Neuropsychologia pokera (3): dopamina, energia i skupienie
Wprowadzenie
W tym artykule
- W jaki sposób neuroprzekaźnik zwany dopaminą kontroluje twój umysł
- Dlaczego odpowiedni poziom dopaminy jest ważny dla pokerzysty
- Jak osiągnąć odpowiedni poziom dopaminy
Kiedy przestaniesz tiltować? Poker i zysk byłyby dużo bardziej współgrającymi ze sobą terminami, gdybyś tylko przestał niepotrzebnie trwonić żetony. Spędzasz dużo czasu ucząc się i przygotowując, przygotowując się i dyskutując, analizując i rygorystycznie poprawiając swoje pokerowe umiejętności, aby zmiażdżyć konkurencję.
Jednak przynajmniej raz w trakcie sesji prawdopodobne jest, że jakimś sposobem cały twój stack znajdzie się na środku stołu, a następnie powędruje w stronę przeciwnika. Przez ten czas, patrząc z przerażeniem i zdumieniem, będziesz się zastanawiał, dlaczego tak zagrałeś wiedząc, że była to zdecydowanie zła decyzja. Jest to prawdziwe i powszechne zjawisko, a jednak wciąż wielu pokerzystów nie rozumie podstawowych fizjologicznych mechanizmów, które kierują takim zachowaniem.
Twój tilt, nastrój, poziom energii, stresu i niepokoju, a nawet popęd seksualny są regulowane przez neuroprzekaźnik zwany dopaminą. Również fizyczna reakcja na stres twoich przodków, która pomogła im przetrwać, doprowadziła do tego, że jesteś dzisiaj pokerowym cyborgiem.
Jak dopamina działa w mózgu
Mózg, jak już wiesz, jest zbiorem komórek zwanych neuronami, które się ze sobą łączą. Wiązki tych połączeń wzdłuż pewnych uruchomionych szlaków tworzą konceptualne ścieżki. Dopamina korzysta z kilku różnych ścieżek, a jej aktywność jest bardzo ważna dla każdej z nich. Pętla ruchowa jest ruchową ścieżką przebiegającą przez obszar podkorowy zwany zwojem podstawy mózgu, który reguluje kwestie natury fizycznej i na który wpływają ćwiczenia.
Pętla limbiczna przebiega przez układ limbiczny, emocjonalny obszar w obszarze podkorowym, i rozciąga się na płat czołowy. Wiele ścieżek nagród, które omówię w 4. części serii, wykorzystuje dopaminę, abyś poczuł przyjemność, gdy wygrywasz, lub przygnębienie, gdy przegrywasz.
Możesz kojarzyć, że dopamina jest bardzo aktywna w płacie czołowym. Zdolności do racjonalizacji, planowania, przewidywania i opanowania są wytworami działalności dopaminergicznej. Zapewnienie odpowiedniego poziomu dopaminy jest bardzo ważne, nie tylko dla odniesienia sukcesu w pokerze, ale także dla dobrego samopoczucia fizycznego i umysłowego. Jak możesz się domyślać, dopamina nie działa sama; na rezultat wpływają bezpośrednio i pośrednio neuroprzekaźniki i ich odpowiedniki.
Noradrenalina jest hormonem syntetyzowanym z dopaminy. W rzeczywistości, gdy została pierwotnie odkryta, uznano, że podstawową funkcją dopaminy jest syntetyzowanie noradrenaliny. Obecnie wiemy więcej i doceniamy jej złożoność i różnorodność. Tym niemniej zależność między tymi neuroprzekaźnikami jest bardzo ważna, a także bardzo istotna dla twojej pokerowej gry.
Twoi przodkowie homo sapiens pojawili się 150 000-250 000 lat temu i udało im się przetrwać częściowo ze względu na ich reakcję na stres. Gdy napotykali zagrożenie lub inny istotny czynnik stresogenny, wymagający pójścia naprzód lub wycofania się, ich ciało doświadczało tzw. reakcji "walcz lub uciekaj".
Gdy ciało przygotowuje się do podjęcia drastycznych kroków, ataku czy też ucieczki, noradrenalina jest uwalniana, powodując wzrost ciśnienia krwi i zwiększając jej przepływ w organizmie. Następuje znaczący wzrost poziomu glukozy, aby zasilić ciało, przygotowując je w ten sposób do podjęcia poważnych działań. Taka reakcja umożliwiała twoim przodkom pogoń i zabicie zwierzyny przeznaczonej na obiad.
Gdy czaił się jakiś drapieżnik, mogli uciekać tak szybko, jak tylko było to fizycznie możliwe, aby uniknąć zagrożenia. Taki mechanizm był niezmiernie ważny dla przetrwania naszych ewolucyjnych przodków i takim pozostał do dziś. Na szczęście i nieszczęście, ten proces wciąż zachodzi w naszym organizmie. Jednakże czynniki stresu, które napotykamy w dzisiejszych czasach, są ogólnie trochę inne od tych, z którymi zmagali się nasi przodkowie. Twoje ciało jest zbudowane tak, żebyś mógł przetrwać, a że obecnie samo przeżycie nie jest trudne, to opisany mechanizm uruchamiany jest przez stosunkowo błahe sytuacje.
Ostatnio, gdy wdałeś się w kłótnię z ukochaną osobą, najprawdopodobniej doświadczyłeś niektórych z następujących objawów: serce zaczęło bić ci szybciej, być może pociłeś się i trzęsłeś; czułeś nieodpartą chęć wyolbrzymiania swoich reakcji i gotowałeś się w sobie, atakując lub broniąc się przed przeciwnikiem. Jest to taka sama reakcja, której poddany jest twój organizm, gdy przy pokerowym stole spotykasz się z czynnikami stresu.
Z pewnością tak dramatyczna reakcja spowoduje, że swoje działania zakończysz tiltem, pozbywając się stacka w wyniku koszmarnych akcji, gdy robisz niewłaściwy pas lub jeszcze gorzej, gdy bardzo niekorzystnie betujesz lub raisujesz. Istnieją plusy i minusy tego wywołanego stresem procesu biologicznego, a zrozumienie ich pomoże ci wpłynąć na ich aktywność.
Z krwią pulsującą w żyłach i ciałem gotowym do akcji, podwyższony poziom noradrenaliny może pomóc twojemu mózgowi, gdy siedzisz przy pokerowym stole. Podwyższony stan pobudzenia podnosi w tym momencie koncentrację i uwagę. Jesteś bardziej aktywny i czujny, co jest zdecydowanie lepsze od niemrawego grania w półśnie na autopilocie. Jednak, jak już zdążyłeś przeczytać, w tej sytuacji istnieje poważne ryzyko zbyt dużego napięcia i taki poziom pobudzenia może sprawić, że będziesz bardziej wrażliwy na utrzymujące się czynniki stresowe wynikające z przebiegu akcji przy stole.
Przykład może pomóc w wyjaśnieniu sprawy. Powiedzmy, że grasz na stawkach 5/10 no-limit Hold'em 6-max. Grasz na 4 stołach. Brzmi dochodowo? Może tak rzeczywiście być, ale co, jeśli przegrasz all-in na preflopie z QQ przeciwko AK.
Nie ma sprawy, zdarza się, flipowanie na preflopie jest częstym zjawiskiem, do którego jesteś przyzwyczajony. Kontynuujesz grę, nie przejmując się zbytnio tym, co się właśnie stało. Pół minuty później na innym stole znowu wchodzisz przed flopem, tym razem masz KK, a przeciwnik pokazuje AA i wygrywa. Teraz czujesz się trochę poruszony. "Ach, to moje szczęście", myślisz sobie. Być może poprawiasz pozycję, w jakiej siedzisz na fotelu. Nadal myślisz, że taka jest gra, ale twój mózg już odczuwa skutki. Na takim poziomie aktywności neuronalnej nie widzisz różnicy między potencjalnym drapieżnikiem czyhającym w rogu a dwoma przegranymi flipami przy pokerowym stole.
Mówiąc prościej, jesteś wystarczająco zestresowany, aby zaszła reakcja, i ciało już zaczyna na nią odpowiadać. Niemniej kontynuujesz swoją A-game i pozostajesz opanowany. Minęły dwie minuty i trafiasz seta: wspaniale! Pewnie będziesz mógł teraz odzyskać część swoich strat. Na flopie i turnie grasz check/call, następnie na riverze check/raise, a przeciwnik robi snap call. Mikrosekundy radości zamieniają się w przerażenie, gdy przeciwnik pokazuje wyższego seta. Tym razem twoja reakcja jest bardziej dramatyczna, być może odwracasz się od monitora z grymasem na twarzy. Zbliżasz ramiona do szyi i pochylasz się kilka centymetrów nad klawiaturą, a twoje tętno trochę wzrasta.
Jako zawodowy pokerzysta otrząsasz się i grasz dalej, wciąż utrzymując swoją A-game. Jednak twój organizm ma już inne zamiary. Zaczął już w ogromnych ilościach wydzielać noradrenalinę. Nagle czujesz się żwawszy, ale spięty, uważny i podekscytowany, być może aż za bardzo. Kontynuujesz grę, i świadomie lub nie, podejmujesz decyzje szybciej, klikasz szybciej i bez większego zastanowienia. Możesz grać dochodowo; jednakże nie jest to tak profitowa gra, jak na początku sesji.
Ten przykład nie opisuje dokładnie ciebie. Aby uaktywnić ten proces, możesz przegrać tylko 1 buy-in, albo aż 10. Każdy jest inny. Poziom twojego pokerowego wyszkolenia i podstawy fizjologiczne mogą to bardzo zróżnicować. Mimo wszystko, w twoim organizmie i mózgu zachodzą fizyczne zmiany w odpowiedzi na to, co dzieje się przy pokerowym stole, które znacząco mogą zmienić twoją grę, a zarazem jej dochodowość. Bardzo ważne jest, abyś zrozumiał, jak dokładnie do tego dochodzi. Nie tylko po to, aby odpowiednio dostosować swoją grę, ale także po to, aby pojąć, jak wpłynąć na ten mechanizm i być jak najlepszym pokerzystą.
Istota odpowiedniego poziomu dopaminy
Wykonywanie ćwiczeń jest ważne dla ogólnego zdrowia, a dla sportowca nawet bardzo ważne (tak, pokerzyści w dużej mierze są sportowcami). Nie musisz biegać kilometrami czy też używać siły w stosunku do innych, ale poker, a zwłaszcza poker on-line, jest bardzo intensywnym zajęciem umysłowym i fizycznym. Nie muszę cię przekonywać, że poker on-line to trening ducha i ciała, bo to już wiesz. Trenujesz, prawda? Jeżeli odpowiedzią na to pytanie nie jest donośne "tak", za którym idzie robienie pompek, to pora wziąć się do roboty.
Wcześniej przeczytałeś, że dopamina jest aktywna w ścieżce ruchowej. Ścieżka ta rozchodzi się na płat czołowy, dlatego aktywność fizyczna powinna podnosić poziom dopaminy w płacie czołowym. Na szczęście, dokładnie tak się dzieje. Wykazano, że spacerowanie tylko przez 10 minut, gdy czujesz się leniwy i bez sił, może zwiększyć poziom energii na kolejne 1-2 godziny, jednocześnie zmniejszając napięcie. Oczywiście nie może to być spacer w żółwim tempie, ale też nie musi być to wyścig. Tempo podobne do tego, którym idziesz do pracy każdego ranka, na pewno wystarczy.
Och, moment, ty nie musisz chodzić do pracy, zapomniałem: ale z ciebie szczęściarz! Niezależnie od tego, po prostu poruszanie się przez krótki czas, gdy czujesz się leniwy, stymuluje ścieżkę ruchu w mózgu, uwalniając dopaminę i podnosząc poziom energii fizycznej i umysłowej, co trwa przez kilka godzin. To zasługa tylko spaceru, a wyobraź sobie, co by było, gdybyś regularnie chodził na siłownię, pływał, biegał, jeździł na rowerze, wspinał się lub uprawiał jakiś inny sport, który cię interesuje. Ćwiczenia zdecydowanie sprawiają, że czujesz się jak nowa i lepsza wersja siebie, akurat w tej kwestii reklamy siłowni nie kłamią.
Możesz teraz zapytać: "Ale Ali, jeśli dopamina jest zaangażowana w syntezę noradrenaliny, to czy nie zwiększy się poziom dopaminy, który prowadzi do wzrostu noradrenaliny i późniejszych negatywnych skutków fizjologicznych, wpływających na naszą grę w pokera?". Dobre pytanie. Wzrost poziomu dopaminy niekoniecznie wiąże się ze wzrostem poziomu noradrenaliny.
Jak wiesz, dopamina jest zaangażowana w pracę wielu układów występujących wzdłuż różnych ścieżek. W rzeczywistości odpowiedni poziom dopaminy może zmniejszać stres, zwiększać pewność siebie, poprawiać nastrój oraz zwiększać odporność. Utrzymywanie treningowego rygoru może sprawić, że będziesz mniej wrażliwy na czynniki wywołujące stres, a tym samym opóźniać wystąpienie reakcji „walcz lub uciekaj”. Nie do końca wiadomo, czy dzieje się tak przez rzeczywiste obniżanie poziomu hormonu stresu, czy przez tworzenie fundamentu, który intensywnie go powstrzymuje. Mimo to, im bardziej jesteś aktywny, tym wyższy jest poziom dopaminy, dzięki czemu jesteś mniej spięty i bardziej wytrzymały.
W porządku, dopamina może pomóc zapobiegać tiltowi, ale co jeszcze może zrobić? Tak samo jak w przypadku serotoniny, przemysł farmaceutyczny czerpie ogromne zyski z leków zwiększających poziom dopaminy. Główną przyczyną ich zażywania jest to, że dopamina potrafi wpłynąć na nastrój. Odpowiedni jej poziom może sprawić, że będziesz czuł się szczęśliwszy, bardziej opanowany i rozsądny. Oprócz zwiększonej samokontroli, możesz również spodziewać się zwiększonej uwagi i koncentracji. Jest to coś, z czego możesz być zadowolony, gdy utrzymujesz odpowiedni poziom dopaminy. Ale co się dzieje, gdy jej poziom jest zbyt niski?
Oprócz skutków przeciwnych do tych wymienionych wyżej, a więc obniżonej koncentracji i uwagi, braku samokontroli i zwiększonej wrażliwości na stres, są też inne. Depresja jest bardzo powszechną oznaką obniżonego poziomu dopaminy. Możesz też oczekiwać spadku energii i koordynacji. Dla przypomnienia, aktywność fizyczna pobudza wydzielanie dopaminy wzdłuż ścieżek ruchu, poprawiając nastrój i prowadząc do dalszych działań. Jest to efekt śnieżnej kuli. Gdy zwleczesz się z kanapy i zaczniesz spacerować, możesz poczuć chęć do biegania, następnie do uprawiania sportu, a ogólne zwiększenie poziomu energii będzie cię motywowało do zachowania aktywności fizycznej.
Niezdrowo niski poziom dopaminy może również mieć negatywny wpływ na pamięć epizodyczną. Jest to pamięć, która pozwala pamiętać o wydarzeniach autobiograficznych, takich jak czas, miejsca i daty. W kontekście pokera może to oznaczać osłabienie pamięci dotyczącej rozdań. Może to być bardzo ważne. Gdybyś dwa dni temu zapamiętał więcej czynników obejmujących rozdanie z konkretnym przeciwnikiem, to analiza jego zakresu mogłaby wyglądać zupełnie inaczej. Być może mógłbyś też lepiej zrozumieć, w jaki sposób postrzega cię przeciwnik. Co ważniejsze, obniżony poziom dopaminy utrudnia funkcje wykonawcze.
Funkcje wykonawcze są pojęciem związanym z teorią pracy mózgu. Są one mechanizmami wyższego rzędu, wykorzystywanymi do zarządzania ważnymi procesami kognitywnymi i zdolnością do przystosowania się. Zdolności kognitywne odnoszą się do myślenia i przetwarzania informacji. Oznacza to, że obniżony poziom dopaminy może utrudniać myślenie abstrakcyjne, przyswajanie i tworzenie zasad, podejmowanie odpowiednich działań i powstrzymywanie się od złych. Wszystko to jest bardzo ważne w grze w pokera.
Branie pod uwagę wielu abstrakcyjnych pojęć w pośpiechu i uwzględnianie kontekstu, gdy tworzysz ready na przeciwnika na podstawie poprzednich rąk, oraz wykorzystywanie tych informacji do tworzenia reguł kierujących twoimi działaniami i ostatecznie podejmowanie racjonalnych działań, a nie tych będących wynikiem tiltu - to wszystko jest zależne od poziomu dopaminy. A dokładniej, jak pamiętasz, to nasz płat czołowy wykorzystuje dopaminę do złożonego rozumowania, co jest niezbędne w dochodowej grze w pokera on-line.
Teraz powinno być dla ciebie jasne, dlaczego dopamina jest istotna dla zysków płynących z gry w pokera. Zatem co można zrobić, aby podnieść ilość dopaminy i utrzymać ją na odpowiednim poziomie, poza wykonywaniem ćwiczeń? Jak można zapewnić sobie odpowiedni nastrój kierujący naszymi pokerowymi działaniami?
Pora dnia może mieć znaczący wpływ. Gdy budzisz się rano, twoja energia i nastrój są na najniższym poziomie w ciągu dnia; do popołudnia ich poziom wzrasta, a następnie znowu zaczyna spadać, do momentu, aż pójdziesz do łóżka. Możesz domyślać się, że późny poranek i wczesny wieczór to najlepsza pora na grę w pokera w celu zapewnienia sobie A-game. W zasadzie możesz mieć rację. Jednak to nie wszystko.
Twoja fizjologia również ma coś do powiedzenia. Badania wykazały, że istnieją dwa typy ludzi, skowronki i sowy. Te pierwsze lepiej sobie radzą z zadaniami intelektualnymi z rana, a te drugie w godzinach wieczornych. Poprzez praktykę możesz stwierdzić, jakim typem jesteś. Ogólnie, niezależnie od fizjologii, późny ranek i wczesne popołudnie to czas, gdy najprawdopodobniej jesteś spokojny i mniej spięty.
Istnieją inne sposoby na uniknięcie niższego poziomu dopaminy. Stres, jako wynik problemów społecznych czy też innych, może obniżyć poziom dopaminy. Zła dieta, brak snu, narkotyki, alkohol, kofeina oraz cukier mogą także go obniżać. Wypicie kawy i zjedzenie pączka przed sesją prawdopodobnie nie jest najlepszym pomysłem. Izolacja również może zmniejszyć ilość dopaminy, jak również aktywność płata czołowego.
Obniżony poziom dopaminy może hamować twój popęd seksualny. Jaka jest dobra strona? Seks zwiększa poziom dopaminy i poprawia nastrój. Zatem kochaj się częściej, do czego nie trzeba chyba zbytnio zachęcać! Odpowiednie pożywienie także może pomóc. Migdały, awokado, banany, produkty mleczne, fasola, pestki dyni i sezam zwiększają poziom dopaminy. Odłóż więc słodycze i idź do sklepu ze zdrową żywnością.
Podsumowanie
Cóż więcej można powiedzieć, każdy z nas był: przygnębiony i apatyczny, humorzasty i spięty, wrażliwy i zestresowany. Trudno tryskać energią, zwłaszcza gdy sprawy przy pokerowym stole nie idą po twojej myśli. Potrzeba wiele wysiłku, aby zmusić się do działania. Wdrażanie i kontrolowanie bardzo intensywnego planu treningowego, harmonogramu pracy oraz odpowiedniej diety wymaga czasu i dyscypliny.
Na szczęście, kolejna część tej serii będzie dotyczyła motywacji i dyscypliny. Do tego czasu cieszcie się, że wyjście z kryzysu i optymalizacja zdrowia psychicznego i pokerowych zysków jest nauką. Grą liczb, w której wiedza jest twoją bronią, a dopamina celem.
Gdy wyobrażasz sobie, co może się dziać w najbliższych dniach, twój płat czołowy wkracza do akcji, pomagając ci określić twoje cele i sukcesy. Ciesz się, bo chociaż jeszcze dużo pracy przed tobą, to na szczęście wszystko zaczyna się od spaceru. Chyba więc wciąż nie siedzisz... Prawda?
