Self fullfilling prophecy

Aangezien ik verscheidene boeken van Asimov gelezen heb (aanraders voor iedereen!), doelde ik daar dus ook op.

En ja onze opvattingen staan tegenover elkaar, maar dat hoeft grappig genoeg niet te betekenen dat we het over veel eindzaken per se oneens zijn. Het betekent alleen dat onze basisuitgangspunten wél erg verschillend zijn en zoals ik eerder al aangaf dat discusseren over waarom de een voor of tegen iets is dan o.h.a. niet echt mogelijk/nuttig is.

De algehele tendens van je laatste post, dat op mij overkomt als dat mensen veel te veel bezig zijn met dingen die niet "echt belangrijk" zijn, ben ik het zeker mee eens. Denk ook dat wat we "echt belangrijk" vinden wel ruwweg overeenkomt en dan iets als 'menselijk geluk' heet.

Alleen geloof ik zelf niet dat dat zal veranderen, aangezien het naar mijn mening juist eigenschappen van de mens/evolutie zijn waarom de huidige maatschappij eruit ziet zoals dat hij doet. Dus heb ik geleerd het te accepteren en er mee te leven.

Hulde aan degenen die serieus op Kastanje kunnen reageren. Ik heb er respect voor hoe je op een normale manier een discussie aan kunt gaan met iemand die over engelen in de 9de dimensie begint en raaskalt over laser beams die energie opslokken.

Overigens zijn mijn devas en dharmapalas uit de 6de dimensie het niet eens met de engelen uit jouw dimensie. Een devas fluisterde gister in mijn oor dat een engel vaak liegt en sommige mensen, vooral die in de jaren 50 en 60 geboren zijn vaak voor de gek houdt.

Misschien moet jij maar eens een hartig woordje met jouw bescherm engel spreken kastanje. Tot nu toe heeft die je niet geholpen om poker te verslaan en houdt die je voor het lapje wat betreft de wetenschappelijke stand van zaken in de wereld.

Bron : http://en.wikipedia.org/wiki/Deva_ (Buddhism)

Over poker kan ik heel kort zijn,
Ik heb nimmer de ambitie gehad om geld te verdienen dan wel rijk te worden van poker. Poker is een hobby voor me en - in psychologische zijn - een training voor me. Een training in geduld, discipline enz. Dat is nodig omdat ik van nature door mijn manisch-depressieve gedrag elke vorm van zelfdiscipline ontbeer. Ik ben in veel opzichten grenzeloos in het dagelijks leven.

Ik speel altijd onder alle omstandigheden aan slechts één tafel.
Multitafelen is niets voor mij en ik zie het nut er ook niet van in. Ik concentreer me liever op degenen die bij mij aan tafel zitten.
Afgelopen jaar heb ik zo'n 80.000 handen gespeeld op MTT's tot $30, No limt t/m NL200, Fixed limit tot en met $2/$4 en Sitngo t/m $11,-. Toevallig heb ik een paar dagen geleden m'n eerste $22,- SnG gespeeld en gewonnen.
Niet omdat ik toevallig geluk had, simpel omdat ik een van de betere spelers aan tafel ben.
Over het hele jaar genomen sta ik - op dit moment - $6,50 in de min.

Dat wil dus zeggen dat ik over het afgelopen jaar quitte speel en dat is mijn doel. Ik ben niet gaan pokeren met dollartekens in m'n ogen. Ik ben wel gaan pokeren met de intentie niet te verliezen. Ik heb namelijk een bloedhekel aan verliezen.
Daarnaast heb ik veel, heel veel tijd gestoken in poker studie, ik wil beter worden, steeds beter worden en tot nu toe is ook dat gelukt.

M'n grootste bron van ergernis zijn de $22,- MTT's bij Party, daar heb ik er zo'n 25 van gespeeld in de laatste 3-4 maanden, één keer zesde en nog een keer ITM. Je wilt niet weten hoeveel keer ik eruit gevlogen ben met een intrinsiek sterkere starthand. Daar ligt dus nu de focus op, dat is het doel voor aankomend jaar.
Het gemiddelde spelersnivo bij de 22 dollar toernooien is echt bedroevend slecht, nu is het alleen nog zaak dat AK een paar keer stand houdt tegen Ax, KQ tegen Kx of QQ tegen JJ zoals gisterenavond toen villain all-in in ging na mijn preflop raise met pocket queens en ik tegen 3 boeren aanliep.
Het zit in die toernooien niet mee tot nu toe. Postflop zijn de meesten in die 22 dollar MTT's pulp, niets meer. Preflop nemen ze alle risico's en maken zich afhankelijk van geluk. Postflop zijn ze zó voorspelbaar en makkelijk te bespelen als wat.
Nu is het alleen nog zaak om dát moment af te wachten dat het geluk zich niet tegen mij keert. In de onvermijdelijke push/fold situaties probeer ik de inschatting te maken dat mijn starthand tenminste 65% van de gevallen beter is dan die van mij tegenstander. Vaak zit ik goed, vaak heb ik de ander gedomineerd. Té vaak (kansberekening technisch) heb ik deze situaties verloren.
Dat maakt dat het niet anders kan dan dat ik op gegeven moment een paar van dergelijke spots achter elkaar ga winnen. Het frappante is namelijk dat ik vrij zelden op een pure bluf betrapt word en net iets te vaak de 2/3 - 1/3 spots verlies.
Na de samenvoeging van de spelerspool bij Party is het gemiddelde nivo er niet beter op geworden, eerder slechter.

Wat mijn beschermengel betreft, die helpt me niet tijdens het pokeren, dat zou niet eerlijk niet zijn nietwaar? Het enige wat mijn beschermengel aan mij meedeelt is wat ik eerder beschreven heb.
Soms weet ik vlak na het klikken van de push button dat het exit toernooi is nog voor er een kaart op het board is opengegaan.

Naja die bescherm engel van jou helpt mij ook niet. Ik heb nog zo'n partij tarot kaarten gekocht toen op jouw aanraden. Dat is me echter ook vies tegen gevallen. Sinds ik mijn beslissingen op de kaarten ging baseren heb ik alles verloren. Eigenlijk he vind ik jouw bescherm engel best wel een eikel. Dat mag ook gezegd worden vind ik.

Robbie, wanneer je de tarot kaarten gaat gebruiken om je poker uitslagen te beïnvloeden, gaat het mis. En niet zo'n klein beetje ook.
Daar zijn de kaarten niet voor bedoeld.
De tarot kaarten helpen je bij vraagstukken, keuzes en problemen in je dagelijks leven.
Speelkaarten zijn om mee te gokken, tarot karten om je te helpen bij je dagelijkse beslommeringen.

Natuurlijk mag je van mijn beschermengel vinden wat je wilt.
Het volgende voorbeeld geeft wellicht meer duidelijkheid.

Afgelopen voorjaar, toen ik klaar was met het schrijven van de eerste 26 hoofdstukken van mijn manuscript, bleek dat gedurende dat hele proces mijn ex-partner en ik volledig uit elkaar gegroeid waren.
Het jaar daarvoor stond bij mij volledig in het teken van studie, schrijven en pokeren. Mijn focus was uitsluitend daarop gericht en nu, terugkijkend, kan ik zeggen dat ik mijn ex te kort heb gedaan.
Dat heeft ertoe geleid dat we besloten hebben om uit elkaar te gaan, niet meer samen onder een dak te wonen.
Ok, ik was er in de maanden mei tot augustus slecht aan toe, ik had veel te veel van mezelf gevergd en de hypomane staat waarin ik verkeerde was me volledig boven het hoofd gegroeid. Dat leidde tot 3 achtereenvolgende opnamen in een psychiatrische kliniek omdat ik in het dagelijks leven niet meer functioneerde.

Ik had dringend hulp nodig en besloot me een tijd lang te leiden door de goede zorgen van mijn beschermengel. Je mag op dit punt aangekomen best wel denken dat ik knettergek ben, da's prima wat mij betreft.
Opnamen in psychiatrische inrichtingen zijn heel gewoon voor me, sinds 1997 heb ik zeker 30 van dergelijke opnamen gehad om mijn op hol geslagen hersenen weer onder controle te krijgen.

Ok, er moesten oplossingen komen, mijn ex en ik hadden het echt moeilijk met elkaar, er was wel wederzijds respekt maar we leefden allebei volledig in onze eigen wereld.
Eind augustus kreeg ik een seintje van mijn beschermengel dat ik de krant moest pakken waar wekelijks het woningaanbod in afgedrukt staat.
Om uit te vinden hoe hoog ik op de wachtlijst stond, reageerde ik op een seniorenwoning in een voor mij totaal onbekende straat hier in Tiel. Ik ging er aldus van uit dat het een straat in de nieuwbouw wijk Passewaay moest zijn.
Ik wist niet het om een nieuwbouw woning ging, had ik dat wel geweten, had ik waarschijnlijk niet op deze woning gereageerd want ik heb niets met nieuwbouw. Ik ben een ramp waar het gaat om woning inrichten, spullen uitzoeken enz. Daar heb ik geen gevoel voor.
Ok, ik bleek tweede op de lijst te staan en nummer één wees het af. Zodoende had ik in de tweede week van september een woning.
Toen ben ik maar eens gaan kijken en schrok me aanvankelijk rot toen ik zag dat het een gloednieuwe woning was.
Opnieuw was hulp nodig en dat vroeg ik aan mijn beschermengel.
Het eerste wat mijn pad kruiste was een woninginrichting winkel in een dorp hier vlakbij. Ik daarheen, situatie uitgelegd en afspraken gemaakt. De keuzes die ik toen gemaakt heb, heb ik ter plekke aan mijn beschermengel voorgelegd en ik kreeg antwoord in de zin dat het goed was, dat ik me maar gewoon op de stroom moest laten meedrijven.
Het volgende was de keuze voor de meubels. Op advies van mijn beschermengel kwam ik in Veenendaal terecht, heb meubels uitgezocht en besteld in overleg met mijn beschermengel. Ik twijfelde enorm. Ik had niet heel veel geld en ik was bang dat ik verkeerde keuzes zou maken.
Mijn beschermengel liet me keer op keer weten dat het goed was, dat ik vertrouwen moest hebben en dat er goed voor me gezorgd werd.

Dat kontakt, dat innige kontakt tussen mij en mijn beschermengel heeft ertoe geleid dat ik nu in een gezellige, sfeervolle woning leef. Ik kan oprecht zeggen dat ik me nog nooit in mijn leven zo goed, zo thuis en op m'n gemak heb gevoeld als in deze woning.

Het volgende was al het zware werk. Ik heb behoorlijk reuma en m'n gewrichten ontsteken onmiddelijk wanneer ze overbelast worden.
Opnieuw vroeg ik hulp en kreeg die.
De afgelopen 2 maanden heb ik kasten in elkaar gezet, veel en grondig schoongemaakt, 10 kubieke boomschors in mijn tuin gereden met kruiwagens en ga zo maar door. Bij al dat zare werk werd ik doorlopend ondersteund door mijn beschermengel. De kruiwagens boomschors leken steeds minder te wegen en het ging steeds gemakkelijker. Het in elkaar zetten van alle kasten ed. ging vlot, soepel zonder één enkele tegenslag.
De keuzes die ik verder gemaakt heb tav de inrichting heb ik allen voorgelegd aan mijn beschermengel middels de tarot kaarten. Ik volgde de antwoorden die ik kreeg en telkens bleek dat ik exact de juiste keuzes gemaakt had.

Nu woon ik hier, met prachtige planten om me heen, met een nieuw goed opgestart aquarium, met mooie spullen die goed bij elkaar passen. Kortom, ik heb het hier geweldig goed naar m'n zin.
Dat is echt heel bijzonder want ik ben echt m'n hele leven een ramp geweest als het ging om woning inrichten.
Ik woon in een hoekwoning met een grote tuin. Ik kijk kilometers ver weg over de weilanden en dat blijft de komende tijd wel zo. Ik kan me straks in het voorjaar gaan uitleven in de tuin.
Ik ben een natuurmens, heb groene vingers en krijg alles wat levend groen is, aan het groeien en bloeien.

TerugKijkend is het een zwaar, bewogen jaar geweest en alleen dankzij de liefdevolle hulp van mijn beschermengel is alles op z'n pootjes terecht gekomen.
Wat m'n ex betreft, ook zij krijgt heel veel hulp al gelooft zij ook niet in het bestaan van de engelen wereld. Langzaam maar zeker echter, begint ze meer en meer bij te draaien omdat ook voor haar het leven een positieve wending heeft genomen. Het gaat haar goed, ze heeft haar zaakjes prima op orde en we gaan als goede vrienden met elkaar om. Ook voor haar wordt, mede op mijn verzoek, goed gezorgd.
Ook dat is het werk van mijn en haar beschermengel.

Je kunt het geloven of niet, zonder deze hulp hadden we er beiden nu een heel stuk slechter voor gestaan.

Dat is wat ik bedoel met de hulp en steun van een beschermengel in het dagelijks leven.

Ok ik zal stoppen met u te trollen. Normaal is een beetje trollen en needlen grappig, maar in uw geval heeft het misschien serieuze consequenties.

Het enige dat ik kan zeggen is dat ik hoop dat u in contact blijft met hulp instanties in Nederland. Regelmatig met een professional praten kan natuurlijk geen kwaad.

Ik hoop echter dat u wel snapt dat niemand uw verhalen serieus neemt en dat ze ook nooit serieus genomen zullen worden. U bent natuurlijk vrij om te vinden wat u wilt, maar dergelijke posts over tarrot kaarten, beschermengelen, starwars met sneeuwballen en dat u genesis opnieuw heeft geschreven zal niemand trekken. Weet u dat uw feiten niet kloppen en dat uw visie op de wereld krom is? Of denkt u dat wij allemaal gek zijn? Ik vraag me af wat uw beeld daar op is

Kastanje, ik vind dat je jezelf in grote mate tekort doet. Ik ben er namelijk van overtuigd dat die kracht helemaal uit jezelf komt en niet van beschermengelen. Ik kan me voorstellen dat je in moeilijke tijden houvast zoekt, zeker als je zwaar depressief bent. Dan kan het een overlevingsstrategie zijn om de verantwoordelijkheid voor je beslissingen ergens anders neer te leggen, maar uiteindelijk ben je het gewoon zelf die doorgaat en de moed heeft om eruit te komen.

Je verwart die engelen met je eigen overlevingsdrang/ intuitie/ onderbewustzijn/ doorzettingsvermogen. Met die tarot kaarten is het denk ik hetzelfde. Je laat de kaarten een bepaalde richting aangeven, zodat je die beslissing zelf niet hoeft te nemen. Je zou volgens mij net zo goed een munt op kunnen gooien, de zogenaamde coinflip...

Jij hebt zelf je woning gezellig gemaakt, misschien geloof je niet dat je dat kunt, maar ik weet gewoon zeker dat het zo is. Jouw geloof in beschermengelen is een overlevingsstrategie in een zeer moeilijke tijd, wat ook wel begrijpelijk is, maar ik denk dat het beter is om te gaan erkennen dat je het zelf doet en niet met behulp van engelen. Daar word je uiteindelijk ook veel sterker van.

Ik wil nog even toevoegen dat het me goed lijkt voor jou om hierover een specialist te raadplegen, ik ben dat namelijk niet en wil vooral benadrukken dat als jouw geloof in beschermengelen het enige is wat je op de been houdt, ik dit vooral niet onderuit wil halen.

Oorspronkelijk gepost door RobbieV
Ik hoop echter dat u wel snapt dat niemand uw verhalen serieus neemt en dat ze ook nooit serieus genomen zullen worden. U bent natuurlijk vrij om te vinden wat u wilt, maar dergelijke posts over tarrot kaarten, beschermengelen, starwars met sneeuwballen en dat u genesis opnieuw heeft geschreven zal niemand trekken. Weet u dat uw feiten niet kloppen en dat uw visie op de wereld krom is? Of denkt u dat wij allemaal gek zijn? Ik vraag me af wat uw beeld daar op is

Mijn visie:
Allereerst weet ik dat er genoeg mensen die mijn verhalen en ideeën wel waarderen en serieus nemen. Jij bent niet in de positie om daar een oordeel over te vellen.
Voor zover mij nu bekend, kloppen de feiten in mijn manuscript wel degelijk, ik heb nog geen enkele tegenwerping gehad in inhoudelijke zin.
Natuurlijk staan er zaken in vermeld die niet bewezen zijn en die gebaseerd zijn op mijn visie en inzicht. Tot nu toe heeft niemand enig bewijs geleverd dat deze visie persé onjuist is. Voor velen onwaarschijnlijk, ja, voor anderen zeer verhelderend, dat ook.
Of mijn visie op de wereld krom is, laat ik in het midden. Dat is een ieders eigen mening, zelf vind ik het wel meevallen.
Ik denk beslist niet dat iedereen behalve ik gek is, ik denk dat niemand gek is, ik denk dat er heel veel mensen zijn die zich zorgen maken over de gaande ontwikkelingen en ik ben daar een van. Of dat gek is, ook dat laat ik in het midden want ook dat is iemands persoonlijk oordeel.

Vergeet niet dat ik juist dit forum uit kies om mijn bewereingen te staven. Hier krijg ik het meeste tegenstand, dat levert aldus de beste discussies op.
Op andere fora waar ik lid van ben, wordt geheel anders tegen mijn schrijfwerk aangekeken. juist op dit forum krijg ik het nodige tegengas dat mij helpt mijn visie verder te vergroten.
Daarmee bedoel ik niet overjarige pubers die bléren dat het allemaal niets is, daar kan ik verder niets mee. Dat heeft inhoudelijk geen enkele waarde.
Echter de visie van anderen helpt mij weer verder om mijn opvattingen en gedachten verder uit te kristalliseren.

Jessie, ik krijg hulp van kundige psychiaters op het moment dat ik het nodig heb. Buiten dat zie ik zelden of nooit een dokter. Ik bezit voldoende kennis over M-D dat ik zelf wel weet hoe ik er op elk moment voor sta.
Ik vind overigens niet dat ik mezelf iets tekort doe door me te leiden door mijn beschermengel. Praktisch gezien levert het eigenlijk alleen voordelen op.
Ook verwar ik het kontakt met engelen niet met mijn eigen overlevingsdrang.
Mijn intuïtie en onderbewustzijn zorgen juist voor dit kontakt, hiermee kan ik dat kontakt tot stand brengen. En doorzettingsvermogen is niet bepaald mijn sterkste punt behalve als ik me er volledig op focus maar dan vergeet ik ook prompt alles en iedereen om me heen.

Manisch depressiviteit is al net zo ongrijpbaar als geluk. Het overkomt je, je hebt dpressieve momenten, dat zijn de momenten waarop ik mij volledig terugtrek omdat ik in dergelijke perioden over het algemeen verga van de pijn in m'n lijf zonder dat daar een oorzaak voor aan te wijzen is.
In depressieve perioden communiceer ik niet, met niemand. Gelukkig duren deze perioden bij mij vrij kort, daarna neemt de hyperactiviteit van mijn hersenen weer langzaam toe.
Dat heeft voordelen, het verhoogt mijn inzicht in sterke mate. Ik heb moeten leren dat te beteugelen om mezelf meer duidelijk te maken naar anderen toe.
Het heeft ook nadelen van het vreet energie en het gaat ten koste van mijn dag en nacht ritme, ik eet dan wanneer ik honger heb, zo kan ik makkelijk om twee uur 's nachts een complete maaltijd bereiden.
Op het moment dat deze fase, de hypomane fase, zo erg uit de klauwen is gelopen dat ik de grip op m'n leven zo goed als ben kwijtgeraakt, maak ik een afspraak met de psychiater en vraag om een opname van een week of twee.
Daar zet ik mij letterlijk stil in een klein kamertje met een buro en een bed. Daar heerst een strakke dagstruktuur die mij weer in het gareel brengt.
Zo gaat het eigenlijk al heel m'n leven. De laatste jaren heb ik geleerd om bijtijds aan de bel te trekken, daarvoor kwam ik meestal in een kliniek terecht na een suïcide poging. Dat was altijd het gevolg van lichamelijke en psychische uitputting en de stellige overtuiging dat het noooiiiit meer goed zou komen.
Dat ik dood veel beter af was omdat een dergelijk leven met m-d op vele momenten vrijwel ondraaglijk is.

Dat gedoe met pogingen om mijn leven te beëindigen zijn nu wel voorbij gelukkig, ik krijg, mede dankzij het pokeren, steeds beter grip op mezelf.
Ik heb veel meegemaakt, ik ben de hele wereld over gestuiterd en nergens vond ik de rust die ik zo nodig had. Ik denk dat ik vrouwenlichamen nog veel beter ken dan mijn eigen body, ik ben niets tekort gekomen. Ik heb diverse malen aan de top gestaan en heb evenzo vele malen letterlijk in de goot gelegen. Zo was ik tot m'n 27 grootgebruiker van vnl. alcohol en in mindere mate softdrugs. Zo ben ik in afkickcentra geweest omdat ik letterlijk dag in dag uit dronken in goot lag en geen andere keus zag om nog iets van m'n leven te maken.
Uiteindelijk is het allemaal wel goed gekomen, ik leef nog steeds al heeft m'n lijf behoorlijk schade opgelopen als gevolg van mijn onbegrensde gedrag.
Het heeft zo moeten zijn, ik ben in leven moeten blijven om al dit schrijfwerk te kunnen verrichten. Dat in de wetenschap dat er velen zouden zijn die het af zouden wijzen en dat ik blij zou worden van degenen die het weten te waarderen.

Maar onzin is het om de dooie dood niet, onzin is het niet. Ik ben te vaak door een hel gegaan in mijn leven om op het eind daarvan onzin te gaan vertellen.
Ik weet eigenlijk helemaal niet waarom ik dit allemaal schrijf, waarom ik zo openhartig ben. Ik hoop niet dat anderen hier aanstoot aan nemen, zo ja dan vraag ik wel of deze post verwijderd kan worden.
Normaal typ ik een zin, lees hem na en typ de volgende, deze post is in een keer in een staat van lichte trance geschreven.

Nou je hebt in ieder geval een levensverhaal, iets dat m.i. meer waard is dan je saaie gemiddelde 9-5 werker die eigenlijk niks in zijn leven mee heeft gemaakt en daarmee ook niks van het leven weet.

Of je bovenkamer wel helemaal in orde is geloof ik eerlijk gezegd ook niet zo. Maar je bent voor mij, zeker met je bovenstaande verhaal, ook een veel te typisch geval van iemand die is gaan geloven vanwege te veel onverwerkbare shit in je leven. Een uitlaatklep dus. Dit zeg ik absoluut niet om je te kwetsen en net als Jessie zie ik je ook liever je geloof vasthouden als je daar je steun in vindt. Maar je vraagt wel om feedback, dus hierbij.

Net klaar met m'n toernooi.
of m'n bovenkamerin orde is? 'Tis maar net hoe je het bekijkt, zelf twijfel ik er ook wel eens aan.
Ik bezit geen onverwerkte emoties meer, ik heb m'n gehele verleden wel een plaatsje gegeven en kijk niet om in wrok. Dat heeft een paar jaar gekost en heeft me een rustiger leven opgeleverd.
Ik ben beslist niet gaan geloven vanwege de shit in mijn leven.
Mijn geloof is als volgt ontstaan.
Vanaf dat ik heel jong kind was, wist ik dat ik anders was dan een doorsnee kind. Op de een of andere manier bezitte ik een wijdsere blik en dat maakte dat ik vaak onbegrepen werd. Daarnaast heb ik een groot geweten en een fijngevoeligheid voor onrecht dat wordt aangedaan, om het even of dat mezelf betreft of iemand in mijn nabijheid.
Ik heb een zeer eenzame jeugd gekend, als begaafd jochie doch in de omgang met anderen a-sociaal te noemen.
Daarbij had ik kontakt met "dingen die ik niet kon zien maar wel horen". Dat lijkt psychotisch doch is het niet, het was namelijk niet destructief gericht maar juist heel begripvol en liefdevol. Dat kontakt, dat ik verder niet kon benoemen en tot voor kort m'n hele leven voor me gehouden heb, kreeg vorm na het lezen van de boeken van Lorna Byrne, Engelen in mijn haar, Hoog in de hemel en Een boodschap van hoop. Ook las ik Jenny Smedley's Geraakt door engelen.
Die boeken hebben me geholpen om vorm te geven aan dat "geheime kontakt" dat ik bezat. Dat bleken dus de engelen te zijn en in het bijzonder mijn beschermengel. Ik was blijkbaar niet de enige die zich daar bewust van was.
Daarbij kun je nog bedenken dat ik streng katholiek ben opgevoed, een jaar of zes de priester bijstond als misdienaar en op m'n 14e heb ik de katholieke kerk de rug toe gekeerd omdat ik het toen al een ongeloofwaardig corrupt zootje vond. De priester, het instituut kerk sprak over engelen maar dat was helemaal niet zoals ik dat zelf ervaarde. Er klopte niets van de wijze waarop ik geleerd werd hoe engelen waren. Aldus heb ik het hele idee van een engel die me bijstond overhoop gegooid. Wat volgde was dat ik op m'n 17e uit huis ben weggegaan, weggelopen omdat ik een ander kosthuis had gevonden.
Vervolgens 10 jaar sex, alcohol, drugs en rock 'n roll.
Al die tijd had ik nog steeds dat kontakt dat me hielp. Hoe erg ik er ook aan toe was, zo dronken als ik door de straten van tiel zworf, altijd was er ïets" dat me de weg naar huis terug deed vinden.
Anderhalf jaar afkickcentrum zorgde ervoor dat ik kerngezond en in een puike conditie terug kwam in de maatschappij.
Vervolgens getrouwd, kinderen, veeleisende baan, carriere. Jaren lang heb ik teveel van mezelf gevergd en mijn lichamelijke conditie ging steeds verder achteruit. Mijn psychische toestand raakte steeds verder uit balans, ik werkte veel te veel en zal veel te lang achter de computer in opperste concentratie mijn programmatuur te schrijven.
Rond m'n veertigste stortte het kaartenhuis opnieuw in, scheiding, baan kwijt, kontakt met m'n kinderen kwijt, en in psychisch opzicht volkomen de weg kwijt.
Wat volgde waren de ergste jaren van m'n leven, m'n alcoholistische verleden was een zacht gekookt eitje bij wat er volgde in de jaren rond de eeuwwisseling. Vanaf 2001 ben ik zeer teruggetrokken gaan leven, als een kluizenaar. Nu heb ik net een zesjarige relatie waarin ik al die tijd alleen intensief kontakt had met mijn ex partner.
Nu woon ik weer allen en ga ik gewoon door met m'n kluizenaarsleven. Ik heb geleerd om alleen te zijn, ik ben niet eenzaam want ik heb 24 uur per dag mijn metgezel bij me die goed voor me zorgt.
Da's in grote lijnen m'n levensverhaal. Het oordeel over mijn bovenkamer laat ik aan anderen over. Ik heb er zo mijn eigen ideeën over.
Wel kan ik zeggen dat ik ondanks alle shit in m'n leven, een goed mens ben en dat altijd ben gebleven. Wanneer ik bv. in het criminele circuit was terecht gekomen, had ik waarschijnlijk nu in een adem met Sam Klepper, Willem Endstra etc. worden genoemd.
Ik heb rare dingen gedaan, ik heb mezelf vaak in grote problemen gebracht en soms ook anderen. Ondanks dat alles ben ik gelukkig een goed mens gebleven en dat feit heb ik voor 100% te danken aan mijn beschermengel die m'n hele lang goed voor me is blijven zorgen waar ik er zelf een complete puinhoop van gemaakt heb.
Dat om het belang aan te geven van datgeen wat ik ervaar en meemaak.
Het is veel meer dan een geloof ter ondersteuning van, het is een wezenlijk deel van m'n leven, al 55 jaar lang.

Je hebt wel schrijftalent imo

Ik heb eerlijk gezegd ook wel shit meegemaakt, heb niet de behoefte om dat te delen, maar hoe dan ook heb ik juist wat meer de luchtige kant gekozen. Ik ben er vooral mee bezig om die dingen te doen in het leven die ik leuk vind, mijn hobby's zijn daar een onderdeel van en ook mijn kinderen spelen daar een grote rol in en mijn relatie natuurlijk. Dat is eigenlijk het enige waar ik energie in wil steken. Zoveel mogelijk doen waar ik zin in heb en dingen waar ik geen zin in heb vermijden. Dat is mijn leidraad.

Ik ben ook zeer geïnteresseerd in wetenschap en vind het onderzoek in Cern enorm interessant. Kernenergie ben ik ook niet voor, zou het meer willen zoeken in alternatieve energie als wind- en zonne energie. Maar hoewel ik als kind vrij veel fantasie had en ook onzichtbare vriendjes heb gehad ben ik nu vooral erg 'down-to-earth' en praktisch. Het leven kan zomaar afgelopen zijn heb ik van dichtbij meegemaakt (ook al ben je nog erg jong), dus doe vooral de dingen die je zelf leuk vindt en waar je de mensen uit je directe omgeving waar je echt een band mee hebt een plezier mee kunt doen. En al het overige is niet zo belangrijk.

Op zich vind ik het wel positief dat je op jouw manier een draai in het leven hebt gevonden en het de goede kant op hebt weten te sturen, alleen heb ik helemaal niets met dat engelen verhaal. Ik kan me er niets bij voorstellen en ben er ook niet nieuwsgierig naar, omdat het voor mij gewoon duidelijk is dat zoiets niet bestaat.