Ocena zakresu rąk przeciwnika
Wstęp
Zgodnie z independent chip model (ICM), ważnym elementem gry w późnych etapach turnieju, kiedy blindy sÄ… wysokie, jest umiejÄ™tność oszacowania zakresów rÄ…k przeciwników, czyli zakresu kart startowych, z którymi sprawdzÄ… push gracza lub sami zagrajÄ… za wszystko.
Ponieważ tego typu ocena zawsze zależy od sytuacji i przeciwnika, do jej prawidłowego wykonania niezbędne jest doświadczenie.
Podstawy
PróbujÄ…c oszacować zakres kart przeciwnika, musisz postarać siÄ™ odgadnąć jego zamiary, a wiÄ™c zastanowić siÄ™, co sam zrobiÅ‚byÅ› w danej sytuacji, gdybyÅ› byÅ‚ na jego miejscu. Z jakimi kartami byÅ› sprawdziÅ‚? Z jakimi wykonaÅ‚ podbicie? Jaki zakres byÅ‚by dla Ciebie optymalny w tych konkretnych warunkach?
OczywiÅ›cie Twoi przeciwnicy zwykle nie bÄ™dÄ… grać w optymalny sposób. Część z nich bÄ™dzie graÅ‚a zbyt tight, inni za bardzo loose. Musisz wiÄ™c uważnie obserwować ich zachowania, nawet jeÅ›li nie bierzesz udziaÅ‚u w rozdaniu. W ten sposób wychwycisz ich odchylenia od optymalnej gry, które bÄ™dziesz mógÅ‚ później wykorzystać. Najbardziej pomocne bÄ™dÄ… tu oczywiÅ›cie rozdania, które zakoÅ„czÄ… siÄ™ showdownem, dziÄ™ki czemu bÄ™dziesz mógÅ‚ zobaczyć trzymane przez graczy karty startowe.
Kolejnym wskaźnikiem pomocnym przy ocenie gry rywali jest zbiór statystyk PokerTrackera. Dla zakresu wchodzenia za wszystko sÄ… to przede wszystkim PFR (pre-flop raise) i attempt-to-steal; dla zakresu rÄ…k, z jakim przeciwnik sprawdzi push - VPIP i defending-blinds.
DziÄ™ki tym informacjom, bÄ™dziesz w stanie wyciÄ…gnąć wnioski o zakresie rÄ…k Twoich przeciwników. Do tego celu mogÄ… Ci siÄ™ przydać programy Equilator lub PokerStove. Możesz w nim umieszczać kolejne rÄ™ce rozegrane przez przeciwnika, obliczać ich udziaÅ‚ w zakresie jego rÄ…k oraz szacować caÅ‚kowity procent rÄ…k startowych, z jakimi wchodzi do gry lub sprawdza, biorÄ…c pod uwagÄ™ wartoÅ›ci z Pokertrackera lub Elephanta.
Generalnie, gracze w turniejach z niskimi buy-inami (wpisowymi) mają skłonność do sprawdzania zbyt często (zbyt loose), natomiast podbijania zbyt rzadko (zbyt tight). Odwrotnie sytuacja wygląda w turniejach z wyższym wpisowym. Tam gracze często podbijają zbyt często a sprawdzają za rzadko.
Typowe zasięgi
2,6% QQ+, AK
4,2% JJ+,AQ+
8,7% 99+, AT+ KQ+
18,6% 66+, A6+, KT+, QJ+
32,7% 44+, A2+, K6+, Q9+, JT+
40,9% 22+, A2+, K2+, Q8+, J9+
48,1% 22+, A2+, K2+, Q5+, J7+, T9+
Zasięgi 100% i 0% są prawie niemożliwe.
Przykładowe rozdanie:
Blindy: (200/400), 4 zawodników gra przy stole
CO 100 żetonów
BU 3200 żetonów
SB 8000 żetonów
BB 1000 żetonów
CO pasuje, BU również pasuje, SB ?
W tym wypadku powinieneÅ› zaÅ‚ożyć, że SB wykona podbicie z dowolnymi dwiema kartami, czyli w 100% przypadków. DoÅ›wiadczenie jednak pokazuje, że SB czÄ™sto spasuje rÄ™ce takie jak 32o lub 72o.
Oczywiście nie uda ci się prawidłowo oszacować zakresu kart, ale w tym wypadku wiesz, że wartość ta będzie na pewno bliżej 100% niż 0%. Powinieneś więc założyć, że jego zakres wynosi około 90-95%.
Czy zakres był prawidłowy?
Czasem określisz przeciwnika na konkretny zasięg, na przykład: Ax, Kx, dowolna para. Sprawdzisz więc jego push będąc przekonanym, że masz lepsze karty. Tymczasem przeciwnik pokazuje asy. Wielu graczy będzie się obwiniało za błędne obliczenia.
Jak jednak sama nazwa wskazuje, próbujesz obliczyć tylko prawdopodobny zakres jego rÄ…k, z którymi zdecyduje siÄ™ na konkretne zagranie. W rzeczywistoci te karty mogÄ… siÄ™ znaleźć w jego górnym bÄ…dź dolnym kraÅ„cu. JeÅ›li przeciwnik pokaże bardzo silne karty, nie oznacza to, że popeÅ‚niÅ‚eÅ› błąd. Oznacza to, że w tym rozdaniu przeciwnik miaÅ‚ najlepsze lub prawie najlepsze karty z szacowanego zakresu. Ale karty z górnego zakresu bÄ™dzie miaÅ‚ tak czÄ™sto, jak te z dolnego.
O błędzie można mówić jedynie wtedy, gdyby okazaÅ‚o siÄ™, że przeciwnik miaÅ‚ karty, których kompletnie siÄ™ po nim nie spodziewaÅ‚eÅ›, spoza zakresu, na jaki go wczeÅ›niej okreÅ›liÅ‚eÅ›. JeÅ›li byÅ› oszacowaÅ‚, że przeciwnik sprawdzi podbicie z każdym Ax, Kx lub dowolnÄ… parÄ…, a okaże siÄ™, że miaÅ‚ 84o, wtedy Twoja ocena rzeczywiÅ›cie byÅ‚aby błędna.
Dopasowywanie zakresu własnych kart do przeciwnika
W pewnych sytuacjach warto dopasować swój zakres kart do przeciwnika. PokerStove podpowiada, jakie equity majÄ… konkretne karty startowe przeciwko konkretnemu zakresowi przeciwnika.
Przykład:
Hero jest na SB.
Villain jest na BB.
Zakres, z jakim Villain sprawdza: 4,2% (JJ+,AQ+). Jest więc graczem bardzo tight.
Przeciwko wszystkim rękom, należącym do jego zakresu, uśrednione equity ATo wynosi 26%.
87s, co jest na pierwszy rzut oka zdumiewajÄ…ce, ma tu equity wynoszÄ…ce 32,4%.
Wynika z tego, że przeciwko takiemu przeciwnikowi bardziej opłaca się wykonać push z 87s niż z ATo.