Strategia gry na bubble (3): Wielostolikowe SnG - część 1

Zanim przejdziesz do tej lekcji, powinieneś przeczytać:

• Strategia gry na bubble (1): Wprowadzenie
• Strategia gry na bubble (2): Jednostolikowe SnG

Powinieneś już wiedzieć, czym jest faza bubble i w jaki sposób powinieneś do niej podchodzić. Poza tym poznałeś też specyfikę bubble w jednostolikowych SnG (STT).

W tej lekcji skupimy się na wielostolikowych SnG, w których bubble ma miejsce na finałowym stoliku. Zajmiemy się trzema popularnymi strukturami turniejów - 18-osobowym SnG ze strukturą wypłat 40/30/20/10, 27-osobowym SnG ze strukturą wypłat 37/27/18/10/8 (w zaokrągleniu) oraz 45-osobowym SnG ze strukturą wypłat 31/21,5/16,5/12,5/9/6/3,5. Liczby wyrażają procentowy udział w puli nagród odpowiednio dla kolejnych miejsc.

Faza bubble w 18-osobowym SnG

Kiedy się zaczyna

Z definicji w 18-osobowym SnG z czterema miejscami płatnymi faza bubble zaczyna się, kiedy w grze pozostaje 6 graczy. 40% puli nagród jest rozdysponowane dokładnie w momencie bubble, ponieważ właśnie wtedy 4 graczy zapewnia sobie po przynajmniej 10% z puli na nagrody. W jednostolikowych SnG odsetek puli nagród rozdysponowany na bubble jest większy niż nagroda za zajęcie pierwszego miejsca - w przypadku 18-osobowego SnG te odsetki są sobie równe. Poza tym, oceniając wartości bezwzględne, 40% pula nagród na bubble jest mniejsza niż w STT. To oznacza, że bubble ma w tym przypadku mniejsze znaczenie niż w STT, aczkolwiek w dalszym ciągu pozostaje najważniejszą częścią turnieju. Tak samo jak w poprzedniej lekcji, rozważania w tym artykule ograniczamy do bubble, więc zakładamy, że o cztery płatne miejsca rywalizuje zawsze pięciu graczy.

Typowe risk premium

Spójrz na poniższy przykład tego, jak mogą wyglądać stacki na tym etapie:

Biorąc pod uwagę fakt, że jest to dość standardowy rozkład stacków, powinieneś poznać, jakie są wartości risk premium. Przyjrzyj się poniższej tabeli, która pokazuje risk premium pomiędzy poszczególnymi graczami. Należy pamiętać, że risk premium nie zależy tylko od wielkości twojego stacka, struktury wypłat oraz liczby pozostałych w grze uczestników, ale również od wielkości stacka konkretnego przeciwnika.

Na tych pozycjach przy blindach 300/600 i ante 50, równowaga zasięgów pushowania i sprawdzania dla konkretnych graczy wygląda następująco:

Domyślny game plan dla różnych wielkości stacków

Wszystkie wnioski końcowe z STT zachowują ważność i nie da się dodać zbyt wiele - poza faktem, że gdy liczba graczy rośnie, stacki są bardziej zróżnicowane i ze względu na obecność short stacków, średnich stacków oraz big stacków, risk premium jest jeszcze większe (najmniejsze, największe i średnie risk premium jest większe niż risk premium w STT).

To prowadzi do dynamiki, w ramach której big stacki mogą bezkarnie eksploatować średnie stacki. Jeżeli więc big stacki są w stanie wykorzystać tę sytuację, wówczas oczekiwane wartości ICM dla stacków się rozchodzą - bogaci stają się bogatsi, a biedni biedniejsi. Aby zatrzymać to błędne koło, short stacki muszą zacząć bronić się szybciej niż w normalnych okolicznościach - muszą grać luźniej, niż sugerują zasięgi według ICM.

Ten koncept jest częścią modelu equity, który jest bardziej zaawansowany niż ICM, czyli modelu Future Game Simulation, który będzie przedmiotem oddzielnej lekcji. Jeżeli natomiast big stacki nie wykorzystują w pełni swojej przewagi, wówczas w dalszym ciągu można korzystać ICM, aby określić poprawne zasięgi.

Faza bubble w 27-osobowym SnG

Kiedy się zaczyna

Z definicji w 27-osobowym SnG z pięcioma miejscami płatnymi faza bubble zaczyna się, kiedy w grze pozostaje 7 graczy. 41% puli nagród jest rozdysponowane na bubble, ponieważ właśnie wtedy 5 graczy ma zapewnione po przynajmniej 8% całkowitej wypłaty. To oznacza, że bubble w 27-osobowym SnG jest nieco ważniejsza niż w przypadku 18-osobowego SnG, ponieważ oceniając zarówno bezwzględnie jak i względnie (w odniesieniu do pierwszego miejsca), część puli nagród rozdzielana na bubble jest większa. Zgodnie z poprzednim przykładem rozważania ograniczamy do bubble i zakładamy, że o pięć płatnych miejsc rywalizuje zawsze sześciu graczy.

Typowe risk premium

Spójrz na poniższy przykład tego, jak mogą wyglądać stacki na tym etapie:

Poniższa tabela pokazuje risk premium pomiędzy poszczególnymi graczami:

W powyższym przykładzie przy blindach 400/800 i ante 50, równowagi zasięgów wyglądają następująco:

Domyślny game plan dla różnych wielkości stacków

Staje się coraz bardziej widoczne, że risk premium bardzo mocno zależy od wielkości stacka przeciwnika, przeciwko któremu rozważasz zagranie all-ina. Jest dość oczywiste, że będąc big stackiem, twoje risk premium jest większe przeciwko średnim stackom niż przeciwko short stackom. Trzeba też pamiętać, że jako short stack wolałbyś zagrać all-ina przeciwko innemu short stackowi niż przeciwko big stackowi. Wynika to z tego, że podwajając się przeciwko short stackowi, nie tylko wygrywamy żetony, ale też mocno zbliżamy się do końca bubble.

Powyższe zasięgi obrazują dość typowy przykład, który równocześnie jest ekstremalny, ponieważ big stack może pushować z UTG prawie każdą rękę, a inni gracze nic nie mogą z tym zrobić.

Faza bubble w 45-osobowym

Kiedy się zaczyna

Z definicji w 45-osobowym SnG z siedmioma miejscami płatnymi faza bubble zaczyna się, kiedy w grze pozostaje dziesięciu graczy. Prawie 25% puli nagród jest rozdysponowane na bubble, ponieważ właśnie wtedy 7 graczy zapewnia sobie po przynajmniej 3,5% z całkowitej puli nagród. Wynika z tego, że bubble w 45-osobowym SnG ma mniejsze znaczenie niż w SnG z 27 graczami, ponieważ zarówno bezwzględnie jak i względnie (w odniesieniu do nagrody za pierwsze miejsce), część puli nagród rozdzielana na bubble jest mniejsza. Zgodnie z poprzednimi przykładami rozważania ograniczamy do bubble i zakładamy, że o siedem płatnych miejsc rywalizuje ośmiu graczy.

Typowe risk premium

Spójrz na poniższy przykład tego, jak mogą wyglądać stacki na tym etapie:

W poniższej tabeli znajdziesz odpowiednie wartości risk premium. Ponieważ już omówiliśmy, jak różnice pomiędzy wielkościami stacków wpływają na risk premium, dla uproszczenia poniższa tabela nie jest przedstawiona w całości, ale ogranicza się do zasięgów risk premium każdego gracza przeciwko innym graczom na podstawie powyższego przykładu.

W powyższym przykładzie przy blindach 400/800 i ante 50, równowagi zasięgów wyglądają następująco:

Ciekawe jest to, że przy takim układzie stacków zasięgi pushowania nie są tak zróżnicowane pomiędzy graczami jak zazwyczaj.

Domyślny game plan dla różnych wielkości stacków

Generalnie wnioski końcowe pozostają niezmienne. Kiedy jednak w grze pozostaje więcej graczy, wzrasta prawdopodobieństwo, że ktoś wykona luźne sprawdzenie, co jest problematyczne dla pushującego gracza. Ze względu na to poleca się pushować bardziej tight, niż sugeruje równowaga zasięgów, kiedy nie jesteśmy do końca pewni umiejętności graczy za nami. Zwłaszcza mając średniego stacka, przeczekanie fazy bubble może się okazać bardziej sensowne. Będąc big stackiem, można z kolei wykorzystać taką sytuację i pushować z nieco szerszym zasięgiem, zwłaszcza przeciwko średnim stackom, którzy są świadomi dynamiki gry.

Podsumowanie

Z tej lekcji nauczyłeś się, że:

Bubble pozostaje bardzo ważny w 18- i 27-osobowych SnG, ponieważ jest na nim rozdysponowane ~40% puli nagród. Im więcej graczy na bubble, tym bardziej płaska struktura wypłat, ale wielkości stacków stają się bardziej zróżnicowane. Podczas gdy płaska struktura wypłat obniża risk premium, to różnice pomiędzy wielkościami stacków je podwyższają. Te dwie zmienne działają przeciwko sobie i utrzymują dynamikę gry na podobnym poziomie. W 45-osobowym SnG przeczekanie bubble może być sensowne ze średnim stackiem. Aktywna gra jest bardziej ryzykowna, a przy większej liczbie graczy rośnie prawdopodobieństwo, że ktoś przed nami odpadnie z gry.