Strategia gry na bubble (5): Satelity i turnieje Double or Nothing

Przed zapoznaniem się z tą lekcją, powinieneś przeczytać:

• Strategia gry na bubble (1): Wprowadzenie
• Strategia gry na bubble (2): Jednostolikowe SnG
• Strategia gry na bubble (3): Wielostolikowe SnG cz.1
• Strategia gry na bubble (4): Wielostolikowe SnG cz.2

Powinienieś mieć już ogólne pojęcie o tym, czym jest faza bubble i jak do niej podchodzić. Poznałeś też charakterystyczne cechy tej fazy w jednostolikowych SnG oraz wszelkie niuanse, które towarzyszą jej w turniejach wielostolikowych.

Niestety, wszystko to ma niewielkie zastosowanie do satelit i turniejów SnG typu double-or-nothing (DON). Powód jest prosty – w wymienionych wyżej turniejach nie ma znaczenia, z jaką ilością żetonów skończysz; ponieważ wszystkie nagrody są równe, jedynym celem jest przetrwanie bubble, a to znacząco zmienia dynamikę. By być bardziej precyzyjnym: ta sama dynamika staje się po prostu bardziej ekstremalna. Kluczowe jest, abyś zmienił myślenie dotyczące twojej strategii i właśnie tego nauczysz się z tej lekcji.

Faza bubble w satelitach/SnG DON

Zawartość tego artykułu można stosować dla:

•    każdej satelity SnG (lub turniejowej) z więcej niż jedną gwarantowaną nagrodą,
•    każdego SnG double-or-nothing (oraz triple-or-nothing, itp.).

Nie powinno się go stosować do satelit z tylko jedną nagrodą, ponieważ w tym formacie bubble sprowadza się do rozgrywki heads-up, która jest poza zakresem tego artykułu. Dodatkowo nie powinno się go stosować w turniejach Fifty-Fifty i podobnych strukturach, które są połączeniem satelit i turniejów "zwycięzca bierze wszystko".

Wartość twojego stacka jest równa prawdopodobieństwu zdobycia nagrody

Wielkość stacka to widoczna zmienna, jednak nie jest najlepszą prognozą "scashowania" satelity. Naprawdę ważna jest $EV twojego stacka, a to sprowadza się po prostu do prawdopodobieństwa wygranej. W efekcie wielkości stacków nigdy nie powinny być podstawowym czynnikiem przy podejmowaniu decyzji. Zamiast tego powinieneś rozważać układ stacków, przypisując każdemu graczowi procentową szansę ukończenia na płatnym miejscu.

Później nauczysz się korzystać z tego podejścia, aby podejmować poprawne decyzje na bubble w satelitach. Teraz zobacz jednak, jak wielkości stacków mogą przekładać się na prawdopodobieństwo wygranej.

Zostało 7 graczy, a 6 miejsc gwarantuje taką samą nagrodę. By mieć pojęcie o tym, jak wyglądają szanse poszczególnych graczy na jej zdobycie, powinieneś zastosować model ICM. Zauważ, że pokazuje on prawdopodobieństwo zanim wpłacone zostały blindy i ante, więc liczby w tabeli poniżej mogą się nieco zmienić, gdy karty zostaną rozdane.

Bazując na tych wynikach, można wysnuć następujące wnioski:

•    Różnica pomiędzy dużym i średnim stackiem jest mała, a różnica pomiędzy dużym i bardzo dużym stackiem praktycznie nieistotna;

•    Zawsze można więcej stracić niż zyskać. Gdyby chip leader znalazł się w sytuacji all-in przeciwko SB albo MP2, przegrywając mógłby stracić 2 punkty procentowe szans na wygraną, wygrywając zaś zyskałby zaledwie 0,2 punktu procentowego. To oznacza, że potrzebowałby 90% equity, by być break even. Obliczenia zostają wyjaśnione później;

•   Największą wadą ICM-a jest to, że nie uwzględnia on pozycji. Przy dużych wielkościach stacków w porównaniu do wielkości blindów ten efekt jest nieistotny. Jednak gdy stacki są płytkie, kolejność w jakiej gracze wpłacają blindy jest bardzo ważna. W powyższym przykładzie jasne jest, że w rzeczywistości szanse BU są dużo wyższe od MP1, który jako pierwszy zostanie postawiony na wymuszonym all-inie. Podobnie szanse EP wyglądają lepiej niż BB, ponieważ jeśli przetrwają oba short stacki, BB będzie zmuszony zagrać all-ina wcześniej. ICM nie bierze tego pod uwagę, ale ty powinieneś.

Cztery kroki do podjęcia poprawnej decyzji

Kolejnym czynnikiem, którego nie uwzględnia ICM jest to, jak grają inni gracze. Im bardziej rywale skłonni są do sprawdzania all-inów, tym bardziej tight powinieneś grać. Twoją pierwszą myślą w satelicie bubble powinno być: “jakie są moje szanse dotarcia na nagrody, jeśli będę pasował każdą rękę?”. Z dużym stackiem i luźnymi przeciwnikami prawdopodobieństwo jest prawie 100%, więc żadne ryzyko nie jest warte nagrody. W takim przypadku powinieneś przejść na tryb autofold. Jeśli jest to dla ciebie trudne, nie patrz na rozdawane karty.

Załóżmy jednak, że twoja sytuacja nie jest tak komfortowa, jak w opisanym wyżej przykładzie; możesz więc rozważyć dołączenie do puli. Aby wyliczyć profitowość takiego zagrania, powinieneś wykonać te 4 kroki:

•    rozważ możliwe zdarzenia (twój stack po wygranej i przegranej w danym spocie)
•    oszacuj prawdopodobieństwo dojścia do miejsc płatnych dla każdego zdarzenia (ocena wartości stacka w każdym scenariuszu)
•    pomnóż je przez prawdopodobieństwo wystąpienia danego zdarzenia i dodaj wszystko do siebie
•    na końcu porównaj rezultat z obecnym prawdopodobieństwem na dotarcie do miejsc płatnych, czyli prawdopodobieństwem wygrania po spasowaniu.

Spójrz, jak wygląda to w praktyce:

Przeanalizujmy decyzję BB. Załóżmy, że SB pushuje z jakimikolwiek dwiema kartami, bo jest to dla niego kuszące. Szansa na nagrodę dla BB wynosi obecnie według ICM 94 %. W rzeczywistości może być nieco niższa ze względu na pozycję – ok. 92 %. Po spasowaniu spada w okolice 85 %. Jeśli przegra - odpada; jego szanse spadają więc wtedy do 0 %. Jeśli się podwaja, szanse wzrastają do 99 %. Aby być break even, do sprawdzenia potrzebuje następującego showdown equity (SDEq):

SDEq %*99 % > 85 %

SDEq % > 86 %

To oznacza, że nawet AA powinno tu zostać spasowane, mimo że SB pushuje dowolne dwie karty:

Jeśli SB wie, że BB to rozumie, powinien pushować z każdą ręką, bo mimo iż nie ma wiele do zyskania, zawsze lepsza mała wygrana niż żadna. W praktyce wielu rywali ma problem ze zrzucaniem top swojego zasięgu, więc SB musi być bardziej ostrożny. W tym przypadku jeśli BB sprawdza 40 %, SB powinien pushować jedynie z najlepszymi 20 % rąk. Jak możesz zauważyć, gdy rozważasz push, kluczowe jest oszacowanie potencjalnego zasięgu sprawdzania przeciwników – pamiętaj, że ich złe sprawdzenia szkodzą nie tylko im, ale również tobie, na czym zyskują inni gracze przy stole.

Ułatwienia i porady

Oczywiście w trakcie sesji nie masz dostępu do kalkulatorów ICM. Musisz więc oszacować szansę na dojście do miejsc płatnych samemu. To przychodzi z doświadczeniem, jednak jest kilka popularnych uproszczeń, które mogą ci to ułatwić.

Duży stack oznacza duże prawdopodobieństwo wygranej

Jeśli masz duży stack, często możesz zakładać, że jesteś 100 % faworytem do nagrody. Jeśli jest grupa shortów z podobnymi stackami, każdy z nich ma podobną szansę na odpadnięcie. Oczywiście jest to pewne uproszczenie, ale często pomaga podjąć właściwą decyzję.

Push zamiast sprawdzania

Jeśli zdecydujesz się na dołączenie do puli, pamiętaj że fold equity jest najważniejszym czynnikiem. W konsekwencji tego powinieneś zrobić wszystko, abyś to ty był tym wchodzącym all-in - nie sprawdzającym. Powinieneś manipulować wielkościami zakładów, by to osiągnąć. Najczęściej będzie to overbet shove preflop, by zamknąć akcję. Inną konsekwencją jest to, że twój zasięg repushowania powinien być szerszy niż twój zasięg open pushowania, bo ryzyko jest takie samo, a wygrać możesz więcej.

Układ stacków jest często wazniejszy niż twoje karty

Jeśli zdecydujesz się na push, stacki graczy za tobą są dużo ważniejsze niż karty, które trzymasz; zawsze lepiej jest pushować, gdy za tobą nie ma już żadnych short stacków. Średnie i duże stacki praktycznie nigdy nie sprawdzą, a shorty kiedyś muszą postawić opór. W rezultacie fold equity przeciwko short stackom kolosalnie się różni od fold equity przeciwko średnim i dużym stackom.

Jako short stack manipuluj wzrostem blindów

Jeśli jesteś jednym z short stacków, powinieneś pamiętać, by próbować manipulować wzrostem blindów, tak by inne short stacki jako pierwsze trafiały na wyższy poziom.

Spójrz na podany przykład:

Blindy zostaną zaraz podniesione do 400/800 ante 100, co oznacza, że gracz będący teraz na CO znajdzie się na wymuszonym all-inie, gdy będzie na small blindzie. Najważniejsze dla niego to upewnić się, że gracz z EP wpłaci najlepiej oba blindy, a przynajmniej small blinda już na nowym poziomie. CO powinien zużyć swój cały timebank, by to zapewnić. W przeciwnym wypadku poziom blindów wzrośnie dopiero, gdy gracz z EP je ominie, i przez to będzie mógł przetrwać dłużej niż CO:

Natomiast jeśli gracz z EP znajdzie się na wyższych blindach, będzie na wymuszonym all-inie albo przed CO, albo w tej samej ręce, jednak z mniejszym stackiem.

Podsumowanie

Z tej lekcji nauczyłeś się, że:

Bubble w satellitach/DON jest zupełnie inny niż w pozostałych SnG. Powinieneś myśleć w kategoriach szans na nagrodę, a nie wielkości stacków. Jeśli potrzebujesz, zarabiaj żetony przez pushowanie,  a nie sprawdzanie. Powinieneś atakować stacki, które są w danym momencie bezpieczne, ale mocną odczują przegraną z tobą. Unikaj atakowania short stacków.