Strategia short stack: Zakład kontynuacyjny dla zaawansowanych

Wideo do artykułu

Wprowadzenie

W tym artykule:

• Zakład kontynuacyjny musi czasami zadziałać.
• Czekanie może mieć czasami wyższą wartość oczekiwaną (EV).
• Warunki do wykonania second barrel.

Zwłaszcza na wyższych limitach sytuacja jest taka, że ty znasz dobrze swoich przeciwników i oni także mniej więcej wiedzą o tym, jak grasz. Bardzo rzadko spotkasz całkiem nowych graczy. Jeśli jednak twój przeciwnik cię zna, można sobie zadać pytanie, czy zagrania standardowe są zawsze najlepszym rozwiązaniem.

Artykuł ten zajmuje się dwoma typowymi zagadnieniami: jednym będzie kwestia, czy zawsze masz stawiać zakład kontynuacyjny, drugim kwestia, kiedy second barrel, czyli zakład na turnie, ma sens.

W przeciwieństwie do innych artykułów, które zajmują się znacznie lżejszym materiałem, nie jest tu możliwe podanie dokładnych instrukcji co do zachowania w każdej sytuacji. Będziesz musiał się koncentrować na poszczególnych przeciwnikach, aby podjąć dobrą decyzję.

Jak wysoki powinien być zakład kontynuacyjny?

Pierwsza część artykułu zajmuje się tym, jak często działają zakłady kontynuacyjne, czyli kiedy prowadzą do pasowania, aby były opłacalne. Poza tym, zostanie krótko wyjaśnione, dlaczego wysokość zakładu nie powinna przekraczać 1/2 do 2/3 wielkości puli.

Na początku powinieneś zaznajomić się z matematyką leżącą u podstaw zakładu kontynuacyjnego. Bardzo ważnym jest, abyś zdawał sobie sprawę, jak często musi zadziałać zakład kontynuacyjny, aby był opłacalny. Wysokość zakładu kontynuacyjnego przy wyższych limitach (od NL200/400) powinna wynosić od 1/2 do 2/3 wielkości puli. Wyższe zakłady należą do wyjątków, ponieważ grasz przeciwko wielu przeciwnikom i właściwie zawsze posiadasz gotową rękę lub grasz pojedynek jeden na jednego (heads-up), gdzie wyższy zakład jest całkowicie błędny.

Rozwiązanie można właściwie bardzo prosto i przejrzyście wyjaśnić: za jeden zakład wygrywasz dwa zakłady, jeśli tylko jest udany. W takim razie, w co trzecim przypadku musi działać, aby był opłacalny.

Tutaj wynosi to około 40%. Jeśli w przypadku zakładu o wysokości 2/3 puli przeciwnik pasuje w 40% sytuacji, zakład kontynuacyjny jest również opłacalny. Dlaczego jednak stawiać tak niski zakład? W celu wyjaśnienia, krótki wgląd w prawa matematyki.

Jeżeli stół nie pozwala na drawy, czyli przykładowo K72 rainbow, a ty trzymasz AK offsuit, twoi przeciwnicy będą mieli w najlepszym wypadku 5 outów przeciwko tobie. (Drawy typu backdoor mogą być brane pod uwagę jedynie przy zagraniu all-in, gdyż wymagają dwóch kart, na turnie i riverze, aby się polepszyć. Na turnie stawiany jest jednak kolejny zakład.)

Mając 5 outów, twój przeciwnik trafi na turnie w około 12%. Przy zakładzie w wysokości połowy puli zapłaci jednak 1:3. Jest to spora różnica. Nawet z implied odds, jeśli trafi, nie wygra wystarczająco dużo, aby usprawiedliwić sprawdzenie.

Jeśli stół pozwala na drawy, wówczas podwyższysz twój zakład do wysokości 2/3 puli. Jednakże przy pojedynku jeden na jednego (heads-up), stół powinien dopuszczać więcej, niż jednego drawa do strita lub jednego drawa do koloru, gdyż są one w czasie pojedynku jeden na jednego raczej mało prawdopodobne u przeciwnika.

Po tym, jak zobaczyłeś, w jaki sposób poprawnie postawić zakład kontynuacyjny i w jaki sposób obliczyć niezbędną fold equity, w kolejnej części poznasz odpowiedź na pytanie kiedy powinieneś postawić zakład kontynuacyjny, a kiedy nie.

Kiedy stawiasz zakład kontynuacyjny?

Z pewnością słyszałeś o tym, że powinno się różnicować swój styl gry. Uniemożliwia to przeciwnikowi oszacowanie siły twojej ręki na podstawie sposobu, w jaki obstawiasz. Jest to prawidłowe założenie. Zwracaj jednak uwagę na to, z kim grasz przy stole. Grając przeciwko fishom, którzy koncentrują się bardziej na sobie i swoich kartach, nie jest konieczne różnicowanie linii gry.

Zapamiętaj: zróżnicowanie gry jest niezbędne przeciwko uważnym przeciwnikom, lecz zmniejsza twoją wygraną przeciwko nieuważnym przeciwnikom, gdyż odchodzisz od optymalnego stylu gry z najlepszą wartością oczekiwaną (EV)! Poza tym, twoja gra jest również zróżnicowana, jeśli przeciwko graczowi 1 grasz sposobem A i przeciwko graczowi 2 grasz sposobem B. Ani jeden, ani drugi przeciwnik nie jest w stanie się zorientować, co posiadasz w danym momencie.

Prawdopodobnie nie spotkasz się z taką sytuacją równie często, jak na niższych limitach, ale i na wyższych limitach takie sytuacje się zdarzają. W zasadzie można powiedzieć, że nie robisz nic złego, jeśli przeciwko nieznanemu przeciwnikowi grasz zakłady kontynuacyjne. Powyżej widziałeś, że zakład kontynuacyjny nie musi często działać, aby był opłacalny, a ponieważ nic nie wiesz o przeciwniku, nie jest błędem postawienie zakładu.

Jest to właściwie jedyna sytuacja, w której powinieneś się zastanowić nad ewentualnym powstrzymaniem się od zakładu kontynuacyjnego. Powyżej widziałeś już, że twój zakład kontynuacyjny nie musi się często udać, z reguły tylko w 33%, aby był opłacalny. Jest to bardzo ważne spostrzeżenie, gdyż mówi ci, że sytuacje, w których nie postawisz zakładu kontynuacyjnego, rzadko będą się zdarzać.

Czy postawisz zakład kontynuacyjny, czy też nie, zależy z jednej strony od sposobu gry przeciwnika, z drugiej, od twojej pozycji. Spójrzmy najpierw na niektóre parametry z Elephanta, na które powinieneś zwrócić uwagę przed podjęciem decyzji.

Oczywiście musisz wiedzieć, które statystyki trzeba wziąć pod uwagę. Są to cztery następujące parametry:

• Współczynnik agresji AF

  AF podaje, jak agresywnie gra twój przeciwnik po flopie. Współczynnik agresji flop-/turn-AF mówi odpowiednio, jak agresywnie gra przeciwnik na flopie, względnie na turnie.

• Zakres cold call i zakres limp/call

  Oba parametry mówią ci, z jakim zakresem rąk sprawdza przeciwnik przed flopem po twoim podbiciu.

• Fold to contibet

  Jak często przeciwnik pasuje po twoim zakładzie kontynuacyjnym?

• Raise contibet i call contibet

  Jak często przeciwnik przebija i sprawdza twój zakład kontynuacyjny?

Na podstawie tych czterech parametrów, możesz sobie wyrobić opinię, w jaki sposób zareaguje przeciwnik na twój zakład kontynuacyjny.

Cześciej będziesz stawiał zakład kontynuacyjny, grając bez pozycji, niż z pozycją. Przyczyną tego jest między innymi fakt, że nie możesz wziąć sobie darmowej karty lub zagrać check behind mając za sobą agresywnego przeciwnika. Kiedy możesz zaniechać postawienia zakładu kontynuacyjnego, grając bez pozycji? W tym celu przykład, w którym przeciwnik gra limp/call.

NL 1000$
Hero: 200$

Hero is SB/ BB with KQ
Preflop: Utg1 calls 10, 8 folds, Hero raises to 50 $, UTG 1 calls

Flop: 234
Hero???

Przyjmijmy trzy różne rodzaje graczy:

• Gracz x: 20/10/2/20 (VPIP/PFR/AF/WtSD)
• Gracz y: 10/7/2,5/23
• Gracz z: 40/20/0,8/28

Przeciwko graczowi x powinieneś w każdym przypadku postawić zakład kontynuacyjny. Jak powiedziano, musi być owocny tylko w 33,3% przypadków. Gracz ten posiada szeroki zakres rąk, którymi gra limp/call. Są to między innymi pary, raczej rzadko ręce typu monster i konektory. Można jak najbardziej założyć, ze przeciwnik spasuje konektory oraz w niektórych przypadkach niższe pary (nie zawsze, lecz jednak od czasu do czasu). W sumie, będzie w więcej, niż 33% przypadków pasował.

Jak zachowujesz się przy graczu y? Tutaj wygląda to troszkę inaczej. Gracz ten jest bardzo tight i raczej nie będzie grał konektorów. Powinieneś go oszacować przede wszystkim na parę i ewentualnie od czasu do czasu ręce typu monster. Nawet jeśli posiada ręce typu Ax, będzie je rzadko pasował, gdyż posiada wówczas gutshota. Z tego zakresu nie będzie pasował prawie żadnej ręki. Ax nie będzie pasował ze względu na over cards i gutshota, a pary będzie pasował bardzo rzadko. To już koniec jego zakresu rąk.

Ponieważ z KQ nie wygrywasz nawet przeciwko blefowi z asem jako najwyższą kartą, jest to przy podanych parametrach jedna z niewielu sytuacji, w których czasami zrezygnujesz z zakładu kontynuacyjnego, (lecz nie zawsze!). W tym przypadku grałbyś check/fold.

Przy graczu z od razu powinno być jasne, że musisz postawić zakład kontynuacyjny. Jego zakres rąk jest na tyle szeroki, że pomimo wysokiego WTSD, często musi pasować. Jeśli jednak sprawdzi na flopie, byłby to jak najbardziej znak przemawiający za postawieniem kolejnego zakładu na turnie.

Oczywiście, istnieją inne sytuacje, w których sensowne jest odpuszczenie zakładu kontynuacyjnego. Nie da się ich jednak zbytnio uogólnić. Oto kilka możliwych:

• Masz rękę z outami i przeciwnika, który rzadko stawia zakład. Wówczas lepiej wziąć darmową kartę. Oczywiście, również i w tym przypadku obowiązuje zasada, że odpuszczasz postawienie zakładu kontynuacyjnego tylko wtedy, jeśli zagranie to posiada ujemną wartość oczekiwaną lub niewielką dodatnią wartość oczekiwaną. Zaletą nie postawienia zakładu kontynuacyjnego, pomimo niewielkiej dodatniej wartości oczekiwanej jest to, że wygrasz więcej pieniędzy od przeciwnika, który w dalszym ciągu będzie sprawdzał.

• Różnicujesz grę z silną ręką. Ma to sens przeciwko agresywnym przeciwnikom, aby zamiast postawienia zakładu zagrać check/call lub check/raise.

Podsumowanie: Jeśli grasz bez pozycji, istnieje tylko niewiele sytuacji, w których możesz zaniechać zakładu kontynuacyjnego. Zastanów się, jaki zakres rąk może trzymać twój przeciwnik i ustal, czy zmusisz przeciwnika do spasowania w wymaganej liczbie przypadków. Jedynie rzadko nie będzie to miało miejsca. Kolejnym przypadek występuje wtedy, kiedy przeciwnik jest pasywny, lecz rzadko pasuje. W tym wypadku zaleca się jedynie czekanie przy wystarczającej liczbie outów.

O ile gra bez pozycji była prosta lub ze względu na brak pozycji bardzo ograniczona, grając z pozycją masz znacznie więcej możliwości. Możesz we właściwym momencie wziąć darmową kartę, jeśli to ci bardziej pomoże.

Oczywiście musisz grać odpowiednio do sytuacji. Nie ma tu wykresu, który pokaże: teraz stawiasz zakład, a w takiej sytuacji lepiej go nie stawiaj. Kiedy więc powinieneś zagrać check behind, a kiedy powinieneś postawić zakład?

Powyższa reguła formułuje to precyzyjnie. Albo czekasz po twoim przeciwniku (check behind), ponieważ dzięki twojemu zakładowi kontynuacyjnemu nie masz wystarczającej fold equity, albo grasz czekanie po przeciwniku, ponieważ dzięki indukcji blefu otrzymasz większą wartość (value), niż zakładem kontynuacyjnym. We wszystkich innych przypadkach stawiasz zakład kontynuacyjny.

Jak już powiedziano, nie stawiasz zakładu kontynuacyjnego, jeśli przeciwnik nie pasuje odpowiednio często. Przykłady są podobne jak w rozdziale do gry out of position. Powinieneś zwrócić uwagę na niektóre parametry u przeciwników. Przykładowo, jeśli twój przeciwnik ma bardzo wysoki współczynnik agresji (AF) na flopie i bardzo często podbija zakład kontynuacyjny, może okazać się sensownym zaniechanie zakładu kontynuacyjnego. Powinieneś przy tym zwrócić uwagę na to, że zakład kontynuacyjny niezbyt często musi być owocny, aby posiadał dodatnią wartość oczekiwaną.

Jeśli zakład kontynuacyjny posiada jedynie niewielką wartość pozytywną, ponieważ na przykład przeciwnik pasuje tylko w 40% przypadków, to przy agresywnych przeciwnikach sensowne może się okazać zagranie check behind, zwłaszcza kiedy posiadasz dobre outy. Przy trafieniu seta sporo zarobisz i wartość oczekiwana wzrośnie. Przykład takiej sytuacji:

NL 1000$
Hero: 200$

Hero is BU with KQ
Preflop: 5 folds, MP 3 calls 10$, CO folds, Hero raises to 50 $, 2 folds, MP3 calls 40$

Flop: J92

Przy takim stole, przy którym z pewnością posiadasz od 8 do 9 outów, w zależności od kart przeciwnika, sensownym może się okazać check behind. Załóżmy, że przeciwnik pasuje jedynie w 40% przypadków, wówczas twój zakład kontynuacyjny w wysokości połowy puli ma oczywiście dodatnią wartość oczekiwaną (+EV), lecz zagranie check behind ma możliwie wyższą wartość oczekiwaną. W tym celu dokładne obliczenie:

W puli jest 100 $ (dla uproszczenia). Zakład kontynuacyjny kosztuje cię 50 $ i wygrywa pulę w 40% przypadków.

EV= Fold equity * Pula - (100-Fold equity) * Koszt
EV= 40% * 100 $ - 60% * 50 $
EV= 40 $ - 30 $
EV= 10 $

Jeśli więc postawisz zakład kontynuacyjny, twoja przeciętna wygrana będzie w wysokości 10 $.

Rozważmy jak wyglądałoby to przeciwko agresywnemu przeciwnikowi. Bez wątpienia możesz przy takim stole zaliczyć sobie 8 outów. 8 outów dojdzie w około 17% przypadków na turnie. We wszystkich innych wypadkach pasujesz na turnie przy zakładzie przeciwnika lub sprawdzasz, jeśli masz odpowiednie oddsy i outy. Dla ułatwienia, przeciwnik będzie stawiał zakład we wszystkich przypadkach. Zakład przeciwnika będzie z reguły w wysokości 2/3 puli.

EV = 17 % * 166 $ + 83% * 0 $

Pierwsza część obliczenia wskazuje twoją wartość oczekiwaną, jeśli trafisz swoją kartę. Druga część opisuje wartość oczekiwaną, jeśli będziesz musiał spasować na turnie. Wartość ta jest naturalnie równa 0, ponieważ nie będziesz inwestował więcej pieniędzy. Oczywiście może się zdarzyć, że przeciwnik po twoim podbiciu zagra za wszystko i tym samym musisz przyjąć jeszcze wyższe implied odds. Dla ułatwienia, zakład w wysokości 2/3 puli powinien przedstawiać twoją średnią wygraną jako wyrównanie do sytuacji, w których pomimo trafienia nie prowadzisz na turnie.

EV = 17% * 166 $ + 0
EV = 28,22 $

Widzisz więc, że w tej sytuacji wartość oczekiwana check behind jest wyższa, niż wartość oczekiwana zakładu kontynuacyjnego. Istnieją więc sytuacje, w których check behind jest lepszym wyjściem z sytuacji.

Oczywiście są jeszcze inne sytuacje, w których zagranie check behind może być sensowne. Na podstawie powyższych analiz spróbuj sam opisać taką sytuację. Zwróć przy tym uwagę: nigdy nie masz 100% gwarancji, że albo jeden, albo drugi sposób zagrania będzie lepszy, ponieważ za każdym razem musisz przeanalizować wiele czynników, które wpłyną na twoją decyzję. Z czasem nabierzesz jednak odpowiedniego wyczucia.

Kiedy second barrel ma sens?

Pytanie, które sobie już z pewnością postawiłeś brzmi: kiedy mogę postawić kolejny zakład na turnie - second barell? Również tu wszystko zależy od tego, jak często twój przeciwnik pasuje na turnie. Z jednej strony, zależy to od samego przeciwnika, z drugiej jednak także od karty na turnie lub od całej tekstury stołu.

Parametry fold to contibet i fold to turn bet są tutaj dobrymi punktami zaczepienia. Istnieją przeciwnicy, którzy bardzo często sprawdzają na flopie, aby po prostu sprawdzić twoją reakcję na turnie. Jeśli parametr fold to turn bet jest bardzo wysoki, zaleca się oczywiście kolejny atak. Jeśli zidentyfikujesz takiego gracza, który na flopie gra praktycznie stałą sekwencję stawiania zakładów FBS (fixed betting sequence), to postaw zakład również na turnie, gdyż praktycznie dopiero wtedy rozpoczyna się gra.

Dużo trudniej jest, jeśli nie masz takiego przeciwnika. Jeśli nie pasuje na turnie zbyt często, musisz dokładnie obserwować, jaka karta pojawiła się na stole. Jeśli jest to cegła (brick), wówczas z pewnością fold equity nie wzrośnie. Jeśli jest to jednak karta z twojego zakresu, zyskujesz dodatkowo fold equity i możesz tym samym zagrać z zyskiem second barell.

Fold equity możesz obliczyć analogicznie do obliczeń dla zakładu kontynuacyjnego na flopie. Najpierw oszacuj, jaki zakres rąk gra przeciwnik i jakie ręce będzie pasował na turnie. Wtedy oblicz, czy opłaca się postawić zakład na turnie, gdyż przeciwnik wystarczająco często pasuje. Jeśli jednak postawienie zakładu się nie opłaca, czekasz i masz nadzieję na darmową kartę.

Interesującym wyjątkiem jest tu pasywny przeciwnik, który jedynie sprawdza. Znowu musisz wprowadzić twoje outy do obliczeń. Jeśli pasuje przykładowo w 30% przypadków, a ty masz 5 outów i tym samym trafiasz swoją kartę w około 12% przypadków, to wartość oczekiwana jest znowu pozytywna, gdyż pozostałą wartość oczekiwaną, którą potrzebujesz, otrzymasz dzięki outom.

Wartość oczekiwaną dla second barell możesz obliczyć w następujący sposób:

EV = fold equity * pula – (1-fold equity) * koszt + (1-fold equity) * (outy * 0,02) * pula

Pierwszy składnik mówi, ile wygrasz dzięki zakładowi kontynuacyjnemu. Drugi składnik mówi, jak często sprawdza twój przeciwnik. Jeśli występuje drugi składnik, dochodzi również jeszcze trzeci składnik: jak często trafisz i co dzięki temu wygrasz. Przy czym każdemu outowi przypisuje się prawdopodobieństwo 2%. Dlatego też mnożnik 0,02.

Podsumowanie

Jedna z głównych zasad w tym artykule brzmi: zakłady kontyunuacyjne jako blefy nie muszą zbyt często zadziałać, aby były zyskowne. Przy zakładzie kontynuacyjnym o wysokości połowy puli przeciwnik musi pasować jedynie w 33,33% przypadków.

Szczególnie przeciwko nieznanym graczom powinieneś stawiać zakład kontynuacyjny. Przeciwko znanym przeciwnikom czasami może mieć sens powstrzymanie się od niego. Taka sytuacja ma miejsce wtedy, kiedy czekanie ma wyższą wartość oczekiwaną, niż zakład.

Taka sytuacja może się na przykład zdarzyć, kiedy masz outy i pozycje na przeciwnika, który rzadko pasuje. Jeśli grasz bez pozycji, możesz zaniechać zakładu kontynuacyjnego, jeżeli przeciwnik dodatkowo rzadko stawia zakład. To samo tyczy się sytuacji, w której chcesz zróżnicować swoją grę przeciwko agresywnemu przeciwnikowi i chcesz zagrać check/call lub check/raise, zamiast stawiać zakład.

Zakład kontynuacyjny pozostaje jednak jedną ze skuteczniejszych broni. Jeśli jej nie użyjesz, powinieneś posiadać do tego dobre powody, a przypadki, w których tak zrobisz, powinieneś dokładnie zbadać.

Wideo: Strategia short stack: Zakład kontynuacyjny dla zaawansowanych
.
	Artykuł dostępny jest również w wersji wideo. Niestety, obecnie tylko po niemiecku. Aby otworzyć filmik, wystarczy kliknąć na obrazek. Oczywiście, aby dokładnie zrozumieć przedstawioną strategię, powinieneś przeczytać cały artykuł. Twoje konto pokerowe będzie ci za to wdzięczne.

LINKI
Spokrewnione artykuły: Statystyki (1) - podstawy Statystyki (2) - interpretacja Forum: Porozmawiaj na temat artykułu na forum