Jak grasz na trzecim streecie?

Artykuł zajmuje się grą na trzecim streecie w Seven Card Stud Hi/Lo. W tej części gry otrzymasz swoje trzy pierwsze karty. Ze względu na złożoność Stud8, dużej liczby możliwych kombinacji i wpływu martwych kart (karty, które nie mogą już zostać rozdane), nie jest możliwe podanie czegoś w rodzaju starting hands chart.

Z tego względu poznasz w tym artykule różne kategorie możliwych rąk startowych oraz rekomendacje, jak można je najlepiej zagrać.

Z grubsza rozróżniamy:

• bardzo mocne ręce
• mocne ręce
• marginalne ręce

Kategoria 1: Bardzo mocne ręce, które można rozgrywać zawsze

Trójka rolled-up to trzy karty tej samej wartości. Ręce takie są najsilniejszymi możliwymi rękami wysokimi, nie posiadają jednak wcale szans na utworzenie ręki niskiej (w przypadku trójki ósemek lub niższych trójek, tylko znikomą szansę). Wynika z tego, że całkowitą pulę możesz wygrać takimi rękami tylko wtedy, gdy nikt z graczy nie może utworzyć ręki niskiej. Z tego względu, z trójkami rolled-up powinieneś starać się już podczas trzeciego streeta wypchnąć niskie ręce z gry.

Sposób gry trójkami rolled-up nie jest jednolity. Trójką dziewiątek aż do trójki króli chcesz przede wszystkim uniemożliwić to, aby grać przeciwko rywalowi z niską ręką. W takich przypadkach powstaje niebezpieczeństwo, że wygrasz jedynie połowę puli. W późniejszych rundach nie będziesz miał praktycznie możliwości zniszczenia oddsów przeciwnika.

Chcesz grać przeciwko wielu przeciwnikom, przede wszystkim takim, którzy zamierzają grać ręką niską, lub przeciwko niewielu, którzy zamierzają grać rękę wysoką. Z tego względu zawsze musisz się zastanowić, jak najlepiej osiągnąć ten cel.

Jeżeli masz na przykład K K K i przed tobą podbił ktoś z odkrytą Q, zastanów się, jak będą reagować gracze za tobą. Jeżeli wychodzisz z założenia, że wejdą oni w to podbicie nawet ze słabymi rękami (wysokimi lub niskimi), również możesz jedynie sprawdzić.

Jeżeli natomiast wychodzisz z założenia, że sprawdzą tylko z bardzo silnymi układami na rękę niską, powinieneś przebić, aby wyrzucić z gry graczy z rękami niskimi. W ten sposób wyizolujesz gracza, który przed tobą podbił, abyś mógł grając przeciwko niemu wygrać całkowitą pulę.

Jeżeli natomiast masz 7 7 7, możesz spokojnie od razu podbić, aby przeciwnicy mieli wrażenie, że próbujesz wypchnąć inne niskie ręce z gry, abyś grał przynajmniej o połowę puli.

Bądź ostrożny z trójkami 9 9 9 i wyższymi, jeżeli podbił przed tobą ktoś z wyższą odkrytą kartą niż twoja trójka. Jeżeli w takiej sytuacji podbijesz, uważny gracz szybko będzie u ciebie przypuszczał trójkę lub przynajmniej wyższą parę w kartach zakrytych niż jego odkryta karta i nie będzie więcej inwestował pieniędzy w swoją rękę.

Rozumie się przez to ręce takie jak 3 4 5 lub 5 6 7, a także 3 4 6, czyli trzy połączone karty tego samego koloru z siódemką lub ósemką jako najwyższą kartą. Miedzy kartami może być pojedyncza luka. Jednakże ręce takie są tym lepsze, im mniej luk jest pomiędzy kartami.

Ręce takie mogą się rozwinąć do strita, koloru, pokera, niskich rąk i jeszcze kilku innych układów. Dlatego też są to jedne z najsilniejszych rąk startowych w Stud8. Praktycznie podczas tej rundy będziesz zawsze grał takimi rękami, często nawet agresywnie, czyli podbijał i przebijał.

Mając takie karty, posiadasz wiele możliwości przy budowaniu końcowego układu, a co za tym idzie, wiele sposobów ich rozgrywania. Możesz grać zarówno przeciwko wielu, jak i niewielu graczom. Możesz podbić, sprawdzić lub przebić. Zwróć jednak uwagę, jak kształtuje się twoja ręka, czy twój niski draw jest najlepszym z możliwych oraz czy chciałbyś wyrzucić przeciwników z gry, czy wolisz ich zatrzymać. W zasadzie będziesz chciał wyrzucić z gry inne niskie drawy, i grać przeciwko możliwie dużej liczbie rąk wysokich.

Jeżeli masz na przykład 5 6 7 i widzisz, że gracz za tobą ma odkrytą 6 lub niższą kartę, to podbicie jest lepszym wyborem ku temu, aby wyrzucić owego gracza z gry. W ten sposób podwyższasz szansę na to, że twój niski układ będzie na końcu najlepszą ręką niską, o ile uda ci się ją skompletować.

Jeżeli natomiast nie masz możliwości wyrzucenia takich graczy z gry, bo siedzą przed tobą, obserwuj dokładnie ich kolejne karty podczas następnych stritów i wykorzystaj każdą sposobność, jaka się tylko nadarzy, by wypchnąć ich z rozdania.

Nawet kiedy wydaje ci się, że lepiej jest podbić, pamiętaj, że trzymasz jedynie niegotową rękę i z takową faworyzujesz większą liczbę przeciwników. Przede wszystkim, jeśli w talii masz jeszcze wiele możliwych outów, nie musisz się obawiać wysokiej pary lub podobnych kart, nawet jeżeli nie wygląda na to, że twoi przeciwnicy spekulują na lepszą rękę niską.

W takich przypadkach nie ma dla ciebie nic lepszego, niż grać przeciwko wielu przeciwnikom, aby na końcu wygrać obie pule za najlepszą rękę wysoką oraz najlepszą niską.

Dwa asy i jedna niska karta stanowią bardzo mocną rękę startową. Właściwie można ją wymienić bezpośrednio tuż za już wspomnianymi wcześniej rękami. Im więcej dodatkowych możliwości posiadasz z tą ręką, tym staje się ona silniejsza. Kiedy trzymasz na przykład dwa asy i niską kartę, która ma ten sam kolor co jeden z asów i pozwala budować strita - to jest to bardzo mocna ręka startowa.

Im niższa jest dodatkowa karta do asów, tym wyższe prawdopodobieństwo, że skompletujesz lepszą rękę niską i tym silniejsza staje się ta ręka. Swoją siłę bierze nie z tego, czym się może stać, lecz z tego, czym już jest. Możliwości rozwoju dodatkowo ją wzmacniają.

Para asów jest najwyższą możliwą parą i tylko trójka rolled-up jest w tym momencie silniejszą ręką gotową. Dlatego z taką ręką będziesz chciał grać przeciwko niewielu oponentom, najlepiej przeciwko tym, którzy również starają się grać na rękę wysoką. Można ją również rozgrywać przeciwko oponentom, którzy grają na rękę niską, ponieważ posiada ona spory potencjał, aby się do niej rozwinąć.

Ręką tą powinieneś spróbować zredukować liczbę pozostających w grze tak, aby tylko niewielu lub tylko jeden przeciwnik w niej pozostał. Jedynym wyjątkiem jest sytuacja, w której przed tobą podbił jeden gracz z ręką wysoką, a za tobą nie ma niebezpiecznych niskich kart. W takim wypadku powinieneś tylko sprawdzić, aby reprezentować trzy niskie karty i nie wyrzucić z gry ręki wysokiej.

Kategoria 2: Silne ręce, które przeważnie można rozgrywać

Trzy niskie karty w tym samym kolorze (ósemka lub niżej, ale bez asa), które nie mają możliwości z kolejnymi dwiema kartami rozwinąć się do strita. Ręka ta jest bardzo silna, jednakże nie tak, jak trzy karty do niskiego pokera. Jej siła wynika z możliwości wygrania części puli dla ręki niskiej oraz z tego, że może się rozwinąć do koloru i dzięki temu wygrać część puli za rękę wysoką.

Dodatkowo ręka ta zyskuje na sile, jeżeli dwie karty są konektorami, czyli następują bezpośrednio po sobie. Dzięki temu uzyskuje dodatkowy potencjał, aby rozwinąć się do strita. Ich siła do wygrania części puli dla rąk niskich jest tym wyższa, im niższe są karty.

Jeżeli jest to możliwe, również z taką ręką powinieneś spróbować wypchnąć inne niskie niegotowe ręce z gry. Nie rozgrywaj tej ręki zbyt wysoko na trzecim streecie, ponieważ jeżeli się nie polepszy, musisz ją spasować już na czwartym lub najpóźniej na piątym stricie. Szczególnie wtedy, gdy twoje outy do koloru i niskich kart nie są już w 100% dostępne.

Ręka tego typu świetnie nadaje się do gry heads-up, ponieważ dzięki możliwości skompletowania koloru posiada potencjał wygrania całej puli, jednak powinno się ją również rozgrywać przeciwko wielu oponentom.

Jeżeli jednak wiele z kart w twoim kolorze jest już odkrytych, ręka ta nie nadaje się do dalszej gry. Jeśli więcej niż dwie karty z twojego koloru są odkryte na stole u przeciwników, znacznie spada prawdopodobieństwo skompletowania koloru. W takiej sytuacji powinieneś rozgrywać tę rękę tylko wówczas, jeżeli masz przypuszczalnie najlepszą niegotową rękę niską. Spore niebezpieczeństwo w rozgrywaniu tego rodzaju ręki startowej polega na tym, że tylko marginalnie polepszy się na rękę niską i zakończy grę jako druga w kolejności ręka niska. Może cię to sporo kosztować!

Rękę tę rozgrywa się tak samo jak poprzednią, oczywiście z tą różnicą, że należy zwracać uwagę na karty, które tworzą strita. Jeżeli dzięki dwóm kartom w tym samym kolorze możliwy jest do utworzenia kolor, ręka ta zyskuje na sile.

Graj ostrożnie taką ręką, gdyż istnieje więcej rąk, które wygrywają ze stritem, niż rąk, które wygrywają przeciwko kolorowi. Może się więc zdarzyć, że trafisz swoją rękę i pomimo tego przegrasz przeciwko wyższemu układowi, np. ręce z kolorem. Z tego powodu powinno się bacznie obserwować odkryte karty i jeżeli zanosi się na kolor u przeciwników, lepiej spasować własną rękę. Poza tym powinieneś spasować tę rękę, jeżeli się szybko nie polepszy do niegotowego strita z czterema kartami, gdyż wtedy ścigasz się z nie najlepszą ręką niską.

Jeżeli wśród twoich kart jest luka, na przykład 3 4 6, musisz być ostrożniejszy, ponieważ potrzebujesz dokładnie tej jednej brakującej karty. W takim wypadku grasz przede wszystkim o część puli za rękę niską, gdyż aby skompletować niegotowego strita, masz tylko cztery outy. Takiego rodzaju rękę powinieneś szybko spasować, jeżeli dodatkowo nie posiadasz silnej ręki do grania o część puli za rękę niską.

Jeżeli nie możesz już całkowicie liczyć na brakującą kartę (mniej outów) i niski draw nie jest już najlepszym układem w grze, to w zależności od sytuacji, czasami spasowanie tej ręki na trzecim streecie może być najlepszym wyborem. Jeszcze gorsze są niegotowe strity z dwiema brakującymi kartami, jak na przykład 3 5 7 lub 3 4 7. Ręce takie można ocenić jako ręce do gry w Razz, a nie jako ręce niskie z możliwością utworzenia ręki wysokiej, gdyż jako niegotowy strit należy się z nimi obchodzić bardzo ostrożnie.

Również trzy niskie karty zawierające asa tworzą niegotową rękę niską z potencjałem na rękę wysoką. To, co napisano o dwóch poprzednich rękach, odnosi się również do tego układu. Im więcej możliwości na strita lub kolor ma ten układ, tym jest on silniejszy. Powinieneś być jednak ostrożny, gdyż nie masz tu aż tylu możliwości, aby utworzyć rękę wysoką.

Z tego względu potrzebujesz większego potencjału na rękę niską, aby w ogóle wchodzić z nią w rozdanie. Poza tym powinieneś zwrócić uwagę na fakt, że as może się rozwinąć do pary asów i przez to przedstawiać lepszą szansę na wygranie części puli za ręce wysokie. Z tego wynika, że mając taką rękę, najlepiej grać przeciwko niewielu oponentom, ponieważ wzrasta prawdopodobieństwo, że para lub dwie pary wystarczą, aby wygrać część puli za rękę wysoką.

Zwróć uwagę na to, aby nie grać przeciwko lepszej ręce wysokiej i lepszej ręce niskiej. Powinieneś spróbować grać tak, aby przynajmniej w jednym kierunku otrzymać najsilniejszą rękę. Jeżeli wydaje się, że jeden przeciwnik ma dwie pary lub trójkę, a inny lepszą niegotową rękę niską, należy bezwzględnie spasować.

Do tej kategorii zalicza się wysokie pary, takie jak para króli lub dam. Rozgrywanie jedynie rąk wysokich w Stud8 Hi/Lo jest bardzo niebezpieczne, ponieważ często wystąpi ręka niska, która zapewni sobie połowę puli i dodatkowo po skompletowaniu strita lub koloru może mieć szanse na drugą połowę puli. Sytuację taka nazywa się freeroll, a mając jedynie rękę wysoką, często się w niej znajdziesz.

Całkowicie katastrofalną jest sytuacja, kiedy masz jedynie rękę wysoką i jest ona w rozdaniu tylko drugą co do wartości. W takim wypadku masz praktycznie rękę z połową pot odds. Z tego też powodu nie graj wysokich par, jeżeli przeciwnicy mają wyższe odkryte karty. Nawet jeżeli jeszcze nie weszli w rozdanie, raczej powinieneś w takiej sytuacji spasować i czekać na lepszą okazję. Najgorsze, co może ci się przytrafić, to granie przeciwko odkrytemu asowi. Nawet jeżeli twój przeciwnik nie ma pary asów, może posiadać niegotową rękę niską i do tego pokonać cię w walce o część puli za rękę wysoką, gdy otrzyma kolejnego asa. Poza tym w przeciwieństwie do ciebie, on wie, co posiada, więc twoja grywalność wysokiej pary, jak np. pary króli przeciwko odkrytemu asowi, jest bardzo niekorzystna.

Wysoka para zyskuje na wartości, jeżeli na przykład posiada kartę dodatkową, która uczyni z dwóch kart niegotowego strita lub kolor. Masz wtedy dalsze możliwości, chociaż niewielkie, na polepszenie swojej ręki i wygranie części puli za rękę wysoką.

Niska karta dodatkowa otwiera możliwości trafienia ręki niskiej, jednakże szansa ta jest znikoma, gdyż musiałbyś trafić wszystkie cztery karty niskie. To z kolei ograniczyłoby szanse na wygranie puli dla ręki wysokiej, a poza tym grałbyś rękę wysoką tylko z parą i bardzo rzadko wygrywałbyś część puli za rękę wysoką. Niska karta dodatkowa wzmacnia tę rękę startową głównie wtedy, gdy jest widoczna jako karta odkryta i powoduje wrażenie, że grasz na niegotową rękę niską. Umożliwi to zwodnicze rozgrywanie ręki i otrzymanie kontrakcji od gorszych rąk wysokich.

Tego rodzaju rękę można bardzo dobrze rozgrywać przeciwko jednemu oponentowi, najlepiej takiemu, który posiada słabą rękę wysoką. Jednakże grając przeciwko wielu oponentom, należy uważać na to, jak się rozwijają ich ręce. Przede wszystkim, jeżeli wiele rąk wysokich pozostaje w rozgrywce, należy się zastanowić, dlaczego uczestniczą jeszcze w rozdaniu i czy przypadkiem nie mogą cię pokonać.

Gdy grasz przeciwko wielu niskim rękom, powinieneś dostosowywać grę do panujących warunków. Jeżeli na przykład podbiciem na trzecim streecie możesz wyrzucić z gry tylko niewielu przeciwników, należy sprawdzić, i dopiero na czwartym streecie rozpocząć grę agresywną, gdy niewielu przeciwników otrzyma wysokie karty. Jeżeli jednak na czwartym stricie wielu przeciwników otrzyma niskie karty i ty nie poprawisz swojej ręki do co najmniej dwóch par, powinieneś taką rękę spasować.

Najważniejsze, na co musisz zwracać uwagę, posiadając ręce startowe takiego rodzaju, to fakt, abyś miał rzeczywiście najwyższą rękę. Pytanie to powinieneś zadawać sobie nie tylko na trzecim streecie, lecz podczas każdej kolejnej rundy. Nawet podczas gry przeciwko oponentom, którzy grają na rękę niską, powinieneś sprawdzać, czy nie kompletują strita lub koloru.

Często jedna para nie wystarczy, aby wygrać część puli za rękę wysoką. Dlatego powinieneś grać swoje wysokie pary tylko wtedy, jeżeli nie więcej niż jeden z twoich outów leży już na stole. W przeciwnym wypadku spasuj, bo prawdopodobieństwo, że na river będziesz miał jedynie drugą najlepszą rękę, jest bardzo wysokie.

Kategoria 3: Marginalne ręce, grywalne warunkowo

Takie ręce startowe należą do ciężkich w Stud Hi/Lo i powinny być rozgrywane tylko w sytuacjach wyjątkowych. Pamiętaj, że nie opłaca się trzymać niekompletnej ręki wysokiej, z którą możesz wygrać tylko połowę puli. Abyś mógł rozgrywać tę rękę, twoje outy powinny być live (nie mogą być jeszcze rozdane). Poza tym powinieneś posiadać potencjał na kolor lub strita (np. z T J Q) bądź posiadać dwie niskie karty (np. K 6 5).

Jeżeli posiadasz dwie niskie karty, dobrze jest, kiedy jedna z nich jest nieodkryta. Trudniej jest wtedy odgadnąć przeciwnikom, że grasz tylko rękę wysoką. Takie ręce startowe można lepiej rozgrywać, kiedy przed tobą kilku przeciwników weszło do rozdania i posiadasz over card.

Są to ręce startowe składające się z trzech niepowiązanych niskich kart. Nigdy nie rozgrywaj takich rąk, jeżeli masz wrażenie, że musisz grać przeciwko lepszej ręce niskiej. Mając taką rękę startową, nie powinieneś nigdy rozgrywać nimi pojedynku jeden na jednego (heads-up). Takie ręce gra się dobrze przeciwko wielu rękom wysokim i to tak tanio, jak tylko możliwe. Układy takie nie mają możliwości rozwinąć się do strita lub koloru na dwóch kolejnych streetach i w ten sposób stać się rękami wysokimi. Są one czystymi rękami niskimi.

W przypadku podbicia, tego rodzaju ręka może być rozgrywana tylko wtedy, gdy już wiele rąk wysokich weszło do rozdania. Z takim układem możesz podbijać bardzo rzadko. Jedynym powodem do tego, aby podbić, byłaby sytuacja, w której przed tobą weszło już do rozdania kilka rąk wysokich, a ty podbiciem starasz się zmusić inne ręce niskie do spasowania tak, abyś jako jedyny pozostał z ręką niską w rozdaniu. W takim przypadku, twoja odkryta karta powinna być niższa niż odkryte karty u innych rąk niskich.

Podsumowując, o tego rodzaju ręce startowej można powiedzieć, że nie jest ona tak silna, jak mogłoby się wydawać i dlatego też jest bardzo droga, jeżeli się ją źle rozgrywa. Zapamiętaj, aby nigdy jej nie rozgrywać przeciwko lepszej niskiej ręce lub w sytuacji jeden na jednego (heads-up). Najlepiej rozgrywać ją przeciwko wielu rękom wysokim, powinieneś więc uczynić wszystko co możliwe z twojej strony, aby tak się stało.

Tego rodzaju ręka startowa rzadko nadaje się do rozgrywania i będziesz ją przeważnie pasował. Jednak również tu istnieje wyjątek, kiedy to grasz przeciwko jednemu przeciwnikowi z wysoką parą. Spróbuj wówczas wypchnąć innych graczy z gry, poza tym jednym z wysoką parą.

Pomysł polega na tym, że grając under pair i over card jest się tylko stosunkowo słabszym (underdog) przeciwko wyższej parze (około 40:60 w Stud High) i strata ta zostaje wyrównana poprzez możliwość utworzenia ręki niskiej.

Jeżeli jednak uważasz, że jest to niemożliwe, spasuj. Aby móc rozgrywać tę rękę, twoje outy muszą być w grze (live). Oznacza to, że ani as, ani inna pasująca do twojej pary karta nie może leżeć odsłonięta przed twoimi przeciwnikami.

Układ ten można bardzo dobrze rozgrywać przeciwko jednemu przeciwnikowi z wysoką ręką. Nie może on jednak posiadać pary asów, wtedy należy ją spasować. Jeżeli ma parę króli, posiadasz sporo możliwości, aby go pokonać, na przykład wtedy, kiedy twoja para rozwinie się do trójki lub gdy otrzymasz drugiego asa. Poza tym posiadasz również szansę na wygranie części puli za rękę niską i tym samym wygranie całkowitej puli, jeżeli tylko otrzymasz kolejną niską kartę.

Mając taką rękę, musisz dokładnie analizować karty pojawiające się przed przeciwnikiem. Jeżeli utworzy się para z jego door card lub jeżeli otrzyma kartę, która mogłaby mu pomóc w skompletowaniu strita lub koloru, powinieneś spasować.

Rękę tę można nawet rozgrywać przeciwko ręce niskiej w pojedynku jeden na jednego (heads-up), jeżeli tylko własna odkryta karta jest niższa od odkrytej karty przeciwnika. W ten sposób posiadasz często możliwość zmuszenia go do spasowania w sytuacji, kiedy na czwartym streecie otrzymasz kolejną niską kartę, a twój przeciwnik wysoką.

Zasada ta obowiązuje również wówczas, kiedy twoja para jest wyższa niż odkryta karta przeciwnika. W takim wypadku powinieneś grać bardzo agresywnie i zmusić go do zapłacenia sporej ilości pieniędzy za to, że ma zamiar grać rękę niską. W szczególności, jeżeli otrzyma na czwartym lub piątym streecie złe karty, a ty dobre do ręki niskiej. Nie powinieneś pozwolić mu za darmo obejrzeć kolejnej karty, lecz natychmiast postawić zakład.

Ważne jest, aby rozgrywać tę rękę tylko przeciwko jednemu oponentowi.

Rozumie się przez to niską parę, ósemek lub niżej, przy której dodatkowo jest niska karta. Ten rodzaj rąk zyskuje na sile, jeżeli dwie karty są w tym samym kolorze lub następują bezpośrednio po sobie (konektory). Tego rodzaju ręce są jednak niezbyt silne i w żadnym wypadku nie powinno się ich rozgrywać przeciwko wyższym rękom. Mogą być rozgrywane w pojedynku jeden na jednego przeciwko innej niskiej ręce. W tym przypadku powinieneś grać agresywnie, zwłaszcza wtedy, gdy twój przeciwnik otrzyma na czwartym streecie złą kartę i będziesz w stanie możliwie szybko zmusić go do spasowania.

Kiedy podbijasz, a kiedy sprawdzasz?

W pojedynku heads-up podbijaj zawsze z grywalnymi rękami. Rękami niskimi na wczesnej pozycji powinieneś limpować, aby zobaczyć przebieg licytacji po tobie. Właśnie wtedy, gdy posiadasz dobrą niegotową rękę niską z potencjałem na rękę wysoką (np. 345), lepiej jest grać o pulę, o którą walczy wielu przeciwników, w której słabe ręce niskie i średnie ręce wysokie limpują po tobie. W ten sposób możesz wygrać spory pot, jeżeli tylko trafisz swoją rękę.

Jeżeli siedzisz na późnej pozycji, czyli mniej więcej 3 graczy przed tym, który wpłacił bring-in, powinieneś rozgrywać wszystkie nadające się do gry ręce jako open raise, aby stworzyć sobie szansę zebrania ante bezpośrednio na trzecim streecie.

Nawet po jednym podbiciu, lepiej jest tylko sprawdzić z ręką niską, ponieważ często musisz spasować, jeżeli na czwartym streecie trafisz złą kartę. Posiadając dobrą rękę wysoką, możesz przebić zagranie open raise od ręki niskiej aby, jeśli to możliwe, grać przeciwko niej pojedynek jeden na jednego.

Podsumowanie

Jak widzisz, podanie precyzyjnej strategii na trzecim stricie jest prawie niemożliwe. Grywalność poszczególnych kart zależy od zachowania przeciwników i twojej pozycji w stosunku do gracza wpłacającego bring-in. Przy podejmowaniu decyzji o sposobie gry musisz analizować odkryte karty przeciwników. Jeżeli odkryta karta jest niska, ktoś kompletuje rękę niską. Jeżeli jest wysoka, oznacza to potencjał na rękę wysoką, być może nawet gotową parę. Dokładniejsze rozpoznanie sytuacji wymaga doświadczenia i wprawy, zresztą jak zawsze w pokerze.

Z przedstawionymi kategoriami rąk i zalecanymi podstawowymi sposobami gry, masz solidną bazę wiedzy i powinieneś być w stanie rozpocząć grę na trzecim streecie. Następny artykuł zajmuje się grą na czwartym streecie: Skrót do artykułu.

LINKI
Spokrewnione artykuły: Wprowadzenie do Seven Card Stud Hi/Lo Reguły gry w Seven Card Stud Hi/Lo Jak grasz na czwartym streecie? Jak grasz na piątym streecie? Jak grasz na szóstym streecie? Jak grasz na siódmym streecie? Czym się różni Stud8 od Texas Hold'em? Forum: Skrót do forum Stud na PokerStrategy