Dat lange verhaal was nog best leuk om te lezen, hoewel de inhoud er van niet altijd even vrolijk is natuurlijk. Nou ja, het feit dat je er over nadenkt en je eigen situatie bekijkt stemt natuurlijk hoopvol. Ik herken er wel dingen uit.
Ik heb zelf ook maandenlang geen winst meer gedraaid, gelukkig ook niet veel verlies. Daardoor verloor ik echter wel voor een groot deel mijn interesse in het spel. Het aparte is dat ik achteraf het gevoel heb dat die interesse en de zin om te spelen blijkbaar vooral zijn opgewekt door het feit dat er geld te winnen viel, want als dat winnen niet meer lukt dan gaat ook de zin om te spelen hard omlaag. Mijn reactie op de situatie was dat ik allereerst daalde van NL100/NL200 naar NL25 en ook daar heb ik nog moeite met winst maken. Vervolgens ben ik steeds minder gaan spelen en nu speel ik bijna niet meer. Ik speel eigenlijk alleen nog matrix sng's van tournooitickets om zo mijn punten op te maken.
Nu had ik aan het begin van mijn pokercarrière al besloten dat poker een lagere prioriteit dan zaken als studie en studentenvereniging moest krijgen. Dat is voor mijn gevoel wel redelijk gelukt want die zaken hebben er niet echt onder geleden. Maar toch merk ik wel dat ik al gauw meer dan 2 uur per dag aan het pokeren was, soms ook wel meerdere dagen 4 uur. Het slokt toch een groot deel van je tijd op. Ook al deed ik daarnaast netjes de verplichte dingen, toch merk je dan bij jezelf dat je ondertussen vaak denkt aan poker en dat het moeite kost om eens gezellig mee te doen als iemand een leuk initiatief heeft omdat jij in gedachten al een pokersessie had ingepland. Je voelt toch, ook al is het soms maar klein, een constante drang om te spelen, waardoor je minder relaxed omgaat met de tijd dat je andere dingen doet.
Als ik achteraf terugkijk besef ik dat ik teveel gespeeld heb, dat ik toch wel een beetje verslaafd was. Maar dankzij de downswing verloor ik het speelplezier en ben ik minder gaan spelen. Ik persoonlijk ervaar dit als Gods hulp, zijn ingrijpen om mij te bevrijden van de geboeidheid van poker. Het is namelijk zoals je zelf al zei in je lange verhaal: als je veel met poker bezig bent om geld te winnen dan creëer je niet méér vrijheid omdat je meer geld hebt, maar het pokeren ontneemt je juist je vrijheid. Uiteraard is zo'n downswing op het moment dat het je overkomt erg vervelend, maar achteraf ben ik dankbaar dat ik nu weer meer tijd heb om in vrijheid van andere dingen te genieten, zoals het mooie weer.
Als ik jou was zou ik lekker van het weer genieten en van andere leuke dingen zoals schaken of zo en daarnaast een pak minder gaan pokeren. Als je vrij wilt zijn en wilt kunnen genieten, laat je dan niet weer boeien door het pokerspel. Gebruik deze downswing net als ik om los te breken en voortaan poker als bijzaak of kleine hobby te zien. Overigens is het denk ik ook verstandig om wat limieten te zakken als je wilt blijven doorspelen. Resultaten uit het verleden bieden geen garantie voor de toekomst, dus het feit dat je NL200 kon verslaan wil niet perse zeggen dat je het nog steeds kan. Daarnaast, als je wat limieten zakt dan speel je ook met kleinere bedragen en kun je wellicht ook makkelijker niet te veel aan poker denken.