Hoe vermijd je grote fouten - deel 2
|
| » COLUMN |
Hoe vermijd je grote fouten - deel 2
Door: firsttsunami
De 'deel 1' achter de eerste column over 'grote fouten' doet vermoeden dat er minstens nog een tweede deel is. Feitelijk gaat het om een trilogie, waarvan vandaag deel 2 volgt.
Wanneer je spreekt over 'major mistakes' (grote fouten), dan bedoel je daarmee zwaarwegende en kostbare fouten. Op basis van dieper gaande gedachten en waarnemingen in de voorbeeldhand-fora, zijn er weer drie van deze 'grove fouten' samengekomen. Hier is niet alleen de zwaarte van de fout, maar natuurlijk ook hoe vaak hij voor komt, meegenomen. Wanneer je deze fout in je spel terugvindt, probeer deze dan zo snel mogelijk te overwinnen.
Statistieken, die door software zoals PokerTracker en PokerStrategy Elephant worden weergegeven aan de tafel, zijn belangrijk en helpen ons om de tegenstander te kunnen inschatten en uitspraken over zijn gedrag te kunnen doen.
- Speelt hij agressief of passief (AF)?
- Wijken zijn stats heel sterk af van het ‘optimum’ en is hij daarom unreasonable (niet voor rede vatbaar)?
- Hoe vaak gaat hij naar de showdown?
- Speelt hij alleen tophanden of ook zwakke handen?
Bij de toepassing van statistieken moet je echter voorzichtig zijn. De nauwkeurigheid (en daarmee de waarde) hangt namelijk maatgevend af van het aantal handen dat je van de tegenstander hebt verzameld. Hoe minder handen er tot je beschikking staan, des te groter is de afwijking van de werkelijke waarde.
Over de mate van de afwijking heeft JollyRoger zich het hoofd gebroken in de volgende thread: Vanaf hoeveel handen worden stats betrouwbaar?!
De VPIP is al na relatief weinig handen betrouwbaar, daar het er tenslotte alleen maar om gaat of je preflop geld investeert of niet. Het bereik van de VPIP na 100 handen bij een werkelijke 30% VPIP, kan volgens de analyses van JollyRoger ondanks dat nog tussen 30-39% liggen.
De waarde van de AF, afhankelijk van het aantal handen, is nog niet precies onderzocht, maar een heel belangrijke waarde is de ‘went to showdown’. Van deze waarde hangen namelijk twee heel belangrijke vragen af:
- Met welke range kan ik op de river valuebetten (hoe loose/hoe tight)?
- Kan hij betere handen folden en loont het dus om:
- te bluffen;
- een draw agressief te spelen?
Hoe groot kan de afwijking zijn?
Volgens de hierboven genoemde thread hebben we bij een werkelijke WTS van 34 op 125 handen met ongeveer 96% betrouwbaarheid een bereik van 17 - 52. Vind je een betrouwbaarheid van 68% al genoeg, dan varieert de WTS nog tussen 25 en 43.
Voor ons spel zou dit betekenen dat we tegen een speler met iets meer dan 25 WTS iedere blufmogelijkheid zouden moeten gebruiken en bij een 43 WTS onze draws passief moeten spelen en is het ook niet aan te bevelen om flink te bluffen.
Pas vanaf ongeveer 2000 handen is de afwijking met +- 3% nog maar relatief gering. We hebben dus al heel veel handen van de tegenstander nodig!
Wat wordt er precies bedoeld met verkeerde interpretatie en overwaardering?
Voorbeeld 1:
Preflop: Hero is SB with 6
4 folds, Hero raises.
Volgens de openraisechart moeten we deze hand eigenlijk folden. We hebben nu echter 60 handen van de tegenstander verzameld en hij heeft daarbij de ‘folds big blind to steal’-waarde van 80%. Hij heeft dus tot nog toe veel te weinig zijn BB verdedigd. Hoe vaker de tegenstander foldt, des te looser kunnen we in de smallblind worden met onze openraises. Wanneer we uitgaan van deze waarde, kun je over het algemeen ook met 67o openraisen.
Je moet er echter aan denken dat we aan een 6-max-tafel zitten en dat de tegenstander slechts iedere zesde hand in de big blind zit. We hebben dus slechts 10 handen van hem (60/6) waarin hij in de big blind zat. En bij deze 10 handen was er niet iedere keer een stealraise. Er kan tenslotte ook vanaf de CO zijn geraiset, of iemand heeft daarvoor gelimpt of allen hebben gefold. De 80% is dus vaak slechts uit vijf handen samengesteld, zodat de aanduiding zou luiden: folds big blind to steal 80% (4/5)
Uit deze vijf handen kun je gewoon geen duidelijke conclusies trekken. We mogen deze waarde dus niet veel waarde schenken en moeten voorlopig gewoon standaard spelen.
Voorbeeld 2:
Preflop: Hero is BB with Q
MP2 folds, MP3 raises, 3 folds, Hero calls.
Flop: (4.40 SB) J


Hero checks, MP3 bets, Hero calls.
In dit voorbeeld hebben we Q
in de big blind verdedigd tegen een MP3-openraise. We treffen nu een open-ended straightdraw en hebben met de Q nog een overcard.
We hebben 90 handen van de tegenstander verzameld en komen tot de volgende stats:
(35/27/2.8/44)
Volgens deze stats is de tegenstander een heel agressieve LAG. Tegen een dergelijke tegenstander, die heel agressief is, met 44 WTS, ook nauwelijks betere handen foldt en met A-hoog en K-hoog heel loose downcallt, is het op deze plek juist om je draw passief te spelen.
Het aantal handen is echter zó klein, dat achter de vermoedelijke LAG ook een TAG kan schuilen, die op het moment gewoon goed treft. We moeten onze draw daarom agressief spelen en de kans nemen dat de tegenstander in de loop van de hand een pocketpair zoals 44, 55, 77 of 88 weglegt, of een hand als K9s, A7s, A8s, A9s, A8o of A9o.
Zolang deze stats dus niet door meerdere honderden handen worden bevestigd, moeten we niet van onze standaard afwijken.
Kan ik deze beweringen zelf controleren?
Wanneer je met PokerTracker statistische waardes van de tegenstander registreert en bovendien meerdere databases hebt, probeer dan in de databases steeds dezelfde tegenstander te identificeren en je zult zien dat hun waardes immens kunnen afwijken door verschillende opname-momenten.
Conclusie: Het kan dus gevaarlijk zijn om PT-stats bij een kleine samplesize te overschatten. Je kunt, zoals ook in de thread van JollyRoger wordt aanbevolen, beter het gedrag van de tegenstander aan tafel observeren, daaruit informatie trekken en de PT-stats als extra -maar niet enige- informatie meerekenen (met inachtneming van de samplesize). Is de samplesize daarentegen groot, dan zijn de stats een belangrijke indicatie om bij marginale situaties de juiste beslissing te nemen.
Veel spelers hebben de eigenschap dat ze met initiatief tegen een passieve speler met hoge 'went to showdown', de turn altijd opnieuw betten.
Wanneer we van een passieve speler spreken, dan bedoelen we werkelijk een callingstation, dat:
- sterke handen ook passief speelt;
- zelden tot nooit bluft;
- verkeerde handen naar de showdown brengt, gezien de hoge WTS.
De stats van een dergelijke tegenstander kunnen er zo uitzien: 40/3/0.5/46
Bij poker moet je jezelf optimaal aan de tegenstander aanpassen. Hoewel de tegenstander zich passief gedraagt, betekent dit bij hem nog geen zwakte. Wanneer we ons door de passieve speelwijze tot agressie laten aanzetten, maken we dezelfde fout als een maniac wanneer hij out of position driemaal blufbet en wij hem na drie calls A-hoog laten zien en de showdown winnen.
Het is zeker niet aan te bevelen om onszelf na een call van een passieve speler altijd meteen achter te zien liggen en zelf tot callingstation te worden. Daar gaat het niet om. Het gaat er veel meer om dat je jouw agressie zinvol gebruikt en in de juiste situaties, waarin nauwelijks een betere hand foldt en je zelf showdownvalue hebt, liever de turn checkt en eventueel in position dankbaar de freecard aanneemt. Alleen zó kunnen we namelijk zijn fout het beste uitbuiten. We spelen ook passief, nemen freecards en free showdowns aan en bewerken daarmee dat hij met zijn made hands geen value krijgt.
Voorbeeld 1:
Preflop: Hero is BB with K
4 folds, SB calls, Hero raises, SB calls.
Flop: (4.00 SB) A


SB checks, Hero bets, SB calls.
Turn: (3.00 BB) T
SB checks, Hero checks.
River: (3.00 BB) 4
SB checks, Hero checks.
Final Pot: 3.00 BB
SB shows K

Hier hebben we een klassieke situatie. De callingstation limpt in de SB en we raisen met onze equity-edge met KQ. We missen het board, maken onze continuationbet en de callingstation callt onze bet.
Op de turn krijgen we een gutshot en hebben we K-hoog. We liggen weliswaar vaak nog voor, maar een bet op de turn is niet goed. Een dergelijke speler zal een pair nooit opgeven en wanneer hij toch een keer een sterke hand check/raiset, missen we onze kans om onze straight te treffen.
Wanneer de tegenstander zelf niet heeft getroffen, hebben we de beste highcard met de beste kicker en we kunnen op een riverbet ook een goede fold maken. De tegenstander heeft vaak maximaal zes outs tegen ons. De pot is maar klein en geen overcard kan gevaarlijk voor ons worden. We investeren 1BB in een 3BB-pot. Dit is een investering van 25% om zes outs met een equity van 13% tot folden te brengen. Dat kun je jezelf in deze situatie besparen. Hier is een check dus duidelijk beter dan een bet, daar we op een riverbet van de tegenstander ook een goede fold kunnen maken.
Voorbeeld 2:
Preflop: Hero is BU with Q
2 folds, CO calls, Hero raises, 2 folds, CO calls.
Flop: (5.40 SB) 8


CO checks, Hero bets, CO calls.
Turn: (3.70 BB) K
CO checks, Hero checks.
River: (3.70 BB) 2
CO checks, Hero checks.
Final Pot: 3.70 BB
CO shows J

Hier hebben we een vergelijkbare situatie. De callingstation speelt check/call en op de turn komt een K. We hebben een gutshot en vaak zijn onze outs op Q en J ook nog goed. We zullen met een turnbet echter weer geen betere hand laten folden. K-hoog heeft getroffen. A-hoog foldt een dergelijke tegenstander sowieso niet en handen als QT hebben ook een gutshot waarmee hij ook de river ziet. We moeten hier opnieuw dankbaar de freecard aannemen en op de river onverbeterd ook de gratis showdown nemen.
Conclusie: Je moet je agressie tegen passieve spelers met bedachtzaamheid doorvoeren en wanneer je een goede highcard met showdownvalue hebt, kun je het passieve spel beter door vergelijkbaar gedrag exploiteren en niet door blinde continuationbets op de turn.
Veel spelers zijn zich niet bewust van de hoeveelheid showdownvalue die ze met A-hoog werkelijk hebben. Op de turn wordt A-hoog onverbeterd gefold, hoewel je er volgens equity nog een eenvoudige call mee hebt.
Voorbeeld:
Preflop: Hero is BU with A
3 folds, Hero raises, SB 3-bets, BB folds, Hero calls.
Flop: (7.00 SB) 9


SB bets, Hero calls.
Turn: (4.50 BB) Q
SB bets, Hero folds.
De pot is op de turn 5.5 BB. We betalen nog 2BB tot de showdown, dus geldt:
EV(calldown in worst case) > 0, wanneer EQ > verlies/(winst + verlies)
Worst case = De tegenstander speelt op de river slim en we krijgen geen bet meer van een slechtere hand.
Daaruit volgt dat onze winst dus maximaal de pot zou zijn, met een grootte van 5.5 BB. Wanneer we verliezen bedragen de kosten: verlies vanaf de turn = 2 BB. Daaruit volgt:
EV(calldown worst case) > 0, wanneer EQ > 2/(5,5 + 2) = 26%
Speelt de tegenstander de river perfect speelt, dan is minstens 26% EQ dus genoeg voor een calldown. We nemen als basis een relatief acceptabele 3-bet-range vanuit de small blind: 55+, A6s+, KTs+, A8o+, KJo+
Daar na een preflop-3-bet uit de SB, vaak 'bet flop' en 'bet turn' van de agressor als gefixeerde betreeks wordt gespeeld, kunnen we ervan uitgaan dat de bet op de turn de range van de tegenstander niet heeft beïnvloed.
Resultaat:
Board: 9s 4s 9h Qd
Dead:
equity win tie pots won pots tied
Hand 0: 69.485% 61.86% 07.63% 3892 480.00 { 55+, A6s+, KTs+, A8o+, KJo+ }
Hand 1: 30.515% 22.89% 07.63% 1440 480.00 { AsTh }
Hoewel er op de turn een facecard komt, die de tegenstander met AQ of KQ goed zou kunnen hebben, hebben we ondanks dat nog 30% equity en dus een call.
Laten we aannemen dat op de turn een 2
Board: 9s 4s 9h 2d
Dead:
equity win tie pots won pots tied
Hand 0: 61.081% 55.73% 05.35% 3752 360.00 { 55+, A6s+, KTs+, A8o+, KJo+ }
Hand 1: 38.919% 33.57% 05.35% 2260 360.00 { AsTh }
Hier hebben we zelfs een indrukwekkende 40% equity.
Juist bij totale blanks, zoals de 2, is een fold op de turn dus een zeer grove fout.
Laten we aannemen dat op de turn een K
Board: 9s 4s 9h Kd
Dead:
equity win tie pots won pots tied
Hand 0: 78.113% 69.81% 08.30% 4239 504.00 { 55+, A6s+, KTs+, A8o+, KJo+ }
Hand 1: 21.887% 13.59% 08.30% 825 504.00 { AsTh }
De koning is de enige kaart waarbij we onze hand moeten opgeven. Bij alle andere kaarten hebben we een instacall.
Meer informatie over dit thema kun je vinden in het actuele platinum artikel: heads-up op de flop OOP: C/C flop zonder initiatief - met showdownvalue
Conclusie: Ook wanneer je met A-hoog geen pair hebt getroffen kun je bij loose ranges (3-bet-situatie - stealposition CO/BU versus SB/BB) ook zonder de hand te hebben verbeterd, proberen de showdown te zien. Dit komt doordat de tegenstander genoeg handen heeft die slechter zijn en het board ook hebben gemist.