Dlaczego nietrafione drawy do strita blefują lepiej niż te do koloru?

Oba układy się nie uzupełniły, więc dlaczego nietrafione drawy do koloru gorzej sprawdzą się jako blefy? Barry Carter przeprowadza śledztwo...

W tej serii Barry Carter pokazuje, jak próbuje rozwiązać pokerowy problem, a potem weryfikuje swoje przypuszczenia i metody z solverem lub trenerem.

Piszemy aktualnie z Darą O'Kearney'em kolejną książkę, tym razem o GTO. Jedną z jej części, z którymi miałem ostatnio naprawdę duży problem, są blockery. Kiedy z nimi blefować i kiedy z nimi sprawdzać. Jedno co wiem o blockerach, choć nie do końca rozumiem dlaczego, to że blefowanie nietrafionych drawów do strita działa całkiem nieźle, podczas gdy blefowanie nietrafionych drawów do koloru jest zwykle kiepskim pomysłem.

Pracowałem ostatnio trochę z solverem, by ustalić, dlaczego tak się dzieje i uznałem, że jest to coś, czym warto podzielić się z naszą społecznością. Opisałem poniżej dwa przykłady, które wybrałem z ponad setki, które przeanalizowałem. 

W tym przykładzie UTG betowało, a Cutoff sprawdzał. Mały bet na flopie, mały bet na turnie i dochodzimy do rivera na boardzie Q♠J♥2♦3♦2♥.

To jest zakres UTG i jego opcje:

Drawy do strita na flopie to 98/T9/K9/KT i AT. Co ciekawe, wszystkie one niemal zawsze są blefami na tym riverze. Dlaczego tak jest?

Ponieważ blokują zakres callowania. Na stole nie ma żadnych możliwych stritów i kolorów. Jest to board, na którym sprawdzą ręce z jedną parą, więc nietrafione drawy do strita blefują, ponieważ blokują ręce, takie jak AJ/KJ/AQ/KQ/QT/Q9/JT/J9.

KT betuje wysoko, ponieważ blokuje najwięcej rąk (KQ/KJ/QT/JT), a chcemy wykorzystać najlepsze blockery do największych blefów. Reszta jest już miksowana. AT to jedyny blef, który czasem czeka, ponieważ ma showdown value. Z podobnego powody czekają ręce, takie jak 44-77, ale 88 betuje, ponieważ blokuje strita 89TJQ.

W praktyce 44-88, 98/T9/K9/KT i AT są tak samo silne, ponieważ nie biją żadnej ręki, która może je potencjalnie sprawdzić, takiej jak Jx i lepiej. 88/98/T9/K9 i KT blokują jednak zakres callowania. Chociaż nie trafiły strita, ponadprzeciętnie sprawdzają się jako blefy.

Blefowanie nietrafionych drawów do koloru

Przyjrzyjmy się teraz podobnej sytuacji, ale kiedy nie uzupełni nam się kolor. W tym przykładzie mamy Buttona przeciwko Big Blindowi. Na flopie poszło check, niski bet, call. Na turnie z kolei check, duży bet, call. Big Blind czeka teraz na riverze, a Button zastanawia się co zrobić.

Tym razem board to K♠8♥5♠J♣2♣ więc dominującym drawem na flopie były piki, jedyny możliwy draw do strita to 67. Tak wygląda zakres betowania Buttona:

Na boardzie nie ma potencjalnych stritów i kolorów, więc value zaczyna się na parach i kończy na setach.

Qx to nasz najczęstszy blef, co ma sens, ponieważ blokuje KQ i QJ. Q9s, Q7s i Q6s co ciekawe nie blefują, jeśli są w pikach, ale betowane są te kombinacje w kierach, karach i treflach. Q4s i Q3s blefują zawsze, niezależnie od suita, ale to ze względu na fakt, że blokują 45 i 32, które czasem sprawdzają, jednocześnie blokując KQ i QJ.

T9s, T7s i T6s blefują, ponieważ blokują QT, JT i T8, aczkolwiek kolejny raz tylko w przypadku, gdy Tx nie jest w pikach. 97s i 96s blefują zawsze, niezależnie od suita, ponieważ blokują 98, 87 i 65, które czasami sprawdzą. 76s także zawsze blefuje, ponieważ blokuje 87 i 65.

Większość suited Ax to check behind. Ax suited będzie najbardziej prawdopodobnym potencjalnym drawem do koloru, ponieważ jest ich najwięcej w każdym zakresie. Chociaż ręka, taka jak A7 w pikach, blokuje AQ i AJ, nie blefujemy z nią. To prawda, że Ax'y mają więcej showdown value niż inne nietrafione drawy, ale to wciąż ręka, która nie pokona top pary w puli, do której pieniądze trafiały na flopie i turnie.

Drawy do strita mówią nam więcej o ręce oponenta

Dlaczego więc nietrafione drawy do strita są dobrymi blefami, ale nietrafione drawy do koloru już nie? Kiedy trzymasz nietrafiony flush draw i chcesz, by twój rywal wyrzucił swoją rękę, układem, z jakim najczęściej będzie poddawał river jest... nietrafiony flush draw. Blokujesz ręce, z którymi odpuszcza i nie blokujesz jego value.

Blockery pomagają nam w trudnych decyzjach, ponieważ wiemy, że oponent nie może mieć każdej możliwej kombinacji silnej ręki. Nie ma to jednak zastosowania w przypadku nietrafionego drawu do koloru, bo on nie mówi nam nic o ręce przeciwnika poza tym, że z większym prawdopodobieństwem ma rękę, z którą chce zobaczyć showdown.

Nietrafione drawy do strita to co innego, ponieważ mają one bardziej bezpośredni związek z rękami, które sprawdzą. Ręce w zakresie częściej składają się z dwóch kart blisko siebie (AK, KQ, TT itp.), niż z dwóch dość mocno oddzielonych, jak Q4. Tylko wysokie suited ręce potrafią mieć większe przerwy. Oznacza to, że nasz draw do strita ma więcej value jako blocker, ponieważ karta o wartości zbliżonej do tych na stole, jest również wysoce prawdopodobnym kickerem dla rąk typu top para.

O ile twój przeciwnik nie ma bardzo szerokiego zakresu, twój nietrafiony draw do strita z dużym prawdopodobieństwem obniży liczbę top par z dobrym kickerem, które mogą sprawdzić. Twój nietrafiony draw do koloru nie będzie z kolei blokował rąk z value. 

Inne artykuły z tej serii

• Restealowanie, gdy jeden z przeciwników jest disconnected
• Jaka logika stoi za tym ogromnym overbetem?
• Dlaczego gramy check back, mając przewagę zakresu?
• Czy miałem rację, zamieniając top parę w semi blef?
• Jak analizuję rozdania, wykorzystując ICMIZER

A ty, jak uczysz się poza stołami?