Ranges & Equity (1): Introductie in ranges
Wanneer je de hand van je tegenstander zou weten, dan zou je in staat zijn om in iedere situatie de perfecte beslissing te nemen. Helaas is dat onmogelijk want je zult bijna nooit in staat zijn om je tegenstander met zekerheid op één specifieke hand te zetten. In plaats daarvan kun je vertrouwen op je kennis, je ervaring en je waarnemingen, om je tegenstander op een aantal mogelijke handen te zetten. We noemen zo’n verzameling handen zijn range.
Een range is dus een verzameling handen, die een speler in een bepaalde situatie zou kunnen hebben. Deze verzameling handen kan bestaan uit een aantal losse starthanden, maar zou ook kunnen bestaan uit bepaalde handwaardes, zoals two pairs, sets en flushdraws.
Wanneer je tegenstander een set heeft op een T84 board, dan is zijn range: TT, 88, 44.
Het concept van ranges is een onmisbaar hulpmiddel om succesvol te pokeren. Het stelt je in staat om systematisch veronderstellingen over de mogelijke handen van je tegenstander op te schrijven, om deze daarna te kunnen analyseren. Het is een onmisbaar instrument om de beste beslissingen te kunnen nemen.
In deze les leer je hoe je ranges bepaalt en hoe je ze kunt opschrijven in een algemeen geaccepteerde vorm.
| Een range is een verzameling handen die een speler in een bepaalde situatie zou kunnen hebben! |
Het definiëren en noteren van ranges: Hoe werkt het en waarom is het belangrijk?
Om een hand te kunnen analyseren zul je de range van de tegenstander moeten opschrijven, op een manier die het mogelijk maakt om hem te evalueren in pokersoftware, zoals Equilab.
Er bestaat een algemeen aanvaarde schrijfwijze voor ranges. Wanneer je deze begrijpt en kunt toepassen, dan heeft dat de volgende voordelen:
- Je kunt gemakkelijker informatie uitwisselen met andere pokerspelers, bijvoorbeeld bij het bespreken van gespeelde handen.
- Je kunt sneller de waarschijnlijkheid herkennen dat je tegenstander een bepaald soort hand heeft (zoals flushdraws, sets en top pairs).
- Het analyseren met tools zoals Equilab gaat eenvoudiger; je kunt sneller en nauwkeuriger werken.
In het schema hieronder vind je een overzicht van de verschillende soorten handen en hoe je ze opschrijft:
| Notatie van ranges | |||
| Handcategorie | Voorbeeld range | Voorbeeld schrijfwijze | |
| Alle pairs | 22, 33, 44, ..., AA | 22+ | |
| Een reeks opeenvolgende pairs | 44, 55, 66, 77 | 77-44 | |
| Een reeks suited connectors | 65s, 76s, 87s, 98s, T9s, JTs, QJs, KQs, AKs |
65s+ | |
| Een reeks suited handen | 74s, 75s, 76s | 74s+ | |
| Alle combinaties met een aas | A2s, ..., AKs, A2o, ..., AKo |
A2+ | |
| Alle combinaties met suited azen | A2s, ..., AKs | A2s+ | |
| Alle combinaties met off-suit koningen | K2o, K3o, ..., KQo, AKo | AKo, K2o+ | |
| Een reeks suited one-gappers | 86s, 97s, T8s, J9s, QTs, KJs, AQs | AQs-86s | |
| Top x% van de sterkste starthanden | 5% | 88+, AJs+, KQs, AKo | |
Er zijn twee regels voor de notatie van ranges:
Kaartreeksen met één of meer openingen tussen de laagste en de hoogste kaart, worden geordend met de hoogste kaart voorop. Zo staat bijvoorbeeld een range van 96+ voor 96, 97 and 98.
Voor handen met direct aansluitende kaarten zonder gap, zoals 65+, geldt dat beide kaarten gelijkmatig oplopen tot ze uitkomen bij AK, dus 65, 76, 87, ..., AK.
Ranges kunnen worden verbonden met de sterkte van een hand. In dat geval zal de range veranderen om de combinaties in relatie tot het board weer te geven. Stel dat je denkt dat je tegenstander een flushdraw heeft, dan zou de range niet alleen duiden op de starthand, maar ook op een bepaalde suit.
Voorbeelden voor het bepalen en noteren van ranges
De voorbeelden zullen je in staat stellen om te oefenen in het herkennen en noteren van de range van je tegenstanders.
Voorbeeld 1: Het board is en de range van je tegenstander bestaat uit top pairs, OESD's (open-ended straightdraws) en ace-high flushdraws. Hoe stel je zijn range vast met deze informatie?
Allereerst schrijf je de handcombinaties op waaruit de verschillende handsterktes bestaan:
Top pair: AQ, KQ, Q9-Q3, QJ (Q2 en QT worden weggelaten, want deze vormen two pair)
OESD: KJ, J9
Flushdraw: As3s, As4s, As5s, As6s, As7s, As8s, As9s, AsTs, AsJs, AsKs
Zijn complete range is dus: AQ, KQ, Q3-Q9, QJ, As3s, As4s, As5s, As6s, As7s, As8s, As9s, AsTs, AsJs, AsKs, KJ, J9
Voorbeeld 2: Misschien heb je wel eens een ervaren speler op een vraag zoals: "met welke range zou de tegenstander op deze flop callen", antwoord horen geven met iets als:
“De flop was ; Ik bet groot en hij callt. Hij was erg passief, dus zal hij callen met al zijn sets en deze nooit raisen. Ik kan QQ echter uitsluiten, want die zou hij preflop al hebben gepusht en dat geldt ook voor AA en KK. Ik zie hem ook goede top pairs niet folden. Zijn range bevat ook top two pair. Ik verwacht ook dat hij zijn open-ended straightdraw zal callen. Over TT en JJ ben ik niet helemaal zeker, maar ik denk dat hij deze op de flop ook minstens één keer zal callen“
Nu je deze uitleg hebt gelezen, zou je in staat moeten zijn om dit om te zetten in een complete range. Volgens de leidraad die je nu kent, kun je de callingrange van de tegenstander op de volgende manier opschrijven:
Sets: 99, 44
Goede top pairs: AQ, KQ, QJ, QT
OESD: JT
Top-two pair: Q9
Specifieke handen: JJ, TT
Wanneer je dit combineert, dan kom je op de volgende complete range: JJ-99, 44, AQ, KQ, Q9+, JT
Samenvatting
|
![]() |

