Tilt: fish en sharks
Op tilt heb je geen edge
"Competition is won or lost on the six-inch playing field between the ears" (Bobby Jones, legendarische golfer)
Je zou denken dat goede spelers graag tegen slechte spelers spelen, de zogenaamde fish. Die zijn het toch die zorgen voor al het 'dead money' in het spel? Maken zij niet de fouten waar de betere spelers van profiteren en door winnen? Callen ze niet met van alles, in de hoop dat ze een onwaarschijnlijke draw hitten? Zij begrijpen toch niets van de wiskundige mogelijkheden en gokken gewoon? Dat ze teveel starthanden spelen, verkeerde betsizes plaatsen, niet op positie letten, callen in plaats van raisen etc., etc., etc., callingstation, weak-tight? Bleeehhh!
Klopt allemaal als een bus, maar toch zijn de fishes tegelijk de steen des aanstoots. Zij zijn het, die ons, ook met hun slechte spel, tussendoor verslaan en succes hebben, bad beats uitdelen met hun 2-outers en hun beroerde draws hitten en winnen. Of ze hebben gewoon geluk en tergen ons op een andere manier, waardoor ze ons op tilt jagen.
 |
| Slechte spelers kunnen ook winnen |
Zouden fishes niet zo af en toe winnen, ondanks hun slechte spel, dan zouden goede spelers astronomisch hoge winrates halen. Jammer genoeg zou er dan ook geen fish meer zijn, want die was dan allang verdwenen. Eigenlijk is het zielig: de arme fish is de grootste geldschieter in het spel en wordt ook nog eens beschimpt. Hij moet zich schikken in zijn rol als verliezer en, zonder klagen, zoveel mogelijk geld verliezen. Geld dat anderen dan alleen nog hoeven op te rapen.
Iedereen, met een beetje ervaring in de pokerwereld, kent dit probleem. We ergeren ons aan slechte spelers, maar moeten tegelijkertijd erkennen dat zij het grootste deel van onze inkomsten leveren. Waarom staat dan de ergernis en zelfs tilt bij ons voorop?
Ergernis is een emotionele uiting, raakt ons direct, stoort ons en windt ons op. Het feit dat de slechte spelers het geld in de la brengen wordt echter op een andere manier waargenomen, als een soort intellectueel-afstandelijke ervaring. We winnen tenslotte toch niet door de fouten van anderen, maar door ons goede spel? Logisch toch?
Dit leidt te vaak tot een verschuiving in de waarneming, weg van het eigen spel en gericht op dat van de anderen. Dit is weliswaar een logische wens naar het weghalen van de druk, maar het is geen voordeel voor ons spel. Het neemt de verantwoording en verbetering van ons eigen spel weg, door de oorzaak van de gebeurtenissen aan tafel te leggen bij de anderen. Op dat moment gedragen we ons niet meer zelfstandig, maar wordt ons gedrag bepaald door anderen.
Bepalen versus bepaald worden
Iemand die door anderen wordt "bepaald" heeft weliswaar geen verantwoording te dragen, maar ook niet de macht om iets te veranderen. Hij kan niet ageren, maar moet reageren en wel op dat wat de anderen doen. Dan speel je het spel van de anderen en niet je eigen spel. Je wilt wel, maar de anderen staan het je "door hun manier van spelen" niet toe.
Spelers die zelf hun spel bepalen, accepteren de realiteit van het spel en dragen hun eigen verantwoordelijkheid. Ze weten dat ze alleen aan hun eigen spel kunnen werken en niet aan dat van anderen. Slechte sessies of een downswing worden gezien als een onderdeel van het spel en vormen een uitdaging tot verbetering. Natuurlijk vallen er dan excuses weg, maar daar voor in de plaats ligt de macht van het verbeteren van de situatie in je eigen handen.
 |
| Jouw voorsprong is niet zo groot |
Poker is een spel van kleine voordelen tegenover je tegenstanders. Zelfs een heel goede speler zal op de korte termijn slechts een kleine edge hebben over een tegenstander, aangezien de geluksfactor op die korte termijn heel hoog is.
Op langetermijn zullen deze kleine voordelen zich samen optellen tot een zichtbare (en uitbetaalbare) voorsprong op de competitie.
Toch is poker in eerste instantie een spel van het kleine voordeel - de reden van de hoge variantie in poker. Juist dit is, wanneer het een avond of sessie niet goed loopt, vaak de aanleiding voor de -ons allen bekende- emotionele situatie. De statistieken en curves van vele jaren worden echter weer bekeken op de cognitieve, afstandelijke manier.
Mocht je dus denken dat je gewoon aan tafel kunt gaan zitten en de (uiteraard) slechte concurrentie even kunt wegvegen, dan verplaats je jezelf in een psychologisch ongunstige situatie. Het gat tussen "zou moeten zijn" en "is" kan namelijk erg snel, erg groot worden.
In werkelijkheid is de edge van veel spelers op hun concurrentie niet zo groot als ze denken. Dit geloof:
- verhindert het opmerken van de eigen fouten, die meewerken aan de neergang;
- leidt sneller tot tilt, daar de verantwoording voor het gebeuren bij de tegenstander wordt gelegd en niet bij henzelf;
- ontneemt ze de verantwoording om verder te werken aan hun spel: "Waarom zou ik dat doen? Ze winnen toch wel."
Blijf je echter realistisch en zelfbepalend handelen, dan kun je ook de eigen verantwoording nemen en accepteren waar je staat. Er is geen reden om je te verstoppen, maar ook niet om na zes maanden weg te dromen in superieure fantasieën.
Wie in zijn spel investeert, gedreven is en de juiste visie heeft, zal ook het bijbehorende succes hebben in het spel. Daar hoort ook bij dat je de fish ziet zoals hij is: tegenstander en medespeler, die met zijn spel net zo goed de wiskundige waarschijnlijkheden aan zijn kant heeft, als jij.
Anders gezegd: fish zal af en toe bad beats uitdelen, maar moeten we om die reden ook de zelfcontrole afgeven? Alleen maar omdat de slechte speler ook wel eens iets hit? Het kàn niet anders dan dat hij wel eens wint, want de kansen zijn net zo goed aan zijn zijde, als aan de onze!
Reframing
Wat ik hiervoor deed was een voorbeeld van reframen. Dit is een aanpak die je ook vaak op het forum bent tegengekomen. Iemand schrijft bijvoorbeeld dat hij zich ergert aan de vele bad beats en een ander antwoordt hem, dat hij op de lange duur profiteert van het slechte spel van de fish. Een voorbeeld van reframing.
Reframing betekent dat we zaken in een ander kader (andere context) plaatsen of opnieuw interpreteren. Dit is een proces dat het menselijke bewustzijn continu uitvoert. We reframen onophoudelijk, door dingen, gebeurtenissen en indrukken in een zelfgekozen denkkader te plaatsen en vervolgens te waarderen. Zijn er nieuwe impulsen of indrukken aanwezig, dan zijn we ook bereid om de situatie opnieuw te beoordelen en een betere, meer passende conclusie te trekken.
Ik leg reframen hier uit op een metalevel, opdat je kunt leren om in de toekomst zelf je denkkaders aan te maken. Reframing is namelijk een individuele zaak, want een conclusie die opgaat voor een ander, hoeft nog niet voor jou op te gaan.
Een voorbeeld: Iemand die net door een hond gebeten is zal niet reageren op de reframingsuggestie van zijn partner, die vraagt om nog eens te kijken hoe lief het dier eigenlijk is. Denk je er echter aan hoe het hem ergert wanneer je zijn bal afpakt en hoe hij dan regelmatig hapt, dan verplaatst je ergernis zich en heb je reframing gebruikt die voor jou werkt.
Wanneer we nadenken over reframing en wat er eigenlijk bij gebeurt, dan begrijpen we dat WIJ bepalen hoe we een gebeurtenis interpreteren. Wat de één goed lijkt, hoeft de ander nog niet te bevallen. Daartussen ligt de individuele speelruimte voor hoe we iets willen zien.
Dat is allemaal heel mooi en ook bekend, maar helaas erkennen we maar zelden dat onze waarnemingen subjectief en gekleurd zijn. Daarom moeten we onze visie altijd onderwerpen aan de objectiviteit ("dat denk ik niet alleen, het is zo!").
 |
| Reframing: Zaken in een andere context zien |
Ook poker is daarom onderworpen aan de wijze waarop we iets uitleggen. We hebben de keuze om onszelf een meer, of minder draagbaar denkkader te scheppen: "met AK krijg ik altijd een bad beat, die hoef ik niet eens meer te spelen". Je kunt echter ook zeggen: "het hoort bij het spel en de wiskundige kansen zullen ook weer omslaan in mijn voordeel", of wat je verder ook kunt bedenken.
Kies een denkkader dat jou aanspreekt. Er zijn verschillende nuttige denkkaders te vinden in de strategie- en psychologiesectie, en ook op het forum. Het is belanrijk dat het denkkader voor jou logisch en leefbaar is.
Je hebt natuurlijk ook de optie om in je oude denkkader te blijven. Ik wil je uitdagen om na te denken over de manier waarop je omgaat met downswings en tilts, over poker en wat je nog meer kunt bedenken. Misschien ontdek je dan hoeveel kracht er ligt in je interpretatievrijheid over dingen die gebeuren. Probeer het gewoon eens. Het is moeilijk om oude, ingesleten gewoontes te doorbreken, maar met wat oefening wordt het steeds gemakkelijker!
Denk na over een situatie die jou steeds weer irriteert en overleg bij jezelf hoe je de situtatie positief kunt benaderen. Zoek een positief denkkader, waarmee je beter met de dingen kunt omgaan. Hoe zou een ander de situatie beoordelen vanuit zijn gezichtspunt? Wat zijn de alternatieve denkkaders? Is er ook een positief effect te vinden in de slechte gebeurtenis? Vaak blijkt aan een negatieve gebeurtenis ook een positieve keerzijde te zitten. Wat zou hier goed kunnen zijn? Het is daarbij wel belangrijk dat je iets neemt dat ook voor jou aannemelijk is en je goed lijkt. Het moet op je gevoel aansluiten, dus speel een beetje met de mogelijkheden.
Samenvatting
-
Probeer realistisch te zijn. Zowel wereldklasse-spelers als amateurs hebben dezelfde uitzichten: Beiden zullen regelmatig de variantie ervaren. Het grote verschil ligt hem in de manier waarop ze ermee omgaan.
-
Hoewel het psychologisch ontlastend kan zijn om de druk weg te leiden, moet je beseffen dat veel spelers niet de edge tegen fish hebben, die ze zichzelf toebedelen. Blijf bij je spel en zoek de voordelen. Respecteer je tegenstanders. Weet dat je de fish waaraan jij je ergert, een edge over jou geeft!
-
Werk je extra zorgvuldig door de strategieartikelen over bepaalde spelerstypen. Zo ben je beter voorbereid en ben je, door je kennis van mogelijke tegenmaatregelen, minder gevoelig voor tilt.
Over de auteur: Robert Langer is een psychologisch raadgever, coach en trainer met een eigen praktijk in Saarbrücken. Hij onderricht ook psychologie in een grote Duitse school voor alternatieve geneeskunde en houdt lezingen en seminars over de thema's NLP, probleemoplossende psychologie en psychologische karakterleer.
| LINKS | |||||||||
|
|||||||||
