Dank je ssacr,
Ja, ik weet dat een onderwerp als abortus de felste reacties kan uitlokken. Het is ook niet niks. We spreken hier over het afbreken (een mooi woord voor doden, want dat is het nu eenmaal: eerst was de baby in leven en daarna niet meer) van een zwangerschap, of beter gezegd: het afbreken van een nieuw leven.
Als chistelijk uitgangspunt heb je hier dat alle leven van God komt, en dat we als mensen niet het recht hebben dat af te breken. Dat is een goede motivatie om een discussie erover aan te gaan. Tegenstanders van mijn standpunt zullen zeggen dat God niet bestaat, en dat daardoor mijn standpunt de prullenbak in kan.
Echter... ook een persoon die niet in God gelooft kan toch tegen abortus zijn. Men kan dan het standpunt hebben dat een nieuw leven er niks aan kan doen dat zijn/haar ouders een probleem hebben dat dermate groot voor hen is om een abortus te plannen. Het nieuwe leven heeft een eigen identiteit. De wet geeft zelfs in bepaalde gevallen al rechten aan een nog ongeborene.
Er zullen heel wat redenen zijn om een abortus te "plannen", echter dat neemt niet weg dat de baby een eigen identiteit heeft, en ook recht op leven.
De discussie hierover kan eindeloos zijn.
Eén ding wil ik wel duidelijk maken. Als er een koppel is dat abortus heeft laten plegen, dan zal ik hen NIET uitsluiten. Zo zit ik niet in elkaar, en tevens is het zo dat er bij God altijd vergeving mogelijk is. Ik ben niet in de positie iemand te veroordelen. Dat kan God alleen. We zijn allen mensen die fouten maken. Ik heb ook een hele lading fouten gemaakt in mijn leven. Niemand is zonder fout.
Groetend...