De M-factor volgens Dan Harrington
Inleiding
In dit artikel leer je:
- de M-factor kennen en wat een effectieve M is;
- het zone systeem;
- waarom je nooit in de deadzone moet belanden.
De boeken serie Harrington on Hold'em is bij veel spelers een begrip. De auteur Dan Harrington stelt daarin onder andere een eenvoudig systeem voor waarmee je jouw positie in een MTT vast kunt stellen. Dit wordt ook wel de M-factor of Magriels M genoemd.
Definitie
Deze M-factor kun je op de volgende manier berekenen:
M = Stack / (SB + BB + Antes)
Met deze waarde kun je berekenen voor hoeveel orbits je nog chips hebt, ook hoeveel orbits je in het actuele blindlevel nog kunt overleven, zonder een enkele hand te spelen. Vooral in MTT's geeft de M een beter zicht op de druk waar je onder staat, in plaats van dat de hoogte van de big blind dit doet, waar je in een SnG ook wel naar kijkt.
De M-factor moet je echter niet op zichzelf bekijken, maar in verhouding tot de M van je tegenstanders. Wanneer bij een MTT het gemiddelde op 7 ligt, dan moet je wanneer je zelf een M van 8 hebt duidelijk minder agressief spelen dan wanneer het gemiddelde op 30 ligt.
Een verfijning van dit concept, in het bijzonder voor de shorthanded toernooien, bepaalt de effectieve M als volgt.
Effectieve M = M * (Spelers / 10)
Dit speelt zoals gezegd bij de shorthanded tafels een rol, omdat de ronden veel korter zijn en zo de spelersaantallen meegerekend worden. Ook in fullring MTT's moet je om het goed te doen eigenlijk ook de effectieve M meerekenen, maar omdat "10 spelers / 10 = 1" is, is deze berekening overbodig.
Harrington heeft vijf zones gedefinieerd in welke je afhankelijk van je M verschillend reageert.
- Groene zone: M > = 20
- Gele zone: 10 < M < 20
- Oranje zone: 5 < M < = 10
- Rode zone: 1 < = M < = 5
- Dodenzone: M < 1
De volgende hoofdstukken behandelen het spel in de verschillende zones.
Hoe speel je in de groene zone?
Het grootste gedeelte van de tijd bevind je je in een MTT in deze fase. Volgens Harrington zijn hier alle mogelijke varianten en moves mogelijk om jouw aantal chips te vergroten. Hierbij kun je conservatief, agressief of super agressief spelen. Het is aan te bevelen hier risico's aan te gaan, om ervoor te zorgen dat je zo lang mogelijk in deze zone blijft.
In deze fase kun je je het beste richten op het normale fullring no-limit spel, alleen dan iets tighter. Hierbij kun je in marginale situaties beter folden, dan proberen een minimale edge uit te spelen. Dit omdat je in tegenstelling tot bij een cashgame niet een nieuwe volle stack kunt inkopen en je dus met de overgebleven chips verder moet spelen.
Een goede mogelijkheid om je stack te vergroten is het coldcallen met speculatieve handen tegen een tighte raiser uit vroege postitie. Deze zal zich meestal beperken tot de range QQ+ en AK, waardoor je je eigen hand op de flop erg goed kunt inschatten. Ook zijn deze mensen het minste in een positie om hun overpair QQ+ te folden, dat wil zeggen uit positie potcontrol uit te oefenen.
Goede handen om mee te coldcallen zijn pocketpairs en suited connectors, bijvoorbeeld 55 of 67s. Hierbij moet ook rekening gehouden worden met de pot-odds, waarbij je de vuistregel van cashgames aan kunt houden. Dus dat jij en je tegenstander minstens het vijftienvoudige (dan wel het twintigvoudige) van het te callen bedrag moeten hebben. Natuurlijk moet je er ook om denken dat je jouw eigen monsterhand uit vroege positie niet gaat overplayen.
Hero (t2850)
UTG (t3100)
Big Blind is 50
Preflop: Hero is BU with 7
, 8.
UTG raises to 150 , 6 folds, Hero calls [150] , 2 folds
Flop: (375) 9, 5, Q
(2 players)
UTG bets t200, Hero raises to t550, UTG calls t350.
Turn: (1475) 3 (2 players)
UTG checks, Hero bets 800 , UTG calls
River: (3075) 8
(2 players)
UTG checks, Hero is allin , UTG calls
Final Pot: 5950
Preflop call je in positie met een speculatieve hand. Wanneer je de flop niet hit, kun je na een continuationbet eenvoudig folden. Hit je echter een goede hand dan heb je een goede kans om UTG te stacken, omdat je hem hier een range van QQ+, AQ+ kunt geven.
Op de flop heb je twaalf outs die allemaal clean zijn, omdat middelhoge kaarten niet in de range van de tegenstander liggen. Je speelt je sterke draw agressief, omdat UTG een overpair niet zal folden, en jij voor zijn hele stack wilt spelen. Met de gehitte flush hoef je dan alleen nog maar twee eenvoudige valuebets te maken.
Hoe speel je in de gele zone?
Voor de gele zone, wanneer je M tussen de 10 en 20 ligt, ziet Harrigton de conservatieve stijl niet meer als een mogelijkheid. In plaats daarvan beveelt hij agressief of zelfs zeer agressief spel aan. Hierbij moet je jouw range looser maken en met zwakkere handen raisen en callen. Lage paren en lage suited connectors moet je hier niet meer spelen. Harrington beveelt hier smallballmoves aan, oftewel bij de eerste weerstand beslissen of je met je hand all-in wilt gaan of liever foldt.
Vaak kun je in deze fase goed 3-bet-pushes spelen, stealreraises, dat wil zeggen na een raise all-in te gaan om de oorspronkelijke agressor tot folden te brengen. Omdat de meeste tegenstanders deze push alleen zeer tight zullen callen zijn voor deze moves vooral pocketpairs en suited connectors aan te bevelen. Dit omdat je met deze handen tegen een tighte range de beste equity hebt.
De juiste situatie vinden voor een 3-bet-push is één van de moeilijkste zaken in een MTT. Je moet dit alleen doen wanneer de voorwaarden erg goed zijn. Om te beginnen moet je de raiserange van je tegenstander bekijken. Des te looser hij is, des te beter. De ervaring leert ons dat een loose raiser ook looser callt, waardoor je foldequity niet stijgt. Je hebt echter tegen een loose raiser bij een call de betere equity.
Vervolgens moet je de stack van de tegenstander en zijn odds bij een call bekijken. Wanneer de tegenstander zelf nog maar een M van 7 heeft, is het voor hem na een raise niet meer mogelijk om te folden. Ongeacht welke hand hij heeft. Met een grotere stack neigen de meeste tegenstanders wederom eerder naar een call, omdat zij sowieso een solide reststack overhouden. Samengevat lenen de tegenstanders met een gelijke stack zich het beste voor een 3-bet-push.
Met een M van 10 tot 20 moet je vooral uit late positie en vanuit de blinds proberen chips te verzamelen.
Vanuit late posities kun je goed stelen en veel handen nog goed in positie spelen. Bij kleine en middelgrote MTT's maken de tegenstanders zelden 3-bets. Hierdoor zijn vooral steals een goede mogelijkheid om je stack in stand te houden. Vanuit de blinds heb je wederom de mogelijkheid zelf tegen steals een 3-bet-all-in te maken, en zo je stack te vergroten.
Seat MP2: Mike ($19,004 in chips)
Seat BU: Hero ($14,584 in chips)
Big Blind is 1000
Preflop: Hero is BU with 7, 7.
4 folds Mike raises to 2500 , 2 folds, Hero is all-in, 2 fold, Mike folds.
Een raise uit late positie is vaak echt loose en daardoor krijg je met jouw push een hoge foldequity. Wanneer de tegenstander je toch callt heb je met 77 vaak nog een goede equity. Daarbij moet de verhouding tussen het geld in de pot en je eigen stack circa 1:3 tot 1:5 zijn, waarmee je een goede risico/profijt verhouding hebt.
Hoe speel je in de oranje zone?
Met een M van tussen de 5 en 10 is het cruciaal om voor de flop als eerste in de pot te komen. Des te later je positie aan de tafel, des te zwakkere handen je kunt benutten om de pot te veroveren. Je moet in deze fase nooit callen, maar alleen raisen of direct all-in gaan. Je speelt hier gewoon het klassieke push-or-fold.
Hierbij zijn ook suited connectors en lage paren speelbaar. Het is aan te bevelen om er moeite voor te doen om je chips te behouden voor het geval dat je een monster hit en kunt verdubbelen.
Op grond van de ontbrekende foldequity door het lage aantal chips dat je hebt is de push or fold manier vaak het enige middel dat je hebt. Het is hierbij belangrijk dat je erop let dat je zelf als eerste chips in de pot gooit. Bovendien moet je hier je handrange vergroten op elk moment dat je op een latere positie aan tafel komt te zitten.
Welke handen je zelf pusht moet afhangen van hoe tight je tegenstander callt. Wanneer de tegenstander achter jou een tighte callrange heeft, dan is het aan te raden pocketpairs en suitedconnectors te gebruiken voor een push. Dit omdat je hiermee meestal de beste equity krijgt. Geef je jouw tegenstander eerder een loose callrange, dan zijn pocketpairs nog steeds een goed middel, maar suited azen zijn duidelijk beter dan suited connectors. Ook met andere sterke broadways kun je hier goed pushen.
Bij MTT's met een lage buy-in komt het vaak voor dat de tegenstanders erg tight callen. Dat geeft jou de mogelijkheid om uit late positie met meer foldequity te pushen. Het voordeel zit in het feit dat de pot vaak 1/3 van jouw stack bedraagt, maar elke afzonderlijke tegenstander zelf geen bijzonder goede odds krijgt. Omdat men deze pushes het liefste callt met pocketpairs of broadways is het verstandig om deze move met pocketpairs of suited connectors te maken.
Blinds 750/1500, geen ante (8 handed)
Stacks & Stats
UTG 3370
MP1 13140
MP2 4870
MP3 13910
CO 4240
Hero 15367
SB 6000
BB 7015
Preflop: Hero is BU with Q
, J
5 folds, Hero raises ALL-IN to 15367 , 2 folds.
Jij pusht met een M van circa 6,5. Hierdoor sta je behoorlijk onder druk en kun je geen 3-bet-pushes meer spelen, omdat je geen foldequity meer hebt. Je moet er hier rekening mee houden dat de blinds mogelijk een kleine stack hebben, en niet bijzonder loose zullen callen.
Hoe speel je in de rode zone?
Volgens Harrington kun je in deze fase alleen nog gebruik maken van de first-in push. Daarbij beveelt hij alle paren, suited connectors en alle face cards aan voor een push, dus alle kaarten met enige equity.
Hij ziet het hier als grote fout om met AA niet direct all-in te gaan. Dit is te opzichtig wanneer je de hele tijd push-or-fold speelt, en opeens van de strategie afwijkt. Je moet simpelweg hopen dat je tegenstanders tegen je zwakkere handen folden en bij je sterkere handen callen.
Harrington wijst er ook op dat het een grote fout is om je stack door de blinds te laten opeten. Een push die niet wordt gecalld vergroot je stack met 25%. Je zult net zoveel verliezen wanneer je een hele ronde niet pusht.
Vaak zie je spelers die in de rode zone simpelweg niet meer spelen en net zo lang folden tot ze niet meer folden kunnen. Dit is kort voor ITM en kort voor de final table een zinvolle manier van spelen, omdat je zo door te folden je winst vaak nog sterk verhogen kunt. In iedere andere fase is dit echter compleet verkeerd.
Wanneer jij je in de rode fase bevindt, heb je simpelweg niets meer te verliezen. Je bent in deze positie gekomen omdat je een hand hebt verloren, of geen goede handen hebt gekregen. Het is nu belangrijk om agressief te spelen en opnieuw je stack te verdubbelen, om terug te komen in de oranje zone of je all-in te verliezen en uit de MTT te gaan.
Hoe speel je de deadzone?
Zoals hiervoor al is vermeld moet je ervoor zorgen nooit in de dodenzone, met een M lager dan 1, te belanden, want je stack is dan door de blinds opgegeten. De enige "legitieme" reden om in deze zone te belanden, is wanneer je een all-in tegen een iets kleinere stack verliest. Wanneer dit niet het geval is, dan heb je absoluut een mogelijkheid om te pushen laten liggen. De kans om nogmaals een stack op te bouwen is erg gering. De enige manier hiervoor is een push first-in.
In het geval dat je in deze fase bent beland, kun je alleen nog maar gokken en heb je zeker ook geluk nodig om weer een stack op te bouwen. Met een zeer kleine stack is het vaak zinvol om je in een pot van een raiser te gooien. Daarbij heb je het voordeel dat je de blinds meestal als dead money kunt beschouwen. Hierdoor krijg je veel betere pot-odds dan wanneer je zelf pusht, en door de big blind gecalld wordt.
Voor deze call moet de raiser voor jou echter een ietwat loosere range hebben, zodat je niet te weinig equity hebt. Nuttige handranges hiervoor zijn suited kings, paren en ook suited connectors.
Blinds 750/1500, geen ante (8 handed)
Stacks & Stats
UTG 3370
MP1 13140
MP2 4870
MP3 13910
CO 40240
Hero 2000
SB 6000
BB 7015
Preflop: Hero is BU with Q, J
4 folds, CO raises to 3800 , Hero is ALL-IN , 2 fold.
Hier call je omdat je tegen de raiserange een acceptabele equity hebt, en er veel dead money in de pot zit.
Samenvatting
De M-factor is een erg makkelijk hulpmiddel om jouw positie in een MTT, en je daaruit voortkomende strategie, te bepalen. Het geeft aan hoeveel ronden je in het actuele blindlevel nog kunt overleven wanneer je geen enkele hand meer speelt.
Terwijl je met een hoge M van 20 in de zogenaamde groene fase zit en nog alle mogelijkheid hebt om verschillende speelstijlen toe te passen, worden je mogelijkheden om te handelen geringer wanneer je M lager wordt, en je een zone naar beneden glijdt.
Hoe verder je stack in verhouding tot de blinds inkrimpt, hoe eerder je beslissingen moet maken. De grootste fout die je steeds weer ziet verschijnen is de fout dat je jouw stack door de blinds laat opeten. In de rode zonde met een M van 5 of minder kom je meer en meer in situaties terecht waarin je niets meer te verliezen hebt. Elke push is dan beter dan opnieuw te folden.
| LINKS | |||||
|
|||||
