Preflop: Karty startowe - teoria eksperta
Wstęp
W artykule
- Zasada equity
- Tabelka do open raise
Kluczowym czynnikiem w określaniu tego, jak rozegrać daną rękę z zyskiem, jest tak zwane pot equity. Pot equity twojej ręki, to wartość procentowa określająca twoje szanse na wygranie puli w stosunku do rąk przeciwników, przy założeniu, że pozostaną oni w grze aż do wyłożenia. Na przykład AQo przeciwko dwóm przypadkowym rękom posiada pot equity wynoszące 46%.
Equity
Załóżmy, że podbijesz przed flopem i gracze na SB i BB sprawdzą ze swoimi losowo dobranymi rękami (losowość oznacza to, że mogą mieć absolutnie wszystko). Do puli wędruje wtedy 6 małych zakładów. Spośród tych 6 small betów, 46%, czyli 2,76 małego zakładu, "należy" do ciebie. Ponieważ zainwestowałeś tylko 2 małe zakłady, to w teorii zarobiłeś 0,76 małego zakładu.
Są to oczywiście teoretyczne wartości. Gra nie kończy się na preflopie i wciąż wiele się może zdarzyć. W przebiegu rozdania możesz stracić swój zysk wynoszący 0,76 małego zakładu, jeśli dalej będziesz nierozważnie rozgrywał swoje AQo, a przeciwnicy idealnie rozegrają swoje losowo dobrane ręce.
Wielkie bazy danych i symulacje są w stanie pokazać, że gdy będziesz grał odpowiednio, przewaga equity przed flopem będzie prowadziła do dalszych korzyści, jeśli chodzi o wartość oczekiwaną. Podbicie jeszcze bardziej powiększy tę korzyść związaną z wartością oczekiwaną.
Dlatego powinieneś maksymalizować swoją przewagę equity tak szybko, jak tylko jest to możliwe, czyli poprzez podbijanie preflopa, niezależnie od tego, jak niewielka będzie ta przewaga. Przewagę equity posiadasz, gdy equity twojej ręki jest wyższe niż przeciętne equity, które obliczane jest na podstawie liczby graczy, którzy wzięli udział w rozdaniu - w tym ciebie.
Blindy nie są jednak wliczone w te obliczenia. Wobec n graczy, przeciętne equity wyniesie (1/n)*100%. W grze jeden na jednego, przeciętne equity wyniesie 50%. Przeciwko dwóm graczom, będzie to 33%. Wobec trzech przeciwników, wartość ta wyniesie 25%...
Do ściągnięcia
Tabela do open raise w pliku PDF
Equilator od PokerStrategy.com
W jaki sposób można wykorzystać zasadę equity?
W jaki sposób można skorzystać z zasady equity w grze przed flopem? Musisz rozważyć dwa czynniki.
-
A: Co zwykle wydarzy się po twoim zagraniu? Ilu graczy będzie po tobie wykonywać ruch? Jak prawdopodobne jest to, że ktoś za tobą ma silną rękę?
-
B: Co wydarzyło się przed tobą? Jak zachowali się przeciwnicy, którzy weszli do gry przed tobą? Jakimi są graczami, tzn. jakie ręce zazwyczaj rozgrywają? Czy masz przewagę equity względem rąk przed tobą?
Czynnik A jest stosunkowo niezmienny. Ponieważ przeciwnicy dopiero będą wykonywać swoje zagrania, nie wiesz, jakie mogą mieć ręce. Biorąc pod uwagę liczbę graczy, możesz jednak oszacować ryzyko tego, że nadziejesz się na silniejszą rękę, która wejdzie do gry za tobą.
Czynnik B ulega zmianom. Akcje przeciwników w połączeniu z ich stylem gry dostarczają ci wartościowych informacji, które musisz wziąć pod uwagę przy podejmowaniu dalszych decyzji.
Czynnik A jest prawie całkowicie przeanalizowany w określonych tabelach, które zostaną pokazane w kolejnych sekcjach. Jeśli przeciwnicy zdołali wejść już do gry, to wciąż możesz skorzystać z tabeli rąk startowych jako punktu wyjścia i zmodyfikować ją w zależności od tego, co wydarzyło się przed tobą.
Open raising chart - ORC
Na podstawie tych rozważań, tak zwana tabela do open raise, lub też tabela rąk startowych, tworzy podstawy strategii na preflopie. Zawiera ona minimum rąk, z którymi musisz podbić, gdy nikt przed tobą nie wszedł do gry. Składa się ona z par, rąk w kolorze i różnokolorowych rąk. Musisz oczywiście podbijać również lepsze ręce od określonego minimum. Jeśli tabela zawiera np. AT, to podbijesz również z AJ, AQ i AK.
Grając zgodnie z tą tabelą, będziesz podbijał wszystkie te ręce, które przeciętnie gwarantują ci zysk przeciwko graczom z tobą, nawet jeśli są oni rozsądni - pasują swoje słabe ręce i 3-betują silne ręce.
Tabela jest uniwersalna dla wszystkich rozmiarów stołów, z wyjątkiem gry jeden na jednego. Jeśli przy stole zasiada mniej niż 10 graczy, potraktuj sytuację w taki sposób, jak gdyby pierwsi gracze zdążyli już spasować swoje ręce. To znaczy, że jeśli jesteś na stole 6 max, to odpowiednia dla ciebie będzie sekcja rozpoczynająca się na MP2.
 |
Tabela rąk startowych
|
Kiedy powinieneś odejść od ORC?
Tabela rąk startowych jest szczególnie przydatna, gdy żaden z przeciwników nie wszedł w rozdanie przed tobą. Jeśli jednak inni gracze zdążyli już wejść w rozdanie, ważna staje się tak zwana zasada equity. W tym wypadku będziesz musiał rozważyć dwa czynniki:
- A: Czy twoja ręka zwykle będzie miała equity edge przeciwko kartom za tobą?
- B: Czy twoja ręka zwykle będzie miała equity edge przeciwko kartom przed tobą?
Odpowiedź na pierwsze pytanie jest całkiem prosta. Twoja ręka zawsze będzie miała equity edge przeciwko przeciwnikom za tobą, jeśli została wyszczególniona w ORC.
Odpowiedź na pytanie B jest bardziej złożona. Będzie ona zależeć w większym stopniu od tego, jacy gracze będą wykonywać akcje po tobie. W zależności od rodzaju przeciwników i ich akcji (sprawdzenie, podbicie, 3-bet itd.), możesz poczynić przypuszczenia dotyczące tego, jakie mogą mieć karty i próbować określać ich zakres, tzn. spektrum rąk, jakie mogą mieć.
Po tym, jak poczynisz swoje przypuszczenia, możesz skorzystać z Equilatora, by sprawdzić, czy twoja ręka ma equity edge przeciwko zakresom przeciwników przed tobą.
Pamiętaj, że nie chodzi tu o określanie twojego equity przeciwko przypadkowym rękom. Chodzi tu o określenie twojego equity przeciwko danym zakresom rąk u przeciwników, które to ręcznie wpisujesz w Equilatorze.
Jeśli sądzisz, że masz przewagę equity zarówno wobec graczy za, jak i przed tobą, to powinieneś podbić lub przebić. Jeśli sądzisz, że masz equity edge tylko w jednej z tych dwóch sytuacji, to w większości przypadków powinieneś spasować. Wyjątkowo, sensownym zagraniem może być również sprawdzenie. W dalszej części artykułu przyjrzymy się bliżej tym wyjątkom.
Ściągnij Equilator od PokerStrategy.com
Zgodnie z tą teorią, twoja gra przed flopem jest ściśle podporządkowana zasadzie "podbij lub pasuj". Istnieją jednakże sytuacje, w których podbiłbyś lub zagrałbyś 3-bet z rękoma, które są za słabe na odpowiednie akcje, gdy ściśle stosujesz się do tej teorii.
Open limp to sprawdzenie, które wykonujesz jako pierwszy gracz w rozdaniu. Open limp jest zwykle dobrym pomysłem na wczesnej pozycji. Grasz open limp z rękoma, które nie zostały wymienione w tabeli do open raise i mają dobre implied odds. Masz nadzieję na to, że tak wielu graczy, jak tylko jest to możliwe, tylko sprawdzi ze słabszymi rękoma, dzięki czemu tanio zobaczysz flopa.
Na niskich limitach do 0,5/1 bardzo często zakończy się to sukcesem. Jako pierwszy sprawdzasz z taką ręką jak 22, trzech graczy za tobą sprawdza i nikt nie podbija. Na wyższych limitach, gdzie gry są bardziej tight i agresywne, zwykle nie zakończy się to powodzeniem. Jeśli sprawdzisz z 22, często wszyscy poza jednym graczem spasują, a gracz ten postawi cię w ekstremalnie niedochodowej sytuacji, gdy cię wyizoluje poprzez podbicie.
Dlatego też stosunkowo często zobaczysz open limpy z wczesnej pozycji na takim limicie jak 0,5/1, gdzie twoi przeciwnicy mają tendencje do rozgrywania zbyt wielu rąk. Na stołach bardziej tight rzadko doświadczysz open limpowania.
Zaleca się open limp z następującymi zakresami na UTG i UTG+1:
- Na stołach loose, na limitach 0,5/1 do 2/4: 88-22, KJs-KTs, QJs-QTs, JTs, A9s-A2s
- Na stołach w pewien sposób bardziej loose, na limitach 3/6 i 5/10: 88-77, KJs, QJs, A9s-A8s
W zależności od tego, jak bardzo loose lub tight jest twój stół, do listy tej możesz dodać więcej rąk, albo je odjąć. Za każdym razem, gdy masz wątpliwości, wybierz alternatywę, która jest bardziej tight.
Jak wspomniano, open limp jest tylko możliwością na wczesnej pozycji, to jest na pierwszych trzech miejscach na stole full ring, przy którym zasiada dziesięciu graczy. Począwszy od MP1, a zatem na stołach z 7 lub mniejszą liczbą graczy, open limp prawie zawsze będzie błędem.
Jeśli dokładnie jeden przeciwnik sprawdził lub podbił przed tobą, prawie nigdy sprawdzenie nie będzie poprawne. Podbijasz lub pasujesz. Każda decyzja podejmowana tutaj powinna opierać się o zasadę equity.
Na stołach bardzo loose i pasywnych, będziesz mógł też zagrać loose limp. Możesz rozważyć to z rękoma, które mają dobre equity edge przeciwko przeciwnikowi przed tobą, lecz znajdują się w ORC. Jeśli jesteś pewien, że za tobą jest kilku fishów loose passive, którzy wejdą w rozdanie z rękoma, które są przeciętnie słabsze, możesz również limpować wobec jednego limpera przed tobą. Podstawą tego jest założenie, że na końcu preflopa będziesz miał equity przeciwko wszystkim graczom, którzy również weszli do gry. Teoretyczne podstawy tak zwanych loose limpów są podobne do open limpów.
Jeśli dwóch lub większa liczba przeciwników sprawdziła przed tobą, wciąż podbijesz ze wszystkimi rękoma, które mają przewagę zgodnie z zasadą equity. W dodatku możesz tylko sprawdzić z pewnymi rękoma, które mają dobre implied odds. Dotyczy to zwłaszcza średnich i niskich par, które mają doskonałe implied odds w pulach wieloosobowych.
Tyczy się to również silnych konektorów w kolorze, jak T9s i 98s. Im słabsza ręka, tym większa liczba przeciwników musi sprawdzić. Ponieważ przyswoiłeś już sobie tabele z sekcji dla początkujących i z brązowej sekcji, to zyskałeś wyczucie dotyczące takich sprawdzeń. Pamiętaj jednak, że musisz podbijać z każdą ręką, która ma equity edge. Jeśli przed sobą masz dwóch przeciwników, którzy są ekstremalnie loose, powinieneś podbić z takimi rękoma, jak na przykład A7s lub A9s.
W bardzo rzadkich sytuacjach, najlepiej będzie tylko sprawdzić, gdy jesteś skonfrontowany z podbiciem i kilkoma sprawdzającymi za tobą. Jest to tak zwane cold call i z tego zagrania można czasem skorzystać na przykład z parami. Gdy masz 66 na późnej pozycji, a przed tobą jest trzech sprawdzających i jeden podbijający, możesz sprawdzić dwa zakłady. Twoja ręka jest zdecydowanie za słaba na re-raise, lecz sprawdzenie będzie dochodowe ze względu na dużą liczbę przeciwników i korzystne implied odds.
Słaba ręka w tym kontekście oznacza rękę, która nie została wymieniona w tabeli rąk startowych dla określonej pozycji. Na przykład KQo będzie słabą ręką z UTG. Na stole, na którym zasiadają światowej klasy gracze, straciłbyś bardzo dużo pieniędzy poprzez podbijanie KQo z UTG. Na takim stole powinieneś spasować swoją rękę.
Jako regularny gracz na niskim i średnim limicie zawsze znajdziesz graczy, którzy będą grać za bardzo loose wobec podbić. Gdy podbijasz np. z KQo, to zagrają cold call z takimi rękoma jak KJo, QJs itp. Dzięki temu taka ręka jak KQo z UTG może zostać rozegrana z zyskiem na typowym stole.
W sumie sprawa dotyczy tylko dwóch rąk: AJo i KQo. Na każdym typowym stole ręce te mogą zostać z zyskiem podbite z UTG.
Typowa sytuacja short handed: dokładnie jeden gracz przed tobą podbił i nikt nie sprawdził. Rozważasz 3-bet i fold. Praktycznie nie posiadasz żadnych readów ani statów na przeciwnika. Z teorii gry na preflopie wiesz, że potrzebujesz 46% equity przeciwko typowemu graczowi. Gdy jesteś na małej w ciemno, będziesz potrzebować tylko 43%. Jak jednak gra typowy przeciwnik?
Jeśli nie wiesz nic na temat przeciwnika, to bezpiecznie będzie przyjąć, że gra zgodnie z ORC, więc jego gra przed flopem jest idealna. Podstawowe idee prowadzą do zamieszczonej poniżej tabeli do 3-betu. Zakłada ona, że twój przeciwnik gra zgodnie z ORC i zawiera wszystkie ręce, z którymi grasz 3-bet, w zależności od pozycji, z której przeciwnik podbijał. Twoja własna pozycja nie ma tu znaczenia, ponieważ tak czy owak rozważasz 3-bet tylko z silnymi rękoma.
Każda kolumna odnosi się do pozycji podbijającego. Poznałeś już tę zasadę z rozszerzonych tabel z brązowej sekcji.
Ściągnij tabele w gotowej do druku formie - pliku PDF Adobe Reader
|
3-bet przeciwko open raise (łącznie z obroną z SB)
|
Wcześniej wspomnieliśmy, że powinieneś 3-betować pojedynczego podbijającego, gdy twoja ręka jest wymieniona w ORC i gdy twoje equity przeciwko przeciwnikowi jest równe lub większe niż 50%.
W praktyce możesz trochę obniżyć ten 50% próg. Przemawiają za tym dwie przesłanki: po pierwsze masz pozycję na swojego przeciwnika, a po drugie po twoim 3-becie gracze na blindach często spasują. Dzięki temu w puli znajdzie się dead money, które zostanie podzielone między ciebie a twojego przeciwnika.
Bez wchodzenia w matematyczne detale: przeciwko przeciwnikowi loose aggressive będziesz potrzebował przynajmniej 48% equity. Wobec typowego gracza wystarczy 46%.
Jak grać na blindach?
Zasada equity jest fundamentalna i obowiązuje również na blindach. Z każdą ręką, która posiada equity edge, powinieneś podbijać lub przebijać.
Są to jednakże sytuacje, w których możesz rozgrywać takie ręce, z którymi nie mógłbyś wejść do gry, nie będąc na blindach. Powodem tego jest fakt, że zostałeś już zmuszony do opłacenia zakładu, czyli blindów. Dlatego sprawdzenie, jak i podbicie będzie tańsze, gdy jesteś na blindach.
Generalnie znaczy to tyle, że na blindach możesz rozgrywać ręce, których equity jest niższe od przeciętnego.
Głównym zagadnieniem jest tu: jak daleko możesz się posunąć przy obniżaniu swych oczekiwań względem equity, zanim twoja ręka stanie się niedochodowa?
Jeśli jesteś na dużej w ciemno i ktoś przed tobą podbił, to będziesz oczywiście przebijał wszystkie ręce, których equity jest powyżej przeciętnego.
Powinieneś tylko sprawdzić z rękoma, które są za słabe na przebicie, lecz mają minimum 70% przeciętnego equity.
Na przykład, w grze jeden na jednego przeciętne equity wynosi 50%. 70% przeciętnego equity to 35%. Jeśli jesteś na dużej w ciemno, button podbija, a SB pasuje, to będziesz potrzebował ręki, która ma minimum 35% equity przeciwko zakresowi, z jakim przeciwnik podbija.
Przy trzech graczach przeciętne equity wyniesie 33%, a 70% z niego to 23%. Takiego equity potrzebujesz. Wobec większej liczby przeciwników w rozdaniu, obliczenia te będą się odpowiednio zmieniać.
Często znajdziesz się w następującej sytuacji: jesteś na małej w ciemno i wszyscy gracze za wyjątkiem jednego spasowali przed tobą. Ten przeciwnik podbił. Ponownie ze względu na podstawowe zasady musisz albo grać 3-bet, albo fold.
Jednakże zainwestowałeś już pewne pieniądze w postaci małej w ciemno. Dlatego też 3-bet będzie dla ciebie tańszy. Dzięki temu zwykle możesz grać dochodowego 3-beta, gdy twoje equity wynosi przynajmniej 43% przeciwko zakresowi do open raise u przeciwnika. Przeciwko graczom loose aggressive twoje equity powinno wynosić jednak chociaż 45%.
Gdy small blind stanowi 1/3 małego zakładu, to będziesz potrzebował 45% przeciwko typowemu przeciwnikowi i 47% przeciwko graczowi LAG, by móc grać 3-bet.
Jeśli small blind stanowi 2/3 małego zakładu, to będziesz potrzebował tylko 41% przeciwko typowemu przeciwnikowi i 43% przeciwko graczowi LAG, by móc grać 3-bet.
Uzupełnianie small blinda oznacza sprawdzanie na małej w ciemno, gdy nikt przed tobą nie podbił. Ponieważ zapłaciłeś już small blinda, sprawdzenie będzie cię kosztowało tylko część małego zakładu. Ponieważ masz tu tańsze sprawdzenie, to możesz grać więcej rąk, niż byłoby to możliwe biorąc pod uwagę zasadę equity.
Ponieważ zwykle płacisz tylko połowę ceny za sprawdzenie, mógłbyś pomyśleć, że będziesz również potrzebował tylko połowy equity, by móc grać swoją rękę. Byłoby to prawdą, gdyby rozdanie kończyło się przed flopem. Zwłaszcza z bardzo słabą ręką często znajdziesz się w nieprzyjemnej sytuacji na postflopie z reverse implied odds. Znaczy to, że jeśli jesteś z tyłu, stracisz więcej pieniędzy niż zwykle na flopie, turnie i riverze. Wady związane z equity na preflopie zwiększają się i dają o sobie znać w kolejnych streetach na postflopie.
Dlatego powinieneś kierować się następującą wskazówką: na małej w ciemno powinieneś uzupełniać tylko z tymi rękoma, z którymi sprawdziłbyś na buttonie. Poza tym powinieneś uzupełniać ze wszystkimi rękoma na małej w ciemno, których equity wynosi przynajmniej 70% przeciętnego equity. Jeśli będziesz stosował się do tej zasady, to będziesz uzupełniał z większą liczbą rąk niż do tej pory. Poprawne byłoby na przykład uzupełnianie z taką ręką jak T6s po dwóch limperach, którzy grają bardzo tight.
Gdy mała w ciemno wynosi 2/3 małego zakładu, powinieneś uzupełniać ze wszystkimi rękoma, z którymi sprawdziłbyś na buttonie i z tymi rękoma, których equity wynosi przynajmniej 50% przeciętnego equity.
Gdy mała w ciemno wynosi 1/3 małego zakładu, będziesz uzupełniać tylko z tymi rękoma, z którymi sprawdziłbyś na buttonie.
Zwłaszcza w grach short handed często zdarza się, że jesteś na małej w ciemno i wszyscy przeciwnicy przed tobą pasują. Przeciwko typowemu, agresywnemu przeciwnikowi na dużej w ciemno, powinieneś stosować się do zasady "raise lub fold". Podbijesz wszystkie te ręce, które są zawarte w ORC dla pozycji SB. Wszystkie inne powinieneś spasować.
Pomyłką byłoby tylko uzupełniać przeciwko agresywnemu przeciwnikowi w tej sytuacji "SB kontra BB". Dałbyś swojemu przeciwnikowi szanse na podbicie jego mocnych rąk i na bezpłatne zobaczenie flopa z jego słabymi rękoma.
Jednak uzupełnianie często będzie bardzo dobrym pomysłem przeciwko pasywnemu przeciwnikowi. Taki gracz raczej rzadko podbije. Poza tym często będziesz mógł spasować wobec tych tight raise za tobą za każdym razem, gdy twoje equity przeciwko jego zakresowi do raise będzie mniejsze niż 35%.
W większości przypadków pasywny gracz nie będzie jednak podbijał, gdy uzupełniasz na małej w ciemno. Jeśli przeczeka, to możesz zabetować praktycznie na każdym flopie, nie patrząc nawet na board. Wystarczy, że przeciwnik spasuje w 33% sytuacji, a zakład ten będzie dochodowy. Wobec takiej niewielkiej puli, przeciwnik będzie pasował w 33% wszystkich rozdań. Wyjątek od tej reguły powinieneś poczynić wtedy, gdy twoja ręka jest bardzo silna i sądzisz, że możesz pozyskać dodatkowe value poprzez inny sposób gry.
Dokładnie dlatego uzupełnianie na małej w ciemno jest potężną strategią, gdy twoja ręka jest słaba, a przeciwnik ci na to pozwala. Przeciwko takim graczom możesz uzupełniać na małej w ciemno z praktycznie każdą ręką, nawet 32o, i grać bet na flopie.
Analiza przykładów
Teoria, z którą cię zapoznaliśmy, jest złożona i w pewnych sytuacjach nie będziesz w stanie od razu podjąć decyzji. Pamiętaj wtedy o tym, żeby w razie jakichkolwiek wątpliwości skorzystać z tabelek dla początkujących, które znajdziesz w naszej brązowej sekcji. Zapisz swoje ręce i po grze poświęć trochę czasu na analizę, by wiedzieć, które z nich zostały rozegrane poprawnie.
Oczywiście w przebiegu rozdania nie zawsze będziesz w stanie obliczyć swoje equity przeciwko zakresowi przeciwnika, a następnie grać zgodnie z tym.
Postaraj się, by zdobycie wyczucia dotyczącego equity edge przed flopem było twoim długoterminowym celem. W tym celu często korzystaj z Equilatora, by obliczać i analizować typowe equity przeciwko określonym zakresom rąk. Dzięki temu zyskasz wyczucie dotyczące tego, czy możesz izolować limpera z PFR/30 VPIP, które ręce są wystarczająco silne na 3-bet przeciwko graczowi z 10PFR, a które nie.
Problem: Przeciwnik z PFR wynoszącym 10% podbija z MP1. Jesteś na pozycji MP2. Z jakimi rękoma powinieneś grać 3-bet, z jakimi sprawdzać, a jakie powinieneś spasować?
Odpowiedź: Zakładasz, że przeciwnik z PFR wynoszącym 10% z MP1 podbije około 8% swoich rąk. Według Equilatora będzie to następujący zakres: 88+, ATs+, KTs+, QJs, AJo+.
Teraz korzystasz z Equilatora, by zobaczyć, które ręce mają equity wynoszące minimum 46% przeciwko temu zakresowi. Będą to: TT+, AQs+, AQo+.
Jest to zakres do 3-bet. Nie istnieją ręce, z którymi mógłbyś tylko sprawdzić.
Problem: Przeciwnik z PFR 10 i VPIP 30 limpuje z MP2. Jesteś na MP3. Z jakimi rękoma powinieneś go izolować poprzez podbicie?
Rozwiązanie: Zakres przeciwnika określasz poprzez wpisanie w Equilatorze zakresu wynoszącego 30% i następnie usunięcie górnych 10%, ponieważ te ręce zostałyby podbite.
Otrzymujesz następujący zakres do limpu u przeciwnika: 77-55, A8s-A2s, K9s-K5s, Q9s-Q7s, J8s+, T8s+, 98s, ATo-A7o, A5o, KJo-K9o, Q9o+, J9o+, T9o.
Najpierw musisz odpowiedzieć na następujące pytanie: z jakimi rękoma będziesz miał co najmniej 50% equity przeciwko temu zakresowi. Według Equilatora będą to 55+, A2s+, K9s+, QTs+, A5o+, KTo+ i QJo+.
Nie możesz jednak z tymi wszystkimi rękoma podbijać, ponieważ wciąż masz przeciwników za sobą, którzy mogą wejść do gry. Dlatego oprócz tego zakresu pod uwagę bierzesz również wymienione w ORC ręce dla twojej aktualnej pozycji, ponieważ również one mają wymagane equity przeciwko graczom za tobą.
Będziesz więc podbijał z: 55+, A9o+, KJo+, QJo+, A6s+, K9s+, QTs+.
JTs, J9s i T9s zostały zatem usunięte z zakresu do raise według ORC. Equity JTs wynosi 47%, lecz wciąż możesz podbijać z tą ręką, pomimo nieznacznego deficytu equity. Gdy jesteś in position w podbitej puli, to możesz w bardzo dochodowy sposób rozegrać tę rękę, ponieważ często na flopie dostaniesz free card, gdy gracze na blindach sprawdzą przed flopem.
Nie ma tu zbyt wielu rąk, z którymi mógłbyś limpować przeciwko tym oponentom. Drugie kryterium (wystarczające equity edge przeciwko graczom za tobą) nie jest tu spełnione i ręce takie jak A8o, które to ma 53% equity wobec limpera, nie nadają się do limpowania za względu na reverse implied odds. Możesz jednak podbić z A8o w tej sytuacji.
Problem: Przeciwnik z PFR 10 i VPIP 15 limpuje z UTG. Każdy przed tobą spasował i jesteś na buttonie. Jakie ręce powinieneś grać?
Rozwiązanie: Ten trochę ekstremalny przykład pokazuje, że zwłaszcza na późnej pozycji, wiele rąk umieszczonych w tabeli rąk startowych często musi zostać spasowanych, gdy przed tobą znajdą się limperzy.
Ponownie musisz zacząć od określenia zakresu przeciwnika. Typowy zakres gracza 15 VPIP/10 PFR, który limpuje z UTG, będzie przedstawiał się w następujący sposób: 99-88, ATs-A9s, KJs, QJs. W określaniu tego nie korzystaliśmy z Equilatora, lecz praktyki.
Teraz sprawdzisz, jak przedstawia się siła rąk z ORC przeciwko temu zakresowi. Jak zwykle, będziesz odnosił się do zasady equity. Ponieważ jeden gracz przed tobą wszedł do gry, będziesz potrzebował equity wynoszącego co najmniej 50%. Ze względu na twoją przewagę względem blindów, możesz tę wartość trochę obniżyć do około 48%.
Przeciwko określonemu zakresowi, następujące ręce będą mieć przynajmniej 48% equity: 99+, ATs+, KJs+, ATo+, KQo.
Wszystkie te ręce zostały umieszczone w ORC na pozycji buttona i w tej sytuacji tworzą twój zakres do raise. Takie ręce jak KJo (46,4%) muszą zostać spasowane.
Podsumowanie
Przejście od ślepego korzystania z tabelek do niezależnej gry opartej o equity jest ważnym krokiem milowym w rozwoju każdego pokerzysty. Artykuł ten pokazał ci, w jaki sposób możesz skorzystać z zasady equity, by przeanalizować sytuacje przed flopem i podjąć właściwe decyzje, nawet jeśli trafność tych decyzji można ocenić dopiero po zakończeniu rozdania.
ORC, które poznałeś w tym artykule, stanowi podstawę gry przed flopem. Tabela zawiera wszystkie ręce, z którymi open raise będzie w każdej sytuacji dochodowy. Powinieneś również zdawać sobie sprawę z tego, jak i kiedy należy odejść od ORC, w jaki sposób reagować na podbicia i limpy. Warto nauczyć się również, jak korzystać z Equilatora i swojego kalkulatora w celu określania zakresów przeciwników i znajdowania optymalnej gry w danej sytuacji.
| LINKI | |||||
|
|||||
