił, to zagrałby check. W dodatku miałem gutshota. Co prawda 4 outy to nie potęga, ale stanowią dodatkowy bonus.

Po jego checku na turnie, stawiam wystarczająco dużo, aby skłonić go do spasowania (jego opcje to generalnie fold albo shove, jako że na turnie nie zostało nam już dużo żetonów. Jeśli jednak zagra shove, to mogę spasować i zachować nadal solidny stack). Sztuczka polega na tym, że przeciwnik musi na turnie podjąć decyzję za cały stack. Presja spowodowana przez bubble finałowego stolika oraz fakt, że jestem jedynym graczem, który mógłby wyeliminować go z turnieju, pozwoliły mi założyć, że przeciwnik nigdy nie zdecyduje się tutaj na szalony blef.

Skandynawski float - street po streecie

Jak dokładnie wykonać skandynawski float? Oto instrukcja krok po kroku.

Jest kilka punktów, które powinieneś rozważyć, zanim cokolwiek zrobisz.

Nie graj floatu przeciwko graczom, którzy najwyraźniej nie mają w swoim oprogramowaniu przycisku fold. Wielu graczy zbyt chętnie blefuje i po prostu betują, betują, betują. Pamiętaj, że w pewnym momencie chcesz powstrzymać przeciwnika od betowania, bo tylko wtedy możesz ukraść pulę. Jeśli oponent chętnie blefuje za pomocą 2 lub 3 barreli, to float będzie bardzo kosztowny.

Musisz być również pewien, że przeciwnik ma szeroki zakres podbicia otwierającego, ponieważ znacznie trudniej jest floatować przeciwko 77+, AJ+ niż przeciwko 54s+, 76o+, QTo+, Ax, 22+. Musisz też mieć pewne pojęcie o jego tendencjach w grze po flopie. Jeśli masz HUDa, to sprawdź, jak często contibetuje. Większość regularnych graczy będzie stawiać zakład kontynuacyjny w ponad 70% przypadków (i to prawidłowo, ponieważ zbyt mało graczy floatuje).

Agresja u większości graczy znacznie spada na turnie. Tacy gracze są dla ciebie idealnymi przeciwnikami. Na koniec dobrze jest też sprawdzić, czy twój przeciwnik jest regularnym graczem. I wierz mi lub nie, ale lepiej, jeśli nim jest. Im większa jest liczba stolików, na których gra, tym lepiej. Jest mnóstwo regularsów, grających na 12 stołach jednocześnie, przeciwko którym mogę floatować cały dzień, a oni nigdy się do tego nie dostosują, bo są zbyt zajęci klikaniem przycisków przy innych stolikach.

Twoi przeciwnicy nie powinni oczywiście być światowej klasy graczami, ponieważ najlepsi zawodnicy MTT grają tak dobrze po flopie, że ciężko jest wykonać przeciwko nim jakikolwiek opłacalny move. Ale wielu poważanych regularnych graczy popełnia błędy, ponieważ nie bronią się przeciwko floatom. Jeśli widzisz dobrego regularnego gracza z ROI na poziomie 70% przy średnim wpisowym w wysokości 30 $, po dostatecznie dużej próbce, to jest wysoce prawdopodobne, że będzie on odpowiednim celem dla twoich floatów.

Potrzebujesz pozycji na swojego przeciwnika i najlepiej, żeby otwierał ze środkowej lub późnej pozycji (tak, aby jego zakres był szerszy). Po drugie: bądź jak najbliżej buttona. Jeśli nie jesteś na samym buttonie, to upewnij sie, że przeciwnicy za tobą są tight i rzadko 3-betują dla blefu. Jeżeli istnieje duże prawdopodobieństwo, że ktoś za tobą sprawdzi lub zagra 3-bet, to twoja próba floatu okaże się porażką, zanim się nawet zacznie, a ty zmarnujesz żetony, sprawdzając przed flopem z marginalnymi rękoma. Ponadto upewnij się, że na blindach nie ma shortstacków, którzy mogliby zagrać 3-bet shove.

Potrzebujesz przynajmniej 30 BB. Istnieją przypadki, w których można by zagrać flat call z 25 BB, ale zalecałbym to robić tylko w idealnych warunkach i przeciwko graczom, którzy grają w bardzo prosty sposób. Przy 20 - 25 BB powinieneś raczej skłaniać się do zagrania shove, jeśli przeciwnik otwiera z szerokim zakresem. Zastanów się zawczasu nad przebiegiem rozdania.

Jak duża będzie pula na flopie? Na przykład: jeśli przeciwnik podbije do 2,5 BB, ty sprawdzisz, a inni spasują, to wraz z blindami i ante, pula na flopie wyniesie 7,5 BB. Jeśli w twoim stacku było początkowo jedynie 20 BB, to po flopie nie masz już dużego pola do manewru, ponieważ zakład kontynuacyjny niemal wiąże przeciwnika z pulą i nie może on już łatwo zrzucić średniej pary lub podobnej ręki.

Twoje własne karty nie są tak istotne jak pozostałe aspekty, ale oczywiście lepiej mieć rękę, która może dobrze trafić flopa (jak np. konektory w kolorze lub niskie pary). Unikaj bezwartościowych rąk oraz rąk o okropnych reverse implied odds, jak np. A2o. W żadnym wypadku nie chcesz wejść all-in ze słabą topparą, jeśli akurat się zdarzy, że obaj coś traficie.

Zapamiętaj:

• Jeśli nie masz przynajmniej 30 BB, nie graj flat calla.
• Jeśli nie jesteś pewien, czy przeciwnik ma szeroki zakres podbicia otwierającego, nie graj flat calla.
• Jeśli nie masz pojęcia o jego grze po flopie, nie graj flat calla.
• Jeśli sądzisz, że może tiltować, blefować na kolejnych streetach lub jest bardzo dobrym regularnym graczem, który jest zdolny do soul readów, nie graj flat calla.
• Jeśli twój przeciwnik jest wielkim fishem, który nie zrzuci ręki A-high na żadnym stole, nie graj flat calla.
• Jeśli twoją ręką jest 72o, nie graj flat calla (w większości przypadków).
• Jeśli za tobą są przeciwnicy, którzy chętnie flatują lub squeezują, nie graj flat calla.

Ale:

• Jeśli twoim przeciwnikiem jest regularny gracz, który gra na wielu stołach, a warunki wydają się odpowiednie, nie wahaj się i zagraj flat call! Zdziwisz się, jak często to działa.

To jest bardzo ważne. Jeśli zupełnie nie trafisz flopa, a jego tekstura pozwala na wiele drawów, np. KJ8 z drawem do koloru, to często lepiej jest porzucić swój plan i spasować. Problem z drawowatymi flopami polega na tym, że przeciwnik często coś trafi lub będzie miał drawa.

Jeśli przeciwnicy z mniejszymi stackami mają drawa, to prawie zawsze wchodzą na turnie all-in, niezależnie od tego,, czy trafili. Dlatego chcesz za wszelką cenę uniknąć sytuacji, w której dostaniesz check/shove, ponieważ tracisz wtedy najwięcej, ile możesz w rozdaniu, w którym nie zobaczysz nawet showdownu.

A jeżeli przeciwnik ma gotową rękę na stole z drawami, to zwykle uzna, że ty masz drawa i również zagra shove na turnie. W dodatku zazwyczaj zrobiłbyś push na flopie, gdybyś trafił rękę, z którą chcesz wejść za wszystko. Flat call pokazuje słabość i mógłby skłonić przeciwnika do barrelowania turna ze słabymi rękoma, takimi jak gutshot lub over cards.

Idealnymi flopami do floatowania są niskie, różnokolorowe flopy jak np. 642 lub 843, flopy z jedną wysoką i dwiema niskimi kartami, takie jak Q52 lub A64 oraz sparowane flopy, czyli np. 833. Zauważ, że na suchych stołach nie ma znaczenia, czy trafiłeś, czy nie.

Jeśli na stole spadnie na przykład A22, a ty sprawdzisz zakład kontynuacyjny, to co przeciwnik może zrobić z większością swojego zakresu? Z silnymi rękoma typu 99 lub KQs musi po prostu spasować na turnie, ponieważ pokazujesz mu, że masz asa, którego prawdopodobnie już nie spasujesz. Z tego powodu zawsze gram float z rękoma typu 87s na stołach Axx. Zależnie od tekstury stołu, przed floatem musisz zadać sobie pytanie: "Czy jest prawdopodobne, że przeciwnik coś trafił?".

Czy pozostali gracze spasowali przed flopem? Jeśli w puli jest trzecia osoba, to musisz podwyższyć standardy swojego floatu. Wciąż możesz od czasu do czasu zagrać float, ale tekstura flopa musi być korzystna i powinieneś dobrze znać swoich oponentów. Dobra okazja na 3-way float pojawia się, kiedy regularny gracz sprawdzi z blindów, a na flopie pojawi się Axx. Regularni gracze zwykle nie sprawdzają płasko ze słabymi asami bez pozycji z powodu reverse implied odds, a silne asy 3-betują. Dlatego jest niemal niemożliwe, aby mieli asa.

Jeśli agresor sprzed flopa contibetuje, a ty płasko sprawdzasz na flopie A82, to gracz na blindach prawie zawsze spasuje, chyba że ma 88 lub 22. Twój float z perspektywy agresora będzie wyglądał na jeszcze silniejszy, ponieważ grasz cold call, mimo że za tobą jest jeszcze jeden gracz.

Jeżeli np. chcesz zagrać float z 87s i na flopie spada 652 z drawem do twojego koloru, to masz w tym przypadku monstera pod względem equity, który jest faworytem przeciwko każdej ręce, ale twoją gotową ręką jest jedynie 8-high. W takiej sytuacji lepiej zagrać shove lub raise/call, aby zmaksymalizować fold equity. Czasami trafisz też mocną topparę z KQ na flopie Q65. Zależnie od wielkości stacka, może lepiej będzie przebić i wejść all-in na flopie, aby chronić rękę przed wieloma kiepskimi kartami na turnie.

Turn jest dużo łatwiejszy do rozegrania niż poprzednie streety, gdyż wszystko sprowadza się do tego, czy twój przeciwnik czeka, czy nie. Jeśli postawi zakład wiążący go z pulą, a ty nie masz dobrej ręki, to oczywiście musisz spasować. Jeśli na poprzednich ulicach postępowałeś zgodnie z moimi poleceniami, a twoje założenia dotyczące przeciwnika są trafne, to pewnie po prostu miałeś pecha. W dwóch przypadkach na trzy nie trafiłby on stołu i zagrałby po prostu check/fold, jednak tym razem najwidoczniej ma dobrą rękę.

Jeśli przeciwnik czeka (i tak powinno być najczęściej, albo ty zrobiłeś coś źle), to prawie zawsze powinieneś postawić zakład. Jak zwykle istnieją pewne wyjątki. Oto najpopularniejsze scenariusze, w których powinieneś rozważyć odejście od pierwotnego planu.

Dotyczy to szczególnie asów i sytuacji, gdy przeciwnik postawi tyle, że nie jest związany z pulą. Nawet najprościej grający regularni gracze zazwyczaj postawią zakład, gdy na turnie spadnie as, niezależnie od tego, czy go trafili. Jeśli przykładowo na flopie leży Q42, a ty masz 87o, to przeciwnicy najczęściej postawią zakład kontynuacyjny, a na turnie zagrają check/fold. Jeżeli jednak na turnie pojawi się as, to postawią kolejny zakład, aby go reprezentować. Wiedzą, że prawdopodobnie spasujesz damę, a na pewno wyrzucisz rękę typu 88.

Zatem jeśli wasze stacki są wystarczająco duże, tak abyś mógł betować po checku na riverze, to powinieneś rozważyć zagranie kolejnego floata na turnie bez outów. Oczywiście nie zaszkodziłoby, gdybyś miał kilka outów, czyli np. gutshota, ale nie jest to konieczne. Nie stosuj tego zagrania, jeśli nie masz wystarczającej liczby żetonów, aby po checku na riverze postawić zakład prawie w wysokości puli.

Powiedzmy, że masz 88 na stole 9422 bez drawa do koloru. Twoja ręka prawie zawsze jest najlepsza, a twój przeciwnik ma zwykle od dwóch do sześciu outów, aby się polepszyć. Mógłbyś oczywiście betować, żeby równoważyć swój zakres, ale nie musisz tego robić. Zastanów się nad zagraniem check behind, jeśli masz w stacku więcej niż trzy zakłady o wysokości puli, gdyż check/raise ze strony przeciwnika czasami zmusi cię do spasowania najlepszej ręki. Przeciwko osobom, z którymi często gram, zawsze betowałbym na turnie ze względu na równoważenie, ponieważ nie chcę im pokazać tak silnej ręki na showdownie, nie betując wcześniej na turnie. Inaczej mogliby oni zauważyć, że zakres mojego zakładu na turnie jest spolaryzowany między monsterami i floatami i mogliby zacząć karać mnie za kolejne próby floatu.

Wyobraź sobie, że na stole pojawił się świetny flop w postaci T22 w różnych kolorach, a ty floatujesz z 87o. Turn przynosi waleta i draw do koloru, a twój przeciwnik czeka ze stackiem około cztery razy większym od puli. Na flopie mógł nie mieć zbyt wiele, ale taki turn daje rękom typu KQ lub drawowi do koloru wiele outów. Kiedy ktoś ma idealny stack do zagrania check/shove (3 - 4 razy wysokość puli), to często zagra na turnie check/raise zamiast barrelować. Bo co miałbyś niby mieć przy takiej karcie na turnie, aby zabetować i sprawdzić shove?

Prawdopodobnie nie masz ani waletów, ani dziesiątek, gdyż z tymi rękoma najczęściej podbija się przed flopem. Dwójki też prawdopodobnie nie masz, bo wszystkie ręce z dwójką spasowałbyś przed flopem. Jeśli ktoś potrafi dobrze odczytywać ręce, to zauważy, że być może reprezentujesz tylko float, i jeżeli ma outy na wypadek, gdybyś jednak miał dobrą rękę, to zagra na turnie check/shove. Zauważ, że check/shove jest lepszą opcją przeciwko tobie niż barrelowanie, zarówno ze względu na zwodzenie, jak i w celu wyciągnięcia value od twoich floatów.

Jeśli grasz podwójnego floata, twój cel jest następujący: betuj, kiedy przeciwnik czeka, i pasuj, kiedy gra shove lub twoja ręka się nie polepszy. Natomiast gdy przeciwnik zagra na turnie check/call, to robi się ciekawie. Zazwyczaj pozostaje ci w takim przypadku tylko jeden zakład wielkości puli. To, co należy zrobić, zależy całkowicie od twoich readów i karty na riverze. Nie da się udzielić dokładnej porady dla tego rzadkiego przypadku. Spróbuj zastanowić się, czy większość jego zakresu wytrzyma zakład na riverze, czy nie. Wydaje mi się, że ja betuję ok. 65% wszystkich riverów, a w 35% przypadków pasuję. Oto jeszcze kilka wskazówek.,

• Jeśli na riverze spada over card w stosunku do stołu i istnieje małe prawdopodobieństwo, że przeciwnik ją trafił.

  Wyobraź sobie, że floatujesz na flopie 922, betujesz przy 4 na turnie i przeciwnik sprawdza, a na riverze spada dziesiątka, walet, dama lub król. W tej sytuacji prawie zawsze powinieneś postawić zakład. Jeśli na riverze pojawi się as, znowu wszystko zależy od twoich readów i to jest chyba najtrudniejszy scenariusz. Twój przeciwnik mógł uparcie rozgrywać AK lub coś podobnego, ale może mieć też rękę typu 33, którą z pewnością spasuje. Ogólnie można powiedzieć: im straszniejsza karta spadnie na riverze, tym bardziej powinieneś się skłaniać do postawienia zakładu.

• Jeśli na riverze skompletował się draw do koloru, a twój przeciwnik czeka.

  Załóżmy, że flop to 822, na turnie pojawia się 7 i draw do koloru (przeciwnik gra check/call), a na riverze spada walet, który umożliwia kolor. Jeśli przeciwnik czeka, to w ogromnej większości przypadków shove będzie skuteczny. Jest mało prawdopodobne, że przeciwnik trafił drawa, gdyż prawie zawsze zagrałby wtedy second barrel, a nawet gdyby zdecydował się na check/call (co jest najgorszą możliwą strategią), to na riverze zwykle zagrałby donk bet all-in.

• Jeśli karta na riverze to blank.
  Dotyczy to szczególnie sytuacji, w której karta na riverze tworzy parę na stole. Twój przeciwnik zazwyczaj gra na turnie check/fold, jeśli nic nie trafił. Jeśli zagra check/call, to jest mało prawdopodobne, że spasuje na riverze, który absolutnie nic nie zmienia w teksturze stołu.
• Jeśli przeciwnik bardzo długo się zastanawia, zanim zagra check.

  To jest uniwersalny timing tell: gdy ktoś nie jest już tak bardzo zainteresowany swoją ręką (powiedzmy, że sprawdził na turnie z over cards i drawem do strita, nie trafił i chce zagrać check/fold), to będzie miał tendencję do szybkiego zagrania check.

  Myślę, że jest to kwestia psychologiczna: z jednej strony chce zobaczyć kolejną rękę, aby znowu zbierać żetony, a z drugiej strony utrata żetonów jest niezręczną sytuacją społeczną. Taki gracz jest zawstydzony i chce jak najszybciej zakończyć tę sytuację. Jeśli więc ktoś bardzo długo myśli i potem gra check, to często jest to znak, że wahał się między zagraniem shove a check. A przynajmniej, że jest ciągle zainteresowany tym rozdaniem. Nie jest to co prawda tak istotne, jak pozostałe aspekty tego artykułu i nadal zalecam, abyś grał shove przy strasznych kartach na riverze, jeśli zakładasz, że przeciwnik nic nie trafił, ale jest to też coś, co należy wziąć pod uwagę.

Podsumowanie

W późniejszych fazach turniejów większość gry przebiega zgodnie z zasadami dotyczącymi rozmiaru stacka: przed flopem grasz najczęściej 3-bet/call lub 3-bet/shove, albo fold. Sprawdzenie ze stackiem w wysokości ok. 30 BB lub podobnym jest złe, jeśli nie jesteś bardzo dobrym graczem po flopie, ponieważ ze strategią fit or fold rozdajesz jedynie żetony.

Jeśli jednak wiesz, jakie zagrania możesz zastosować w grze po flopie, to przed flopem możesz sprawdzać więcej rąk i utrudniać grę przeciwnikom. Wydaje mi się, że float jest prawdopodobnie najważniejszą bronią w arsenale turniejowego gracza po flopie, mimo że zagranie to nie zostało nigdzie dostatecznie dokładnie omówione. Mam nadzieję, że artykuł ten dał ci pewien wgląd w to zagadnienie, tak abyś mógł ogrywać regularnych graczy weak-tight. Gdybyś miał jakieś pytania, to jestem do twojej dyspozycji.

LINKI
Forum dyskusyjne: Rozmawiaj o treści tego artykułu na forum