Gra postflop (2): Przeciwko agresorowi preflop
Zanim przystąpisz do tej lekcji, powinieneś przeczytać artykuły:
- Gra preflop (1): Open raisowanie
- Strategia preflop (1): Tabele open raisowania
- Gra postflop (1): Jako agresor preflop
Z poprzedniej lekcji dowiedziałeś się, jak należy grać na postflopie, gdy masz inicjatywę. Ważne jest również, aby rozumieć, jak postępować na postflopie, kiedy inny gracz podbił przed flopem albo kiedy nikt tego nie zrobił. W tej lekcji skupimy się na grze wobec zakładów kontynuacyjnych przeciwnika. Przykłady, w których agresor preflop nie stawia c-beta (w tym sytuacje, w których uniemożliwiasz mu to swoim donk betem), będą przedmiotem następnej lekcji.
Zakładamy, że walczysz w puli heads-up. Jeżeli uczestniczysz w puli multiway i nie masz inicjatywy, powinieneś grać bardzo ostrożnie i prostolinijnie (zgodnie z siłą twojej ręki), więc dogłębna analiza w tym przypadku nie ma zbyt dużo sensu.
Dodatkowo zakładamy, że twój przeciwnik jest regularsem. Jeżeli nim nie jest, wówczas twoja domyśla gra bez inicjatywy również powinna być prostolinijna i wyjątki od tej reguły są zbyt specyficzne, aby je uogólniać.
Twój postrzegany zasięg i tekstura boardu
Najbardziej rozpowszechniony scenariusz wygląda tak, że ktoś zagrał open raisa, a ty sprawdziłeś. Najpierw powinieneś zastanowić się, jak przeciwnik postrzega twój zasięg.
Założyliśmy, że twój przeciwnik jest myślącym regularsem, czyli że jest bardzo prawdopodobne, iż będzie w stanie przypisać ci rozsądny zasięg. Z tego powodu twój postrzegany zasięg w takich spotach często odpowiada twojemu rzeczywistemu zasięgowi. Wspólny mianownik wszystkich spotów, w których bronisz się za pomocą sprawdzenia, jest taki, że twój zasięg jest dużo bardziej przesunięty w kierunku rąk suited i connectorów oraz mniej w kierunku wysokich kart. W większości przypadków zasięg jest capped, co oznacza, że bardzo rzadko tylko sprawdzasz z wysokimi pocket parami albo rękami typu AK. Z drugiej strony zasięg przeciwnika relatywnie częściej zawiera wysokie karty, ale ma mniej connectorów.
W rezultacie im niższy i bardziej skoordynowany board, tym bardziej powinieneś postrzegać go jako dobry dla twojego zasięgu. W takich przypadkach możesz zgarniać wiele pul, ponieważ na takich boardach twój zasięg trafia lepiej niż zasięg przeciwnika. Zwróć uwagę, że dokładnie te same boardy zostały wspomniane w poprzedniej lekcji jako takie, które nie nadają się do c-betowania - z dokładnie tego samego powodu.
Przykład złego boardu dla sprawdzającego gracza:
Przykład dobrego boardu dla sprawdzającego gracza:
Reagowanie na zakład kontynuacyjny
 |
Zakładamy, że znajdujesz się w sytuacji, w której przeciwnik c-betuje na flopie.
Na suchym boardzie
Na suchym boardzie nie powinieneś raisować dla blefu. Wynika to z tego, że taka linia musi mieć spójną historię. Pamiętaj, że na suchym boardzie twój raise nie reprezentuje zbyt wiele, ponieważ rzadko masz na ręku układ typu monster, a większość twoich trafień stanowią pojedyncze pary od słabych do średnio silnych. Nawet kiedy na suchym boardzie uda ci się trafić układ typu monster, rzadko raisujesz go dla value, ponieważ nie masz przed czym chronić swojego układu. Zyskujesz więcej, reprezentując słabszą rękę oraz pozwalając przeciwnikowi na kontynuację na turnie albo dla blefu, albo dla value. Ponieważ nie przebijasz z rękami dla value, istotne jest, abyś również nie przebijał z air. W dalszym ciągu możesz sprawdzić c-beta z planem zgarnięcia puli na późniejszym streecie - takie zagranie nazywa się floatem.
Kiedy więc agresor preflop betuje na suchym boardzie, powinieneś z reguły rozważać tylko sprawdzenie i spasowanie. Istnieje kilka typów sprawdzeń, które powinieneś wykonywać.
Na początek należy wymienić tzw. "sprawdzenia dla value". Jest to sprawdzenie z gotową ręką, która ma wystarczająco dużo equity wobec rąk, z którymi przeciwnik betuje dla value. Sprawdzenia dla value mają miejsce zazwyczaj wtedy, gdy masz na ręku układ typu monster albo dobrą top parę/overparę.
Drugą kategorię stanowią bluff catchery. Są to ręce, które mają niewystarczające equity wobec zasięgu dla value przeciwnika, ale po uwzględnieniu wszystkich blefów w jego zasięgu mogą uzasadnić sprawdzenie. Bluff catcherem może być dowolna ręka od top pary do ace high.
Trzecia opcja zawiera drawy. Zazwyczaj takie ręce mają wystarczająco dużo equity, aby uzasadnić sprawdzenie przynajmniej na flopie, chyba że masz jedynie gutshota, c-bet jest raczej duży i przeciwnik gra dobrze na późniejszych streetach.
Pozostałe ręce stanowią czyste floaty. Trzymając takie ręce, możesz sprawdzać z częstotliwością zależną od tendencji przeciwników na późniejszych streetach. Jeżeli twój przeciwnik prawdopodobnie podda się w jakimś punkcie rozdania, możesz floatować za każdym razem. Jeżeli się raczej nie podda, prawie nigdy nie powinieneś floatować bez dodatkowego equity.
 |
Na suchym boardzie powinieneś z reguły rozważać sprawdzenie i spasowanie. |
|
C-bety powinieneś sprawdzać z rękami dla value, bluff catcherami, większością drawów (nie ma ich jednak zbyt wiele na suchym boardzie) i - zależnie od reada - czasami z air. |
Na mokrym boardzie
Z drugiej strony na mokrym boardzie z reguły powinieneś brać pod uwagę wszystkie trzy dostępne opcje. Powinieneś sprawdzać z bluff catcherami (chociaż na mokrym boardzie przeciwnik nie powinien blefować zbyt często) i czasami możesz sprawdzać również z drawami oraz rękami dla value. Zazwyczaj powinieneś jednak raisować albo foldować.
Wynika to z tego, że raise jest zagraniem najbardziej spójnym z twoim zasięgiem dla value. Jeżeli po sprawdzeniu preflop trafiasz na mokry board, to często masz układ monster (seta, dwie pary, kolor, strita), z którym powinieneś raisować, aby dostać value i bronić się przed drawami albo jeszcze silniejszymi rękami. Masz w swoim zasięgu również wiele drawów, które tak samo profitują z raisowania, ponieważ realizujesz swoje fold equity równocześnie z szansą na trafienie swojego outa. Jak już wspomniano, swoje blefy (jeżeli je masz) powinieneś rozgrywać tak samo jak swoje dobre ręce.
Powinieneś raisować z wszystkimi rękami dla value (czyli z takimi, które wygrywają z prawdopodobnym zasięgiem c-betowania przeciwnika), z większością drawów (semi blefy) oraz z pewną częścią zasięgu air, używając częstotliwości zależnej od prawdopodobieństwa poddania się przeciwnika.
|
Generalnie na mokrym boardzie powinieneś rozważać raisowanie i foldowanie. Możesz sprawdzić z bluff chatcherem lub czasem trapować z ręką dla value, lub z drawem, jeśli sądzisz, że przeciwnik nie spasuje po twoim raisie. |
|
Powinieneś przebić c-beta z dowolną ręką dla value, z większością drawów oraz z niektórymi rękami typu air - zależnie od readów. |
Podsumowanie
Z tej lekcji nauczyłeś się, że:
|
 |