Oorspronkelijk gepost door dustje
mensen die niet ergens aan beginnen om dan na 2 weken te stoppen
Meldingen
Alles wissen
Jouw Poker Blogs
31
Berichten
17
Gebruikers
0
Reacties
633
Weergaven
Oorspronkelijk gepost door Rogier
challenge: speel 3.5k hands per week minimaal, en update na elke 3.5k waarin je denkt beter te kunnen worden (welk aspect, dus tighter/looser/aggressiever preflop, meer/minder xxx doen postflop)hierdoor heb je elke 3.5k hands een evaluatiemoment waardoor je actief aan je spel werkt (naast t videos bekijken ben je ook zelfkritisch op eerdergespeelde handen van je), en heb je door de 3.5k hands per week challenge ook een soort van doel wat je MOET bereiken (500 per dag is niet veel maar t is wel iets waar je je een klein beetje toe moet zetten)
+hierdoor heb je ook standaard wekelijkse updates ipv al dat geslack
Doe jij ook mee dan?
Oorspronkelijk gepost door calimero1981
Oorspronkelijk gepost door dustje
mensen die niet ergens aan beginnen om dan na 2 weken te stoppen
Oorspronkelijk gepost door calimero1981
Oorspronkelijk gepost door Rogier
challenge: speel 3.5k hands per week minimaal, en update na elke 3.5k waarin je denkt beter te kunnen worden (welk aspect, dus tighter/looser/aggressiever preflop, meer/minder xxx doen postflop)hierdoor heb je elke 3.5k hands een evaluatiemoment waardoor je actief aan je spel werkt (naast t videos bekijken ben je ook zelfkritisch op eerdergespeelde handen van je), en heb je door de 3.5k hands per week challenge ook een soort van doel wat je MOET bereiken (500 per dag is niet veel maar t is wel iets waar je je een klein beetje toe moet zetten)
+hierdoor heb je ook standaard wekelijkse updates ipv al dat geslack
Doe jij ook mee dan?
sure
Iets wat je regelmatig update en gewoon wat verhalen van poker maar ook wat je meemaakt in je leven
Oorspronkelijk gepost door Yoghi
Iets wat je regelmatig update en gewoon wat verhalen van poker maar ook wat je meemaakt in je leven
Meer zoals dit dus?
Algemeen: duidelijke doelstellingen, regelmatig updaten (over die doelstellingen), interessante handen posten, ook situaties buiten poker, etc etc...
Terwijl de regen zachtjes voortdruilde, drentelde Hinkel schuintjes over
de parkeerplaats. Hij had het beloofd, "en wat je belooft dat moet je
ook doen", had ze nog gezegd, en "da's voor kleine meisjes niks anders
dan voor grote meisjes." En eigenlijk wilde hij er helemaal niet
onderuit, want "zonder een verhaaltje slaap ik nooit lekker." Enigszins
verbaasd keek Hinkel op naar een blauwe kronkel, die uit de hemel leek
te komen om onder de drukke weg te verdwijnen. Zoekend keek hij de
straat over, zich afvragend of het ding daar, aan de andere kant, nog
zou boven komen, maar door de razende avondspits was de overkant van de
straat moeilijk te zien. Het getingel van een carillon deed hem
opschrikken. Het bezoekuur was begonnen.
Het kleine hoofdje veerde op uit de kussens, om vermoeid weer terug te
zakken. "Ik heb de hele dag naar je uitgekeken, Hinkel, en iedereen
verteld dat jij me voor het slapen gaan komt voorlezen. Wat heb je voor
me meegenomen?" Hinkel haalde een vrolijk gekleurd bundeltje van onder
zijn jas, een boekje waar hij, toen hij nog klein was, altijd graag in
had gelezen. Nog steeds graag. Vrolijke verhaaltjes, en ze liepen goed
af. Mooie verhaaltjes voor het slapen gaan. Terwijl Sofietje zich
behaaglijk in de kussens nestelde, ging Hinkel in de vensterbank zitten.
Het allermooiste verhaal stond ergens achterin. "Hinkel? Als ik strakjes
nou ga slapen en ik word weer wakker...is mama er dan weer?" Het bleef
even stil. "Ja hoor, dan is mama er ook weer." "Dan is 't goed." Hinkel
zocht verder. "Hinkel? Ben jij er dan ook weer?" Hinkel ritselde.
"Hinkel?" Hij slikte "nee". Sofietje keek beteuterd: "Het geeft niet
hoor, ik begrijp het best. En, je bent er nou toch?" Hinkel vouwde een
stevige ezelsoor en begon te lezen.
"Lang, heel lang, maar toch ook weer niet zo idioot lang geleden, leefde
er een klein meisje in een groot huis..." Eerst las Hinkel nog voor,
maar al snel begon hij te vertellen. Over het meisje, dat vandaag ook
Sofietje heette. Over de lieve oom, een kwiek mannetje met een raar
sikje en een hinnikend lachje. Terwijl Hinkel door de kamer huppelde en
zijn stem door de zaal liet schateren, gierde Sofietje het uit: "Jij
bent het! Jij bent echt oom Jochem!" En toen hij, net als oom Jochem,
met fruitjes jongleerde en alle kiwi's op eentje na liet vallen, klapte
ze opgewonden "O, jij bent echt de allerbeste goochelaar!". Zo hadden ze
geen van beiden door hoe de deur openging, twee witte jassen en een
grijs knoetje vertederd naar binnen keken. De deur ging weer dicht.
Een uur later sloeg Hinkel z'n boek met een harde knal dicht. Hij had
geen stem meer over en Sofietje, met haar feeenkroontje van papieren
servettenbloemen nog op haar hoofdje en het thermometertoverstokje nog
in haar handje, lag bleekjes achterover in de kussens. De lange stilte
werd doorbroken door de deur die zachtjes werd opengeduwd. Vanonder een
grijzend knoetje keken twee geduldig vragende ogen het zaaltje
in. Hinkel keek naar Sofietje. "Nog eventjes."
Hinkel wipte op het bed, en pakte het magere handje voorzichtig beet.
Zachtjes streelde hij het broze gevalletje. Hij liet zich naast Sofietje
in de kussens zakken en draaide speels met een vinger door haar grijze
krulletjes. Vanuit een perkamenten gezichtje keken twee grauwe oogjes
hem dankbaar aan. "Wil je echt gaan slapen?" De oogjes knikten vermoeid.
"Hinkel? Het was fijn, vanavond. Ga nu maar." Hinkel probeerde te
slikken. "Zo moe... slapen... ga maar naar huis..." Nog even leken de
oogjes op te lichten "want morgen is mama er weer... ." "Ja" zei Hinkel.
"Morgen is mama er weer."
