Deals in MTTs
Introductie
In dit artikel
- Deals in toernooien
- Hoe moet je met een bepaalde stack tegenover een deal staan
- Wat voor deal-methodes zijn er
In plaats van het toernooi uit te spelen kunnen de overgebleven spelers aan de finale tafel van een MTT het erover eens worden om het geld onder elkaar te verdelen. De optie voor een deal biedt zich aan zodra de finale tafel bereikt is. Meestal wordt hier pas gebruikt van gemaakt wanneer er nog twee tot drie spelers over zijn.
Het feit dat de blinds en antes in vergelijking tot de gemiddelde chipstack aan het einde van een toernooi erg hoog zijn maakt een deal aanlokkelijk. Dit artikel bespreekt de voor- en nadelen van het maken van een deal.
De verschillende mogelijkheden voor het sluiten van een deal
Een ver verspreide en als rechtvaardig geldende methode is om de prijzenpot aan de hand van de chipcounts te verdelen. Het geld dat nog uitstaat voor de open plaatsen wordt bij elkaar opgeteld en het minimum bedrag waar elke speler recht op heeft wordt van het totale bedrag afgetrokken. Vervolgens wordt het bedrag dat over is verdeeld aan de hand van de hoeveelheid chips die de spelers hebben.
Er zitten nog drie spelers aan de finaletafel. De uitbetalingen voor de plaatsen die nog openstaan zijn:
- Eerste plaats: $50.000
- Tweede plaats: $30.000
- Derde plaats: $20.000
Gezamenlijk: 100.000$
De chipverdeling tussen de spelers is:
- Speler A: 200.000
- Speler B: 120.000
- Speler C: 80.000
Gezamenlijk: 400.000
De verhouding van alle chips die zich nog in het spel bevinden is dus zo verdeeld:
- Speler A: 50%,
- Speler B: 30%
- Speler C: 20% van de chips
Aangezien de derde plaats in ieder geval $20.000 aan prijzengeld krijgt is dat de basis voor de deal. Dit bedrag krijgt iedere speler in elk geval. Van de $100.000 wordt nu $60.000 afgetrokken (3*$20.000) en verdeeld onder de spelers. Er blijft een prijzenpot over van $40.000. Dit bedrag wordt volgens de chipcount van de spelers verdeeld. Speler A krijgt 50%, speler B 30% en speler C 20% van het geld.
Uiteindelijk krijgen de spelers dus het volgende:
- Speler A: $40.000
- Speler B: $32.000
- Speler C: $28.000
Door het voorbeeld wordt duidelijk dat de chipcount-methode voor alle betrokkenen een rechtvaardige uitbetaling oplevert. Dit is echter alleen het geval omdat de stacks van de spelers erg gelijk opgaan. In het voorbeeld wint speler C als shortstack meer dan wanneer hij er nu meteen uitvliegt. De chipleader krijgt minder dan bij een normale winst in het toernooi.
Dit verandert echter wanneer de chipcounts van de verschillende spelers verder van elkaar afliggen.
Een voorbeeld aan de hand van de Party Poker uitbetalingsstructuur:
11$ (10$ + 1$ Fee) gewoon toernooi met 500 deelnemers. Er zijn nog drie spelers over.
Prijzenpot: $5000
- Eerste plaats krijgt $1250 (25%)
- Tweede plaats krijgt $700 (14%)
- Derde plaats krijgt $413 (8,26%)
De spelers hebben:
- Speler A: 80%,
- Speler B: 10%,
- Speler C: 10% van alle chips die zich in het spel bevinden
De totale overgebleven prijzenpot is $2363. Aangezien de derde plaats $413 krijgt wordt dit (in drievoud) van de pot afgetrokken. Er blijft dus $1124 over ($2363 - $1239). Dit bedrag wordt nu wederom verdeeld aan de hand van het aantal chips dat de spelers hebben. Dit is dan $899,20 extra voor speler A en $112,40 voor spelers A en C.
Het eindresultaat ziet er als volgt uit:
- Speler A krijgt $1312,20
- Speler B krijgt $525,40
- Speler C krijgt $525,40
In dit voorbeeld komt de chipleader er een stuk beter vanaf dan de beide shortstacks. Terwijl de normale payout 25% van de prijzenpot is, krijgt hij nu 26%. Hieruit wordt duidelijk dat de chipcount methode, het verdelen van de prijzenpot aan de hand van de chipcount, meer profitabel is voor de chipleader wanneer de stacks niet dicht bij elkaar liggen.
Je berekent de waarde van de chips met behulp van een ICM-calculator en verdeeld het geld dat over is aan de hand hiervan. Deze waarde is rechtvaardiger dan bij een chipcount-deal. Je kunt zo een goed beeld krijgen van wat eerlijk is, en proberen de tegenstander te beïnvloeden richting de manier die het beste is voor jou. Meestal weten namelijk maar weinig tegenstander wat nu werkelijk een eerlijke manier is.
Voor de bovengenoemde voorbeelden zijn de resultaten als volgt:
Voorbeeld 1 met 50%, 30%, 20% stacks (chipcount-deal in het kort):
- Speler A: $38.392, ($40.000)
- Speler B: $32.750, ($32.000)
- Speler C: $28.857, ($28.000)
Voorbeeld 2 met 80%, 10%, 10% stacks (chipcount-deal in het kort):
- Speler A: $1.133, ($1.312)
- Speler B: $614, ($525)
- Speler C: $614, ($525)
Je kunt duidelijk zien dat de bigstack slechter af is, de middlestack beter, en de shortstack duidelijk beter dan bij een chipcount-deal.
Een andere methode, de post-deal-methode, is een methode waarbij de prijzenpot onder alle overgebleven spelers eerlijk verdeeld wordt en voor het restbedrag verder gespeeld wordt. Deze methode wordt vaak gebruikt wanneer de chipstacks gelijkwaardig zijn. Op deze manier kan iedere speler een gelijk aandeel van de prijzenpot krijgen en wordt voor de rest doorgespeeld. Hierbij wordt het aan de spelers overgelaten of slechts één winnaar het geld krijgt of dat alle overgebleven plaatsen een extra uitbetaling krijgen.
11$ (10$ + 1$ Fee) gewoon toernooi met 500 deelnemers. Er zijn nog drie spelers over.
Prijzenpot: 5000$
- Eerste plaats krijgt $1250 (25%)
- Tweede plaats krijgt $700 (14%)
- Derde plaats krijgt $413 (8,26%)
De overgebleven prijzenpot is in totaal $2363. De spelers kiezen voor de post-deal-methode en verdelen de pot in drie gelijke bedragen en een restbedrag. Hierdoor krijgt iedereen $700 en de overige $263 ($2363 - $2100) is voor de winnaar.
Uiteindelijk krijgen de spelers dus het volgende:
- Eerste plaats krijgt $963
- Tweede plaats krijgt $700
- Derde plaats krijgt $700
Je kunt zien dat deze manier probitabeler is voor shortstacks. De persoon die op dit moment derde is zal op deze manier het prijzengeld voor de tweede plaats krijgen. Hierbij komt ook nog de mogelijkheid om de $263 voor de eerste plaats te winnen. Wanneer je op dit moment echter de chipleader bent is dit niet de beste soort deal. Je komt er hier namelijk een stuk slechter van af dan bij de chipcount-methode, zelfs als je uiteindelijk toch wint.
Deze methode combineert gewoon de post-deal met de chipcount-methode. Als eerste krijgt iedere speler een vast bedrag voor zijn seat, dus voor het feit dat hij nog aan tafel zit en nog chips heeft, dit is dus hetzelfde als bij de post-deal methode. De rest wordt echter niet verdeeld door ervoor te spelen, maar wordt verdeeld volgens een chipcount-deal.
Deze methode is ontstaan omdat shortstack meestal geen chipcount-deals aan willen nemen. Dit vanwege het feit dat zij zeggen dat niet alleen hun chips een waarde hebben, maar ook de plaats waar ze op zitten. Hiermee hebben ze namelijk altijd de mogelijkheid om het toernooi te winnen ("all you need is a chip and a chair").
ICM-berekeningen zijn weliswaar eerlijker, maar er zijn maar weinig mensen die dit kunnen begrijpen, laat staan in hun hoofd kunnen doorvoeren. Hoe kleiner je eigen stack is, hoe eerder je profiteert van een groot aandeel voor je seat. Als super-shortstack moet je een deal voorstellen.
Deal or No Deal?
Natuurlijk is het altijd aan jezelf, ongeacht in welke positie je zit, of je een deal wel of niet aangaat. Toch zijn er een aantal voor- en nadelen voor een deal uit te spreken. Aan de hand van in hoeverre deze op jouw situatie van toepassing zijn, moet je een beslissing maken.
Voor:
- Je bent de bigstack en kunt door een deal even goed af zijn als wanneer je het toernooi wint (of zelfs beter af zijn).
- Je hebt zelf weinig ervaring in toernooien, of het spel op de finale tafel en je schat je tegenstanders in als sterke tegenstanders
- Je bent moe, of je hebt geen tijd meer
- De blinds en antes zijn zo hoog dat de kans bestaat dat je uitgeblind wordt voordat je een goed speelbare hand krijgt.
- Je speelt met scared money, en wilt liever wat meer zekerheid hebben dan de maximale EV.
Tegen:
- Als shortstack krijg je voor een deal amper meer dan als je er meteen de volgende hand uitvliegt.
- Als chipleader is de winst door een deal duidelijk minder dan de verdeling volgens chipcount of het prijzengeld voor de eerst plaats
- De tegenstanders zijn veel zwakker dan jij, en de kans is groot dat je het toernooi ook zonder deal wint.
Welke deal met welke stack?
Hier zijn een aantal vuistregels over met welke stack je een voorkeur moet hebben voor welke deal.
Ben je de chipleader, en zijn er hoge blinds, zodat alle tegenstanders minder dan 10BB hebben, dan moet je alleen toestemmen met een deal die ervoor zorgt dat je bijna het bedrag van de eerste plaats krijgt, of een deal die overeenkomt met de chipcountdeal. Je kunt alle tegenstanders namelijk gewoon onder druk zetten door all-in pushes. Hebben de tegenstanders 15-20BB dan is dit lastiger, omdat je bij een directe all-in teveel riskeert, en agressieve tegenstanders kunnen restealen. Het hangt er dan van af hoe passief de tegenstanders zijn.
Hier moet je proberen een chipcount-deal te bedingen. Er bestaat ook de mogelijkheid om meer dan het geld voor de eerste plaats te krijgen. Misschien zal dit niemand opvallen, maar het kan ook zijn dat de anderen gewoon zekerheid willen. Wanneer de tegenstanders met scared money spelen, kan een dergelijke deal ook nog het negatieve effect hebben dat de tegenstander beter of optimaal speelt, omdat hij nu al zeker weet dat hij meer geld heeft. Daarom is deze deal niet goed voor je.
Of een deal goed of slecht is hangt van de situatie en de manier van spelen van de tegenstanders af. Word je door de bigstacks erg onder druk gezet, dan blijft er vaak niets anders over dan erg tight spelen, en langzaam uitgeblind te worden, omdat je er niet eerder uit wilt vliegen dan de shortstacks. In een dergelijke situatie moet je eerder toestemmen met een deal. Als het kan natuurlijk vooral volgens de ICM-methode.
Als shortstack moet je eigenlijk niet toestemmen met een chipcount-deal. Je moet een verdeling volgens de ICM-methode of één met een aandeel voor je seat hierboven verkiezen. De waarde die een shortstack heeft wordt door velen onderschat. Met een shortstack is het namelijk makkelijker om optimaal te spelen. Ben je bijvoorbeeld de enige speler met minder dan 10BB, dan kun je ook tegen de chipleader met middelsterke handen een all-in push maken. Middlestacks kunnen daarentegen door een reraise van de bigstack tot folden worden gedwongen. Vaak kun je een dergelijke shortstack nog naar de heads-up brengen door je geluk uit te proberen. De meeste spelers zullen namelijk gewoon te onvoorzichtig met hun chips omgaan.
Samenvatting
Of je een deal met je medespelers wilt maken is een individuele beslissing. Vaak is de vraag gewoon: Hoe groot is de kans dat ik meer win wanneer het toernooi gewoon doorgespeeld wordt, en niet voortijdig wordt beëindigd, en wil ik met zulke grote sommen gokken?
Wanneer je voor een deal hebt gekozen geldt als richtlijn dat de standaard methode voor de chipleader is aan te bevelen, en de ICM-methode voor een middle- of shortstack.
| LINKS | ||||||||||
|
||||||||||
Het spelen aan een finaletafel
Bronze members en hoger
