Pot control - kontrola puli
Wstęp
W tym artykule
- Ze średnio mocnymi kartami chcesz jak najtaniej dojść do showdownu
- Pulę łatwiej kontrolować, grając z pozycją
- W kontrolowaniu puli chodzi o odpowiednią sekwencję
i wysokość wnoszonych zakładów
Podstawowa i bardzo prosta zasada pokera brzmi: im silniejsza twoja ręka, tym większa pula, o którą chcesz grać. Chęć osiągnięcia jak największego zysku z ręką typu monster jest oczywista.
Z drugiej strony, często masz rękę, która wprawdzie ma szansę wygrać podczas showdownu, ale byłaby przeinwestowana, jeżeli zostałbyś z nią wciągnięty do gry o dużą pulę. Z takimi kartami chcesz tanio dojść do showdownu. Z jednej strony dostaną one wprawdzie value od słabszych rąk, z drugiej strony jednak nie będą zbyt zyskowne dla mocniejszych rąk.
Dopasowywanie puli do siły swojej ręki nazywamy kontrolą puli. Z tego artykułu dowiesz się, kiedy powinieneś kontrolować pulę i jakie są sposoby, by to osiągnąć.
Kiedy stosować kontrolę puli?
Jest tylko jedna sytuacja, kiedy nie będziesz uważać na kontrolę puli, mianowicie wtedy, kiedy blefujesz. Blefując, przeinwestowujesz świadomie swoją rękę wierząc, że możesz wytworzyć wystarczające fold equity, aby ten zakład sam w sobie stał się dodatnią wartością oczekiwaną. Celem jest tutaj wygranie puli bez showdownu.
Jeśli masz bardzo silną rękę, chcesz powiększyć pulę tak, jak tylko się da, ponieważ wiesz, że prawie żadna ręka przeciwnika nie może cię pokonać. W tym wypadku kontrola puli przy pomocy odpowiednich wysokości zakładów będzie bardzo ważna. Zasadą jest takie dobieranie wysokości zakładów, żeby do showdownu wsunąć na środek stołu cały swój stack bez grania overbetów.
Kontrolę puli stosujemy głównie wtedy, kiedy twoja ręka jest względnie słaba lub średnia. Ma ona wprawdzie wartość przy showdownie, ale jest mało prawdopodobne, że twoje kolejne zakłady zostaną sprawdzone przez przeciwników z jeszcze słabszymi kartami.
Wynika z tego podstawowa zasada, że jeżeli wątpliwe jest, iż przeciwnicy mają słabszą rękę, z którą mimo twoich zakładów będą chcieli dojść do showdownu, to wtedy te zakłady nie mają większego sensu, dlatego że za bardzo zmienisz swoją rękę w blef.
Ponieważ stawiając dalej zakłady, możesz ewentualnie wyblefować lepsze ręce z puli, aspekt kontroli puli spada na dalszy plan na rzecz aktywnego przeinwestowania ręki. Kontrola puli oznacza, że w największym możliwym stopniu starasz się dopasować wielkość puli do siły twojej ręki.
Jak stosować kontrolę puli?
Są różne sposoby kontrolowania puli. Pierwszy z nich to odpowiednia sekwencja zakładów, drugi to wysokość zakładów.
Następnie pokażemy na przykładach, jak kontrolować pulę ze średnią ręką, grając z pozycją lub bez niej. Grając z pozycją, masz o wiele lepsze możliwości kontrolowania puli, a mianowicie jej dyktowania, co potwierdza kolejną podstawową zasadę pokera: zawsze próbuj grać z pozycją nad przeciwnikiem.
Później dowiesz się, jak z silnymi rękami możesz manipulować wysokością puli na swoją korzyść. Na koniec omówimy teoretyczne podstawy kontroli puli.
Grasz z pozycją
Grając z pozycją, masz wiele możliwości wpływania na wysokość puli, ponieważ zawsze możesz reagować po twoim przeciwniku.
Poszczególne sekwencje zakładów pozwalają różnie zwiększać liczbę żetonów w puli. Na przykład, kiedy masz na ręce TPTK i grasz przeciwko słabym przeciwnikom, odpowiednia będzie sekwencja „bet flop, bet turn, bet river”. Słaby przeciwnik często będzie sprawdzać ze słabszą parą.
Jak grać przeciwko przeciwnikom, którzy nie pozbywają się swych pieniędzy ze słabą ręką? Poniższy przykład powinien nam odpowiedzieć na to pytanie:
Hero (Button) ($100)
Villain (SB) ($100)
Preflop: Hero is Button with A
, Q
.
3 folds, Hero raises to $4, SB calls $3,50, 1 fold.
Flop: ($9) 7, 3
, Q (2 players)
SB checks, Hero bets $8, SB calls $8.
Turn: ($25) 6 (2 players)
SB checks, Hero ?
Grałeś podręcznikowo aż do tego momentu. Podbiłeś jako pierwszy z pozycji button, mając AQo, a na flopie mając TPTK, zagrałeś zakład kontynuacyjny w wysokości prawie całej puli. Przeanalizujmy teraz cztery możliwe scenariusze:
W tym przypadku stawiasz zakład w wysokości 20 $, a przeciwnik pasuje. Takim zagraniem nic więcej nie zyskałeś.
Po sprawdzeniu przeciwnika, na riverze istnieje kilka możliwości. Jeśli trafisz kolor, decyzja będzie prosta: będziesz stawiać zakład lub przebijać.
Jeśli jednak nie trafisz koloru, small blind może zaryzykować i donkbetować lub przeczekać. Jeśli czeka, to grając przeciwko normalnemu graczowi powinieneś zdecydować się na darmowy showdown. Jeśli jednak przeciwnik donkbetuje, to masz przed sobą ciężką decyzję. Często będziesz z tyłu przeciwko graczowi licytującemu w sekwencji „check/call, check/call, bet”, ponieważ mógł on już skompletować draw.
Oto prawdopodobnie najgorsza z możliwych sytuacji. Stoisz przed trudną decyzją. Z jednej strony masz TPTK oraz draw do topowego koloru, z drugiej strony jednak często będziesz przegrywać w takiej sytuacji. Załóżmy po prostu, że nasz przeciwnik, jeśli nie blefuje, prawie na pewno prowadzi (co jest dość prawdopodobne), ale w przypadku blefu nie jest już w stanie z tobą wygrać. Z tej sytuacji wynika następująca kalkulacja:
Pula = ilość pieniędzy w puli (w tym przypadku 143 $)
PB = prawdopodobieństwo, że przeciwnik blefuje
PF = prawdopodobieństwo, że trafisz na riverze kolor (w tym przypadku 0,195)
Sprawdzenie = ilość pieniędzy, jaką dołożysz do puli sprawdzając (w tym przypadku 58 $)
Sprawdzenie jest opłacalne, jeśli:
Zysk > Strata
<=> (1-PB) * PF * Pula + PB * Pula > (1 - PB) * (1 - PF) * Call
<=> PB > (Call - PF * Call - PF * Pula) / (-PF * Pula + Pula + Call - PF * Call)
<=> PB > 0,116
Przeciwnik musiałby więc w 11,6% przypadków blefować, żebyś mógł zyskownie sprawdzić. Oczywiście są gracze, których to będzie dotyczyć. Jednak aby ich rozpoznać, musisz być albo mistrzem czytania gry przeciwnika, albo mieć odpowiednią historię jego gry. W większości przypadków ta sytuacja będzie standardowym przykładem do spasowania.
Zalety czekania po przeciwniku na turnie:
- Pula pozostała niska, więc nie grasz o dużą część twojego stacka.
- Pokazałeś na turnie słabość. Przeciwnik ze słabszą ręką często zdecyduje się na riverze na zakład dla value.
- Z tego samego powodu przeciwnik będzie też częściej blefować.
Ponieważ czekałeś po przeciwniku na turnie, w puli znajduje się nadal 25 $. Jeżeli small blind postawi zakład na riverze, wysokość jego podbicia wyniesie między 10 $ a 25 $, co będziesz w stanie sprawdzić.
Drugi plus: Zakład przeciwnika nie musi niczego oznaczać. Na turnie przeczekałeś, czym okazałeś słabość. Przeciwnik może mieć monstera, słabą rękę, którą pokonasz, może podbijać dla value lub blefować. Tym zagraniem maksymalizujesz bardzo często twoją wartość oczekiwaną.
Ponieważ czekałeś na turnie, na riverze powinieneś oczywiście sprawdzić. Bardzo często będziesz prowadzić. Dodatkowo, posiadając średnią rękę, doprowadziłeś do niedrogiego showdownu. Czekając na turnie, uniemożliwiłeś przeciwnikowi zbudowanie dużej puli, jeżeli ma silny układ.
To również dobra sytuacja. Nic nie wskazuje na to, że zostałeś pokonany. Bez problemu możesz postawić zakład dla value.
Zalety sprawdzenia za przeciwnikiem na turnie:
- Pula pozostała niska, więc nie grasz o dużą część twojego stacka.
- Pokazałeś słabość na turnie, więc twój zakład dla value będzie częściej sprawdzony, także przez gracza ze słabszą ręką, który będzie myślał, że jest z przodu, albo że blefujesz.
Przeciwko bardzo sprytnemu graczowi powinieneś zastanowić się przed zakładem dla value na riverze, jak zareagować na check/raise. Jeśli wiesz, że przeciwnik często gra check/raise na riverze, a ty nie chciałbyś sprawdzać z obecną ręką, możesz zrezygnować z zakładu dla value. Z reguły jednak bardzo niewielu graczy gra na riverze taką sekwencję zakładów jako blef lub dla value. Dlatego też własny zakład dla value jest z reguły prostą decyzją.
Czekanie po przeciwniku na turnie ma kilka zalet. Grając w ten sposób, często możesz wygrać więcej od przeciwnika, który po twoim zakładzie zazwyczaj by spasował. Kolejną zaletą jest to, że tracisz mniej, jeśli już przegrywasz przeciwko kolorowi lub podobnemu układowi.
Co więcej, utrzymując niską pulę, nie dałeś przeciwnikowi możliwości jej powiększenia zwykłym podbiciem. Osiągnąłeś zamierzony cel: ze średnią ręką utrzymałeś niewielką pulę. Jeśli prowadzisz, wygrana jest maksymalna. Jeśli jesteś z tyłu, przegrana jest minimalna.
Grasz bez pozycji
Kontrola puli, gdy grasz bez pozycji, jest cięższym zadaniem. Musisz zawsze grać przed przeciwnikiem, więc nie możesz dostosować swoich zachowań do jego zagrań. Darmowa karta turnie jest o wiele mniej prawdopodobna. Najpierw przykład, w którym sprawdzimy jak kontrolować pulę, kiedy masz TPTK.
Hero (CO) ($100)
Villain (Button) ($100)
Preflop: Hero is CO with A, Q
2 folds, Hero raises to $4, BU calls $4, 2 folds.
Flop: ($9.5) 7, 3, Q (2 players)
Hero bets $8, BU calls $8.
Turn: ($25.5) 6 (2 players)
Hero ...
Jak w poprzednim przykładzie, do tego momentu wszystko szło podręcznikowo. Podbiłeś z AQo jako pierwszy z pozycji cut off i na flopie postawiłeś zakład z TPTK. Na turnie sytuacja wygląda następująco: masz TPTK na stole z trzema kartami w tym samym kolorze. Prawie nie ma słabszych rąk, które sprawdzą kolejny zakład.
Niezbyt miła sytuacja. Masz TPTK i draw do topowego koloru. Często będziesz w takim przypadku z tyłu. Decyzja, czy sprawdzić, czy spasować jest trudna i często będzie błędna. Prawdopodobieństwo blefu przeciwnika można obliczyć w ten sam sposób, jak w pierwszym przykładzie.
To nieco lepsza sytuacja. Przeciwnik tylko sprawdza i możesz obejrzeć river za akceptowalną cenę. Jednak znowu musisz podjąć decyzję jako pierwszy.
Jeśli trafisz kolor, decyzja będzie prosta. Musisz tylko rozważyć, czy lepiej jest donkbetować, czy zagrać check/raise. Będzie to zależeć od przeciwnika.
Jeżeli nie trafisz koloru, zazwyczaj będziesz po prostu czekać i obserwować, co zrobi przeciwnik. Z powodu dużej puli nie będzie ci łatwo zawsze sprawdzić, jak to było w poprzednim przypadku, kiedy sprawdzając po przeciwniku na riverze, grałeś z pozycją. Do tego dochodzi fakt, że sam z mieszanymi uczuciami będziesz sprawdzać suckbet.
Oglądasz kolejną kartę za darmo, tak jak często byś to zrobił, grając z pozycją. Na riverze możesz sobie pozwolić na zakład dla value. Ponieważ sprawdzając na turnie, pokazałeś słabość, często twój zakład na riverze zostanie sprawdzony ze zdecydowanie słabszymi kartami.
Przeciwnik stawia zakład i standardowo powinieneś sprawdzić, aby zobaczyć river. Przebijając, nie zmusiłbyś mocniejszych rąk do spasowania, a słabszych do sprawdzenia. W ten sposób, grając check/raise, zmieniłbyś swoją rękę w blef, co niekoniecznie musisz w tej sytuacji robić.
Zakład przeciwnika nie mówi ci poza tym zbyt wiele o sile jego ręki. Czekając, pokazujesz przeciwnikowi słabość, przez co wielu graczy będzie przy pomocy zakładu próbować powiększyć pulę.
Na riverze będziesz musiał podjąć decyzję podobną do tej ze scenariusza 1B. Jednak teraz będzie ci trudniej sprawdzić zakład przeciwnika, ponieważ pokazał on siłę na turnie i riverze.
Czekając na turnie, możesz się spodziewać częstych prób blefowania ze strony twoich przeciwników. Kolejnym aspektem jest utrzymywanie niskiej puli, czym uniemożliwiasz przeciwnikowi powiększenie jej przez podbicie twojego zakładu.
Do tej pory zobaczyłeś, jak na turnie możesz próbować utrzymać pulę na niskim poziomie. Jednak ta koncepcja działa także już na flopie. Jeśli na przykład grasz z pozycją nad przeciwnikiem, który na flopie chętnie gra check/raise, to możesz już w tym momencie czekać po przeciwniku i potem na turnie sprawdzić jego zakład ze średnio mocną ręką. Bardzo ważne jest także poprawne wyważenie aspektów ochrony ręki i kontroli puli, aby nie dawać przeciwnikom zbyt wielu darmowych kart na flopie i nie pokazywać, że mamy tylko średnio mocną rękę.
Kontrola puli z monsterami
Dotąd miałeś zawsze tylko średnio mocną rękę, z którą chciałeś dość tanio dojść do showdownu. Jednak także z monsterem kontrola puli jest istotna. Ważne jest, żeby pula rosła w poprawnym tempie, i żeby ostatecznie na riverze mieć możliwość wejścia all-in.
Hero (CO) 100$
Villain (Button) 100$
0.50$/1.00$ No-Limit Hold’em (6 handed)
Preflop: Hero is CO with 33
2 folds, Hero raises to 4$, BU calls 4$, 2 folds.
Flop: (9,50$) A, 3, 7 (2players)
Hero bets 8$, BU calls 8$.
Turn: (25,50$) 7
(2 players)
Hero ???
Na flopie postawiłeś zakład kontynuacyjny, ponieważ z niską trójką prawie na pewno będziesz prowadził. Na turnie przychodzi druga najlepsza karta z talii (kolejna 3 byłaby oczywiście najlepsza).
Dlaczego więc siódemka jest jedną z najlepszych kart? Ponieważ nie pasuje do twojego zakresu rąk, a mimo to twój układ jest bardzo mocny. Równocześnie siódemka nie pasuje do zakresu rąk przeciwnika. Jeśli więc sprawdził on, mając asa, to bardzo często będzie skłaniać się do myślenia, że blefujesz, i będzie cię sprawdzać.
Jeżeli przeciwnik ma parę na ręce, to spostrzeże on, że karty wspólne nie zmieniły się znacząco przez kartę z turna. Dlatego mógłby założyć, że nie podbijałbyś ponownie z asem, ponieważ przestraszyłbyś w ten sposób wszystkie słabsze ręce. Tym samym nasuwa mu się pytanie, jak często będziesz tu blefować i czy może on sprawdzić twój zakład z parą na ręce.
Sam masz monstera i chcesz z nim oczywiście grać o cały stack. Jak możesz to najlepiej zrobić? Nie chcesz też całkowicie przestraszyć przeciwnika, grając overbet.
W puli jest teraz 55,50 $, a w stacku masz jeszcze 73 $. Wejście all-in lub push na riverze byłoby overbetem, czego z zasady nie chcesz robić, ponieważ w ten sposób dałbyś twojemu przeciwnikowi bardzo złe pot odds do sprawdzenia.
W puli na riverze jest 65,50 $, a w stacku masz jeszcze 68 $. Czyli stawiając zakład na riverze, prawie udało ci się dać przeciwnikowi pot odds do sprawdzenia, wynoszące dokładnie 2:1.
W puli na riverze jest 75,50 $, a w stacku masz jeszcze 63 $. Możesz więc bez problemu na riverze wejść all-in i nie będzie to overbet.
Przy pomocy wysokości zakładu na turnie manipulujesz wysokością puli na riverze i w ten sposób zostawiasz sobie możliwość wsunięcia na środek całego stacka, nie grając overbetu. Na przykładzie trzech powyższych scenariuszy widzisz, że powinieneś postawić więcej niż 20 $, aby zostawić sobie możliwość takiego zagrania i przygotować twój zakład na riverze.
A oto mała kalkulacja, którą powinieneś umieć przeprowadzić w pamięci w trakcie gry:
B: wysokość zakładu na turnie
S: efektywny stack na turnie
P: wysokość puli na turnie
B > (S-P) / 3
W powyższym przykładzie wyglądałoby to tak:
B > (88$ - 25,50$) / 3
B > 62,50$ / 3
B> 20,83$
Na turnie przy zakładzie powyżej 20,83 $ twój stack będzie mniejszy niż pula.
Przez tego rodzaju kontrolę puli możesz zawsze próbować grać twoje monstery o pozostały stack bez potrzeby zagrywania overbetu lub liczenia na przebicie przeciwnika.
Ten aspekt kontroli puli możesz zastosować w każdym z możliwych scenariuszy i częściowo po tym poznasz, że bardzo dobrze różnicujesz wysokość twoich zakładów. W szczególnych przypadkach już mini raise lub trochę większe podbicie spełnią swoje zadanie i przygotują pulę na późniejsze rundy licytacji.
Podstawy teoretyczne
Decydującym zawsze pozostanie pytanie, jak utrzymać niewielkie rozmiary puli w danej sytuacji. Nie zawsze uda ci się małym podbiciem utrzymać pulę na niskim poziomie. Tak samo, jak nie zawsze duże podbicie generuje dużą pulę.
Nie ma problemu, jeśli masz pozycję. Możesz po prostu poczekać i zobaczyć, jak zachowa się twój przeciwnik, a później zagrać tak, by pula pozostała niewielka, sprawdzając lub czekając.
Szczególny przypadek: w niewielu sytuacjach mały zakład może powstrzymać przeciwnika przed postawieniem zakładu w kolejnej rundzie. W ten sposób można zobaczyć darmową kartę. Na turnie można takie zagranie określić jako rodzaj zakładu dla darmowego showdownu.
Gdy zaś nie masz pozycji, gra staje się trochę bardziej skomplikowana. Musisz grać jako pierwszy. Masz dwie możliwości: postawić zakład lub przeczekać. Musisz tylko rozważyć, które zagranie utrzyma pulę na niskim poziomie.
Zastanów się najpierw nad zakładem:
- Idealna sytuacja: Nasz przeciwnik nigdy nie przebija. Możemy więc podbić minimalnie i w ten sposób utrzymać pulę na niskim poziomie.
- Rzeczywistość: Niewielkie sumy są przebijane znacznie częściej niż większe.
Jeśli przeciwnik przebije nasz zakład, musimy spasować nawet wtedy, gdy blefuje (niski zakład będzie często interpretowany jako słabość).
Gdy zdecydujemy się na zakład (z jakiegokolwiek powodu), musimy wybrać wysokość, która pozwoli nam na spasowanie, gdy napotkamy przebicie, lecz która jednak utrzyma pulę na niskim poziomie. Nie da się jednoznacznie powiedzieć, jak tego dokonać – wszystko zależy od przeciwnika.
Ogólna zasada: Każdy zakład znacznie niższy od połowy wielkości puli będzie postrzegany jako słabość i będzie częściej przebijany.
Oto czysto empiryczne spostrzeżenie. Jeśli chcesz utrzymać niską pulę, obstaw około połowy jej aktualnej wysokości, aby z jednej strony nie prowokować przebicia, a z drugiej poprzez niski zakład utrzymywać pulę na niskim poziomie.
Musisz rozważyć, czy poczekanie nie byłoby lepszym zagraniem. W tym przykładzie zajmujemy się tylko kontrolą wielkości puli, bez zwracania uwagi na inne istotne aspekty gry, jak ochrona własnego układu lub indukcja blefów.
Musisz zadać sobie kilka pytań:
- Czy mój przeciwnik postawi zakład, jeśli sprawdzę?
- Jak wysoki będzie to zakład?
- Czy przeciwnik przebije, jeśli postawimy zakład mniejszy, niż postawiłby on sam?
Jeśli jesteś pewien, że przeciwnik postawi zakład w reakcji na twoje poczekanie, lecz nie przebije, gdy to ty postawisz mniejszy zakład, niż on sam by to zrobił, sam betujesz. W przeciwnym wypadku gramy check/call.
Różne sekwencje zakładów pomogą ci w utrzymaniu niskiej puli w różnych sytuacjach. Niestety, wybór adekwatnej sekwencji zależy w ogromnym stopniu od twojego przeciwnika. Poniżej opowiemy o kilku typowych sytuacjach, z jakimi możesz spotkać się w swojej karierze.
Grasz z pozycją
Grasz przeciwko graczowi, który był agresywny przed flopem (przeciwnik w niemalże wszystkich przypadkach postawi zakład kontynuacyjny):
Call Flop - Call (Check behind) Turn
To sekwencja standardowa. Masz pozycję i możesz sprawdzić bądź czekać – w zależności od zachowania przeciwnika. Karta na turnie częściowo zmienia siła się twojej ręki w stosunku do struktury kart wspólnych i jeśli nadal chcesz dojść do showdownu, radzimy sprawdzić lub poczekać po przeciwniku.
Byłeś agresorem przed flopem:
i) Bet Flop - Check behind Turn
Kolejna standardowa sekwencja. Stawiasz zakład kontynuacyjny na flopie, starając się już wtedy zgarnąć pulę, nie dając przeciwnikowi darmowych kart. Na turnie często będziesz z kolei skonfrontowany z silniejszą ręką przeciwnika. Dlatego chcesz utrzymać pulę na jak najniższym poziomie, by zaoszczędzić sobie potencjalnie trudnych decyzji na riverze. Jak już wcześniej wyjaśniliśmy, możesz się zastanowić, czy na turnie chcesz przy pomocy second barrel wywalczyć darmowy showdown.
ii) Check behind Flop - Call Turn
Na flopie rezygnujesz tym razem z zakładu kontynuacyjnego. Twój przeciwnik często gra na flopie check/raise, a poza tym jest bardzo agresywny, więc czekając po przeciwniku, możesz indukować blef i kontrolować pulę, bez bycia zmuszonym do grania o duży pot. Ta sekwencja nie jest standardowym zagraniem i grając ją, musisz wziąć pod uwagę, kim jest twój przeciwnik i jaki ma image.
Grasz bez pozycji
Gra przeciwko graczowi, który był agresywny przed flopem (przeciwnik w niemalże wszystkich przypadkach postawi zakład kontynuacyjny):
Poczekanie to również standardowe zagranie przeciwko agresorowi sprzed flopa. Nie chcemy dać mu szansy powiększenia puli przez przebicie (bez względu na to, czy naprawdę ma dobrą rękę, czy tylko blefuje).
i) Check / Call Flop - Bet Turn
Powyższą sekwencję proponujemy przeciwko graczom, którzy często grają zakład kontynuacyjny na flopie, a na turnie stają się bardziej pasywni (dotyczy to wielu graczy grających ABC). Jednakże dobrzy gracze często uznają tę sekwencję za przejaw słabości i starają się zablefować na turnie, aby zwiększyć pulę. Dobre informacje o graczu są w tym wypadku nieodzowne.
ii) Check / Call Flop - Check Turn
Tę sekwencję z kolei proponujemy przeciwko graczom, którzy także na turnie grają agresywnie (podbijają drawy, gotowe ręce lub blefują). Reakcja na second barrel zależy bardzo od tekstury kart wspólnych i dokładnych informacji o graczu.
Byłeś agresorem przed flopem:
i) Bet Flop - Check (Bet) / Call (Fold) Turn
Standardowa sekwencja dla wszystkich średnio mocnych układów, także dla drawów przy bezpiecznych kartach wspólnych. Dając akcję na turnie, należy rozważyć te same aspekty, co w rozdziale o grze z pozycją. Musisz zdecydować, czy poczekać, czy postawić zakład.
ii) Check / Call Flop - Check (Bet) Turn
Ta sekwencja nie jest często spotykana i nie zawsze ją polecamy. Czekanie lub sprawdzenie na flopie odbierane jest przez agresywnych graczy jako oznaka słabości, ponieważ możesz stawiać zakład kontynuacyjny z dobrymi rękami lub blefując. Dlatego przeciwnicy mogą dobrze oszacować siłę twojej ręki, jeśli grasz w ten sposób tylko ze średnio mocnymi rękami. Jeśli grasz jednak przeciwko zbyt agresywnemu zawodnikowi, to możesz tą nagłą pasywnością bardzo dobrze indukować blef i jednocześnie utrzymywać pulę na niskim poziomie.
Podsumowanie
W tym artykule omówiliśmy kontrolę puli. Ta koncepcja jest dokładnym przeciwieństwem ochrony przed rękami, które mogą się jeszcze ulepszyć.
Niestety nie da się nauczyć, kiedy jej używać w kilka chwil. Do tego potrzebne jest doświadczenie. Obydwie koncepcje są jednak równie ważne i opanowanie ich powinno być celem każdego gracza, który chce odnosić sukcesy w no-limit Texas Hold'em.
| LINKI | |||||||||||||
|
|||||||||||||
