Hey,
Ik ben begonnen met het lezen van "Easy game" en ik kwam al een aantal interessante theorieen tegen. Ene beschrijft de redenen om uit te betten, namelijk: voor value, as bluff en als oppikken van dood geld.
De laatste reden had ik eigenlijk niet helemaal door, ik deed constant wel automatisch maar zonder goed over na te denken. Voorbeeld: jij raist UTG met KQ/44 en wordt gecalled door iemand in blinds. Flop is A22. Wij c-betten en pikken vaak geld op. Wij weten zelf op dat moment niet of wij de beste hand hebben maar resultaat is goed want wij hebben een pot gewonnen. Dus deze bet kunnen wij niet ordenen als value of bluff, maar als het oppikken van dood geld.
Lijkt allemaal vanzelfsprekend, maar als je goed over nadenkt, dan kunnen wij deze concept breder toepassen. In het boek wordt een ook voorbeeld getoond wanneer een extreem LAG 6-bet all in met 109o. Dit wordt niet als bluff beschouwd want hij heeft maar klein percentage nodig van fold-to 6 bet van zijn tegenstander om die grote pot van dood geld te pakken.
Vervolgens hebben zij ook in het boek deze info aan stats en bet sizing gekoppeld. Voorbeeld: als wij van onze tegenstander afweten dat hij in 50% van gevallen fold to 3-barrels dan is de percentage van dood geld de helft van de pot. Laten wij zeggen: pot tot aan de river is gelijk aan $10, dus dan is amount van dood geld is gelijk aan $5. Dus om deze bet op een lange termijn profitable te houden moet de bet sizing niet hoger dan $5 zijn?
Ik vind echter de bovenstaande stats niet zuiver. Want als wij toch kiezen voor overbet dan maken wij meer kans om de pot op te rappen. Laten wij zeggen als mensen in 90% van gevallen folden to onze overbet, verandert dan niet de % van dood geld in de pot: van $5 naar $9?
Wat vinden jullie hiervan? wat zijn jullie ervaringen?
