Gra postflop (1): Jako agresor preflop
Zanim przystąpisz do tej lekcji, powinieneś przeczytać artykuły:
Po zapoznaniu się z dwoma poprzednimi modułami powinieneś rozumieć, jak należy grać na preflopie. W późnych fazach SnG gra odbywa się prawie wyłącznie na preflopie, ponieważ stacki są tak małe, a risk premium wystarczająco duże, aby zniechęcać do sprawdzania i gry na postflopie.
We wczesnych fazach SNG często znajdujesz się natomiast w sytuacjach postflop, w których twoje podbicie preflop zostało tylko sprawdzone. Dzięki tej lekcji dowiesz się jak podchodzić do takich spotów, zrozumiesz, które zmienne są istotne przy podejmowaniu decyzji i zbudujesz sobie domyślną strategię na wypadek braku konkretnych readów na przeciwnika.
Zakład kontynuacyjny
 |
Jest to najbardziej rozpowszechniona sytuacja postflop. Na preflopie podbiłeś, dostałeś sprawdzenie od jednego albo kilku graczy i na flopie albo wszyscy przed tobą zagrali check, albo grasz jako pierwszy.
Generalnie, w tych sytuacjach powinieneś grać agresywnie, ponieważ masz inicjatywę i twój zasięg zazwyczaj jest silniejszy niż zasięgi przeciwników. Z dobrą ręką powinieneś betować dla value i tym samym chronić ją przed drawami. Z rękami, które nie trafiły niczego, powinieneś blefować tak często, na ile pozwalają przeciwnicy. Czasami - kiedy masz słabą rękę, ale dobrego drawa - możesz połączyć te dwa cele. Takie zagranie nazywa się semiblefem. Z następnych akapitów dowiesz się, kiedy postawienie zakładu kontynuacyjnego ( w skrócie "c-beta") ma sens i jakich wielkości zakładu powinieneś używać.
Kiedy betować
Na początek powinieneś sprawdzić, czy grasz heads-up, czy w puli multiway. Generalnie, w heads-upie powinieneś c-betować na wszystkich boardach poza tymi najgorszymi. W pulach multiway powinieneś c-betować tylko w przypadku trafienia, jeżeli board jest bardzo suchy, albo jeśli istnieje bardzo duże prawdopodobieństwo, że przeciwnicy nie trafili niczego.
Co to znaczy, że board jest dobry albo zły do c-betowania? Mokry board, czyli taki, który umożliwia wiele drawów, zazwyczaj pomaga bardziej graczowi sprawdzającemu niż podbijającemu preflop. Board z niskimi kartami również nie jest dobry dla agresora preflop, ponieważ ten zazwyczaj ma w swoim zasięgu mniej niskich kart niż gracz, który tylko sprawdza. Z drugiej strony, kiedy board jest suchy i umożliwia tylko niewiele albo zero drawów, zasięg przeciwnik raczej niczego nie trafia i twój c-bet powinien być bardzo dochodowy. Podsumowując, najlepszy board dla agresora preflop zawiera tylko jedną wysoką kartę.
Oto przykład dobrego boardu do c-betowania:
Oto przykład słabego boardu do c-betowania:
Kolejna zmienna to twoja pozycja względem pozycji przeciwnika. Domyślnie powinieneś stosować następującą strategię c-betowania:
 |
Będąc bez pozycji (OOP), powinieneś c-betować na każdym boardzie, na którym coś trafiłeś, prawie zawsze, kiedy masz tylko jednego przeciwnika oraz tylko na najlepszych boardach, jeżeli nie trafiłeś niczego i grasz przeciwko większej ilości przeciwników. |
|
Będąc z pozycją(IP), powinieneś grać check behind z rękami z niskim showdown value. Zależnie od sytuacji mogą to być ręce od A-high aż po top parę ze słabym kickerem. Poza tym powinieneś c-betować z tymi samymi rękami, z którymi c-betowałbyś, będąc bez pozycji. |
Schemat tej strategii powinien być modyfikowany, jeżeli masz dodatkowe ready na przeciwników albo jeśli sytuacja jest w jakiś sposób niestandardowa. W szczególności powinieneś zastanowić się nad najbardziej prawdopodobnym zasięgiem przeciwnika w danym spocie oraz tym, w jaki sposób przeciwnik postrzega twój zasięg. Rekreacyjni gracze zazwyczaj nie zastanawiają się nad twoim zasięgiem, ale regularsi z pewnością tak.
Kolejną rzeczą, na którą warto zwracać uwagę są tendencje postflop twojego przeciwnika. Jeżeli gra tight i często pasuje wobec zakładów na flopie, wówczas c-betowanie może okazać się dochodowe niezależnie od ręki oraz struktury boardu.
Dodatkowo musisz pamiętać, że im bliżej bubble, tym ostrożniej powinieneś grać na postflopie. Jest to spowodowane zwiększonym risk premium oraz tym, że przegranie dużej puli byłoby zdecydowanie bardziej kosztowne niż na innym etapie turnieju.
Ostatnią rzeczą, którą należy brać pod uwagę, jest wielkość stacka przeciwnika. Należy sprawdzić czy rywal jest - albo łatwo może się stać - przywiązany do puli. W takich sytuacjach powinieneś przesunąć swój zasięg betowania bardziej w kierunku rąk dla value, ponieważ częściej będziesz musiał dojść do showdownu.
Jak duży powinien być twój c-bet
Wiesz już, kiedy powinieneś c-betować. Ale jaka wielkość zakładu wybrać? To zależy głównie od tekstury boardu.
|
Na mokrym boardzie wielkość c-beta powinna wynosić pomiędzy 50% a 60% wielkości puli, starająć się, aby przeciętnie była bliżej 60%. |
|
Na suchym boardzie wielkość c-beta powinna wynosić pomiędzy 40% a 50% wielkości puli, starając się, aby przeciętnie była bliżej 40%. |
Gdyby c-bet o danej wielkości przywiązywał cię do puli, ale trochę mniejszy pozwoliłby tego uniknąć, powinieneś zdecydować się na mniejszą wielkość zakładu.
Jeżeli masz powody, aby sądzić, że reakcja przeciwnika nie będzie zależna od wielkości twojego zakładu (nieelastyczny zasięg sprawdzania), wówczas z mocnymi rękami możesz stawiać więcej, a ze słabymi rękami mniej. Nie powinieneś robić tego jednak zbyt często. Musisz mieć dobre powody ku temu, aby stosować niezbalansowane wielkości zakładów, ponieważ grając w ten sposób, narażasz się na eksploatowanie.
Kiedy po c-becie zostajesz przebity
Kiedy twój c-bet na flopie zostaje przebity, powinieneś postępować bardzo ostrożnie i prostolinijnie. Jeżeli sądzisz, że masz rękę, która wygrywa z zasięgiem przeciwnika, graj dalej. Jeżeli nie masz na ręku silnego drawa, który by uzasadniał sprawdzenie, powinieneś po prostu spasować.
Dla zobrazowania "prostolinijnej" strategii załóżmy, że na mokrym boardzie twój c-bet zostaje przebity.
W powyższej sytuacji powinieneś przebić i spróbować zagrać za wszystko, o ile masz strita albo seta. Jeżeli masz AT, powinieneś się poddać i spasować. Z dobierającą ręką, taką jak 
albo 
, możesz sprawdzić i ponownie zdecydować na turnie, bazując na karcie, która się pojawi i na akcji przeciwnika.
Barrelowanie
Na preflopie podbiłeś, zabetowałeś na flopie i zostałeś sprawdzony. Postawienie zakładu na turnie i/albo riverze po postawieniu zakładu kontynuacyjnego na flopie nazywa się barrelowaniem. Czasami takie zagrania nazywa się również c-betowaniem turna/rivera. Jeżeli twoja ręka jest wystarczająco silna (wygrywa z prawdopodobnym zasięgiem sprawdzania przeciwnika), powinieneś kontynuować i betować dla value. Powinieneś zmierzać do zbalansowania swojego zasięgu barrelowania i, aby wyciągnąć maksymalne value ze swoich nutsowych ukladów, czasami betować również dla blefu.
Przy barrelowaniu istotne jest, aby wcześniej zaplanować kolejne zagrania. Najważniejsze jest dopasowanie wielkości zakładów w taki sposób, aby cały efektywny stack był podzielony na dwa albo trzy zakłady o poprawnych wielkościach. W związku z tym istotna jest znajomość twojego SPR (Stack to Pot Ratio - stosunek pozostałego efektywnego stacka do wielkości puli).
Na przykład: załóżmy, że na flopie pula ma wielkość 2000 i w efektywnym stacku pozostaje 6000. Jeżeli board jest mokry, z reguły stawiasz zakład za 1200 (60%), ale na turnie musiałbyś walczyć o pulę 4400, mając nieporęcznego stacka 4800.
W takiej sytuacji lepszym rozwiązaniem jest postawienie większego zakładu na flopie, na przykład 1600 (80%), co pozostawi w twoim stacku 4400 przy wielkości puli 5200 (85%) albo postawienie mniejszego zakładu, na przykład 950 (47,5%), przez co pula na turnie wyniesie 3900, a w stacku pozostanie 5050. Następnie na turnie możesz postawić 1600 (41%), rozbudowując pulę na river do 7100 i równocześnie pozostawiając w stacku all-ina za 3450 (49%).
Poza tym powinieneś być świadomy częstotliwości foldowania przeciwnika wobec drugiego i trzeciego barrela oraz tego, które karty nadają się do dalszego barrelowania.
Dobra karta do barrelowania to taka, która albo zwiększa twoje equity, dając dodatkowe outy (np. do backdoor flush drawa albo backdoor straight drawa), albo jest scare kartą - czyli taką, które prawdopodobnie trafia w twój postrzegany zasięg (na przykład as, który raczej zawsze pomaga agresorowi preflop).
|
Powinieneś domyślnie barrelować dla blefu, jeżeli na turnie spada dobra karta do barrelowania. |
Reagowanie na donk beta
 |
Może się zdarzyć, że przeciwnik nie da ci możliwości postawienia zakładu kontynuacyjnego. Kiedy masz pozycję i przeciwnik przed tobą stawia zakład pomimo tego, że nie jest agresorem preflop, wówczas jego zakład nazywa się donk betem.
Od czasu do czasu będziesz skonfrontowany z donk betami, więc powinieneś wiedzieć co z reguły oznaczają i w jaki sposób powinieneś reagować. Takie sytuacje możemy podzielić na dwie główne grupy.
Mały donk bet od słabego gracza z reguły jest niezbalansowany i słaby. Słabi gracze lubią stawiać małe donk bety z (często słabymi) drawami albo słabymi parami. Grają tak, ponieważ nie chcą zobaczyć większego zakładu z twojej strony. Twoja domyślna kontrstrategia powinna polegać na przebijaniu takich donk betów dla value albo jako blef.
Z drugiej strony, większy donk bet od słabego gracza albo dowolny donk bet od dobrego gracza (z reguły duży) zwykle jest zbalansowany i raczej silny. Dobry gracz donk betuje z reguły na flopach, na których nie postawiłbyś c-beta, mając w swoim zasięgu ręce typu monster (sety, dwie pary) oraz drawy. Z monsterami, chce żebyś zaplacił, a z drawami, chce żebyś spasował. Ze względu na to, iż jego strategia jest zbalansowana, nie ma na nią prostej odpowiedzi. Jeżeli nie trafiłeś niczego, z reguły powinieneś spasować, ze gotowymi rękami o średniej sile powinieneś sprawdzić, a raisować z rękami typu monster.
|
W ramach domyślnej strategii powinieneś przebić małego donk beta od słabego gracza, a rozgrywać swoją rękę zgodnie z jej siłą wobec donk beta od dobrego gracza albo dużego donk beta od słabego gracza. |
Gra jako 3-betujący preflop
Wszystkie powyższe informacje obowiązują niezależnie od akcji preflop (zakładając, że na preflopie byłeś ostatnią osobą z inicjatywą). Jeżeli natomiast przed flopem miał miejsce reraise (3-bet), istnieje kilka implikacji wartych wspomnienia.
Przede wszystkim zasięgi są węższe. Twój zasięg 3-betów z pewnością jest węższy niż twój zasięg open raisowania i być może jest spolaryzowany. Zasięg sprawdzania przeciwnika jest węższy i może (ale nie musi) być capped - w tym przypadku oznacza to, że w jego zasięgu brakuje niektórych najlepszych możliwych kombinacji (np. AA, jeżeli z tą ręką prawie zawsze 4-betuje).
Jeżeli twój zasięg nie jest spolaryzowany (jeżeli w zasięgu 3-betowania nie masz blefów), wówczas myślący przeciwnik będzie 4-betował z top swojego zasięgu, więc jego zasięg sprawdzania będzie capped.
Jeżeli natomiast potrafisz czasami zagrać luźnego 3-beta, wówczas myślący przeciwnik może cię czasami sprawdzić z pocketem asów, aby zachować twoje blefy w rozdaniu.
Kolejną implikacją jest to, że wielkości stacków względem puli są na flopie zdecydowanie mniejsze. W związku z tym SPR będzie dużo mniejsze i na riverze - a czasem już na turnie - nie będziesz miał czym betować. Wybierając wielkości zakładów powinieneś to brać pod uwagę i często wybierać mniejsze wielkości, aby nie niepotrzebnie nie przywiązywać się do puli.
Większość 3-betowanych pul to z reguły heads-upy. Rzadko spotkasz się z 3-betowaną pulą multiway. W rezultacie częściej będziesz w stanie c-betować dla blefu.
Podsumowanie
Z tej lekcji nauczyłeś się, że:
|
 |