Riverplay deel 1 - theorie

» COLUMN

Riverplay deel 1 - theorie

Door MiiWiin

In het verloop van een hand hebben we maximaal vier streets te doorstaan om naar de showdown te komen. Elke street heeft zijn eigen dynamiek en problematiek, maar vooral het river-spel is niet al te gemakkelijk.

We willen ons er eens mee bezighouden waar de bijzonderheden van het river-spel liggen en waar je op zou moeten letten. In de volgende twee publicaties zullen we ons dan vaker bezighouden met voorbeelden, waarbij we, naast verschillende tegenstanders en spots, het meest op onze positie zullen letten.

Zoals gezegd heeft iedere street zijn eigen problematiek, maar juist de river wordt door velen onderschat. Ik geloof niet dat de naam daar medeverantwoordelijk voor is, maar velen hebben een vloed onderschat en worden er tenslotte ver door weggespoeld.

De river heeft veel bijzonderheden. Het menselijk verstand merkt standaardsituaties op en probeert deze in patronen te duwen. Wij, als pokerspelers, weten dat dit over het algemeen gevaarlijk kan worden. Dus onderzoeken we ons spel niet alleen aan de hand van resultaten, maar proberen we tevens te analyseren of we goed hebben gespeeld. Komen we aan het einde tot het besluit dat onze move een positieve verwachtingswaarde had, dan kunnen we daar ter afsluiting tevreden mee zijn.

Dit leereffect is natuurlijk heel belangrijk, maar zal alleen in ons voordeel werken wanneer we bovendien nadenken over vergelijkbare speelwijzes in de toekomst. Hebben we eenmaal deze dynamiek van het spel ontwikkeld, dan worden we op den duur steeds “beter”, wat betekent dat we vaker juiste beslissingen nemen. Veel ervaring is dan ook noodzakelijk.

Onderzoeken we nu vervolgens de verschillende streets, dan bevind je jezelf natuurlijk het meeste in preflopsituaties, waar je het spel al heel sterk aan de tegenstanders hebt aangepast en in de loop van de tijd veel fouten zou moeten kunnen vermijden.

Helemaal aan het einde komt echter de river. Het is logisch dat de laatste te spelende ronde, in verhouding tot de andere streets, relatief zelden plaatsvindt. Wie zijn VPIP en zijn “went to showdown”-waarde bekijkt, zal uiteindelijk zien dat hij heel zelden riverbeslissingen hoeft te nemen, namelijk in een verhouding van ruwweg 1 op 25. Of beter gezegd: Verhoudingsgewijs ontbreekt ons de ervaring op de river.

Dit is natuurlijk heel irritant, wanneer we ons bewust zijn dat we op de river de duurste beslissingen treffen. De pot is natuurlijk ondertussen heel groot, en daar zich de meeste bets bij het No-Limit Hold'em zich richten op de grootte van de pot, moeten we verhoudingsgewijs veel investeren.

Bovendien is er een groot verschil tussen de river en alle andere streets: De handen zijn “gemaakt”. Er komen geen kaarten meer, er staan twee handen tegenover elkaar, waarvan meestal een de betere is en als het ware het "recht" heeft op de pot. Of deze hand echter ook wint, is nog lang niet duidelijk.

Vaak zie je de hand op de river als afgelopen en hoef je hem “alleen nog” naar de showdown te leiden. Heb je Villain op een draw gezet, dan komt hij op de river óf aan en moet je heel voorzichtig zijn, óf je tegenstander mist hem en je ligt meestal voor.

Je hebt al op de turn de beslissing getroffen of je de river vervolgens opgeeft, een bluf wilt uitlokken, of gewoon valuebet. Vaak laat men op de river de laatste concentratie wegvallen.

Natuurlijk veranderen ook de “odds”. Op de eerste streets verstaan we onder “odds” meestal een soort weddenschap over de kans dat een voor ons helpende kaart op de volgende streets nog zal verschijnen. We gaan er meestal van uit dat we achter liggen en kunnen wiskundig behoorlijk correct berekenen hoe groot de kans is dat de volgende kaart ons de beste hand zal bezorgen. Bij de pot-odds hebben we weliswaar een wat moeilijkere berekening, op grond van de mogelijke implied odds, maar met veel ervaring kunnen we inschatten of een call met een draw op de flop op den duur veelbelovend zal zijn.

Op de river krijgen we bij een bet van Villain ook odds, maar ditmaal kunnen we geen vaste wiskunde erbij halen:

1.) PartyPoker $25 NL Hold'em (6 handed) HandRecorder v0.9b

Stacks & Stats
MP ($25)
CO ($25)
UTG ($25)
BB ($25)
SB ($25)
Hero ($25)

Preflop: Hero is Button with A , K
UTG raises to $1.00 2 folds, Hero raises to $3.25, 2 folds, UTG calls $3.25

Flop: ($6.35) K, 3, 4 (2 players)
UTG checks, Hero bets $4.50, UTG calls $4.50

Turn: ($15.35) 5 (2 players)
UTG checks, Hero checks

River: ($15.35) 6 (2 players)
UTG bets $7.50, Hero ???

Tot aan de turn een standaardhand. Hero heeft echter op de turn besloten om behind te checken en op de river bij een niet--kaart, afhankelijk van de betsize, nog eens te callen.

Nu krijgt hij natuurlijk een bet voorgeschoteld. Hero moet $7,50 betalen om een kans te hebben om $22,35 te winnen. Dit zijn ongeveer odds van 3 tegen 1. Dit betekent dat Hero in één van de vier gevallen voor moet liggen om hier winstgevend te callen.

Deze odds in te schatten is niet gemakkelijk. Liggen we hier in één op de vier gevallen voor? Ad hoc is hier een snelle wiskundige schatting nauwelijks mogelijk.

Precies voor zulke gevallen heb je ervaring nodig, maar je moet goed beseffen dat hier dure beslissingen moeten worden genomen. Het kan dus niet verkeerd zijn om je met dit thema bezig te houden en Equilator een beetje te gebruiken, om zo onze tegenstander speciale ranges te geven en te kijken of je nog vaak genoeg voor ligt.

Je mag dus hier niet in je denkpatroon terugvallen en een “vaste” line in je hoofd hebben. De hoogte van een bet of een raise van Villain verandert onze odds soms drastisch en kan uit een call met een positieve verwachtingswaardie, een slechte call maken.

In het andere voorbeeld is de zaak duidelijk: Villain heeft op de turn gecheckt en een mogelijke bluf uitgelokt. Door de kleine bet en de kans dat Villain hier af en toe zal bluffen, is dit een automatische call met top-pair/topkicker.

Het zou echter fout zijn om je de line “check-behind turn, call any river” in te prenten, zonder daarbij op de odds te letten. Bij een potsized bet zouden hier verdergaande overwegingen mogelijk zijn en moet je een push zeker niet callen.

Meer informatie daarover in de praktijkvoorbeelden, de volgende keer.

Grof ingedeeld hebben we drie verschillende mogelijkheden hoe we een river willen spelen.

1.) De bluf
We denken dat we op de river niet voor liggen en willen proberen onze tegenstander van een betere hand af te krijgen. Naast het verloop van de hand en de ontwikkeling van het board, is natuurlijk een basisinzicht over onze tegenstander noodzakelijk, net zoals een mogelijke geschiedenis, rekening houdende met ons image. We kunnen natuurlijk alleen puur bluffen, want semi-blufs zijn, op grond van de afgesloten hand, niet meer mogelijk.

Ons doel: Een betere hand te laten folden!

2.) De showdown
Hebben we de mogelijkheid, dan willen we zo goedkoop mogelijk naar de showdown. We geven onszelf weliswaar showdownvalue, maar zien ons niet zonder twijfel heel ver voor liggen en willen niet meer dan noodzakelijk investeren.

Ons doel: Een gunstige showdown.

3.) De valuebet
We zien onszelf duidelijk voor liggen, los van of de river ons heeft geholpen of dat we al eerder een sterke hand hadden. Onze nadruk ligt er nu op hoe we het beste meer geld van Villain kunnen krijgen.

Ons doel: We willen maximale value voor onze sterke hand.

De sterkte van onze hand
is natuurlijk beslissend voor de mogelijkheden en doelen waar we naar streven. Ook hier kunnen we een grove indeling maken:

1.) Weak hand
Onze hand is zwak en biedt nauwelijks tot helemaal geen showdownvalue. Dit is bijvoorbeeld mogelijk bij een busted draw, bij onverbeterde overcards, of na een call met een middlepair op de flop, die na extra overcards op de turn en river nu als 4th pair, duidelijk aan sterkte heeft verloren.

2.) Made hand
We hebben een made hand, die weliswaar goed is en showdownvalue heeft, maar niet zonder twijfel de beste hoeft te zijn. Mogelijk zijn hier bijvoorbeeld overpairs of top-pair/topkicker. Tevens zijn natuurlijk handen mogelijk die eventueel uitgedrawd kunnen zijn, zoals bijvoorbeeld een set bij een aankomende straight, of een sterk two pair bij aankomende flush.

3.) Strong made hand
Op de river kunnen we een heel sterke hand tonen. We denken zo vaak voor te liggen, dat we hier uitbetaald willen worden. We geven ons zogezegd de nuts en zien slechts een kleine kans dat Villain een betere hand heeft.

Vergelijken we nu onze drie opties met onze mogelijke handen, dan kunnen we natuurlijk steeds de punten 1 tot en met 3 samenvoegen.

Hebben we een zwakke hand, dan is natuurlijk beduidend eerder een bluf de optie, dan bijvoorbeeld bij een made hand. Hebben we een made hand, dan moeten we ook niet proberen om door een raise onze hand onnodig te duur te maken. En met een strong made hand moeten we niet proberen een valuebet te laten glippen.

Nu is het natuurlijk de vraag hoe we deze opties precies moeten omzetten. Zoals gezegd zullen we de volgende keer het IP-spel nader bekijken en erop ingaan hoe we welke optie - natuurlijk afhankelijk van Villain - het beste kunnen omzetten.

De keer daarna houden we ons dan bezig met het OOP-spel, waar natuurlijk nog wat lastiger vorm aan te geven is.

Om echter die theorie voorlopig even af te sluiten ontbreekt nog een belangrijk punt, dat juist bij het thema riverplay aan betekenis wint: bluffinduce.

Bluffinduce (vertaald: de tegenstander ertoe verleiden een blufbet te maken) wint natuurlijk alleen op de laatste streets aan betekenis. Vaak zal dit al op de turn worden ingezet, waar je in positie behind kunt checken om zo een blufbet op de river te induceren.

Op de river, out of position, heeft bluffinduce natuurlijk een vergelijkbare betekenis. Vaak probeer je met een check een bluf uit te lokken, waarmee je weliswaar relatief gunstig naar de showdown kunt komen, maar door de verwachte blufbet nog een hogere verwachtingswaarde hebt.

Ook bluffinduce zal in de volgende twee artikelen natuurlijk in onze benaderingen voorkomen.